:: wikimiki.org ::

Liefde

Liefde

Liefde is een woord dat verschillende betekenissen kan hebben. Enerzijds - als extreem - kan het een zichzelf opofferende en een ander weldaden schenkende houding zijn (agape). Anderzijds - als extreem - kan het een egoïstische aantrekking zijn tot een persoon of voorwerp waarbij die/dat ander als eigendom wordt beschouwd en men zelfs tot gewelddadigheden en machtsmisbruik overgaat voor eigen genot. Liefde kan bijvoorbeeld een speciaal soort aantrekking tot een persoon of voorwerp zijn. Het is dan een gevoel of emotie. In de sterkste vorm geeft het mensen de indruk dat ze zonder het object van hun liefde niet meer verder kunnen in het leven, de indruk dat ze psychologisch afhankelijk zijn van de aanwezigheid. Liefde kan zich als charitas uiten, een schenking aan een goed doel. Charitas vindt voornamelijk plaats op emotionele grond, gebaseerd op het graag willen helpen bij iets waar men emotioneel betrokken bij is. Het kan echter ook op louter rationele grond gebaseerd zijn. Sommigen - materialisten - beschrijven liefde als een chemische reactie in de hersenen. Dit gaat dan vooral op voor verliefdheid. Anderen - idealisten - zien liefde als een samenbindende factor in het hele universum: een universele aantrekking tussen al wat is. In deze visie zijn zwaartekracht, elektrische en magnetische aantrekking en afstoting, affiniteit, adhesie, cohesie, kernkrachten, vormen van liefde van de materie. Uiteraard neemt de westerse wetenschap algemeen het eerste standpunt in; menselijke relaties zijn echter zo complex dat ze niet meer voor honderd procent op hormonen te herleiden zijn. De keuze van het voorwerp der liefde kan onderbewust of bewust gemaakt worden op basis van feitelijke overwegingen. In de dierlijke wereld kunnen we liefde waarnemen zoals seksuele drift en nestverzorging. Er bestaan verschillende typen liefde: # Liefde tussen familieleden, de liefde van ouders voor hun kinderen, enz. # Liefde voor vrienden, philia # Romantische liefde (verliefdheid), Platonische liefde # Seksuele liefde, eros # Liefde voor zichzelf, narcisme # Liefde voor mensen in het algemeen, naastenliefde, charitas # Liefde voor een voorwerp # Liefde voor het vaderland, vaderlandsliefde # Liefde tot God. (agapè) # Liefde die schenkt en er niets voor terug verwacht. # Onvoorwaardelijke liefde voor alle levende wezens (Metta). Haat wordt ook als een vorm van omgekeerde liefde gezien: een negatieve aantrekking op grond van psychologische projectie van de schaduwzijde van iemand op een ander. Categorie:gemoedstoestand Categorie:Seksualiteit ja:愛

Agape

Agape wordt in het Nederlands vertaald met 'liefde', hoewel dit een verarming is van het woord agape en zijn volledige betekenis. Met a´ga·pe wordt een door beginselen geleide of beheerste liefde bedoeld. Ze kan al dan niet genegenheid en warme gevoelens inhouden. Het zelfstandige naamwoord 'agape' is het meest voorkomende soort liefde in de bijbel, en is de grondslag voor bijvoorbeeld 1 Korinthiërs hfst. 13. In de Griekse geschriften van de bijbel worden hoofdzakelijk twee vormen van liefde gebruikt, weergegeven met de woorden a´ga·pe en fi´li·a, alsook twee woorden die afgeleid zijn van stor´ge (e´ros, de liefde tussen de seksen, komt er niet in voor). Categorie:Christendom Categorie:Grieks

Emotie

Een emotie is een subjectieve interne ervaring (een gevoel van bijvoorbeeld vreugde, boosheid, verdriet) die gepaard gaat met een groep lichamelijke reacties (bijvoorbeeld verandering van hormoonspiegels) die veroorzaakt kan worden door een externe situatie. Een emotie kan worden opgeroepen door:
- Het waarnemen van externe gebeurtenissen
- Het zien van de lichamelijke verschijnselen van emoties bij anderen
- Gedachten of fantasie Sommige mensen denken dat het optreden van een emotionele reactie kan worden afgeleerd. In ieder geval geven emoties bepaalde fysiologische reacties die gemeten kunnen worden met een polygraaf (leugendetector). Emoties zijn vaak ook al herkenbaar aan de lichaamstaal. Vooral de gezichtsuitdrukking en de stemklank hebben daarbij een grote rol. Paul Ekman, professor psychologie aan de universiteit van Californië deed uitgebreide onderzoekingen naar gezichtsuitdrukkingen van de mens. Hij wilde de stelling van Darwin toetsen dat de gezichtsuitdrukkingen bij emoties universeel zijn. Ekman bevestigde het bestaan de volgende zes basisemoties:
- woede
- vreugde
- verdriet
- angst
- afschuw
- verrassing Deze basisemoties worden overal ter wereld op gelijke wijze aan de gezichtsuitdrukking van de mensen herkend. Ook kinderen die zowel doof als blind geboren uiten hun gevoelens door middel van deze universele mimiek. Bij recente onderzoekingen met 3D echo-apparatuur is zelfs vastgesteld dat baby's al fronsen en glimlachen in de baarmoeder. We kunnen dus concluderen dat de uiting van deze basisemoties door middel van mimiek aangeboren is. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld gebaren waarvan de betekenis per cultuur kan verschillen. Naast deze basisemoties onderscheidt men ook:
- acceptatie
- anticipatie
- verveling
- afgunst (bezit)
- schuldgevoel
- haat
- jaloezie (aandacht)
- liefde
- berouw
- verwijten

Zie ook

- Emotionele intelligentie Categorie:gemoedstoestand Categorie:Psychologie ja:感情

Charitas

Charitas, oftewel liefdadigheid, is het plegen van een daad van liefde en barmhartigheid. Dit kan zich uiten in het geven van geld aan goede doelen. Ook kan dit zijn het doen van vrijwilligerswerk of het geven van kleding of andere goederen aan goede (charitatieve) doelen. Categorie:Mens en maatschappij

