Home About us Products Services Contact us Bookmark
:: wikimiki.org ::
Argentinië

Argentinië

Die Republiek Argentinië is 'n Spaanse land in die suide van Suid-Amerika, tussen die Andesgebergte en die suidelike Atlantiese Oseaan. Dit is die land van Evita, Maradona en die Tango. Argentinië is Suid-Amerika se top Rugbyspelende land en ook die land waarheen 'n groep Afrikaners vroeg in die vorige eeu getrek het. Argentinië grens aan Uruguay, Brasilië, Paraguay, Bolivia en Chili. Die naam, Argentinië, is afgelei van die Latynse woord argentum (silwer), 'n edelmetaal wat 'n belangrike rol gespeel het in die opkoms van Europese kolonialisme in Argentinië. In 2001 het ekonomiese probleme insluitend die grootste wanbetaling van buitelandse skuld ($88 biljoen) ooit, gelei tot bloedige onluste en die val van die regering. Ekonomiese maatreëls soos die ontkoppeling van die peso van die dollar het egter intussen tot indrukwekkende ekonomiese herstel gelei en Argentinië is nou ook 'n gewilde toeriste-bestemming, aangehelp deur die gunstige wisselkoers teenoor meeste belangrike geldeenhede.

Geskiedenis

In die begin van die 16e eeu arriveer die eerste Europeërs in die omgewing opsoek na 'n suidelike deurgang van die Atlantiese na die Stille Oseaan. Die sluit onder meer Ferdinand Magellaan en Pedro de Mendoza in. Laasgenoemde stig die nedersetting 'Nuestra Senora Santa Maria del Buen Aire', die huidige Buenos Aires in omtrent 1536. In die noordweste van die land, waar goeie landbougrond gevind word, stig die Spanjaarde wat vanuit die onderkoninkryk Bolivia kom verskillende nedersettings: Mendoza, Tucuman, Cordoba en Salta. Daar word perde geteel, vee vir vleisproduksie aangehou, en suiker, tabak en groente verbou. Die noordwestelike deel van Argentinië beleef 'n bloei tydperk in die 17de en 18de eeu as gevolg van handel met die onderkoninkryk Peru, terwyl Buenos Aires slegs 'n tweederangse hawe was. Dit verander eers in 1776, toe Buenos Aires die bestuursentrum word van die nuwe vise-koninkryk 'Rio de la Plata', 'n gebied wat die huidige Argentinië, Uruguay, Paraguay en 'n deel van Bolivia ingesluit het. Buenos Aires In 1816 word Argentinië onafhanklik van Spanje, na 'n kort stryd met die Spaanse besetters, onder leiding van José de San Martin. De Sa Martin, wat ook in Chili, en Peru vir onafhanklikheid geveg het, word nog steeds deur die Argentyne as 'n held beskou. In die eerste jare van die jong nasie ontstaan diverse konflikte tussen sentraliste en federaliste, tot in 1853, toe 'n nuwe grondwet aangeneem is. In die tweede helfte van die 19de eeu, gaan Buenos Aires snel vooruit, deels as gevolg van die aankoms van duisende immigrante. Nuwe tegnologië (vries van vleis, spoorweë) stimuleer landbou en veeteelt. Nuwe gebiede soos Patagonië word verower. Immigrante uit Engeland en Wallis begin skaapteelt op groot estancias. Argentinië word na die Verenigde State die tweede 'Beloofde Land' van Amerika. Vervolgens word Argentinië egter gekenmerk deur aanhoudende politieke konflikte tussen konserwatiewe en liberale elemente en tussen burgers en die weermag . Na die Tweede Wêreldoorlog verskyn die populistiese peronisme, wat die verhouding tot 'n punt dryf . Tot 1983 word steeds bloediger optredende militêre junta's afgewissel met outoritêre siviele regerings, wat lei tot toenemende ekonomiese probleme, korrupsie, algemene afkeur in die politiek en die nederlaag in die Falklandoorlog teen die Verenigde Koninkryk. Hierna help vier vrye verkiesings om demokrasie in Argentinië stewig te vestig. Die ekonomie stort egter in 2001 in een.

Politiek

Die Argentynse grondwet van 1853 (hersien in 1994), bepaal 'n skeiding van magte tussen uitvoerende, wetgewende en regsprekende magte, sowel op nasionale as provinsiale vlak. Die president en vise-president word direk verkies vir vier jaar termyne. Beide mag slegs twee opeenvolgende termyne dien, maar kan na 'n tussenpose van ten minste een termyn vir 'n derde termyn staan. Die president benoem die ministers. Die grondwet gee aansienlike mag aan die president in die dubbel funksie van staatshoof en regeringsleier. Die president het onder andere die vermoë om in "dwingende en noodsaaklike" omstandighede presidensiële dekrete uit te vaardig. Die huidige regeringsleier is Néstor Kirchner. Die Argentynse parlement (Nasionale Kongres/Congreso Nacional) bestaan uit die Senaat (Senado) met 72 setels en 'n Kamer van Afgevaardigdes (Cámara de Diputados) met 257 setels. Sedert 2001 word senators direk verkies, in trem waarvan elke provinsie, insluitend die federale hoofstad, verteenwoordig word deur drie senators. Senators dien 'n termyn van ses jaar, afgevaardigdes vier jaar. Verkiesings word elke twee jaar gehou vir een derde van die senaat- en die helfte van die afgevaardigdes se setels. Beide kamers word verkies deur proporsionele verteenwoordiging.

Politieke betrekkinge met Suid-Afrika

Suid-Afrikaanse diplomatieke skakeling met Argentinië begin in die jaar 1938; Argentinië verbreek sy betrekkinge met Suid-Afrika egter tydelik op 23 Mei 1986. Die moontlikheid van 'n Suid-Atlantiese Verdragsorganisasie is in die sewentigerjare voorgestel. 'n Dergelike militêre alliansie tussen Suid-Afrika, Argentinië, Brasilië, Chili, Paraguay en Uruguay word veral deur die Raad vir Inter-Amerikaanse Veiligheid bepleit. Dit kom egter nooit tot stand nie.

Provinsies

1986 Argentinië bestaan uit 23 provinsies (provincias, enkelvoud: provincia) en 'n federale distrik (distrito federal). Argentinië maak aanspraak op 'n gedeelte van Antarktika (Spaans: Antártida), alhoewel hierdie vasteland algemeen as supranasionaal en besit van die wêreldgemeenskap beskou word. Die grondgebied van die Provinsie Tierra del Fuego, Antártida en Islas del Atlántico Sur bevat dus ook internasionale gebiede.
-
Die huidige amptelike naam vir die federale distrik is "Ciudad Autónoma de Buenos Aires".

Geografie

1986 1986 Meer nog as Suid-Afrika, wat hierdie leuse al in die tagtigerjare ter bemarking van sy toerismebedryf gebruik, kan Argentinië met trots beweer dat hy alle klimaatsones - en dus die wêreld - in een land verteenwoordig. Die land strek van die tropiese gebiede in die noorde tot by die subantarktiese streke van die suide en beskou ook 'n gedeelte van Antarktika as Argentynse staatsgebied. Argentinië kan rofweg in drie geografiese gebiede verdeel word: die vrugbare vlaktes van die pampa's in die noordelike helfte van die land, die bron van die Argentynse agrariese rykdom; die plato van Patagonië in die suidelike helfte tot aan Vuurland (Terra del Fuego); en die rotsagtige Andes-bergrug langs die westelike grens met Chili, met die Aconcagua as hoogste punt (6 960m). Belangrike riviere is die Paraguay, die Bermejo, die Colorado, die Uruguay en die langste rivier, die Paraná. Die laaste twee kom saam in die Rio de La Plata voordat dit in die Atlantiese Oseaan uitmond. Die Argentynse klimaat is hoofsaaklik gematig. Die Noorde is subtropies, die suide droog en sub-Antarkties.

Ekonomie

Argentinië profiteer van 'n ruim hoeveelheid natuurlike hulpbronne, 'n geletterde bevolking, 'n uitvoergerigte landbousektor en gevarieerde industrie. Vanaf die einde van die jare 80 van die 20ste eeu loop internasionale skuld egter hoog op. Inflasie bedra 200% en produksie stort ineen. Om die ekonomiese krisis teë te werk besluit die regering om vrye handel, deregulering en privatisering na te volg. In 1991 vind radikale monetêre hervorming plaas, waarvolgens die peso aan die Amerikaanse dollar verbind word en geldgroei tot die groei in nasionale reserwes beperk word. Andes-bergrug Aanvanklik was die hervorminge 'n sukses. Inflasie daal en die bruto nasionale produk (BNP) styg, maar opeenvolgende ekonomiese krisisse in Mexiko, Asië, Rusland en Brasilië lei tot 'n nog groter ekonomiese val vanaf 1999. Die regering reageer met belastingverhogings en besuinigings ter beperking van die begrotingstekort, wat teen 1999 tot 2,5% van BNP gestyg het. Binnelandse en internasionale beleggers hou egter aan twyfel in die regering se vermoë om die skulde af te los en die vaste wisselkoers tussen die peso en dollar te handhaaf. In 2001 versleg die toestand nog meer deur die groei van die aantal verpligtinge, massale geldopnames by banke en 'n verdere val van verbruikers- en produsentevertroue. Regering pogings om 'n begroting wat klop te bereik om so die bankstelsel te stabiliseer en ekonomiese groei te herstel blyk onvoldoende resultaat op te lewer. Die pas verkose president Eduardo Duhalde slaag daarin om van die Internasionale Monetêre Fonds 'n lening van 20 miljard dollar te verkry, maar verdere maatreëls word blykbaar nie toegepas nie. In Januarie 2002 word die peso losgemaak van die dollar. Argentynse motorfabrikate: Anadón, ASA, Biscayne, JVA en volgens sommige is Lamborghini Latinoamérica 'n aparte automerk.

Suid-Afrikaanse handel met Argentinië

Dekades lank word die ekonomiese bande met Latyns-Amerika nouliks ontwikkel; die Suid-Afrikaanse handel met Argentinië groei stadig en beloop in 1980 nog steeds minder as 100 miljoen VSA-dollar. 'n Suid-Afrikaanse Kamer van Koophandel bestaan sedert 1973 in Buenos Aires, terwyl sy Argentynse eweknie vyf jaar later in Johannesburg gestig word. Suid-Afrika se belangrikste uitoerprodukte op die Argentynse mark is aanvanklik staal, ystererts, asbes en mangaan, terwyl Argentinië leerware, verwerkte voedsel, tekstielgoedere, chemiese produkte en landboumasjiene na Suid-Afrika uitvoer. Sien ook: Argentynse wyn.

