Home About us Products Services Contact us Bookmark
:: wikimiki.org ::
Amalteja

Amalteja

Amalteja (lat. Amalthea) je treći poznati Jupiterov satelit. Po rimskoj mitologiji Amalteja je bila nimfa koja je malog Jupitera hranila kozijim mlijekom. Otkrio ga je Bertnard 9. septembra 1892. godine u Lick-om opservatoriju koristeći 36-to inčni (91 cm) reflektor. Amalteja je posljednji satelit koji je otkriven direktnim posmatranjem (za razliku od fotografije). Amalteja i Himalija su peti i šesti najveći Jupiterovi sateliti ali su samo jednu-petnaestinu veličine Europe. Amalteja je najcrvenije nebesko tijelo u sunčevom sistemu. Pretpostavlja se da je crvena boja rezultat sumpora koji je došao sa Ioa. Prije se smatralo da veličina i neregularan oblik impliciraju da je Amalteja relativno jako, tvrdo tijelo. Ali, mjerenje njegove mase tokom prošle Galilejeve (svemirska letjelica) orbite govore drugačije. Izgleda da je Amaltejina gustoća približna gustoći vode i pošto vjerovatno nije da je sačinjen od leda najvjerovatnije je gormada šljunka sa mnogo šupljina. Kao i Io, Amalteja isijava (zrači) više toplote nego što je prima od Sunca (vjerovatno radi strujnih valova koje dolaze iz Jupiterovog magnetnog polja). Amaltejin promjer je 189 kilometara a udaljenost od Jupitera 181.000 kilometara.

Relevantni članci


- Jupiterovi sateliti

Vanjski linkovi


- http://www.seds.org/billa/tnp/ Category:Astronomija als:Amalthea (Mond) ja:アマルテア (衛星)

Jupiter

Jupiter je peta planeta od Sunca i najveća planeta u Sunčevom sistemu. Jupiter je udaljen 5.20 AU ili 778,330,000 km od Sunca, ima promjer 142,984 km i masu 1.900e27 kg. Do sada su pronađena 63 prirodna satelita (mjeseca) koji kruže oko Jupitera, a otkriveni su i planetarni prstenovi. Jupiter je četvrto najsjajnije nebesko tijelo, nakon Sunca, Mjeseca i Venere. Masivniji je 2.5 puta od ukupne mase ostalih osam planeta u Sunčevom sistemu. Jupiter je dobio ime po vrhovnom bogu starih Rimljana, kojeg su Grci zvali Zeus. Vidi Jupiter.

Fizičke osobine

Atmosfera

Jupiterova atmosfera sastoji se od gustih slojeva oblaka čija visina seže do 1000 kilometara. Slojevi oblaka dijele se u tri glavne skupine koji se međusobno razlikuju po boji. Na vrhu atmosfere se nalaze crveni oblaci čiji sastav je mješavina leda i vode. Kristali amonij-hidrosulfida čine bijele i smeđe oblake koji su u središnjem dijelu atmosfere. Dno atmosfere pokrivaju plavičasti oblaci koji svoju boju zahvaljuju kristalima amonijakovog leda. Općenito se može reći da je atmosfera ovoga diva među planetama Sunčevog sistema sastavljena od 75 % hidrogena i 23 % helija. Ostatak otpada na vodenu paru, metan, amonijak i slične hemijske spojeve. Najzanimljiviji fenomen vezan za Jupiterovu atmosferu je takozvana "velika crvena pjega". To je područje eliptičnog oblika u jupiterovoj atmosferi čija je veličina otprilike 12 000 × 25 000 km. Velika crvena pjega je u stvari velika oluja koja traje već stoljećima. Vjetrovi koji pušu unutra same oluje mogu premašiti 600 km/h. Nije samo područje velike crvene pjege aktivno u Jupiterovoj atmosferi. Cijela atmosfera je vrlo turbulentna i aktivna. Prosječna brzina vjetra u gornjim slojevima Jupiterove atmosfere je 500 km/h.