Chemische reactie

Categorie:Scheikunde Een chemische reactie is een proces waarbij atomen en/of moleculen chemische bindingen aangaan, dan wel waarbij dergelijke verbindingen worden verbroken. Het mengsel van uitgangsstoffen en producten van een reactie heet de reactanten. Een voorbeeld is de reactie tussen Waterstof en Jodium: :H-H + I-I => 2 H-I Bij deze reactie worden de chemische binding tussen de 2 waterstofatomen en de chemische binding tussen de 2 joodatomen verbroken, en 2 nieuwe chemische bindingen gemaakt elk tussen een waterstof- en een joodatoom. Omdat voor de vorming van de nieuwe bindingen minder energie nodig is dan er vrijkwam door de bindingen te verbreken, komt er bij deze reactie netto energie vrij (de reactie is exotherm). Voor reacties die zoals deze vanzelf verlopen geldt vaak dat er energie vrijkomt. Het is echter ook mogelijk om een reactie te laten verlopen die energie kost: zo'n reactie heet endotherm. Volgens de wetten van de thermodynamica kan dat alleen als de reactie zoveel extra entropie oplevert dat de vrije energie wel naar beneden gaat (dat kan bijvoorbeeld als een van de producten een gas is). Reacties kunnen heel langzaam verlopen, zoals bijvoorbeeld het roesten van een auto, maar ook heel snel zoals bijvoorbeeld de explosie van een staaf dynamiet. De reactiesnelheid is afhankelijk van de activeringsenergie en de temperatuur. Voor veel reacties geldt dat ze bij 10°C hogere temperatuur 2-3 keer zo snel verlopen. Als een reactie bij kamertemperatuur erg langzaam verloopt (bijvoorbeeld het roesten van de auto, maar ook de reactie van dynamiet verloopt bij kamertemperatuur erg langzaam) heeft hij een hoge activeringsenergie: er is veel energie nodig om de stoffen die reageren in de juiste positie te brengen voor de reactie (de overgangstoestand).

Reactietypen

Van veel reacties is het reactiemechanisme bekend: men begrijpt dan waarom en hoe een bepaalde reactie plaats vindt. Zulke kennis is nuttig om te kunnen voorspellen welke andere verbindingen eenzelfde reactie kunnen ondergaan, en onder welke omstandigheden de reactie het best zal verlopen. Reacties met een bekend reactiemechanisme worden vaak genoemd naar de wetenschapper die het mechanisme het eerst in de literatuur beschreef (bijvoorbeeld Hundsdiecker reactie). Soms, wanneer er bijvoorbeeld meerdere mechanismen voor een type reactie kunnen zorgen, of er geen duidelijke ontdekker is, worden reacties genoemd naar de reactanten en/of wat er gebeurt (ringsluiting, aldolcondensatie, decarboxylatie). Op een veel algemener niveau wordt er ook onderscheid gemaakt tussen reacties die een nieuwe stof maken, synthesereacties, en reacties waarbij een stof wordt afgebroken, ontledingsreacties. Echter: elke reactie breekt de reactanten af en vormt reactieproducten en zou dus zowel als ontleding als synthese kunnen worden beschreven, daarom wordt vaak een iets nauwere definitie gebruikt: bij een ontledingsreactie is maar één reactant betrokken, en bij een synthesereactie wordt maar één product gevormd.

Chemisch evenwicht

Vrijwel geen enkele reactie loopt slechts in één richting; ook de teruggaande reactie is heel vaak mogelijk. In zo'n geval spreekt men van een chemisch evenwicht. Als de teruggaande reactie te verwaarlozen is spreekt men van een aflopende reactie. In een situatie van chemisch evenwicht zijn er (macroscopisch gezien) altijd nog uitgangsstoffen over die niet in producten worden omgezet. Microscopisch gezien worden de vooruitgaande en de achteruitgaande reactie in de evenwichtssituatie precies even vaak doorlopen. Dat wil zeggen dat als de vooruitgaande reactie bijvoorbeeld 9 keer zo snel verloopt als de teruggaande reactie, dat op elk gekozen moment 90% van de reactanten aanwezig is in de vorm van product, en 10% in de vorm van de uitgangsstoffen. De ligging van het evenwicht wordt dus bepaald door de verhouding van de snelheden van de vooruitgaande en teruggaande reacties. Deze verhouding wordt bepaald door de temperatuur en het verschil in vrije energie van de uitgangsstoffen en de producten. Voor een eenvoudige reactie is dit verschil gelijk aan het verschil in activeringsenergie van de heen- en teruglopende reacties. De precieze ligging van het evenwicht kan bepaald worden met de evenwichtsconstante.

Reactiesnelheid

De ligging van een chemisch evenwicht en daarmee de verhouding van de heen- en terugreacties ligt vast als de waarde van de thermodynamische grootheden enthalpie en entropie van de producten en reactanten bekend is. Men kan echter, ver weg uit de evenwichtssituatie, de reactiesnelheid niet daaruit voorspellen. De reactiesnelheid hangt sterk af van het chemische pad waarlangs de reactie plaats vindt. Dit pad kan beïnvloed worden door uitwendige factoren, bijvoorbeeld de aanwezigheid van een katalysator. De studie van de reactiekinetiek is daarom een apart vakgebied binnen de fysische chemie.

Reacties in de Organische Chemie

Acyloin-condensatie Aldol-reactie Alkylatie Arbusov-reactie Baeyer-Villiger-reactie Beckmann-omlegging Birch-reductie Canizzaro-reactie Cope-eliminatie Cope-omlegging Curtius-omlegging Cycloadditie Demjanov-Tiffenau omlegging Dieckmann-condensatie Diels-Alder-reactie Elektrofiele aromatische substitutie Fischer-indol synthese Friedel-Crafts acylering Friedel-Crafts alkylering Gabriel-synthese Gatterman-Koch synthese Grignard reactie Heck-reactie Hofmann-omlegging Knoevenagel-condensatie Kumada-reactie Mannich-reactie Markovnikov-eliminatie McMurry-reactie Meerwein-Ponndorf-Verley-reductie Michael-additie Mitsonobu-reactie Negishi-reactie Nitratie Nucleofiele-substitutie Nucleofiele-aromatische substitutie Omlegging Oppenauer-oxidatie Oxidatie Ozonolyse Perkin-reactie Pinakol omlegging Reductie Sandmeyer-reactie Sharpless-dihydroxylatie Sharpless-epoxidatie Sigmatrope-omlegging Sonigashira-reactie Substitutie Strecker-reactie Sulfonatie Suzuki-reactie Swern-oxidatie Verestering Verzeping Uhlmann-reactie Wagner-Meerwein-omlegging Wittig-reactie Wolff-Kishner-reactie