Demografie

Die Argentynse bevolking is 'n mengsel van nasionale en etniese groepe, waarin die nakomelinge van Italiaanse en Spaanse immigrante oorheers. Aan die einde van die 19de en begin van de 20ste eeu kom baie immigrante uit Europese lande. Veral in die stedelike gebiede woon ongeveer 'n half miljoen immigrante uit Sirië, Libanon en andere lande in die Midde-Ooste. Sedert die negentigerjare vestig 'n aantal immigrante uit Oos-Asië en die voormalige Sowjetunie hulle in die land. Die land trek ook sommige sogenaamde ekologiese immigrante uit Europa. Die oorspronklike inheemse bevolking, ongeveer 700 000 mense, leef veral in die noorde, noordweste en die suide. Klein groepe Afrikaners - die sogenaamde "bittereinders" - vestig hulle na die Anglo-Boere Oorlog in die omgewing van Comodoro Rivadavia (provinsie Chubut). Die meeste van die sowat 600 emigrante keer in die dertigerjare weer na Suid-Afrika terug. De enigste amptelike taal is Spaans, hoewel die immigrante ten dele hulle eie taal behou het. Die Argentyne is hoofsaaklik aanhangers van die offisiële godsdiens, die Rooms-Katolisisme. Die joodse gemeenskap is met 'n kwart miljoen siele die grootste in Latyns-Amerika.

Bekende Argentyne


- President Eduardo Duhalde
- President Juan Perón
- Presidentsvrou en weldoener Eva Duarte de Perón
- Anadón-oprigter Leonidas Jorge Anadón
- Biscayne- en JVA-oprigter Osvaldo Bessia
- Sokkerster Diego Maradona
- Komponis Astor Piazzolla
- Prinses Máxima Zorreguieta
- Vryheidsvegter Che Guevara
- Swemmer José Meolans

Eksterne skakels


- http://argentinie.pagina.nl
- http://argentinie.startkabel.nl
- [http://www.info.gov.ar Gobierno Electrónico] - Official governmental gateway
- [http://www.presidencia.gov.ar Presidencia] - Official presidential site (in Spanish)
- [http://www.senado.gov.ar Honorable Senado de la Nación] - Official senatorial site (in Spanish)
- [http://www.diputados.gov.ar Honorable Cámara de Diputados de la Nación] - Official lower house site (in Spanish)
- [http://www.loc.gov/rr/international/hispanic/argentina/argentina.html Library of Congress Portals on the World - Argentina]
- [http://www.coha.org Council on Hemispheric Affairs] Latin American information and analysis
- [http://www.telam.com.ar Official news agency]
- [http://ar.todalanet.net Todalanet.net Argentina] - Search engine of Argentinean only web pages.
- [http://www.geographicguide.com/south-america.htm South America Pictures]
- [http://www.geographicguide.com/south-america-map.htm South America Map]
- [http://www.globe-images.com/south-america.htm South America Satellite Images]
- [http://www.thowra.com/argentina.html Travelling in Argentina] - Find out about some of the main places to go. (in English)
- [http://www.roadjunky.com/argentina/guide_argentina.shtml A Guide to Travel in Argentina] - Travel tips and a deep look at Argentine culture. (in English)
- [http://expat-argentina.blogspot.com/ Expat Argentina] - Blog about expat life and issues in Argentina
- [http://www.argentina-information.com/ Argentina Information] - Facts and information on different aspects of life in Argentina.
- [http://www.vester.com.ar/argentina/ Pictures of Argentina] - Pictures of Argentina. Provinces, regions, landscapes and people.

Argentynse koerante


- [http://www.clarin.com Clarín], "Clarin", Argentina's most popular newspaper.
- [http://www.lanacion.com La Nación], "The Nation", a conservative newspaper in Spanish.
- [http://www.pagina12.com.ar Página/12], formerly a progressive newspaper in Spanish. It now belongs to Clarín.
- [http://www.larazon.com.ar La Razon], Buenos Aires free evening newspaper, belongs to Clarin
- [http://www.infobae.com InfoBae], a right-wing newspaper in Spanish.
- [http://www.buenosairesherald.com Buenos Aires Herald], a newspaper in English.
- [http://www.lanueva.com.ar La Nueva Provincia], "The New Province", a conservative newspaper of Bahía Blanca, a city south of Buenos Aires.
- [http://www.tageblatt.com.ar Argentinisches Tageblatt], a newspaper in German
- [http://www.lacapital.com.ar Diario La Capital], a newspaper from Rosario, Argentina's third largest city
- [http://www.lavozdelinterior.com.ar La Voz Del Interior], the newspaper of Córdoba, Argentina's second largest city
- [http://www.lagaceta.com.ar La Gaceta], The newspaper of Tucuman, the main city in the Northwest region Kategorie:Suid-Amerika fiu-vro:Argentina ja:アルゼンチン ko:아르헨티나 ms:Argentina simple:Argentina th:ประเทศอาร์เจนตินา

Spaans

Spaans (of Kastiliaans, van 'Kastilië') is 'n Romaanse taal en die derde grootste taal van die wêreld. Spaans word deur meer as 350 miljoen mense gepraat. Die meeste daarvan woon in Latyns-Amerika. Die Spaanse standaardtaal ontstaan in die 13de eeu uit die streektaal van Kastilië (die gebied rondom Toledo en Madrid).

Uitspraak van Spaans

Die uitspraak en spelling van Spaans is, in vergelyking met die van baie ander tale, redelik eenvoudig. Die spelling is grotendeels foneties: daar is vir die grootste deel een eenduidige verhouding tussen geskrewe letters en die uitspraak van klanke. Reëls en voorbeelde: Die klemtoon lê op die laatste lettergreep, maar op die een na laatste as die woord op 'n klinker, -n of -s eindig. As hiervan word afgewyk word staan daar 'n aksent op die beklemtoonde klinker (bv. fármaco (geneesmiddel), Córdoba). Wie die basisreëls van die Spaanse spelling en uitspraak leer, kan daarom na 'n bietjie oefening enige teks sonder probleme lees. Daar is egter wel verskillende Spaanse dialekte en streektale. Die uitspraak in die omgewing van die hoofstad Madrid klink anders dan die in Andalusië, en die Spaans wat in Spanje gepraat word klink ook anders as hoe dit in Suid en Sentraal-Amerika word gepraat word. Ook binne die Latyns-Amerikaanse lande is daar verskillende streeksvariante. Katalaans is 'n selfstandige taal.

Spaanstalige lande

Katalaans #Mexiko: 103 miljoen (2003) #Colombia: 40 miljoen (2000) #Spanje: 40 miljoen (2000) #Argentinië: 37,8 miljoen (2000) #Peru : 27,95 miljoen (2000) #Venezuela : 24,29 miljoen (2000) #Chili : 15,32 miljoen (2000) #Ecuador : 13,18 miljoen (2000) #Guatemala : 12,97 miljoen (2000) #Kuba : 11,18 miljoen (2000) #Dominicaanse Republiek : 8,58 miljoen (2000) #Bolivia : 8,3 miljoen (2000) #Honduras : 6,4 miljoen (2000) #El Salvador : 6,23 miljoen (2000) #Paraguay : 5,73 miljoen (2000) #Nicaragua : 4,91 miljoen (2000) #Costa Rica : 3,77 miljoen (2000) #Uruguay : 3,360 miljoen (2000) #Puerto Rico 3,9 miljoen (2004 #Panama : 2,845 miljoen (2000) #Brazilië: 'n groot deel van die bevolking in die suide praat naas portugees ook Spaans Spaans word ook nog in ander lande gepraat: #VSA : 26 miljoen #Filippyne #Antille #Marokko >

Sine ook


- Iberiese en Ibero-Amerikaanse name kategorie:Romaanse taal ja:スペイン語 simple:Spanish language th:ภาษาสเปน

Rugby

leftleft Neem kennis die term Rugby hier verwys na "Rugby Union" soos wat die gebruik in Suid-Afrika is Rugby is 'n spansport wat (volgens legende) ontwikkel het uit die reëls wat gebruik is om sokker te speel in die dorp Rugby in Engeland. Twee spanne, elkeen met 15 spelers het die taak om meer punte as die opponerende span aan te teken. Spelers speel met 'n eiervormige bal wat hulle in hulle hande of arms dra en mag die bal agtertoe of lateraal oor die veld na mekaar aangee of dit dan skop. Die opponerende span poog om die baldraer se vordering te stuit deur hom te duik Wanneer die baldraer geduik is, moet hy die bal los en vind daar 'n stryd (losgemaal of 'n losskrum) plaas vir besit van die bal. Die Internasionale rugbyraad (IRB) is in 1886 gestig en publiseer ook die [http://www.irb.com/Laws/Laws/home.htm reëls] van die spel.

Speltegniek

In Rugby anders as in sokker mag die hande gebruik word om die bal te hanteer. 'n Speler kan egter slegs die bal agtertoe aangee na 'n ander speler of dit vorentoe skop. Dit beteken dat die spelers van 'n aanvallende span veld wen deur om die beurt die bal aan 'n medespeler aan te gee, vorentoe te hardloop om veld te wen ensovoorts totdat 'n speler uiteindelik geduik word en proses weer van voor af begin. Elkeen van hierdie siklusse in die spel word na verwys as 'n fase. Die doel van rugby is vir 'n span om meer punte as die opponerende span aan te teken. Spanne kan op verskeie maniere punte aanteken:

Aanteken van punte


- Deur die bal te plaas met afwaartse druk van enige punt op die liggaam van die middel tot by die nek op of oor die teenstanders se doellyn. ('n Drie, tans 5 punte werd).
- Na die druk van 'n drie, kan die span wat die drie gedruk het probeer om die drie te verdoel: 'n speler skop na die pale vanaf 'n lyn loodreg vanwaar die drie gedruk is en kry sy span 'n addisionele 2 punte indien hy oorskop.
- Deur die bal oor die dwarslat tussen die pale te skop. Dit kan plaasvind vanaf 'n strafskop wat die skeidsregter toeken na 'n oortreding deur die opposisie of tydens die spel waar 'n speler die kan skepskop, wat beteken dat die bal die grond moet tref voor hy hom skop. Beide tipe doele is 3 punte werd.