Osobine unutrašnjosti planete

Mjerenja gravitacionog polja ukazuju na postojanje značajne koncentracije stjenovitog i ledenog materijala u Jupiterovoj unutrašnjosti, vjerovatno jezgre mase 10 do 15 puta veće od Zemlje. Pritisak u unutrašnjosti Jupitera dostiže više desetaka miliona bara. Na moguću kameno-ledenu jezgru nastavlja se debeli sloj metalnog hidrogena. Naime, pri pritiska od oko 2 × 1011 Pa, hidrogen prelazi u metalno tekuće stanje. To je stanje pri kojem su molekule hidrogena tako gusto složene da pojedine atome susjedna molekula privlači jednako kao i atom partner u istoj molekuli. Posljedica toga je razbijanje molekula. Pored toga događa se da i elektrone u ljuskama privlače susjedne jezgre, pa dolazi do ionizacije (odvajanja elektrona od jezgri). Hidrogen postaje vrlo vodljiv (slično metalima), pa se zato ovo stanje zove metalni tekući vodik. Ovaj sloj vjerojatno sadrži i primjese helija i raznog leda. Postojanje metalnog vodika je dokazano u laboratorijima na Zemlji 1996. godine. Na sloj metalnog vodika se u blagom prelazu nastavlja sloj hidrogena i helija u molekularnom obliku koji iz tekućeg stanja (dublji slojevi) prelazi u plinovito (bliže površini). Atmosfera koju vidimo je samo vanjski dio ovog sloja. Ovaj sloj sadrži i manje količine vode, karbon dioksida, metana i drugih jednostavnih spojeva. Jupiter je po sastavu 90% hidrogen i 10% helij (po masenom udjelu), sa tragovima vode, metana i amonijaka. Taj sastav približno odgovara i sastavu prvotnog oblaka od kojeg je i nastao Sunčev sistem. Jupiterova unutrašnjost je vrlo vruća, temperature u središtu su čak 20 000 K, pa Jupiter 1.5 puta više energije zrači u Svemir nego što je prima od Sunca. Ravnotežna temperatura (ona koju bi imao da ga grije samo Sunce) za Jupiter iznosi 140 K, ali je stvarna temperatura njegovih vanjskih dijelova oko 160 K. To se objašnjava Kelvin-Helmholtzovim mehanizmom (potencijalna energija gravitacijskog polja sažimanjem prelazi u unutarnju energiju). Za opaženu količinu energije bi bilo dovoljno da se Jupiter sažme za 1 mm godišnje. Postoji neopravdano mišljenje da Jupiteru nedostaje samo malo mase da bi postao zvijezda. Iako velik, Jupiter je po dimenzijama vrlo daleko od zvijezda ili smeđih patuljaka. Trebala bi mu 80 puta veća masa da u njegovu središtu započnu nuklearne reakcije.

Orbita

Jupiter svoju stazu oko Sunca obiđe za 11.87 godina. Zbog eliptičnosti putanje udaljenost između Jupitera i Sunca varira od 4.95 do 5.5 AJ.

Rotacija

Jedan Jupiterov dan traje 9 sati i 50 minuta. Zbog te brze rotacije na Jupiteru nastaju snažna vrtloženja i turbulencije u atmosferi. Periodi rotacije se razlikuju od sloja do sloja zbog različitih atmosferskih kretanja.

Magnetosfera

1955. godine otkrivena je radio-emisija s Jupitera, što je upućivalo na jako magnetsko polje. Jako magnetsko polje Jupitera posljedica je debelog sloja metalnog vodika i brze rotacije. Magnetska je os priklonjena za 11° prema osi rotacije. U atmosferi, ono iznosi oko 10-3 T (4000 puta jače od Zemljinog). Jupiterovo magnetsko polje je oko 100 puta veće od Zemljinog. Proteže se nekoliko miliona kilometara u smjeru Sunca i čak oko 650 milijuna km u suprotnom pravcu, te doseže i do Saturnove putanje. Magnetsko polje stvara jake struje visoko-energetskih čestica koje su 10 puta jače od onih u Van Allenovim pojasima. Ono obuhvata i putanje Jupiterovih satelita, pa se time djelomično objašnjava velika vulkanska aktivnost na Iju. Između Jupitera i Ioa izmjerena je električna struja jakosti 5 miliona ampera (5 MA). Naelektrizirane čestice ubrzane do vrlo velikih brzina udaraju u Iovu površinu i izbijaju atome s površine. Izbijeni atomi čine Iov Torus, veliki prstenasti oblak električki nabijenih čestica oko Iove putanje. Jupiterovo magnetsko polje uzrokuje i polarnu svjetlost.