Zie ook

- Organische synthese Categorie:Organische chemie ja:化学反応 ko:화학 반응

Idealisme

Idealisme is een begrip met meerdere, aan elkaar soms zelfs tegenstrijdige betekenissen. Het wordt door de een gebruikt als nauwkeurig afgebakende beschrijvende term in (bijvoorbeeld) de filosofie, terwijl het elders slechts als polemische term gebruikt wordt. In de filosofie is het terug te voeren tot op Plato die de algemene begrippen (ideeën) als belangrijker en van een hogere orde beschouwt dan de bijzondere of particuliere dingen. Als men de vraag stelt: "Wat is het zijn?", dan is Plato's antwoord (het benadrukken van de werkelijkheid van universalia) kenmerkend voor het idealisme; het andere mogelijke antwoord (het benadrukken van de werkelijkheid van de dingen zelf) is het realisme. Of, om het met andere woorden te zeggen, Plato beschouwt de ideeën of begrippen als realistisch, zijn idealisme is dus in feite een begripsrealisme. Onder die naam staat het dan ook bekend. In de Angelsaksische filosofie wordt de term voornamelijk gebruikt voor het denken van George Berkeley die de werkelijkheid tot "ideas", bewustzijnsinhouden herleidt (die bij hem een in wezen spirituele of zelfs goddelijke oorsprong hebben). In het (kritisch en transcendentaal) idealisme van Kant betekent het dat aan het verstand (bewustzijn) een ordenende en regulatieve functie wordt toegekend bij het verwerken van ervaringen. Hij gaat uit van "dingen" die buiten ons bestaan en de zintuigen kunnen prikkelen maar waarover -als ding- niets gezegd kan worden. (voorbeeld: materie bestaat, maar dat het uit quarks en/of strings etc. zou bestaan is iets dat louter en alleen aan de kennende en creatieve activiteit van ons bewustzijn toegeschreven moet worden) Kant verwerpt dan ook met klem het "esse est percipi" (zijn/bestaan is waargenomen worden) van Berkeley. Kants idealisme betreft niet het bestaan van dingen maar betreft de (on)mogelijkheid om dingen weer te geven in ons bewustzijn zoals ze zelf zijn. In deze zin is idealisme tegengesteld aan het filosofisch realisme en is het niet tegengesteld aan het filosofisch materialisme. In de filosofie van Hegel is het idealisme weer absoluut: het brengt het zijn weer terug tot de idee terwijl de ontwikkelingen daarvan de verschillende vormen van waarneembare werkelijkheid veroorzaakt. Het "zijn" is tevens een "niet-zijn" (want het ontwikkelt zich en is in wording) en bovendien is het absoluut want daarbuiten bestaat er niets. Hegel zegt: "De idee als totaliteit is de natuur". In de filosofie wordt verder nog een onderscheid gemaakt tussen het zgn. objectief en het subjectief idealisme. Het verschil tussen deze twee (sub)richtingen is het makkelijkst te duiden aan de hand van de filosofie van Berkeley. De man neemt voor een deel het idealisme van Descartes over en het is subjectief omdat de hele werkelijkheid teruggebracht wordt tot de idee die hij (als subject) er zich van vormt. Maar de man is ook religieus, hij erkent dus wel degelijk een buiten hem staande entiteit (het opperwezen zelf) In die zin dat deze absolute en universele geest de ideeën bij de individuen tot stand brengt (die dan niet meer van persoon tot persoon hoeft te verschillen) wordt gesproken van een objectief idealisme. Onnodig te zeggen dat dit onderscheid op veel idealisten überhaupt niet van toepassing is (Kant, want die erkent zonder voorbehoud een buiten hem staande werkelijkheid) maar in het licht van het bovenstaande moet iemand als Hegel als objectief idealist geduid worden. In tegenstelling tot zowel de klassieke als wel de moderne westerse filosofie waar idealisme tegengesteld is aan realisme, stelt het Marxisme dat tegenover het idealisme het materialisme geplaatst zou moeten worden. Deze opvatting is vooral vorm gegeven in Lenins materialisme en empiriocriticisme (1909) dat als zijn belangrijkste kentheoretische bijdrage aan het marxisme beschouwd wordt. categorie:filosofische stroming ja:観念論 ko:관념론

Wetenschap

Wetenschap is het menselijk streven een model van zijn omgeving te scheppen door deze te bestuderen en in termen van waar en onwaar te beschrijven. Een feit dat voor waar wordt aangenomen zonder bewijs heet een axioma. Met '(de) wetenschap' wordt zowel de verzamelde kennis als de activiteit van het verzamelen van die kennis bedoeld.

Wetenschappelijke methode

:zie voor het hoofdartikel Wetenschappelijke methode Voor wetenschappelijk onderzoek hanteert men bepaalde wetenschappelijke criteria en onderzoeksmethoden. De studie van wetenschap en de wetenschappelijke methode heet wetenschapsfilosofie. De methode die het meest gangbaar is, is maken van falsificieerbare modellen op basis van empirie, zoals dat werd geformuleerd werd door Karl Popper. De wetenschappelijke methode bestaat uit drie stappen die eigenlijk een zich herhalend proces beschrijven: # Begin met een (of meer) waarneming(en) # Stel een theorie op om de waarneming te verklaren # Uit de theorie volgen voorspellingen over andere waarnemingen. Controleer de voorspellingen. Als er een niet klopt, ga terug naar stap 1 om een nieuwe theorie op te stellen. In een voorbeeld ziet dat er als volgt uit: # Waarneming: Een kopje dat je laat vallen, valt altijd naar de grond # Theorie: Alles wat je laat vallen, valt naar de grond. # Testen: Bijna alles valt naar de grond. Maar omdat een heliumballon niet naar de grond valt, moet stap 1 worden uitgebreid met de heliumballonnen, stap 2 met de invloed van de atmosfeer en een verklaring waarom de ballon stijgt en de rest valt. Bij stap 3 kan een val-experiment worden gedaan met de heliumballon in een vacuüm. Als geconstateerd wordt dat de heliumballon 'gewoon' valt, begint het proces weer bij een uitbreiding van stap 1, enzovoort.