Vastespel

Verskeie vorme van vastespel vind plaas, hoofsaaklik:

Afskoppe

Aan die begin van die twee helftes van die wedstryd skop een kant die bal af. Daar word met behulp van die gooi van 'n muntstuk bepaal wie eerste afskop. Die afskop vind plaas wanneer 'n speler van die een span 'n skepskop vanaf die middellyn neem. Die reëls bepaal dat die bal ten minste 10 meter ver moet trek voor dit die grond raak. 'n Algemene taktiek wat die span wat afskop dan gebruik is om die bal so hoog as moontlik te skop en om dit net oorkant die tien-meter stippellyn te laat val. Dit gee dan vir die skoppende span 'n kans om vir die bal te kompeteer of om dit te vang voordat die verdedigers dit kan vang. 'n Altenatiewe strategie is dan dikwels om die bal diep in die opponente se gebied in te skop, om sodoende soveel moontlik gebiedsvoordeel te verkry. Daar vind ook 'n kwartlyn afskop plaas. Dit word toegeken wanneer die aanvallende span die bal in die doel-area inskop en die verdedigende spal die bal dooddruk. Indien die bal deur die aanvallers oor die doellyn geskop word en dit hou aan rol tot oor die doodlyn, het die verdedigende die span die keuse van 'n kwartlyn afskop of 'n skrum op die plek vanwaar die aanvallende span die bal geskop het. Die kwartlyn afskop mag vanaf enige punt op (of agter) die kwartlyn af waargeneem word. Nota: In rugby anders as sokker, word die kantlyne van die speelveld geag as buite spel te wees. Dus as 'n speler op die lyn staan sonder om daarbuite te trap word daar steeds bepaal dat hy uitgetrap het.

Duik

'n Speler mag 'n opponent duik wat die bal dra deur hom vas te hou terwyl hy hom grond toe dwing. As 'n baldraer deur 'n opponent vasgehou word maar steeds voorwaartse momentum het mag hy vorentoe oor die doellyn gly om 'n drie aan te teken. As 'n speler se knieg of die bal die grond raak is dit genoeg om die speler as geduik te ag. 'n Geduikte speler moet die bal los en die speler wat die duikslag uitgevoer het moet hom ook uitlos en weg beweeg om sodoende die bal beskikbaar te stel vir 'n losskrum om plaas te vind. Indien 'n baldraer vasgehou word maar nie op die grond vasgehou word nie, word dit nie as 'n duikslag beskou nie en word daar normaalweg 'n losgemaal gevorm. Spelers sal dikwels doelbewus grond toe gaan eerder as om toe te laat dat daar 'n losgemaal vorm om voordeel te trek uit die reëls wat losskrums en losgemale beheer. Wanneer 'n speler grond toe gegaan het en daar is ten minste twee ander spelers in oor die bal stoot (gewoonlik deur aanmekaar by die skouers te bind in 'n poging om die bal te wen) word dit as 'n losskrum geag. Geen speler mag verby die agterstoe voet van hul spanlede beweeg tensy hulle aan die losskrum gebind is nie. As 'n speler dit doen en aan die spel deelneem, deur byvoorbeeld aan die bal te raak, word hy onkant geag te wees. Die losskrum word gewoonlik beëindig wanneer 'n speler in die losskrum 'n houvas op die bal kan kry om selfs daarmee te hardloop of dit uit te gee (of as die skrumskakel dit onder die voete van die agterste spelers in die losskrum kan optel). Die span wat nie besit het nie word toegelaat om aktief mee te ding in 'n losgemaal om besit van die bal deur dit uit die baldraer se hande uit te ruk. Dit is daarom gewoonlik makliker om besit van die bal in 'n losskrum te behou (waar die opponente nie aan die bal mag raak nie) as in 'n losgemaal. 'n Losskrum laat 'n span ook gewoonlik toe om die bal vinniger te wen en dan weer daarmee te beweeg en sodoende weer 'n volgende aanval te loods voordat hulle tyd het om te herorganiseer. Daar is 'n aantal reëls wat bepaal hou 'n duikslag uitgevoer mag word, die mees noemenswaardige daarvan is dat 'n speler nie toegelaat word om iemand bo die skouers vas te vat nie (die nek en kop is buite die reëls) en verder moet die duiker 'n poging aanwend om sy arms om die speler te vou om sy duikslag te voltooi. Dit is onwettig om 'n speler met die voet of 'n been te pooitjie, maar hande mag ingespan word (in die algemene taal na verwys as 'n skapie).

Losskrum

'n Losskrum is 'n stryd om besit van die bal. Wanneer 'n speler geduik word, moet hy asook die duiker die bal laat gaan en poog om uit die pad te beweeg. Die eerste speler(s) wat by die losbal aankom van watter span ookal mag dan die bal optel; sodra daar egter meer as een speler aanmekaar gebind het met die bal by hul voete word dit beskou as 'n losskrum en mag ander spelers slegs aan die spel deelneem as hulle dit vanuit hulle eie gebied doen. In 'n losskrum mag geen speler sy hande gebruik om die bal te wen nie, maar moet elke span probeer om die ander span terug te stoot en die bal met hulle voete na hulle kant toe terug te hak na hulle eie kant toe waar dit dan deur die skrumskakel of agterste speler in die losskrum (mag nie meer gebind wees nie) opgetel kan word. Spelers in 'n losskrum mag nie doelbewus gaan lê nie. Indien die bal vassteek in die losskrum, ken die skeidsregter die vaste skrum toe aan die span wat vorentoe beweeg het. Die meeste oortredings kom normaalweg in die losskrums voor. Spelers probeer dikwels die terugwen van die bal deur die opponente te vertraag of om dit vinniger vir hulself te wen deur onwettiglik van hulle hande gebruik te maak, op die bal te lê, of deur doelbewus te gaan lê. Sulke oortredings word dan gestraf deur die toekenning van 'n strafskop aan die ander span. As die aanvallende span op wettig wyse besit sou verloor hetsy deurdat die aanvallende speler die bal laat val het of deur die toedoen van 'n verdedigende speler wat die bal by hom afneem dan word daar gesê dat die besit "omgekeer" is. Na die omgekeerde besit hou die spel weer aan behalwe dat die aanvaller/verdediger rolle van die spanne nou verander het.

Losgemaal

'n Losgemaal vorm as die baldraer vasgehou word en 'n speler van beide kante aan hom bind. Die opponent probeer om die bal by hom weg te ruk en sy medespeler sal probeer om hom vorentoe te stoot. Wanneer 'n losskrum eers gevorm het mag ander spelers ook aansluit by die losgemaal maar moet hulle net soos in die geval van 'n losskrum moet hulle dit vanuit hulle eie kant af doen. As die losgemaal ophou om vorentoe te beweeg ken die skeidsregter 'n skrum aan die span wat nie in besit was toe die losgemaal begin het nie toe. 'n Taktiek wat dikwels hier gebruik word om gebiedsvoordeel te verkry sonder om besit te verloor deurdat die losgemaal tot stilstand gedwing word, is om die bal in die losgemaal agtertoe aan te gee tot in die hande van 'n speler agter in die losgemaal, hy sal dan om die kant van die losgemaal sal rol om 'n nuwe losgemaal aan die gang te sit. Dit is teen die reëls (op veiligheidsgronde) om die losgemaal af te trek grond toe. Skeidsregters is bewus daarvan dat baie spanne sal probeer om 'n losgemaal te stop deur dit doelbewus te laat val en hou daarom die beweging met valkoë dop.

Skrum

Skeidsregters ken gewoonlik skrums toe vir aanslane, waar 'n speler die bal vorentoe laat val het, of vir oortredings wat nie doelbewus aangegaan word nie. As 'n strafskop toegeken word vir 'n ernstiger oortreding, kan die span waaraan dit toegeken is, kies om eerder die skrum as die strafskop te neem. Dit word dan gewoonlik gedoen wanneer die aanvallende span naby die opponente se doellyn is en wil probeer om die teenstanders se voorspelers almal op een punt bymekaar te trek om hulle agterlyn meer spasie te gee of as hulle glo dat hulle, hul teenstanders oor die doellyn kan stoot om sodoende 'n "oorstootdrie" aan te teken. Lees die artikel, skrum, vir meer besonderhede oor die faset van die spel.

Lynstaan

skrum Wanneer die bal uit is ken die skeidsregter 'n lynstaan toe. Die voorspelers van elke span staan dan in twee lyne 'n meter uitmekaar, 5 tot 15 meter vanaf die kantlyn af, uit. As die bal vanaf 'n strafskop af uit is, word die ingooi aan die span wat geskop het toegeken, indien nie sal die ingooi aan die ander span toegeken word. Beide spanne kompteer om besit van die bal en spelers mag ook hulle spanmaats oplig. Lees die artikel, lynstaan, vir meer besonderhede oor die faset van die spel.

Spelerposisies

'n Rugbyspan bestaan uit 15 spelers, agt voorspelers met nommers van 1 tot 8 en sewe agterlynspelers wie se truie van 9 tot 15 genommer word. Afhangende van die spesifieke kompetisie se reëls kan daar tot soveel as 7 reserwe spelers ook wees. Die hoofrol van die voorspelers is om besit van die bal te wen en te behou. Hulle neem deel in die vastespel soos die skrums en die lynstane. Oor die algemeen is die voorspelers dus groter en sterker as agterlynspelers, maar ook stadiger. Voorspelers speel ook 'n rol in die vorentoe dra van die bal, maar oor die algemeen doen hulle dit deur in die opponente se voorspelers in te dryf eerder as om, om hulle te probeer hardloop. Die rol van die agterspelers is om die spel vorentoe te beweeg deur met die bal te hardloop of die bal te skop. Die losskakel is gewoonlik die besluitnemer wat besluit oor of daar geskop of gehardloop gaan word. As 'n reël teken agterlynspelers meer drieë aan. Hulle is gewoonlik kleiner en daarom gewoonlik ratser en vinniger as die voorspelers. Die diagram hieronder dui die verskeie posisies in die 15-man span aan. Alle lede van die 15-tal wat aanvanklik eerste op die veld draf se truie is genommer van 1 tot 15 wat verbind is aan die posisies waarin hulle speel. Die eerste agt spelers staan beked as die "voorspelers" en neem almal aan die skrums deel. Die oorblywende sewe spelers staan as die agterlyn bekend. 'n Skeidsregter beheer die wedstryd en word gewoonlik deur twee lynregters bygestaan. In groter professionele wedstryde is daar soms ook 'n derde of TV skeidsregter wat die skeidsregter bystaan in die maak van besluite met behulp van TV-opnames.