Jupiterovi prstenovi

Godine 1979 letjelica Voyager je otkrila Jupiterove prstenove. Prstenovi se uglavnom sastoje od mikrometarskih čestica prašine, a prostiru se sve do površine planeta. Najbliži Jupiteru je Halo prsten, širok oko 20 000 km, koji ima oblik torusa. Na Halo se nastavlja 7 000 km široki glavni prsten. Unutar glavnog prstena se nalaze i Jupiterovi sateliti Metida i Adrasteja. Smatra se da su ova dva satelita izvor materijala (udari meteorita izbacuju krhotine u Svemir) za glavni pojas, dok su druga dva mala unutrašnja satelita - Amalteja i Teba - izvori materijala za vrlo rijetke Amalthea Gossamer (unutar Amaltejine putanje) i Thebe Gossamer (između putanja Amalteje i Tebe) prstene koji se nastavljaju na glavni prsten.

Prirodni sateliti

Prema dosadašnjim saznanjima oko Jupitera kruže 63 prirodna satelita (mjeseca). Zbog velikog broja prirodnih satelita, postoji podjela po sljedećim skupinama:
- Amalteja
- Galilejanski sateliti (Io, Europa, Ganimed, Kalisto)
- Temisto
- Himalija
- Ananka
- Karma
- Pasifaja Ovo razdvajanje po skupinama napravljeno je po svojstvima nebeskih tijela kao i po svojstvima njihovih orbita. Na primjer galilejanski sateliti su veliki i nalik su malim planetima, dok su sateliti iz skupine Ananka ili iz skupine Amalteja mala tijela nepravilnog oblika i asteroidnog porijekla.

Historija ljudskog istraživanja

Zbog svoje vidljivosti golom oku na noćnom nebu Jupiter je bio poznat u antičkim vremenima. Godine 1610. Galileo Galilej pomoću teleskopa otkriva četiri prirodna satelita koji su prozvani: Io, Europa, Ganimed i Kalisto. Ovu grupu priodnih satelita nazivamo galilejanskim satelitima. Sa Zemlje je do sada poslano 5 sondi, koje su bile uspješne u svom cilju. Prva sonda koja je uspjela stići do Jupitera bila je međuplanetarna sonda Pioneer 10. Poslala je prve slike niske rezolucije. Pioneer 10 je također vratila i telemetrijske podatke o magnetosferi i atmosferi Jupitera. Sonde iz porodice Voyager (Voyager 1 i Voyager 2) svojim preletom pokraj Jupitera opremljene boljim kamerama i instrumentima nego sonde Pioneer, poslale su slike i telemetrijske podatke na zemlju 1979. godine, što je pridonijelo proširenju znanja o planeti Jupiter, otkrivši slijedeće:
- orbitalne prstene koje opasuju planet slične onima oko Saturna, ali manje izražene
- nove satelite koje nisu bile opaženi prije, na primjer grupu satelita u porodici Amalteja koji su u niskoj orbiti iznad Jupitera i koji imaju promjer manji od 200km

Planeta Jupiter u romanima i filmovima


- U filmu Odiseja 2001 (2001: A Space Odyssey) (1968) Stanley Kubricka, Jupiter je središte radnje, dok u nastavku u filmu Odiseja 2010 (2010: Odyssey Two) (1984) Jupiter se pretvara u zvijezdu s pomoću fiktivne tehnologije koja uspjeva povećati gustoću jezgra Jupitera. Category:Sunčev sistem ja:木星 ms:Musytari simple:Jupiter (planet)

Himalija

Himalija (lat. Himalia) je deseti,poznati, Jupiterov satelit. Po grčkoj mitologiji Himalija je bila nimfa koja je rodila Zeusu (paralela u rimskoj mitologiji je Jupiter) tri sina. Ovaj satelit je otkrio Perrine 1904. godine. Za razliku od satelita bližih Jupiteru, orbite Lede, Himalije, Lisiteje i Elare su nagnute prema Jupiterovom ekvatoru (oko 28 stepeni). Promjer Himalije je 186 kilometara a udaljenost od Jupitera je 11.480.000 kilometara.