Wetenschappelijke revolutie

:zie voor het hoofdartikel Wetenschappelijke revolutie De wetenschappelijke methode impliceert dat wetenschappelijke modellen verworpen kunnen worden als ze worden tegen gesproken door de waarnemingen. In de jaren '60 kwam Thomas Kuhn met een theorie over wetenschappelijke revoluties. Kuhn beschrijft hoe een wetenschap een stelsel is van axioma's en definities en hij noemt zo'n stelsel een paradigma. Door nieuwe waarnemingen kan een paradigma dusdanig verandert moeten worden dat het moeten worden achter gelaten, omdat het niet meer functioneert. Een goed voorbeeld hiervan is de overgang in de natuurkunde van de klassieke mechanica naar de quantummechanica. Sommige post-moderne wetenschapsfilosofen gaan ervan uit dat de 'waarheid' niet gekend kan worden. Sociaal constructivisten gaan ervan uit dat de 'waarheid' een sociaal construct is, oftewel: de waarheid wordt door een groep mensen bepaald (en hoeft dus ook niet voor iedereen hetzelfde te zijn). Post-normale wetenschap beschrijft het zoeken naar de waarheid in termen van kwaliteit en integriteit.

Indeling van de wetenschappen

Verschillende indelingen van de wetenschap zijn mogelijk, hieronder worden verschillende onderscheidingen besproken.

Fundamenteel versus toegepast

:zie voor de hoofdartikelen Fundamentele wetenschap en Toegepaste wetenschap De manier waarop men in de wetenschap kennis verzamelt, valt te onderscheiden in fundamenteel wetenschappelijk onderzoek, wat streeft naar verdieping en uitbreiding van kennis) en toegepast wetenschappelijk onderzoek, wat gericht is op praktische doeleinden. Een voorbeeld van fundamenteel onderzoek is bijvoorbeeld theoretische natuurkunde, een voorbeeld van toegepast onderzoek is kunstmatige intelligentie.

Empirisch versus normatief

:zie voor de hoofdartikelen Empirische wetenschap en Normatieve wetenschap De wetenschappelijke methode zoals hierboven beschreven is een methode die alleen opgaat voor empirische wetenschap die zich baseert op waarnemingen. Voorbeelden hiervan zijn natuurkunde, biologie en sociologie. Naast empirische wetenschap bestaat er ook een andere soort wetenschap: de normatieve wetenschappen. Hiertoe worden bijvoorbeeld vakgebieden als filosofie, rechtswetenschap en soms ook economie gerekend. Als een wetenschap bestaat uit het stellen van normen en opvattingen maakt dat die wetenschap normatief. De wetenschappelijke methode zelf is hier een voorbeeld van. Deze theorie stelt een methode voor om naar wetenschap te kijken. En uit deze opvatting vloeit een manier van handelen voort. De methode zelf kan niet op basis van empirische experimenten worden weerlegt. De norm kan alleen worden bediscussieerd, wat dan ook uitvoerig gebeurt is in de wetenschapsfilosofie. Ook in de rechtswetenschap worden normen gesteld en bediscussieerd, bijvoorbeeld normen voor de strafmaat of over redelijkheid. Er zijn mensen die alleen empirische wetenschap tot de echte wetenschap rekenen, omdat je volgens hen alleen op basis van experimenten betrouwbare kennis kunt krijgen. Deze stroming heet in de filosofie empirisme. categorie:Wetenschap ja:科学 ko:과학 ms:Sains simple:Science th:วิทยาศาสตร์ zh-min-nan:Kho-ha̍k

Seksualiteit

Seksualiteit is een complex van gevoelens en handelingen die een mens kan ervaren of uitvoeren en die samenhangen met lichamelijke gevoelens met betrekking op een andere persoon. Sommigen gebruiken een engere definitie en zien seksualiteit als de begeerte naar geslachtsgemeenschap tussen mensen en de geslachtsgemeenschap zelf. Seksualiteit is voor mensen van belang voor de voortplanting, voor bevestiging van een relatie tussen personen, en niet in de laatste plaats voor het beleven van genot. In sommige culturen ligt op het openlijk spreken over seksualiteit een religieus taboe, of is het beoefenen van seksualiteit vóór het huwelijk voor sommigen zelfs verboden (bijvoorbeeld rooms-katholieke geestelijken, het zogenoemde celibaat). Vanuit religieuze of maatschappelijke overtuiging kan men vinden dat seksualiteit (in de zin van geslachtsgemeenschap) alleen binnen een huwelijksrelatie kan plaatsvinden.

Seksuele oriëntatie

Mensen die zich aangetrokken voelen tot de andere sekse, zijn heteroseksueel. Mensen die zich tot dezelfde sekse voelen aangetrokken worden homoseksueel genoemd. Er bestaan ook biseksuele mensen, die zich aangetrokken voelen tot beide seksen. Daarnaast zijn er ook nog pedofielen, die zich aangetrokken voelen tot kinderen. Er zijn ook mensen die geen seksuele gevoelens koesteren; deze noemt men aseksueel.

Geslachtsorganen

Een man heeft de volgende geslachtsorganen:
- Penis met aan het einde de eikel. De penis kan een erectie (verstijving) vertonen.
- Scrotum (balzak) met daarin de teelballen en bijballen
- Prostaat (voorstanderklier)
- Zaadleider
- Zaadblaasjes
- Cowperse klier Bij een vrouw zijn dit:
- Vagina. In de ingang zit het maagdenvlies (hymen) en aan het einde de baarmoedermond.
- Baarmoeder
- Eierstokken (ovarium) en eileiders (tuba)
- Schaamlippen en venusheuvel
- Clitoris (kittelaar)
- Klier van Bartholini Een vrouw heeft borsten met ongeveer in het midden de tepels. Ook een man heeft tepels. Dit zijn eigenlijk geen seksorganen, maar ze zijn wel belangrijk in de beleving van seksualiteit tussen partners. Verder zijn vele andere onderdelen van het menselijk lichaam belangrijk bij het beleven en beoefenen van seks, zoals de mond (zoenen), de handen, de billen, en de huid in het algemeen. Hormonen spelen een belangrijke rol bij de ontwikkeling van deze organen, maar ook bij de seksualiteit in het algemeen. Verder kent het lichaam diverse erogene zones, die echter wat gevoeligheid betreft verschillend zijn bij de partners.