Rugbyspelende Lande

Die groot Rugbyspelende Lande bestaan uit die nasies van die noordelike halfrond" wat deelneem aan die Ses Nasie Kampioenskap: Engeland, Frankryk, Ierland, Italië, Skotland en Wallis en die lande van die "suidelike halfrond" wat deelneem aan die Drienasie-reeks: Australië, Nieu-Seeland en Suid-Afrika. Die Britse en Ierse Leeus toer eenkeer elke vier jaar en kies dan die beste spelers vanuit Engeland, Ierland, Skotland en Wallis. Die volgende toer van die Britse leeus vind in 2005 na Nieu-Seeland plaas. Dan is daar ook die "kleiner nasies" wat gekwalifiseer het vir die Rugby Wêreldbeker: Argentinië, Kanada, Fiji, Georgië, Japan, Namibië, Roemenië, Samoa, Spanje, Tonga, Verenigde State, Uruguay. Vir verdere besonderhede sien die Lys van internasionale rugbyspanne. Rugby is die nasionale sport van Wallis, Nieu-Seeland, en die Stille-Oseaanlande soos Tonga, Fiji en Samoa.

Spanne

Internasionale spanne

Die groot internasionale spanne (op die IRR) verteenwoordig is:
- Argentinië (ook die
Pumas genoem)
- Australië (ook genoem die
Wallabies)
- Engeland
- Frankryk (verwys na hulself as die
Les bleus of deur Suid-Afrikaners die Hane)
- Ierland
- Italië
- Nieu-Seeland (ook die
All Blacks genoem)
- Skotland
- Suid-Afrika (ook die
Springbokke genoem)
- Wallis
- Lys van internasionale rugbyspanne Sien ook:
- Rugbyspanne van Suid-Afrika

Toernooie

Groot Toernooie

Rugby Wêreldbeker


- Die Rugby Wêreldbeker vind elke vier jaar plaas. Engeland het die mees onlangse toernooi in Australië gewen op Saterdag die 22 November 2003 toe Jonny Wilkinson op die laaste minuut 'n skepskop tussen die doelpale deurgestuur het om die wedstryd 20-17 in hulle guns in ekstra tyd te beklink teen die Australianers.

Sesnasie-toernooi

Die eerste treë na die moderne Sesnasie-toernooi is alreeds in 1871 gegee toe Engeland met een doel teen Skotland te Raeburn Place, Edinburgh verloor het. In die 1880s het beide Wallis en Ierland hul aangesluit en is die
Home International Championship begin. Frankryk het in die 1900s by die span aangesluit en in 1910 is die term Vyf Nasies vir die eerste keer gebruik. In 2000 het Italië ook by die toernooi aangesluit, wat gelei het tot die moderne Sesnasie kompetisie soos hy tans daar uitsien.

Drienasie reeks

Die Drienasie reeks is 'n jaarlikse internasionale Rugbytoernooi wat tussen Australië, Nieu-Seeland en Suid-Afrika beslis word. Die reeks word beslis op 'n een tuiswedstryd en een wegwedstryd tussen elk van die spanne onderling. Die spanne met die meeste punte na die twee rondtes speel dan in die finaal uit vir die kampioenskap. Sedert die aanvang van die reeks in 1996 is die wedstryde tussen Australië en Nieu-Seeland ook gebruik om die wenner van die Bledisloe Beker elke jaar te bepaal.

Ander Toernooie


- Super Powers Beker — Kanada, Japan, Rusland en die Verenigde State
- Churchill Beker — Kanada, Verenigde state, Engeland met een genooide span
  - In hierdie kompetisie stuur Engeland nie hulle volle nasionale mans span nie, maar eerder hul
A span. Hulle stuur egter wel hulle nasionale vrouespan na die toernooi.
- Pacific Drienasietoernooi — Fiji, Tonga, en Samoa
- Europese Nasies Beker — nasionale spanne vanuit tweede liga lande.
- Wêreld Sewes Reeks
- Super 14 — spanne vanuit Australië, Nieu-Seeland en Suid-Afrika
- Heineken BekerEuropese klub, provinsiale en streeksspanne
- Europese Uitdaagbeker en Europese Skild — Europese klub-, provinsiale- en streekspanne uitklop toernooi.
- Guinness PremierkapEngelse klubs
- Powergen CupEngelse klubs in 'n uitkloptoernooi
- Curriebeker — Suid-Afrikaanse provinsiale toernooi
- National Provincial Championship (NPC) – Nieu-Seeland provinsiale toernooi
- Ranfurly Shield — Nieu-Seeland provinsiale uitdaagtrofee
- Celtic League — provinsiale/streekspanne uit Ierland, Skotland en Wallis
- Ligue Nationale de Rugby — Franse klubs
- Super 10 (Italiaanse premierskap) — Italiaanse klubs

Internasionale trofeë


- Antim Cup — Georgië and Roemenië
- Bledisloe Beker — Australië en Nieu-Seeland
- Calcutta Beker — Engeland en Skotland
- Cook Beker — Australië en Engeland
- Freedom Beker — Nieu-Seeland en Suid-Afrika
- Gallaher Beker — Frankryk en Nieu-Seeland
- Hopetoun Beker — Australië en Skotland
- Lansdowne Beker — Australië en Ierland
- Mandela Uitdaagplaat — Australië en Suid-Afrika
- Millennium Trofee — Engeland en Ierland
- Puma Trofee — Argentinië en Australië
- Trophée des Bicentenaires — Australië en Frankryk

Geskiedenis

Hoofartikel: Geskiedenis van Rugby Die legendariese storie oor die oorsprong van Rugby, wat vertel van 'n jong man genaamd William Web Ellis wat die bal opgetel en begin hardloop het tydens 'n sokkerwedstryd by 'n skool te Rugby is waarskynlik 'n verdigsel. Die trofee van die Rugby Wêreldbeker dra egter die naam van Webb Ellis ter ere van hom en 'n plaat ter 'herdenking' van die 'prestasie'. Rugby as 'n spel het 'n lang tradisie in Engeland en het Rugby wedstryde waarskynlik al vir tweehonderd jaar lang by die Rugby skool plaasgevind toe drie seuns in 1845 vir die eerste keer 'n stel reëls vir die spel gepubliseer het. Voor die vorming van die Football Association in Oktober van 1863 het elke span onderling ooreengekom op 'n stel reëls voordat hulle begin speel het. Rugby kan op die wêreld se eerste "Voetbal kluk" aanspraak maak, deurdat die Guy's Hospital Football Club al in 1843 in London gestig is deur oud leerlinge van die Rugby skool. 'n Aantal klubs is gevorm om Rugby te speel volgens die reëls van die Rugby skool. Blackheath Rugby Club wat in 1858 gestig is is een van die wêreld se oudste oorlewende rugby klubs. Blackheath Rugby Club was 'n stigterslid van die Football Association. Toe dit egter duidelik word dat die FA nie sou instem tot reëls wat sou toelaat dat mense die bal kan optel en daarmee kon hardloop nie ('n fundamentele deel van 'n rugbywedstryd), het Blackheath hom vanuit die FA onttre, minder as 'n maand na die aanvangsvergadering. Ander rugby klubs het hul voorbeeld gevolg en nie by die FA aangesluit nie. Vir die volgende paar jaar het rugbyklubs aangehou om voor die aanvang van elke wedstryd op 'n stel reëls ooreen te kom, tot en met die vorming van die Rugby Football Union in 26 Januarie, 1871 wat gelei het tot die standardisering van die reëls vir alle klubs in Engeland wat 'n spel, gebaseer op die oorspronklike Rugby skool reëls, gespeel het. Binnekort het die meeste lande met 'n noemenswaardige rugbyspelende gemeenskap hulle eie nasionale unies gestig. In 1886 het die Internasionale Rugbyraad (IRR) tot stand gekom en die oorkoepelende reëlgewende gesagsorganisasie vir Rugby geword. Die RFU het dit in 1890 as sulks erken. Vir meer oor die geskiedenis van rugby in Suid-Afrika sien die artikel oor die Geskiedenis van Suid-Afrikaanse rugby.

Sien ook


- Lys van internasionale rugbyspanne
- Lys van rugbyspelers (in alfabetiese volgorde)
- Lys van rugbyspelers volgens nasionaliteit
- Rugby Sewes vir die sewe aan 'n kant weergawe van die spel
- Onkant reëls
- Strafskop
- Skrum
- Lynstaan
- Rugby liga

Eksterne skakels


- [http://www.itsrugby.com?lang=gb Itsrugby.com from for results, statistics etc. (in Engels en Frans)]
- [http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/rugby_union/default.stm BBC werf]
- [http://www.uidaho.edu/clubs/womens_rugby/RugbyRoot/rugby/FAQ/positions.html Lys van spelerposisies in tale anders as Engels] Category:Rugby Category:Sport ja:ラグビー・フットボール ko:럭비


Bolivia

Bolivia is 'n land in Suid-Amerika. Dit grens Brazilië in die noord en oos, Paraguay en Argentinië in die suid, en Chili en Peru in die wes. Peru Kategorie:Suid-Amerika ja:ボリビア ko:볼리비아 ms:Bolivia th:ประเทศโบลิเวีย zh-min-nan:Bolivia

Chili

Chile is 'n land aan die weskus van Suid-Amerika. Santiago is die hoofstad. Ander stede sluit in Antofagasta, Concepción, Coquimbo, Iquique, Puerto Montt, Punta Arenas, Rancagua, Talca, Temuco, en Valparaíso. Bekend vir phyloxera vrye wyn, koper, die landskap, en die vryemarkhervormings van die 1980s.