Relevantni članci


- Jupiterovi sateliti

Vanjski linkovi


- http://www.seds.org/billa/tnp/ Category:Astronomija

Europa

:Ovaj članak objašnjava Evropu kao Kontinent. Za druga značenja vidi Evropa (pojam). Evropa predstavlja zapadnu petinu eurazijske kopnene mase i obično se smatra kao zasebni Kontinent. Evropa se prostire od Sjevernog mora i Atlantskog okeana na zapadu do Urala na istoku, od Sredozemnog mora na jugu do Sjevernog pola. Zauzima površinu od 10.520.000 km² sa ukupnom dužinom obale od 37.200 km. Poslije Azije i Afrike Europa sa oko 700 miliona stanovnika predstavlja po broju stanovnika treći kontinent što čini oko petinu svjetske populacije.

Historija

Vrsta Homo naseljavala je Evropu još prije milion i po godina. Kramanjonci su se pojavili pre 40,000 godina. Stara Grčka se smatra kolijevkom evropske kulture. Prema Homeru, originalno samo srednja Grčka je bila Evropa. Kasnije cijela Grčka je bila "Evropa" i u 500 p.n.e. značaj te riječi je postao cjelo područje sjeverno od Grčke. U mitologiji, Europa je bila princeza koju je oteo Zeus u obliku bika. Rimsko Carstvo, a s njim i hrišćanstvo, ujedinilo je veliki dio kontinenta s težištem na Sredozemlju. Nakon pada Rima i doseljavanja raznih naroda iz Azije, evropski napredak je usporio tokom razdoblja koje je poznato kao srednji vijek. Karlo Veliki je udario temelje jedne nove, zapadnije Evrope, kojoj središte više nije u Rimu, ali i ona ostaje rascepkana pokušajima njemačkih careva Svetog Rimskog Carstva. Riječ Evropa se gubi, a umjesto nje preovladava pojam hrišćanski svijet i jedinstveni poduhvati u tom smislu (Krstaški ratovi, katedrale). Evropa se redefiniše u 16. vijeku zbog Renesanse i prekookeanskih kolonija. Nastaju jaka kraljevstva i budi se nacionalizam. Francuska revolucija i industrijska revolucija donose inovacije kojima će Evropa u 19. vijeku zavladati cijelim svijetom. Dva svjetska rata 20. vijeka vode se najvećim dijelom na evropskom tlu. Evropa gubi svjetsku vlast i kolonije, a hladni rat stvara jaku podjelu na kapitalističku zapadnu Evropu i komunističku istočnu Evropu pod kontrolom Sovjetskog Saveza. Nakon pada komunističkih režima 1990. godine, evropske se zemlje naglo zbližavaju. 1992. godine, nazivEvropska zajednica postaje Evropska unija, politički i ekonomski savez koji obuhvata veći dio kontinenta.

Geografija

Moglo bi se reći da je Evropa poluostrvo koje se sastoji od više manjih poluostrva. Pretežno je nizinski, ali ima planinske lance u unutrašnjosti, na sjeveru i na jugu. Glavni planinski lanac su Alpe, a najviši vrh je Elbrus u Rusiji (5630 m). Velike rijeke u središnjem dijelu su važni plovni putevi. Evropa uglavnom ima umjerenu klimu i ravnomjerno raspoređena četiri godišnja doba. Tri glavne klime su sredozemna na jugu, okeanska na zapadu i sjeveru, i kontinentalna u središnjem i istočnom delu. Osim toga, zapadni i sjeverni dio kontinenta grije Golfska struja. Granice Golfska struja Dugo se raspravlja o tačnim granicama Evrope. Evropa nije ustvari pravi "kontinent", nego samo dio Evroazije, pa zato tačno gdje počinje i prestaje Evropa je teško obilježiti. Često, granice Evrope su odlučene prema granicama kulture, ekonomije, i politike, i zato sad postoji nekoliko "Evropa" koje označavaju različite stvari. Smatra se da je Uralski planinski vijenac istočna granica Evrope, zajedno sa Ural rijekom. Evropa isto graniči sa Sjevernim i Mediteranskim morem i Atlantskim okeanom. U jugoistoku, granica Evrope su planine između Kaspijskog i Mediteranskog mora. Kaspijskog Regije Evropa se tradicionalno dijeli na pet geografsko-kulturnih područja:
- Balkan
- Istočna Evropa
- Skandinavija
- Srednja Evropa
- Zapadna Evropa