Zwangerschap

Het beoefenen van de geslachtsgemeenschap kan resulteren in een zwangerschap van de vrouw. In het lichaam van de vrouw vinden elke maand voorbereidingen plaats voor een mogelijke zwangerschap. Tijdens deze menstruatiecyclus vindt, ongeveer tussen de tiende dag en zestiende dag, een eisprong plaats. Vanaf dat moment tot twaalf uur daarna kan de eicel bevrucht worden. De vrouw is al enkele dagen voordien vruchtbaar, omdat het sperma een viertal dagen in het cervixslijm kan overleven. Contact van de vrouw met het sperma van de man kan dan tot bevruchting leiden, ook als het sperma niet in de vagina wordt geëjaculeerd, maar wel in de geslachtsopening. Na een eventuele bevruchting van de eicel, vervolgt de cel haar weg naar de baarmoeder. Ze nestelt zich in in de baarmoederwand en groeit uit tot een embryo. Hormonale signalen zorgen ervoor dat de menstruatie uitblijft, zodat dit uitblijven een belangrijk signaal wordt om aan zwangerschap te denken.

Anticonceptie

Anticonceptie is het voorkomen van conceptie, dat wil zeggen: het voorkomen van bevruchting van een eicel door een spermacel. Zonder maatregelen te nemen tegen zwangerschap zal een vrouw met normale vruchtbaarheid, als zij regelmatig geslachtsgemeenschap heeft met een man, gedurende haar leven vele malen zwanger worden. In een traditioneel huwelijk zal dit leiden tot een groot gezin. Veel vrouwen en mannen vinden dat echter niet wenselijk en kiezen ervoor om slechts enkele, of helemaal geen kinderen te verwekken. Om zwangerschap te voorkomen bestaan diverse middelen voor anticonceptie. Sommige zijn ronduit onbetrouwbaar, zoals bijvoorbeeld de kalendermethode (de geslachtsdaad vindt alleen plaats tijdens de veronderstelde niet vruchtbare periode) en coïtus interruptus (voor het zingen de kerk uit). Andere methoden zijn veelal wel betrouwbaar: NFP, het gebruik van het condoom of het vrouwencondoom; de anticonceptiepil; het spiraaltje; of het pessarium. Er worden meestal meerdere anticonceptie-methoden onderscheiden:
- 'natuurlijke' methoden
- barrière-methoden
- chemische methoden en
- hormonale methoden. 'Natuurlijke' methoden bestaan erin op basis van objectieve signalen de onvruchtbare periode van de vrouw af te bakenen en enkel in die periode geslachtsgemeenschap te hebben. Barrière-methoden zorgen ervoor dat spermacellen nooit de eicel kunnen bereiken vanwege een fysische barrière. Chemische methoden zorgen ervoor dat spermacellen niet de reis naar de eicel kunnen overleven. Hormonale methoden tenslotte zorgen ervoor dat een bevruchte eicel zich niet kan innestelen in de baarmoeder. Barrièremethoden zijn het gebruik van het condoom of het pessarium. Een chemische methode is het gebruik van zaaddodende pasta. Hormonale methoden zijn het gebruik van de anticonceptiepil, de prikpil, het hormoonhoudend spiraaltje, de hormoonhoudende ring, de hormoonhoudende pleister of het hormoonhoudend staafje. Sommige methoden kunnen tegelijkertijd gebruikt worden. Het gebruik van de anticonceptiepil en condoom tegelijkertijd wordt "Double Dutch" genoemd. Het wordt gepropageerd door de GG&GD als preventie van SOA's en ongewenste zwangerschappen. Zowel mannen als vrouwen kunnen zich laten steriliseren, waardoor zwangerschap in principe niet meer mogelijk is. Sterilisatie bij de vrouw geschiedt operatief, door de doorgang van de eileiders te onderbreken. Dit kan door de eileiders door te snijden, of dicht te klemmen. Hierna is de sterilisatie moeilijk op te heffen omdat de eileiders op de aangedane plaatsen verlittekenen. Ook het weghalen van de baarmoeder is een vorm van sterilisatie maar die wordt meestal uitgevoerd vanwege ziekte van de baarmoeder. Bij de man bestaat een soortgelijke vorm van sterilisatie door het doornemen of afklemmen van de zaadleiders. Een andere vorm van sterilisatie is castratie, het op enigerlei wijze doen weghalen of beschadigen van de teelballen (testes). Dit beschadigen werd mechanisch gedaan, wetenschappers onderzoeken of het ook mogelijk is dit op chemische wijze te doen. In het verleden was castratie een populair middel. Mannen die gecastreerd waren, werden eunuchen genoemd.

Seksuele handelingen

Met een seksuele handeling wordt bedoeld het uiting geven aan de behoefte tot seksueel contact of het verwezenlijken ervan. Voorbeelden van seksuele handelingen zijn het strelen van jezelf of van de ander, (tong-)zoenen, masturbatie (zelfbevrediging), orale seks, cunnilingus (beffen) en fellatio (pijpen), anale seks (kontneuken) en vaginale seks (geslachtsgemeenschap of neuken). Aan de handeling gaat een gedachte vooraf die leidt tot een staat van seksuele opwinding (geilheid). Het uiteindelijk doel van de handeling is vaak het orgasme (klaarkomen). Ook het scheren van geslachtsdelen kan een seksuele handeling zijn, of 'slechts' het naar elkaar of naar de ander kijken, of het gluren naar de ander of anderen. 's Werelds bekendste boek over seksuele handelingen is de Kamasutra.