Eksterne skakels

Regeringsbronne


- [http://www.gobiernodechile.cl/ Gobierno] - Government ([http://www.chileangovernment.cl/ English version])
  - [http://www.presidencia.cl/ Presidencia] - Presidency ([http://www.presidencyofchile.cl/ English version])
  - [http://www.interior.cl/ Ministerio del Interior] - Interior Ministry
  - [http://www.minrel.cl/ Ministerio de Relaciones Exteriores] - Ministry of Foreign Affairs
- [http://www.congreso.cl/ Congreso Nacional] - National Congress
  - [http://www.senado.cl/ Senado] - Senate
  - [http://www.camara.cl/ Cámara de Diputados] - Chamber of Deputies
  - [http://www.bcn.cl/ Biblioteca del Congreso Nacional] - Library of National Congress
- [http://www.poderjudicial.cl/ Poder Judicial] - Judiciary

Algemene inligting


- [http://www.chile.com Chile.com]
- [http://www.chile-explorer.com Chile Explorer]
- [http://www.chilephoto.cl/cgi-bin/chilephoto/chilephoto.cgi Beelde]
- [http://www1.lanic.utexas.edu/la/chile/ Verskeie skakels deur LANIC versamel] Kategorie:Suid-Amerika fiu-vro:Tsiili ja:チリ ko:칠레 ms:Chile simple:Chile th:ประเทศชิลี zh-min-nan:Chile

Buenos Aires

Buenos Aires ([http://kvaleberg.com/extensions/mapsources/index.php?params=34_40_S_58_24_W_ 34°40′S 58°24′W]) is die hoofstad en die ekonomiese, kulturele en nywerheidsentrum van Argentinië en grootste Spaanstalige stad ter wêreld, met 2 746 761 inwoners (2005) in die Distrito Federal (203 km²) en sowat twaalf miljoen mense in die metropolitaanse gebied (Gran Buenos Aires) van 2 915 km². Die stad lê aan die mond van een van die grootste riviere wêreldwyd, die Río de la Plata (Silwerrivier). Aangesien Gran Buenos Aires sowat 'n derde van die Argentynse bevolking huisves, oorheers sy ekonomie die res van die land. Danksy talle winkels en boetieke, sy pragtige argitektuur, 'n ryk kulturele lewe, uitstekende restourante en sy kosmopolitiese bevolking van oorwegend Italiaanse, Spaanse, Franse, Duitse, Engelse, Oos-Europese, Arabiese en Asiatiese herkoms staan Buenos Aires ook as die Parys van die Suide bekend. Die stad is een van die mees Europese van Suid-Amerika en ook die Suidelike Halfrond, maar beslis die enige metropool wat met sy noordelike teenstukke enigsins kan meeding. Die stad beleef sy Goue Era in die tydperk tussen 1880 en 1920, toe Argentinië tot die tien welvarendste lande wêreldwyd behoort en Buenos Aires as sy skitterende hoofstad nuwelinge uit Europa lok wat hier 'n beter bestaan wil vind. Europa

Geskiedenis

Die eerste Europese seevaarder, wat in die jaar 1516 naby Buenos Aires voet aan wal sit, is die Spanjaard Juan de Solís. Hy noem die groot rivier wat hy teenkom die Mar Dulce (Soet See). Twintig jaar later stig Pedro de Mendoza die eerste nedersetting, Santa Maria del Buen Aire, in die gebied. Die Spanjaarde moet die kolonie weens die verset van die vyandelik gesinde Indiane enkele jare later na Asunción in Paraguay verskuif. Die perde en beeste, wat die Spanjaarde agterlaat, vorm die grondslag vir die Argentynse veeteelt, die belangrikste ekonomiese basis van die land. 'n Permanente vesting en dorp ontstaan uiteindelik in 1586 toe 'n groep setlaars na die gebied terugkeer. Die stad bly vir bykans tweehonderd jaar 'n onbenullige plek, en smokkelary is sy broodwinning aangesien die Spaanse regering die voorkeur aan ander hawens soos Lima gee. Lima Eers met die stigting van 'n Spaanse onderkoninkryk, wat groot dele van Argentinië, Chile, Uruguay en Bolivië insluit, speel die stad 'n belangrike rol as administratiewe sentrum. Snelle ekonomiese vooruitgang bevorder die plaaslike nasionalisme; die gebied kry in 1810 'n selfregerende status, en in 1816 verklaar die burgers van Buenos Aires die onafhanklikheid van die Argentinië. Dekades lank sukkel die plaaslike regering met die moeilikheid om die gesag oor die hele land te kry; aanhangers van 'n federale stelsel baklei met lede van politieke groeperings wat eerder 'n eenheidstaat verkies. 1816 In 1880 word Buenos Aires tot federale distrik (Distrito Federal) verklaar. Die regering van president Julio Rocas neem Europese stede, met name Parys, as voorbeeld vir die ontwikkeling van die stad. Die Franse hoofstad gee die aanleiding vir honderdtalle nuwe geboue wat volgens Paryse boustyle beplan word en die aan die stad nog steeds 'n Europese voorkoms gee. Grootskaalse immigrasie uit Italië, Spanje, Duitsland, Engeland, Pole, Rusland en die Midde-Ooste en snelle ekonomiese groei maak van die Parys van Latyns-Amerika een van die welvarendste stede wêreldwyd. Aan die begin van die 20ste eeu leef meer dan een miljoen porteños - soos die inwoners van Buenos Aires in hul eie land bekend staan - in die stad. "Ryk soos 'n Argentyn" word 'n vaste begrip in Parys en ander Europese metropole. Die groot Avenidas van Buenos Aires, soos die Avenidas Santa Fé, Córdoba en Corrientes, word in die dertigerjare gebou. Teen die einde van die Tweede Wêreldoorlog smelt die stad met sy voorstede saam en huisves sowat een derde van Argentinië se bevolking. Ekonomiese en politieke teenslae na die Tweede Wêreldoorlog het Buenos Aires voorlopig van sy rol as ryke stad beroof, en die teenstellings tussen die welvarende noordelike stadswyke en die bitterarm suide is oorgroot; langsamerhand herwin die stad egter sy status as lewendige metropool van 'n vooruitstrewende land.

Klimaat

Buenos Aires lê soos die grootste deel van Argentinië in die gematigde sone van die Suidelike Halfrond. Die gemiddelde jaarlikse temperatuur is 17,5° C, die gemiddelde jaarlikse reënval 1 173 millimeter. Januarie is die warmste maand met gemiddeldes van 24,5° C, terwyl temperature in die midwinter van Julie tot gemiddeldes van 11,1° C daal. Die somermaande is baie warm en bedompig. Baie porteños verlaat die stad in Januarie en Februarie vir 'n vakansie aan die kus of in die berggebiede. Die wintermaande is vogtig, maar nie regtig koud nie.

Bekende stadswyke (barrios)

Februarie
- Die Sentrale Besigheidsdistrik digby die hawe is die senusentrum van die Argentynse sakewêreld. Maar soos elders ontvlug die sakevrouens en -manne graag hul bedrywige kantoorgeboue om in een van die uitstekende restourante te dineer.
- Die barrios Palermo, Retiro en Recoleta vorm die Noordelike Distrik van Buenos Aires. Dit is die welvarendste en dus ook duurste woongebied en besigheidsdistrik van die Argentynse hoofstad. Die statige ou huise in die gebied is omtrent 1900 gebou en toon die sterk Franse invloed op die boustyl van daardie tydperk. Teen die sewentigerjare van die 19de eeu, na die uitbreek van 'n geelkoors-epidemie in die suidelike stadswyke, begin die ontwikkeling van die gebied, en dit is veral die meer welgesteldes wat hulle hier kom vestig.
- Palermo Bosque is 'n groen eiland in die stad en die geskikte plek vir 'n verskeidenheid sportsoorte soos polo.
- Palermo Chico behoort tot die welvarendste stadswyke van Buenos Aires en bekoor met sy Frans-geïnspireerde argitektoniese style wat van neoklassies tot ultramodern strek. Baie van die ou herewonings is nou in ambassades omgeskep, aangesien min porteños die onderhoud van die luukse geboue nog kan bekostig. Naas diplomate is daar ook baie bekende Argentynse rolprentsterre en sportmense wat huise in Palermo Chico bewoon.
- Palermo Viejo is 'n rustige woonbuurt en gewilde woonplek vir talle psigoloë en psigoanaliste wat voor en tydens die Tweede Wêreldoorlog hier 'n nuwe tuiste gevind het - in daardie tydperk kry die buurt sy bynaam "Villa Freud".
- La Boca en San Telmo is deel van die Suidelike Distrik van Buenos Aires. La Boca, eweneens digby die hawe, bekoor met sy kleurryke houthuise. Die inwoners van La Boca is deur die skilder Benito Quinquela Martín aangemoedig om hul barrio met kleure te verfraai. Sy huis is nou die Museo de Bellas Artes de La Boca en vertoon sy beroemde skilderye, wat veral die lewe van die dokwerkers van die buurt uitbeeld. Dit is die tradisionele woonbuurt van die arbeiders, die Genuese immigrante, die vissers - en die plek waar die mense van Buenos Aires ontmoet om te dineer en te dans. Die outentieke tangodans en Argentyns-Italiaanse kookkuns maak dit ook 'n eersterangse besienswaardigheid vir die besoeker.
- San Telmo met sy elegante koloniale argitektuur is die barrio van die antikwiteitehandelaars en kunstenaars. Die eertydse agterbuurt trek in die jare sestig talle kunstenaars en intellektueles wat die gebied weer laat oplewe. Naas die ateljees en antikwiteitewinkels lok die barrio met sy uitstekende restourante en 'n vlooimark op die plein Plaza Dorrego wat op Sondae plaasvind. Die stadswyk beskik ook oor die oudste en bekendste tangokroeë soos Michelangelo, La Casa Blanca en La Casa Rosada. Talle statige ou geboue is nou gerestoureer en huisves nagklubs, boetieke, ateljees en woonstelle in hulle patio's.
geelkoors
geelkoors
geelkoors