Stanovništvo


- Evropa ima oko 730 miliona stanovnika. Gustina: 32 stanovnika po kvadratnom kilometru.
- Glavne religije: 55% katolici, 25% protestanti, 13% pravoslavci i 7% muslimani.
- Prosječna životna dob: 68.3 godine za muškarce i 77 godina za žene. Većina evropskih jezika ima zajednički korijen u Indo-evropskom proto jeziku. Jezik koji je najviše uticao na ostale jeste latinski, koji je prvo bio službeni jezik Rimskog Carstva, zatim jezik crkve i napokon jezik intelektualaca, da bi danas nestao kao živi jezik, ali se sačuvao kao korijen hiljada riječi u svim evropskim jezicima. Najveće jezičke porodice Evrope čine slavenski, germanski i romanski jezici.

Ekologija

Političke podjele

Vanjski linkovi

[http://www.visiteurope.com/ Evropa za turiste] als:Europa ja:ヨーロッパ ko:유럽 ms:Eropah roa-rup:Evropa simple:Europe th:ทวีปยุโรป zh-min-nan:Europa

Jupiterovi sateliti

7. januara 1610. u ranim večernjim satima Galileo Galijej posmatrajući Jupiter nalazi u njegovoj blizini tri zvijezdice: dvije istočno i jednu zapadno od planete. Sljedeče večeri je primijetio da se Jupiter pomjerio i da se sve tri zvijezdice nalaze zapano od planete. 9. januara je bilo oblačno i Galilej je ponovo posmatrao Jupiter 10. Dvije sitne zvijezde sada su stajale istočno od Jupitera. 11. januara Galilej je shvatio da su zvezdice zapravo tri Jupiterova satelita. 13. januara Galilej je otkrio i četvrti satelit Jupitera. Svi Galilejevi sateliti imaju sinhronu rotaciju. Četiri najdalja satelita, Ananke, Karme, Pasife i Sinope, imaju retrogradne putanje što navodi na pretpostavku da se radi zapravo o zarobljenim asteroidima. U prilog tome govori i prilično slab albedo ovih satelita što opet sugeriše da su oni građeni od stjenovitog materijala, a ne od leda kao ostali Jupiterovi sateliti. Jupiter Sateliti koje je Galileo otkrio su: Io, Europa, Ganimed i Kalisto (sada znani i kao Galilejevi sateliti).

Lista Jupiterovih satelita (udaljenost od Jupitera,radius, pronalazač, godina):


- Metida (128.000 km, 20km, Synnott, 1979)
- Adrasteja (129.000 km, 10km, Jewit, 1979)
- Amalteja (181.000 km, 98km, barnard, 1892)
- Teba (222.000 km, 50km, Synnott, 1979)
- Io (422.000 km, 1815km, Galileo, 1610)
- Europa (671.000 km, 1569km, Galileo, 1610)
- Ganimed (1070.000 km, 2631km, Galileo, 1610)
- Kalisto (1883.000 km, 2400km, Galileo, 1610)
- Leda (11.094.000 km, 8km, Kowal, 1974)
- Himalija (11.480.000 km, 93km, Perrine, 1904)
- Lisiteja (11.720.000 km, 18km, Nicholson, 1938)
- Elara (11.737.000 km, 38km, Perrine, 1905)
- Ananka (21.200.000 km, 15km, Nicholson, 1951)
- Karma (22.600.000 km, 20km, Nicholson, 1951)
- Pasifaja (23.500.000 km, 25km, Melotte, 1908)
- Sinopa (23.700.000 km, 18km, Nicholson, 1908 Vrijednosti za manje satelite su približni dok mnogi manji sateliti nisu navedeni. Category:Sunčev sistem