Houding en beweging tijdens geslachtsgemeenschap

De geslachtsgemeenschap kan op verschillende manieren worden bedreven. Het meest gebruikelijk is waarschijnlijk dat bij heteroseksualiteit de man bovenop de vrouw ligt, de partners met de gezichten naar elkaar toe, zodat ze elkaar kunnen aankijken en kussen. In een variant van deze positie kunnen de gezichten ook naast elkaar gehouden worden. De vrouw kan haar benen plat houden, of gebogen, of geheel omhoog naar haar schouders toe. Deze houding wordt ook wel de missionarishouding genoemd, deze naam heeft het waarschijnlijk omdat het de enige door de Rooms-katholieke Kerk goedgekeurde positie was om geslachtsgemeenschap te hebben (het is zeker de meest kansrijke houding voor een bevruchting). Voor zowel de man als de vrouw kunnen verschillende houdingen van de benen van de vrouw een ander gevoel tot gevolg hebben: het sterker buigen van de heupen heeft tot gevolg dat de penis dieper in de vagina kan binnendringen. Of dit prettig is, hangt af van persoonlijke voorkeuren en de anatomie van de partners. Tijdens de geslachtsgemeenschap bewegen de partners hun heupen, zodat de penis op en neer beweegt in de vagina. Na een zekere tijd zal de man een hoogtepunt beleven en wordt het sperma uitgestoten. Meestal duurt de geslachtsgemeenschap enkele minuten, en het hoogtepunt enkele seconden. Andere houdingen zijn:
- Met de gezichten naar elkaar toe:
- Op de zij liggend. Ook hierbij kunnen de benen van de vrouw verschillende houdingen aannemen.
- De vrouw zit of ligt bovenop de man. In deze positie zal de vrouw de heupbewegingen moeten maken en is de man passiever.
- Met de gezichten van elkaar af:
- "Op zijn hondjes". De vrouw zit op haar knieën en steunt op haar handen, bijvoorbeeld op de rand van het bed. De man staat achter haar. Dit is ook een houding waarin anale gemeenschap mogelijk is.
- De vrouw ligt op haar buik en de man ligt op haar rug, met zijn gezicht naar het achterhoofd van de vrouw.
- De vrouw ligt op haar zij en de man achter haar, als "lepeltjes". Met enige fantasie kunnen nog andere varianten worden bedacht; het variëren van de positie waarin de geslachtsgemeenschap wordt beleefd kan de positieve spanning in de relatie bewaren en voorkomen dat de beleving van de seksualiteit verwordt tot een routine. Het eeuwenoude boek Kamasutra wordt beschouwd als het standaardwerk op dit gebied. Slechts een klein deel van de vrouwen krijgt bij geslachtsgemeenschap zoals hier beschreven een orgasme. De meeste vrouwen hebben extra stimulatie van de geslachtsdelen nodig om tot hun hoogtepunt te komen. Het is voor de man eenvoudiger om deze speciale aandacht vóór de geslachtsgemeenschap aan de vrouw te schenken: op die manier kan hij er zelf ook een groot plezier aan beleven terwijl na het hoogtepunt de seksuele opwinding van de meeste mannen voor enige tijd volledig gedoofd is.

Seksuele problemen

Er zijn diverse seksuele problemen bekend. Deze hebben meestal een psychische en soms een lichamelijke oorzaak. Stoornissen in de geslachtsdaad zijn:
- vaginisme
- dyspareunie ofwel pijn bij de geslachtsdaad
- frigiditeit/libidoverlies ofwel geen zin in seks
- afwijkende seksuele behoeften zie ook Bekende seksuele belevingen
- ejaculatio preacox ofwel vroegtijdige zaadlozing
- impotentie
- retrograde ejaculatie (sperma gaat de blaas in, ipv naar buiten) Problemen van een andere klasse zijn problemen met de vruchtbaarheid. Wanneer de man of de vrouw onvruchtbaar blijkt en er wel een kinderwens bestaat, kan soms door medisch ingrijpen toch een kind worden verwekt.

Ziekten

Zowel bij homoseksuele als bij heteroseksuele paren kunnen bij intiem contact ziekten tussen de partners worden overgedragen. Wanneer de overgedragen infecties alléén bij intiem contact kunnen worden overgedragen tussen mensen, spreekt men van seksueel overdraagbare aandoeningen (SOA's), ook wel geslachtsziekten genoemd. SOA's worden behandeld en onderzocht in de gynaecologie, in de urologie of door in SOA gespecialiseerde artsen. Enige bekende geslachtsziekten zijn: chlamydia, syfilis, gonorroe of druiper, ulcus molle, en aids (al is aids geen ziekte, maar een syndroom).

Seksualiteit in de cultuur

In de Nederlandse taal bestaan vele bedekte termen om over seks te praten. In relaties tussen mensen, ook tussen mensen die geen seksuele handelingen met elkaar verrichten, speelt seksualiteit een grote rol. Zo bestaat er veel discriminatie op grond van sekse of seksuele geaardheid, hoewel dit in Westerse culturen steeds meer als minder wenselijk wordt ervaren. Pornografie, het afbeelden van seksuele handelingen, of mensen in seksueel opwindende houdingen, is een beladen onderwerp. Omdat vooral mannen in pornografie geïnteresseerd zijn, bestaat het leeuwendeel van de pornografie uit afbeeldingen van vrouwen. In toenemende mate verschijnt pornografie met mannen als onderwerp, zowel voor de homoseksuele man alsook voor geïnteresseerde vrouwen. In de schilderkunst heeft pornografie altijd bestaan, al moet worden gezegd dat het afgebeelde vrouwelijke naakt in de schilderkunst dikwijls niet als porno wordt beschouwd. Als bepaalde culturele grenzen overschreden worden, wordt pornografie echter taboe: een verboden uiting, voor iedereen of voor bepaalde groepen, zoals kinderen. Prostitutie is in de Westerse cultuur vanouds een vorm van bedrijfsvoering waarbij personen, meestal vrouwen, geld verdienen met het verlenen van seksuele diensten. In andere culturen maakt het soms deel uit van godsdienstige gebruiken. Prostitutie werd in het christelijke Europa meestal negatief bekeken door de kerken. Vaak was het verboden, wat de bedrijfstak echter niet uitroeide; op andere momenten werd het juist toegestaan om bepaalde problemen onder controle te kunnen houden. Vroeger vooral de verspreiding van geslachtsziekten, tegenwoordig denkt men uitbuiting van prostituees en vrouwenhandel zodoende te kunnen tegengaan.

Opvoeding

Kinderen ontdekken hun eigen seksualiteit gedeeltelijk zelf, maar worden door middel van seksuele voorlichting ook daarin onderwezen; zowel door de ouders, als ook op school. De seksuele voorlichting is in de laatste helft van de 20e eeuw sterk van oriëntatie veranderd, in Nederland mede door toedoen van de Nederlandse Vereniging voor Seksuele Hervorming. Voorheen werd kinderen alleen verteld dat seks vies was en verboden (taboe); tegenwoordig wordt veel meer ingegaan op de liefde, de biologie van seks en methoden om ziekten en zwangerschap te voorkomen.