Besienswaardighede


- Die Avenida 9 de Julio is sedert 1936 die breedste laan ter wêreld - daar lê sowat 460 voet (140 meter) tussen die sypaadjies aan sy regter- en linkerkant. Talle ou geboue is in die dertigerjare afgebreek om hierdie avenida te bou - behalwe vir die statige Franse Ambassade wat aan die hoek van 9 de Julio en Alvearstraat oorgebly het.
- Die Plaza de Mayo dra sy naam ter ere van die stigters van die Argentynse Republiek wat hier in Mei 1810 die onafhanklikheid van die land verklaar het. Dit is een van die mooiste pleine wêreldwyd, met pragtige palms, tuine, 'n sentrale standbeeld en historiese geboue uit die koloniale tydperk ringsom. Hier vind alle belangrike betogings plaas (byvoorbeeld dié van die Moeders van die Plaza de Mayo wat teen die gruweldade van die militêre bewind in die jare sewentig protesteer), en die plein kan as die besige sentrum van Argentinië beskou word - hier lê die Casa Rosada, die beroemde ligrooskleurige gebou wat in 1894 opgerig is en in 1910 as setel van die Argentynse regering bekend staan. 'n Museum in die huis vertoon antikwiteite en ander voorwerpe wat aan nasionale helde behoort het. Die Casa Rosada word deur 'n eregarde bewaak - om sewe uur saans haal hierdie soldate die nasionale blou-wit vlag in. Die Cabildo (Raadsaal van Buenos Aires) van 1751 is die plek waar die onafhanklikheid van die land beplan is; die gebou beskik oor 'n museum met meubels en voorwerpe uit die koloniale verlede. Die Sentrale Besigheidsdistrik lê suid van die Plaza.
- Vanuit die heuwel van die Plaza San Martín kan 'n mens die wonderlike uitsig oor die barrio Retiro geniet. Die Kavanagh-gebou in die buurt is in 1936 met 120 meters die eerste wolkekrabber in Latyns-Amerika - en die uitsig wat 'n mens vanuit die boonste woonstelle kan geniet is asemberowend: Tot by die oewers van die Río de la Plata, oor Retiro, oor die wandellaan Florida en die Plaza San Martín. Corina Kavanagh, een van die rykste vroue in Argentinië, het al haar erfgeld aan hierdie wolkekrabber bestee. Die gebou in die Art-déco-styl is deur die argitekte Gregorio Sánchez, Ernesto Lagos en Luis Maria de la Torre ontwerp. Ander bekende geboue van die Plaza is die Sheraton Hotel en die ou stasie van Retiro. Die moderne Catalinas-wolkekrabbers in die suide is in die laat sewentigerjare opgerig.
- Die Kerkhof van Recoleta is die begraafplaas van die welgestelde burgers. Evita Perón se graf trek nog steeds die meeste besoekers. Die kerkhof is sedert sy inwyding in 1882 'n soort klein weergawe van Buenos Aires en sy verskillende boustyle.
- Die Operateater Colón met sy pragtige Europese boustyl is een van die bekendste bakens van die stad en die simbool van sy bloeiende kulturele lewe. Die wêreldwyd bekende instelling het uitstekende akoestieke eienskappe. Die hoof-ouditorium, wat oor ses verdiepings verrys, bied sitplekke vir meer dan 3 500 besoekers en sowat 1 000 staanplekke. Die Colón beskik oor 'n museum wat die geskiedenis van die teater behandel.
- Die Munisipale Teater San Martín is 'n moderne gebou van chroom en glas met ses tonele. Die teater, wat in 1960 ingewy is, is die grootste instelling van sy soort in Argentinië en bied 'n oordaad gratis-konserte, feeste, skouspele, lesings en ander aktiwiteite aan. Naby die teater is die Kulturele Sentrum San Martín, 'n soortgelyke instelling.
- Die Galileo Galilei-planetarium in Parque 3 de Febrero is in 1966 opgerig en bied sitplekke vir 340 besoekers. Sy vertonings, uitstallings en konferensies behandel die astronomiese navorsing. Die metalliese meteoriet, wat voor die gebou vertoon word, is in die provinsie El Chaco gevind en weeg sowat 1 530 kilogram.
- Die Museo de Arte Latinoamericano de Buenos Aires (MALBA) is in 2001 geopen en huisves nou die kunsversameling van die Argentynse sakeman Eduardo Constantini, met meer as 200 objekte van 80 kunstenaars, wat 'n aantal sleutelwerke van die Latyns-Amerikaanse kuns in die 20ste eeu insluit.
- Die Museo de Esculturas Luis Perlotti in die huis van die kunstenaar huisves 'n versameling van 1 000 van sy werke, wat in 1976 aan die stad Buenos Aires geskenk is.

Kookkuns

Die plaaslike kookkuns steun op bief en die asado, die tradisionele Argentynse braaivleis. Die Argentiniërs eet dit een of twee keer per dag, en daar is talle soorte bife soos die bife de costilla (wat aan die Noord-Amerikaanse T-bone biefstuk herinner) en die bife de chorrizo ('n soort ribstuk). 'n Oordaad worsies word bedien, byvoorbeeld die pikante chorizo, die bloedwors morcilla en die salchicha - 'n lang, dun worsie. Empanadas is die Argentynse soort vleispasteijies wat met bief gevul en gebak of gebraai word. Tydens die ete word gewoonlik Argentynse rooiwyn geskink. 1966 Daar is sowat 3 500 restourante en ander eetplekke in die stad. Die parillas, wat tradisionele Argentynse braaivleis bedien, is een van die mees tipiese plaaslike eetplekke. Daar is egter ook talle cafés, confiterías (wat alkohol, koffie en tee bedien), heladerías (vir roomys), sandwicherías, wiskerías, cocktelerías en ander gewilde ontmoetplekke. Die beste buurte vir 'n tradisionele braaivleis-ete is Costanera Norte en Puerto Madero. Die besoeker, wat die Spaans-Argentynse kookkuns waardeer, vind die beste restourante langs die Avenida de Mayo. Die mees tradisionele Italiaanse pizza's kan 'n mens in die Corrientes-straat geniet. Die plaza Cortázar, Palermo Hollywood, Las Cañitas en Recoleta is gebiede waar die restourante hulle op die mees verfynde en eksotiese kookkuns vir die fynproewer toespits. Die internasionale restourante in Buenos Aires is uitstekend, hoewel 'n Franse spyskaart nie noodsaaklik outentieke Franse cuisine bedoel nie - daar is altyd 'n bietjie Argentynse variasie, behalwe vir die eersterangse restourante. Die immigrante het hul eie kookkuns - eweneens met 'n sterk Argentynse invloed - hier bewaar. Naas die kos wat in Italiaanse, Sjinese, Spaanse, Duitse, Russiese en Kosjer restourante bedien word, is daar 'n verskeidenheid spesialiteite van dwarsoor die wêreld. Argentiniërs eet baie laat, teen middernag is restourante nog steeds vol met 'n oormaat besoekers. category:Argentinië ja:ブエノスアイレス ko:부에노스아이레스 ms:Buenos Aires simple:Buenos Aires

1536

Gebeure


- Reformasie in Genève (Switserland)

Geboortes


-

Sterftes


- ---- Dae | Eeue | Geskiedenis
15de eeu16de eeu17de eeu
1533153415351536153715381539
Kategorie:16de eeu ko:1536년 simple:1536

1776

Gebeure


- 25 Desember - George Washington oorkruis die Delawarerivier en oorwin die Hesse by Trenton.

Geboortes


- John Constable - Waterverfskilder

Sterftes


- ---- Dae | Eeue | Geskiedenis
17de eeu18de eeu19de eeu
1773177417751776177717781779
Kategorie:18de eeu ko:1776년

Buenos Aires

Buenos Aires ([http://kvaleberg.com/extensions/mapsources/index.php?params=34_40_S_58_24_W_ 34°40′S 58°24′W]) is die hoofstad en die ekonomiese, kulturele en nywerheidsentrum van Argentinië en grootste Spaanstalige stad ter wêreld, met 2 746 761 inwoners (2005) in die Distrito Federal (203 km²) en sowat twaalf miljoen mense in die metropolitaanse gebied (Gran Buenos Aires) van 2 915 km². Die stad lê aan die mond van een van die grootste riviere wêreldwyd, die Río de la Plata (Silwerrivier). Aangesien Gran Buenos Aires sowat 'n derde van die Argentynse bevolking huisves, oorheers sy ekonomie die res van die land. Danksy talle winkels en boetieke, sy pragtige argitektuur, 'n ryk kulturele lewe, uitstekende restourante en sy kosmopolitiese bevolking van oorwegend Italiaanse, Spaanse, Franse, Duitse, Engelse, Oos-Europese, Arabiese en Asiatiese herkoms staan Buenos Aires ook as die Parys van die Suide bekend. Die stad is een van die mees Europese van Suid-Amerika en ook die Suidelike Halfrond, maar beslis die enige metropool wat met sy noordelike teenstukke enigsins kan meeding. Die stad beleef sy Goue Era in die tydperk tussen 1880 en 1920, toe Argentinië tot die tien welvarendste lande wêreldwyd behoort en Buenos Aires as sy skitterende hoofstad nuwelinge uit Europa lok wat hier 'n beter bestaan wil vind. Europa

Geskiedenis

Die eerste Europese seevaarder, wat in die jaar 1516 naby Buenos Aires voet aan wal sit, is die Spanjaard Juan de Solís. Hy noem die groot rivier wat hy teenkom die Mar Dulce (Soet See). Twintig jaar later stig Pedro de Mendoza die eerste nedersetting, Santa Maria del Buen Aire, in die gebied. Die Spanjaarde moet die kolonie weens die verset van die vyandelik gesinde Indiane enkele jare later na Asunción in Paraguay verskuif. Die perde en beeste, wat die Spanjaarde agterlaat, vorm die grondslag vir die Argentynse veeteelt, die belangrikste ekonomiese basis van die land. 'n Permanente vesting en dorp ontstaan uiteindelik in 1586 toe 'n groep setlaars na die gebied terugkeer. Die stad bly vir bykans tweehonderd jaar 'n onbenullige plek, en smokkelary is sy broodwinning aangesien die Spaanse regering die voorkeur aan ander hawens soos Lima gee. Lima Eers met die stigting van 'n Spaanse onderkoninkryk, wat groot dele van Argentinië, Chile, Uruguay en Bolivië insluit, speel die stad 'n belangrike rol as administratiewe sentrum. Snelle ekonomiese vooruitgang bevorder die plaaslike nasionalisme; die gebied kry in 1810 'n selfregerende status, en in 1816 verklaar die burgers van Buenos Aires die onafhanklikheid van die Argentinië. Dekades lank sukkel die plaaslike regering met die moeilikheid om die gesag oor die hele land te kry; aanhangers van 'n federale stelsel baklei met lede van politieke groeperings wat eerder 'n eenheidstaat verkies. 1816 In 1880 word Buenos Aires tot federale distrik (Distrito Federal) verklaar. Die regering van president Julio Rocas neem Europese stede, met name Parys, as voorbeeld vir die ontwikkeling van die stad. Die Franse hoofstad gee die aanleiding vir honderdtalle nuwe geboue wat volgens Paryse boustyle beplan word en die aan die stad nog steeds 'n Europese voorkoms gee. Grootskaalse immigrasie uit Italië, Spanje, Duitsland, Engeland, Pole, Rusland en die Midde-Ooste en snelle ekonomiese groei maak van die Parys van Latyns-Amerika een van die welvarendste stede wêreldwyd. Aan die begin van die 20ste eeu leef meer dan een miljoen porteños - soos die inwoners van Buenos Aires in hul eie land bekend staan - in die stad. "Ryk soos 'n Argentyn" word 'n vaste begrip in Parys en ander Europese metropole. Die groot Avenidas van Buenos Aires, soos die Avenidas Santa Fé, Córdoba en Corrientes, word in die dertigerjare gebou. Teen die einde van die Tweede Wêreldoorlog smelt die stad met sy voorstede saam en huisves sowat een derde van Argentinië se bevolking. Ekonomiese en politieke teenslae na die Tweede Wêreldoorlog het Buenos Aires voorlopig van sy rol as ryke stad beroof, en die teenstellings tussen die welvarende noordelike stadswyke en die bitterarm suide is oorgroot; langsamerhand herwin die stad egter sy status as lewendige metropool van 'n vooruitstrewende land.