Talapoin


Miopithecus talapoin
Miopithecus ogouensis Talapoins are the two species of Old World monkeys classified in genus Miopiothecus. They live in central Africa and their range extends from Cameroon and the Democratic Republic of the Congo to Angola. With a typical length of 32 to 45 cm and a weight of approximately 1.3 kg (males) and 0.8 kg (females), the talapoins are the smallest Old World monkeys. Their fur is grey green on top and colored whitish on their underside, much like the vervet monkeys. The head is round and short-snouted with a hairless face. Talapoins are diurnal and arboreal, preferrin rain forest or mangroves near water. They are usually not found in open fields, nor do they seem to be disrupted by humans. Like Allen's Swamp Monkey, they can swim well and look in the water for food. These animals live in large groups of 60 to 100 animals. they congregate at night in trees close to the water, dividing into into smaller sub-groups during the day in order to spread out to find food. Groups are compose of several fully mature males, numerous females and their offspring. Unlike the closely related guenons, they do not have any territorial behaviors. Also their verbal repertoire is smaller as well. Talapoins are omnivores, their diet consisting mainly of fruits, seeds, aquatic plants, insects, shellfish, bird eggs and small vertebrates. Their 160 day gestation period (typically from November to March) results in the birth of a single young. Offspring are considerably large and well developed (newborns weigh over 200g and are about a quarter of the weight of the mother) and develop rapidly. Within six weeks they eat solid food and are independent at three months of age. The highest recorded age of an animal in captivity was 28 years, while the life expectancy in the wild is not well-known.

Species


- Genus Miopithecus
  - Angolan Talapoin, Miopithecus talapoin
  - Gabon Talapoin, Miopithecus ogouensis

External links


- [http://pin.primate.wisc.edu/factsheets/links/miopithecus Primate Info Net Miopithecus Factsheets] Category:Old World monkeys

dieta slots prag hotel biako spielautomaten










































:: RELATED NEWS ::

Intershop Tower
Der JenTower ist ein Hochhaus in Jena. Der Hochhausturm hieß bis Januar 2005 Intershop Tower nach seinem damaligen Hauptmieter, der Intershop Communications AG. Nach der Kündigung des Generalmietvertrags mit Intershop am 30. November 2004
Industrial Scientific and Medical
Das ISM-Band (Industrial, Scientific, and Medical Band) ist ein Frequenzbereich für Hochfrequenz-Sendegeräte in Industrie, Wissenschaft und Medizin, der nicht der staatlichen Regulierung unterliegt und lizenzfrei genutzt werden darf. Es müssen lediglich Auflagen bezüglich der Sendeleistung und der Störung benachbarter Frequenzbereiche eingehalten werden. Dieser Umstand ermöglicht es den Herstellern relativ preiswerte drahtlose Geräte
Zdenek von Sternberg
Zdeněk Konopišťský ze Šternberka (deutsch Zdenko von Sternberg auf Konopischt) (
- 1410; † 4. Dezember 1476 Wiener Neustadt) war ein böhmischer Adeliger, Diplomat und Politiker. Er gehörte zu den berühmtesten Persönlichkeiten des Geschlechts Sternberg. Er lebte auf
Hammen
Die kleine Ortschaft Hammen ist ein Ortsteil der Gemeinde Lindlar, Oberbergischen Kreis im Regierungsbezirk Köln in Nordrhein-Westfalen.

Lage und Beschreibung

Hammen liegt zwischen Kapellensüng und Schlüsselberg im Norden der Gemeinde Lindlar auf
Sikanen
Die Sikanen waren nach Thukydides (VI, 2) die Ureinwohner Siziliens (abgesehen von den mythischen Kyklopen), das nach ihnen ursprünglich Sikanien hieß. Sie wurden von den nachrückenden Sikelern in den Westen der Insel verdrängt. Diodorus Siculus dagegen schreibt, die Sikaner seien wegen eines gewaltigen Ausb
Leśnica-Kadłubiec
Kadłubiec (deutsch Kadlubietz, 1936-45: Annatal) ist ein Ortsteil der polnischen Gemeinde Leśnica im Landkreis Strzelce der Woiwodschaft Oppeln.

Geschichte

Zum ersten Mal wurde das Dorf in einem Dokument aus 1302 als „Katlubetz“ erwähnt. Im 17. Jahrhundert wurde diese Ortschaft als „Kadlubiec“ und „Kadlubiecz“ registriert. Lange Zeit gehörte Kadlubiet
Hinterrübach
Die kleine Ortschaft Hinterrübach ist ein Ortsteil der Gemeinde Lindlar, Oberbergischen Kreis im Regierungsbezirk Köln in Nordrhein-Westfalen . Sie liegt nordöstlich von Lindlar.

Geschichte

1247 wurde der Ort das erste Mal urkundlich erwähnt. Schreibweise der Erstnennung: rubeke. Der Name öeitet sich von rub, rub
The Glue
The Glue (auch theGlue; engl.: der Leim) ist eine Schweizer A-cappella-Musikgruppe aus Basel, die 1997 ursprünglich nach dem Vorbild der