Bekende seksuele belevingen

Niet alle mensen beleven seksualiteit op dezelfde manier. Er zijn veel manieren om seksualiteit te bedrijven en te ervaren, waarvan sommige in de huidige maatschappij geaccepteerd worden, op andere een taboe rust, of nog andere zelfs strafbaar zijn.
- algolagnie - seksueel genot beleven aan pijn
- aseksualiteit - geen seksuele aantrekking
- BDSM - zie sadomasochisme
- bestialiteit - zie zoöfilie
- biseksualiteit - seksuele aantrekking voor zowel het andere als het zelfde geslacht
- coprolagnie - seksueel genot beleven met (menselijke) uitwerpselen (poepseks)
- cybersex - het beleven van seks via het internet
- bondage - seksuele stimulering door middel van vastbinden of overgeleverd zijn aan de ander d.m.v bewegingsbeperking
- droge seks
- exhibitionisme - het zichzelf graag naakt vertonen (o.m. potloodventen)
- seksueel fetisjisme - seksueel genot beleven aan bepaalde voorwerpen of situaties
- frotteurisme - seksueel genot beleven aan het heimelijk aanraken van anderen
- gerontofilie - seksuele aantrekking tot ouderen
- heteroseksualiteit - seksuele aantrekking voor het andere geslacht
- homoseksualiteit - seksuele aantrekking tot hetzelfde geslacht
- masochisme - het genieten van vernedering en pijn
- masturbatie - zelfbevrediging
- natte droom - via dromen komen tot ejaculatie
- necrofilie - seksuele aantrekking tot en handelingen met een overleden persoon
- nymfomanie - overmatige seksuele drift (van vrouw)
- pedofilie - seksuele aantrekking tot minderjarigen
- sadisme - het pijnigen van de seksuele partner
- sadomasochisme - seksuele uitingen waar macht, vernedering en/of pijn een belangrijke rol spelen
- saliromanie - seksueel genot beleven aan vies, zoals kots, uitwerpselen, etc. (ook: scat)
- satyriasis - overmatige geslachtsdrift (van man), syn. gynaecomanie, satyromanie
- seksverslaving - verslaving aan seks
- sodomie - een oud testamentisch woord voor homoseksualiteit of zoöfilie
- travestie - zichzelf verkleden als iemand van de andere sekse
- urolagnie - seksueel genot beleven met urine (plasseks)
- voyeurisme - het kijken naar seksuele handelingen van anderen
- wurgseks - seksueel genot door het dichtknijpen van de keel
- zoöfilie - seksueel genot met dieren (bestialiteit)

Seksueel geweld

Seksuele handelingen zijn, in onze westerse samenleving, geaccepteerd wanneer gelijkwaardige partners elkaar vrijwillig de wens te kennen geven een seksueel contact te willen aangaan. Gelijkwaardigheid wil hier zeggen dat de partners voldoende bekwaam zijn om hun wil kenbaar te maken. Ouderen mogen bijvoorbeeld bij kinderen, die dat op zich mogelijk niet tegengaan, geen seksuele handelingen verrichten. Een hulpverlener mag ook een wilsonbekwame gehandicapte niet seksueel misbruiken. De gelijkwaardigheid komt dan in het gedrang. Daarnaast is vrijwilligheid belangrijk. Er is dus geen sprake van een afhankelijkheidsrelatie in die zin dat de een zijn of haar wil oplegt aan de ander. Seksuele handelingen zonder wederzijdse instemming zijn aanranding en verkrachting; in beide gevallen gaat het om seksueel misbruik of seksueel geweld. Wanneer familieleden onderling seksuele handelingen verrichten heet dit incest. In het geval de handelingen in familieverband onder dwang plaatsvinden, doorgaans in de relatie vader-kind of broer-zus, moeder-zoon en zus-broer komt veel minder voor, is er sprake van seksueel misbruik of seksueel geweld en is er volgens de wetgever sprake van een strafbaar feit waarvoor de pleger of plegers dient of dienen te worden vervolgd. Incest waartoe een familielid wordt gedwongen is altijd psychisch schadelijk, omdat het vaak gepaard gaat met geweld; het slachtoffer dient immers onder dwang te gehoorzamen aan de wil van de dader, maar ook omdat de pleger bang is dat er wordt gepraat en die angst vaak in geweld zal omzetten. Veelal is incest een langdurige aangelegenheid, het misbruik en het geweld duren vaak jaren achtereen. In Nederland is incest, hoewel het soms lijkt dat het niet zo is, een taboe. Omdat maar weinig gevallen in de openbaarheid treden, door de betrokkenen wordt er hardnekkig over gezwegen, komt incest (bloedschande) veelvuldiger voor dan mensen denken. Hoewel incest thans in bijna alle culturen als verwerpelijk wordt beschouwd, kan seksueel contact tussen familieleden met wederzijdse instemming plaatsvinden. Seksueel contact tussen een volwassene en een kind (pedoseksualiteit) is ontoelaatbaar en bij wet verboden. De seksuele aantrekking van een volwassene tot een minderjarige (pedofilie) wordt in het algemeen als onwenselijk beschouwd. In de klassieke oudheid werd over seksualiteit met minderjarigen anders gedacht dan nu. De normen verschilden onder invloed van de omstandigheden in die tijd echter sterk van die van nu. Tegenwoordig is Pedofilie een ernstig misdrijf waar een gevangenisstraf op staat.

Zie ook

- Seksuele volkstaal en eufemismen Categorie:Seksualiteit ja:性行為 ko:성문제

Narcisme

Narcisme is een term uit de psychologie. Het is vorm van gedrag die wordt gekenmerkt door een obsessie met de persoon zelf (vaak het uiterlijk), gebrek aan inlevingsvermogen, egoïsme, dominantie en ambitie. Iemand die narcistisch gedrag vertoont, noemt men een narcist. Op het eerste gezicht heeft een narcist een zeer sterk gevoel van eigenwaarde en straalt zelfvertrouwen uit. Vreemd genoeg is echter het tegendeel het geval. Narcisten hebben, meestal onderbewust, juist weinig zelfwaarde en compenseren dit door zich als beter of belangrijker dan anderen te beschouwen. Om zich te beschermen tegen kritiek heeft een narcist niet veel aandacht voor de mening of het gevoel van anderen en kan zelfs een onderontwikkeld inlevingsvermogen hebben. Eigenlijk heeft ieder mens wel eens een licht narcistische inslag, maar als iemands gedrag er te sterk door bepaald wordt en er problemen met de omgeving ontstaan, kan er sprake zijn van een psychische aandoening, bijvoorbeeld een narcistische persoonlijkheidsstoornis. De term narcisme werd voor het eerst gebruikt door Sigmund Freud. Hij noemde het verschijnsel naar de figuur Narcissus uit de Griekse mythologie. Narcissus wees volgens het verhaal alle romantische avances af en werd als straf verliefd op zijn eigen spiegelbeeld. Categorie:Psychologie