Klimaat

Buenos Aires lê soos die grootste deel van Argentinië in die gematigde sone van die Suidelike Halfrond. Die gemiddelde jaarlikse temperatuur is 17,5° C, die gemiddelde jaarlikse reënval 1 173 millimeter. Januarie is die warmste maand met gemiddeldes van 24,5° C, terwyl temperature in die midwinter van Julie tot gemiddeldes van 11,1° C daal. Die somermaande is baie warm en bedompig. Baie porteños verlaat die stad in Januarie en Februarie vir 'n vakansie aan die kus of in die berggebiede. Die wintermaande is vogtig, maar nie regtig koud nie.

Bekende stadswyke (barrios)

Februarie
- Die Sentrale Besigheidsdistrik digby die hawe is die senusentrum van die Argentynse sakewêreld. Maar soos elders ontvlug die sakevrouens en -manne graag hul bedrywige kantoorgeboue om in een van die uitstekende restourante te dineer.
- Die barrios Palermo, Retiro en Recoleta vorm die Noordelike Distrik van Buenos Aires. Dit is die welvarendste en dus ook duurste woongebied en besigheidsdistrik van die Argentynse hoofstad. Die statige ou huise in die gebied is omtrent 1900 gebou en toon die sterk Franse invloed op die boustyl van daardie tydperk. Teen die sewentigerjare van die 19de eeu, na die uitbreek van 'n geelkoors-epidemie in die suidelike stadswyke, begin die ontwikkeling van die gebied, en dit is veral die meer welgesteldes wat hulle hier kom vestig.
- Palermo Bosque is 'n groen eiland in die stad en die geskikte plek vir 'n verskeidenheid sportsoorte soos polo.
- Palermo Chico behoort tot die welvarendste stadswyke van Buenos Aires en bekoor met sy Frans-geïnspireerde argitektoniese style wat van neoklassies tot ultramodern strek. Baie van die ou herewonings is nou in ambassades omgeskep, aangesien min porteños die onderhoud van die luukse geboue nog kan bekostig. Naas diplomate is daar ook baie bekende Argentynse rolprentsterre en sportmense wat huise in Palermo Chico bewoon.
- Palermo Viejo is 'n rustige woonbuurt en gewilde woonplek vir talle psigoloë en psigoanaliste wat voor en tydens die Tweede Wêreldoorlog hier 'n nuwe tuiste gevind het - in daardie tydperk kry die buurt sy bynaam "Villa Freud".
- La Boca en San Telmo is deel van die Suidelike Distrik van Buenos Aires. La Boca, eweneens digby die hawe, bekoor met sy kleurryke houthuise. Die inwoners van La Boca is deur die skilder Benito Quinquela Martín aangemoedig om hul barrio met kleure te verfraai. Sy huis is nou die Museo de Bellas Artes de La Boca en vertoon sy beroemde skilderye, wat veral die lewe van die dokwerkers van die buurt uitbeeld. Dit is die tradisionele woonbuurt van die arbeiders, die Genuese immigrante, die vissers - en die plek waar die mense van Buenos Aires ontmoet om te dineer en te dans. Die outentieke tangodans en Argentyns-Italiaanse kookkuns maak dit ook 'n eersterangse besienswaardigheid vir die besoeker.
- San Telmo met sy elegante koloniale argitektuur is die barrio van die antikwiteitehandelaars en kunstenaars. Die eertydse agterbuurt trek in die jare sestig talle kunstenaars en intellektueles wat die gebied weer laat oplewe. Naas die ateljees en antikwiteitewinkels lok die barrio met sy uitstekende restourante en 'n vlooimark op die plein Plaza Dorrego wat op Sondae plaasvind. Die stadswyk beskik ook oor die oudste en bekendste tangokroeë soos Michelangelo, La Casa Blanca en La Casa Rosada. Talle statige ou geboue is nou gerestoureer en huisves nagklubs, boetieke, ateljees en woonstelle in hulle patio's.
geelkoors
geelkoors
geelkoors

Besienswaardighede


- Die Avenida 9 de Julio is sedert 1936 die breedste laan ter wêreld - daar lê sowat 460 voet (140 meter) tussen die sypaadjies aan sy regter- en linkerkant. Talle ou geboue is in die dertigerjare afgebreek om hierdie avenida te bou - behalwe vir die statige Franse Ambassade wat aan die hoek van 9 de Julio en Alvearstraat oorgebly het.
- Die Plaza de Mayo dra sy naam ter ere van die stigters van die Argentynse Republiek wat hier in Mei 1810 die onafhanklikheid van die land verklaar het. Dit is een van die mooiste pleine wêreldwyd, met pragtige palms, tuine, 'n sentrale standbeeld en historiese geboue uit die koloniale tydperk ringsom. Hier vind alle belangrike betogings plaas (byvoorbeeld dié van die Moeders van die Plaza de Mayo wat teen die gruweldade van die militêre bewind in die jare sewentig protesteer), en die plein kan as die besige sentrum van Argentinië beskou word - hier lê die Casa Rosada, die beroemde ligrooskleurige gebou wat in 1894 opgerig is en in 1910 as setel van die Argentynse regering bekend staan. 'n Museum in die huis vertoon antikwiteite en ander voorwerpe wat aan nasionale helde behoort het. Die Casa Rosada word deur 'n eregarde bewaak - om sewe uur saans haal hierdie soldate die nasionale blou-wit vlag in. Die Cabildo (Raadsaal van Buenos Aires) van 1751 is die plek waar die onafhanklikheid van die land beplan is; die gebou beskik oor 'n museum met meubels en voorwerpe uit die koloniale verlede. Die Sentrale Besigheidsdistrik lê suid van die Plaza.
- Vanuit die heuwel van die Plaza San Martín kan 'n mens die wonderlike uitsig oor die barrio Retiro geniet. Die Kavanagh-gebou in die buurt is in 1936 met 120 meters die eerste wolkekrabber in Latyns-Amerika - en die uitsig wat 'n mens vanuit die boonste woonstelle kan geniet is asemberowend: Tot by die oewers van die Río de la Plata, oor Retiro, oor die wandellaan Florida en die Plaza San Martín. Corina Kavanagh, een van die rykste vroue in Argentinië, het al haar erfgeld aan hierdie wolkekrabber bestee. Die gebou in die Art-déco-styl is deur die argitekte Gregorio Sánchez, Ernesto Lagos en Luis Maria de la Torre ontwerp. Ander bekende geboue van die Plaza is die Sheraton Hotel en die ou stasie van Retiro. Die moderne Catalinas-wolkekrabbers in die suide is in die laat sewentigerjare opgerig.
- Die Kerkhof van Recoleta is die begraafplaas van die welgestelde burgers. Evita Perón se graf trek nog steeds die meeste besoekers. Die kerkhof is sedert sy inwyding in 1882 'n soort klein weergawe van Buenos Aires en sy verskillende boustyle.
- Die Operateater Colón met sy pragtige Europese boustyl is een van die bekendste bakens van die stad en die simbool van sy bloeiende kulturele lewe. Die wêreldwyd bekende instelling het uitstekende akoestieke eienskappe. Die hoof-ouditorium, wat oor ses verdiepings verrys, bied sitplekke vir meer dan 3 500 besoekers en sowat 1 000 staanplekke. Die Colón beskik oor 'n museum wat die geskiedenis van die teater behandel.
- Die Munisipale Teater San Martín is 'n moderne gebou van chroom en glas met ses tonele. Die teater, wat in 1960 ingewy is, is die grootste instelling van sy soort in Argentinië en bied 'n oordaad gratis-konserte, feeste, skouspele, lesings en ander aktiwiteite aan. Naby die teater is die Kulturele Sentrum San Martín, 'n soortgelyke instelling.
- Die Galileo Galilei-planetarium in Parque 3 de Febrero is in 1966 opgerig en bied sitplekke vir 340 besoekers. Sy vertonings, uitstallings en konferensies behandel die astronomiese navorsing. Die metalliese meteoriet, wat voor die gebou vertoon word, is in die provinsie El Chaco gevind en weeg sowat 1 530 kilogram.
- Die Museo de Arte Latinoamericano de Buenos Aires (MALBA) is in 2001 geopen en huisves nou die kunsversameling van die Argentynse sakeman Eduardo Constantini, met meer as 200 objekte van 80 kunstenaars, wat 'n aantal sleutelwerke van die Latyns-Amerikaanse kuns in die 20ste eeu insluit.
- Die Museo de Esculturas Luis Perlotti in die huis van die kunstenaar huisves 'n versameling van 1 000 van sy werke, wat in 1976 aan die stad Buenos Aires geskenk is.

Kookkuns

Die plaaslike kookkuns steun op bief en die asado, die tradisionele Argentynse braaivleis. Die Argentiniërs eet dit een of twee keer per dag, en daar is talle soorte bife soos die bife de costilla (wat aan die Noord-Amerikaanse T-bone biefstuk herinner) en die bife de chorrizo ('n soort ribstuk). 'n Oordaad worsies word bedien, byvoorbeeld die pikante chorizo, die bloedwors morcilla en die salchicha - 'n lang, dun worsie. Empanadas is die Argentynse soort vleispasteijies wat met bief gevul en gebak of gebraai word. Tydens die ete word gewoonlik Argentynse rooiwyn geskink. 1966 Daar is sowat 3 500 restourante en ander eetplekke in die stad. Die parillas, wat tradisionele Argentynse braaivleis bedien, is een van die mees tipiese plaaslike eetplekke. Daar is egter ook talle cafés, confiterías (wat alkohol, koffie en tee bedien), heladerías (vir roomys), sandwicherías, wiskerías, cocktelerías en ander gewilde ontmoetplekke. Die beste buurte vir 'n tradisionele braaivleis-ete is Costanera Norte en Puerto Madero. Die besoeker, wat die Spaans-Argentynse kookkuns waardeer, vind die beste restourante langs die Avenida de Mayo. Die mees tradisionele Italiaanse pizza's kan 'n mens in die Corrientes-straat geniet. Die plaza Cortázar, Palermo Hollywood, Las Cañitas en Recoleta is gebiede waar die restourante hulle op die mees verfynde en eksotiese kookkuns vir die fynproewer toespits. Die internasionale restourante in Buenos Aires is uitstekend, hoewel 'n Franse spyskaart nie noodsaaklik outentieke Franse cuisine bedoel nie - daar is altyd 'n bietjie Argentynse variasie, behalwe vir die eersterangse restourante. Die immigrante het hul eie kookkuns - eweneens met 'n sterk Argentynse invloed - hier bewaar. Naas die kos wat in Italiaanse, Sjinese, Spaanse, Duitse, Russiese en Kosjer restourante bedien word, is daar 'n verskeidenheid spesialiteite van dwarsoor die wêreld. Argentiniërs eet baie laat, teen middernag is restourante nog steeds vol met 'n oormaat besoekers. category:Argentinië ja:ブエノスアイレス ko:부에노스아이레스 ms:Buenos Aires simple:Buenos Aires

Engeland

Geskiedkundige en bevolkingsryke land op die eiland Groot Brittanje, tans deel van die Verenigde Koninkryk van Groot Brittanje en Ierland, ten suide van Skotland. Een van die bekendste konings van hierdie land is Henry I category:Europa zh-min-lan:Englan ja:イングランド ko:잉글랜드 ms:England simple:England th:แคว้นอังกฤษ zh-min-nan:England

Tweede Wêreldoorlog

Die Tweede Wêreldoorlog was die duurste en mees omvangryke gewapende konflik in die geskiedenis van die wêreld. Dit duur van 1939 tot 1945 en word so genoem omdat dit die tweede oorlog was waar lande uit feitlik alle kontinente (dié wat destyds bewoon was) betrokke was. In beide die Eerste en Tweede Wêreldoorlog het 'n enorme aantal mense gesterf in verskeie slagvelde regoor die wêreld. In die Tweede Wêreldoorlog het twee groepe teen mekaar geveg: die Geallieerdes en die Spilmoondhede. Die Geallieerdes het bestaan uit die Britse Statebond, VSA, Sowjet-Unie, Sjina, Frankryk, Pole en ander Europese lande. Die Spilmoondhede het bestaan uit Duitsland, Italië, Japan en hul bondgenote. Omtrent 55,5 miljoen mense kom om tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die massamoord op ses miljoen Jode onder die Nazi-bewind van Adolf Hitler, die gebruik van tegnologie van die industriële era, en massa-bomaanvalle op burgerlikes het alles daartoe bygedra dat meer burgerlikes in hierdie oorlog gesterf het as in enige ander in die geskiedenis.

Bronnelys


- World War II by die Engelse Wikipedia
- Tweede Wereldoorlog by die Nederlandse Wikipedia als:Zweiter Weltkrieg ja:第二次世界大戦 ko:제2차 세계 대전 ms:Perang Dunia II simple:World War II th:สงครามโลกครั้งที่สอง

1938

Gebeure


- 31 Januarie - Die Groote Schuur-hospitaal in Kaapstad (Suid-Afrika) word geopen.
- 19 April RCA-NBC begin die eerste gereelde televisie uitsendings.

Geboortes

Sterftes

---- Dae | Eeue | Geskiedenis
19de eeu 20ste eeu 21ste eeu
1935 1936 1937 1938 1939 1940 1941
Kategorie:20ste eeu ja:1938年 ko:1938년 ms:1938 simple:1938

23 Mei

23 Mei is die 143ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (144ste inskrikkeljare). Daar volg nog 222 dae.

Gebeure

Geboortes

Bold text

Vakansiedae

Kategorie:Datum ja:5月23日 ko:5월 23일 simple:May 23 th:23 พฤษภาคม

1986

Gebeure


- 3 April - IBM lewer die eerste laptop rekenaar, die PC Convertible
- 27 Junie - Die Internasionale regshof vel teen die VSA in Nicaragua vs. Verenigde state van Amerika
- 16 Julie - Die Suid-Afrikaanse straalvegter Cheetah word bekend gestel
- 11 November - Onthulling van die Delvillebos-museum in Frankryk

Geboortes

Sterftes


- 04-24 Wallis Simpson (1896-06-19).
- 04-27 John R. MacDougall stuur 'n boodskap op die Home Box Office kanaal met 'n sterk sein na die Galaxy 1 satelliet. ----
- Eeue
- Geskiedenis
- Dae
1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989
19e eeu 20ste eeu 21ste eeu
Kategorie:20ste eeu als:1986 ja:1986年 ko:1986년 simple:1986

Harakat at-Tahrir al-Filastin

Al-Fatah (arab.: الفتح der Sieg) ist eine politische Partei in Palästina. Der Name ist ein Akronym von Harakat at-Tahrir al-Filastini (Bewegung zur Befreiung Palästinas). Die Organisation, die die Zerstörung Israels und die Errichtung eines palästinensischen Staats verfolgt, bedient sich auch terroristischer Mittel um diese Ziele zu verfolgen. Die Fatah ist die stärkste Fraktion innerhalb der PLO. Im politischen Spektrum nimmt sie den Platz einer bürgerlich-konservativen Partei ein, die sich sowohl vom Islamismus als auch vom Sozialismus abgrenzt.

Geschichte

Am 10. Oktober 1959 wurde sie als Guerillaorganisation von Jassir Arafat zusammen mit Salah Chalaf, Chalil Wasir und Faruk Kadumi in Kuwait gegründet. Ideologisch verstand sie sich als unabhängig. Die Fatah sieht im bewaffneten Kampf ein geeignetes Mittel zur Erreichung ihrer Ziele, der palästinensischen Unabhängigkeit. Ende 1964 verübten Fatah-Kommandos erste Anschläge in Israel. In den Folgejahren operierten die Freischärler hauptsächlich von Jordanien aus, verübten Bombenattentate und legten Hinterhalte. Die israelische Regierung reagierte mit der Sprengung von Häusern, die Fatah-Kämpfer beherbergen, und der Ausweisung von Unterstützern. Zwischen Juni 1967 und Dezember 1968 kamen dabei über 600 Palästinenser, über 200 israelische Soldaten und 47 israelische Zivilisten ums Leben. Einen Wendepunkt in der weiteren Entwicklung stellte die Schlacht von Karame dar. Die israelische Strafexpedition nach Karame (Jordanien) kostete zwar 124 Freischärler, davon 91 Angehörige der Fatah, das Leben, aber die Verluste auf israelischer Seite waren ebenfalls hoch. In der arabischen Welt wurde die Schlacht als grosser Sieg gefeiert, der die seit der Niederlage im Sechstagekrieg angeschlagene arabische Ehre wieder herstellte. Die Schlacht bestätigte Fatah in ihrem eingeschlagenen Weg und leitete die Machtübernahme des Widerstandes in der PLO ein. Im Juni 1968 wurden die Mandate der PLO neu verteilt, wobei nun die verschiedenen Widerstandsbewegungen die grosse Mehrheit bildeten. Fatah avancierte zur stärksten Fraktion der PLO und im Februar 1969 wurde der Fatah-Chef Arafat zum Vorsitzenden der Organisation gewählt. Die PLO war damit von einer unter der Ägide Nassers gegründeten Organisation zu einem Forum des palästinensischen Widerstandes geworden. Dennoch wurde sie, wie auch die Sache der Palästinenser im Allgemeinen, weiter von den arabischen Staaten für ihre Zwecke instrumentalisiert. In den Jahren 1970 - 1971 kam es in Jordanien zu schweren Zusammenstössen (Schwarzen September) zwischen den Truppen Husseins und des Widerstandes, die schliesslich in der vollständigen Vertreibung der Freischärler mündeten. Als neue Basis im Kampf gegen Israel diente nun der Libanon. Als Israel 1982 in den Libanon eindrang, zerstreute sich die Gruppe in verschiedene Staaten: Tunesien, Jemen, Algerien, den Irak und andere.

Politisches Programm

Oberstes Ziel der Fatah ist die "komplette Befreiung Palästinas und die Vernichtung der ökonomischen, politischen, militärischen und kulturellen Existenz der Zionisten" (Artikel 12). Danach soll laut Programm ein unabhängiger demokratischer Staat mit vollständiger Souveränität auf dem Gebiet ganz Palästinas entstehen. Jerusalem solle die Hauptstadt werden und es solle allen Bürgern gleiche Rechte zugestanden werden, ohne rassische oder religiöse Diskriminierung. Die bewaffnete Volksrevolution sei dabei ein unverzichtbares Mittel um Palästina zu befreien. Mehrere Gruppen blieben u.a. im Libanon und in Palästina aktiv: die Hawari, Tanzim und die Al-Aqsa-Märtyrer-Brigaden.

Fatah-Tanzim

Die Tanzim-Miliz wurde Mitte der 1990er-Jahre als Miliz der Fatah gegründet. Unter ihrem Führer Marwan al-Barghouti spielte sie eine zentrale Rolle in der im September 2000 begonnenen Al-Aqsa-Intifada.

Al-Aqsa-Märtyrer-Brigaden

Die Al-Aqsa-Märtyrer-Brigaden sind ein bewaffneter Zweig der Al-Fatah. Sie wurden nach Beginn der Al-Aqsa-Intifada gegründet und verübten zahlreiche Selbstmordattentate gegen israelische Zivilisten. Zu ihren Opfern gehören außerdem vermeintliche palästinensische Kollaborateure. Die Al-Aqsa-Märtyrer-Brigaden sind in Zellen organisiert. Anfang 2004 war unklar, welche dieser Zellen noch loyal gegenüber Jassir Arafat sind und welche Zellen externen Geldgebern gehorchen.

Siehe auch


- Nahostkonflikt
- Israelisch-palästinensischer Konflikt
- Terrorismus

Weblinks


- [http://www.alkrama.com alkrama.com - Parteiorgan] (arabisch)
- [http://www.fateh.net/e_public/constitution.htm Das Programm der Fatah] (englisch) Kategorie:Palästina Kategorie:Nahostkonflikt

accommodation in valencia heavy metal gry programy p2p bielizna erotyczna










































:: RELATED NEWS ::
Wikipedia:行事曆
行事曆幫助排定並公告維基社群上正在或將要發生的重要事務——尤其是那些有時限的事情,比如各項評選、投票獎勵質量提升計畫战锤 40000"里的一个虚构的星际帝国.

人类帝国的历史

人类帝国最初由皇帝(人类的领导人和神)创建于"Age of Strife",那是一个充满着混乱,毁灭和无法律的时代,并且除了很少一部份以外所有以前人类的文明全部消失. 不过当warpstorm消失后皇帝开使准备联合所有人类于他的统制下,并将他手下
罗贝尔二世 (诺曼底)
罗贝尔二世·柯索斯 Robert II Curthose(约1054年1134年2月10日)是法国的第八代诺曼底公爵(1087年1106年在位
罗伯特·柯索斯
罗贝尔二世·柯索斯 Robert II Curthose(约1054年1134年2月10日)是法国的第八代诺曼底公爵(1087年1106年在位
哈拉尔德·克拉梅尔
哈拉尔德·克拉梅尔(Harald Cramér,1893年9月25日──1985年10月5日)是瑞典数学家统计学家,专研Read More...
All Rights Reserved 2005 wikimiki.org