Naastenliefde

Naastenliefde is omkijken naar andere mensen en zich mede verantwoordelijk voelen voor het welzijn van je medemens, ongeacht religie, seksuele geaardheid, sekse of politieke voorkeur. Door sommige mensen wordt dit als een deel van sociale controle gezien, anderen vinden dit juist een mooi bewijs van altruïsme. Het woord naastenliefde is afgeleid van een vers in de tenach: Je zult jouw naaste liefhebben als jezelf. Naastenliefde wordt door een aantal grote religies - waaronder christendom en islam gepredikt als een hoog goed. Veel liefdadigheidsinstellingen zoals het Rode Kruis, de Rode Halve Maan en Artsen Zonder Grenzen zijn praktische uitwerkingen van naastenliefde. Categorie:Mens en maatschappij Categorie:gemoedstoestand

Vaderlandsliefde

Vaderlandsliefde of patriottisme is een gevoel dat uitdrukt dat je trots bent op het land waarin je leeft of waar je geboren bent. Een voorbeeld is wanneer inwoners van een land zich trots voelen wanneer dat land mee mag doen aan het Europees kampioenschap voetbal of wanneer er door een landgenoot een andere belangrijke internationale sportprestatie wordt geleverd. Vaderlandsliefde kan zich ook op het politieke vlak manifesteren, dan wordt het nationalisme genoemd; een term met verschillende associaties. De grens tussen vaderlandsliefde en nationalisme is soms moeilijk aan te geven. Maar het onderscheidt zich misschien tussen de subverdeling in het nationalisme, namelijk het volks- of staatsnationalisme. Vaderlandsliefde valt dan per definitie onder het staatsnationalisme. Een ander woord voor vaderlandsliefde is patriottisme. Dat laatste wordt vooral in de Verenigde Staten door grote groepen mensen als een belangrijk goed ervaren. Dit is nog eens extra aangewakkerd na de terreurdaden van 11 september 2001. De anti-terrorismewet heet dan ook de Patriot Act. Chauvinisme heeft een minder gunstige klank gekregen - het verwijst naar een bezadigd gevoel, zoiets als "Wij ... (naam volk), wij zijn altijd al de besten geweest in ... (noem maar op)", waarbij meestal naar vergane glorie verwezen wordt. categorie:Staat categorie:Perceptie ja:愛国心

Agapè

Haat

Haat is een sterke emotie. Haat wordt ervaren als een gevoel van afstoting tot iets of iemand (het object dat men haat) met een neiging tot het kwetsen of vernietigen van dat object. Haat is het tegengestelde van (emotionele) liefde. Dit soort liefde kan plotseling omslaan in haat. Hoewel haat ervaren wordt als afstoting is het wel degelijk een (negatieve) aantrekking. Diegene die haten, ontwikkelen een obsessieve aantrekking tot het object. Het komt voort uit een psychologische projectie van de eigen schaduwzijde op het object. Een schaduwzijde die bij zichzelf ontkend wordt en daardoor in het object ontdekt. Haat vertekent de werkelijkheid. Als voorbeeld de zegswijze: "De pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet." De pot is zwart, de ketel is glimmend en weerkaatst als een spiegel het zwarte van de pot terug naar de pot. De pot weet niet vanzichzelf dat hij zwart is en ontdekt zijn eigen zwartheid bij de ander. Meestal is dat object (de ketel) dus iemand die juist die eigenschap mist en zuiver is. Daarom bestaat er dan een onvermogen om de werkelijkheid te zien en een onbewust weten dat men zelf schuld heeft aan dat verwijt aan die ander. Dat is dan het begin van haat. Haat kan worden tegengegaan door afstand te nemen tot het object en over te gaan tot zelfanalyse, zelfkennis. In het dagelijks spraakgebruik wordt het woord "haat" vaak gebruikt om afschuw uit te drukken of gebruikt bij het mopperen: zie moppersmurf. Quote: "Het vasthouden aan haat is als het vasthouden van een heet stuk steenkool, met de intentie om het tegen iemand aan te gooien; jij bent degene die zich brandt." Boeddha categorie:gemoedstoestand

Categorie:Seksualiteit

categorie:Gedrag Categorie:Voortplanting ja:Category:性科学

Thể loại:Mất 1291

Thể loại:1291

dating ads site hoteles en berlin rozst�py best online casino online slots

:: RELATED NEWS ::

Tuberkulintest
Tuberkulintest er en test for å avgjøre hvorvidt en person er smittet med tuberkulosebakterien Mycobacterium tuberculosis. I Norge ble Pirquet-metoden for tuberkulintesting tatt i bruk på 1920-tallet. Ved denne metoden lager man to små risp i huden på innsiden av underarmen. Man drypper så noen dråper

Tallsystem
Det finnes en rekke ulike tallsystemer som er og har vært i bruk. De mest kjente er romertallene og desimalltallene/titallsystemet, som er i bruk i dag. Det finnes også en del tallsystemer som brukes i sammenheng med datamaskiner som totallsystemet/binærtall, åttetallsystemet, Gud og andre begrep innen religionen. Selve begrepet er dannet av gresk theos gud og logos ord, lære. De som bedriver teologi kalles teologer. I en vestlig kontekst er teologi en akademisk fagdisiplin som bedrives ved teologiske fakulteter og seminarer over hele verden. Denne bruken av ordet forstår teologi som et rasjonelt og systematisk studium av en bestemt religion. Én oppfatning av teologiens oppgave er at den og

Teknologi
Teknologi er et uttrykk som er vanskelig å definere. Teknologi er tekniske innretninger, produksjonmetoder, materialer og kunnskapen om hvordan vi bruker dette. Ofte brukes vitenskap til å utvikle teknologien videre. Vi kan gjerne si at teknologi er vitenskap i praksis. ”It has four components: materials, technique, power, and tools or machines. Thus technology is the process of applying power by som technique through the medium of some tool or machine to alter some material in a useful way.” (Alex Roland) Det er kanskje lettere å forkl

Teater
i Athen]] Et teater (gr. theatron, som betyr tilskuerplass) er per definisjon et sted der folk kunne samles for å overvære skuespillerkunst, sang og musikk, religiøse seremonier o.l. I moderne tid har begrepet også blitt synonymt med begrepet skuespill.

Beskrivelse

Teatre ble opprinnelig bygget som en halvsirkel, der sitteplassene dannet en halvsirkel i et sti

Thorn
:For bokstaven ved navn thorn, se Þ. Thorn (polsk Toruń, latin Thorun) er en by i det nordlige Polen. Den ligger ved elven Wisłas bredder, og har 208 386 innbyggere. Byen var egentlig en gammel preussisk by.

Historie

Thorn ble grunnlagt av den Tyske ridderorden på 1230-tallet. Byen er op