Champniers (Vienne)

Champniers to miejscowość i gmina we Francji, w regionie Poitou-Charentes, w departamencie Vienne. Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 400 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 20 osób/km² (wśród 1467 gmin regionu Poitou-Charentes Champniers plasuje się na 627. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 400.).

Linki zewnętrzne

- Źródło danych: [http://www.insee.fr Insee] Kategoria:Miejscowości Francji Kategoria:Departament Vienne

Francja

Francja, Republika Francuska (France, République Française) – państwo położone w Europie Zachodniej, członek założyciel Unii Europejskiej. Graniczy z Hiszpanią, Andorą, Monako, Włochami, Szwajcarią, Niemcami, Luksemburgiem i Belgią.

Ustrój polityczny

Zobacz więcej: Ustrój polityczny Francji
- Prezydenci Francji

Podział administracyjny

Zobacz więcej: Podział administracyjny Francji Francja, jej część metropolitalna dzieli się na 22 regiony i 96 departamentów. Ponadto wyróżnia się departamenty i terytoria zamorskie oraz zamorskie zbiorowości terytorialne. Poniżej przedstawione są jednostki najwyższego szczebla podziału administracyjnego. Więcej informacji na temat jednostek podziału administracyjnego wraz z danymi statystycznymi znajduje się w artykule: Regiony administracyjne i departamenty Francji.

Regiony administracyjne

- Alzacja
- Akwitania
- Burgundia
- Bretania
- Centralny
- Dolna Normandia
- Franche-Comté
- Górna Normandia
- Île-de-France
- Korsyka
- Kraj Loary
- Langwedocja-Roussillon
- Limousin
- Lotaryngia
- Midi-Pyrénées
- Nord-Pas-de-Calais
- Owernia
- Pikardia
- Poitou-Charentes
- Prowansja-Alpy-Wybrzeże Lazurowe
- Rodan-Alpy
- Szampania-Ardeny Obecny podział na departamenty jest kontynuacją podziału administracyjnego sprzed rewolucji francuskiej - do 1790 obecne departamenty nazywane były prowincjami. Po II wojnie światowej okazało się, że jednostki te są zbyt słabe. Dlatego w latach 70. XX wieku stworzono dodatkowy szczebel administracji tzw. regions des programmes, składające się z kilku departamentów. Ich zadaniem jest koordynacja polityki regionalnej. Francja ma rozbudowany system administracji swoich terytoriów zamorskich (DOM-TOM).

Departamenty zamorskie

- Gujana Francuska
- Gwadelupa
- Martynika
- Reunion

Zbiorowości zamorskie

- Majotta
- Polinezja Francuska
- Wallis i Futuna
- Nowa Kaledonia

Pozostałe

- Francuskie Terytoria Południowe
- Saint-Pierre i Miquelon

Geografia

Saint-Pierre i Miquelon
- Całkowita granica lądowa: 2 892,4 km
- w tym z:
- Andorą - 60 km,
- Belgią - 620 km,
- Hiszpanią - 623 km,
- Luksemburgiem - 73 km,
- Monako - 4,4 km,
- Niemcami - 451 km,
- Szwajcarią - 573 km,
- Włochami - 488 km,
- Długość wybrzeża: 3 427 km
- Zobacz: Wybrzeże Lazurowe (Riwiera Francuska), Côte d'Améthyste, Côte d'Argent, Côte de Jade, Côte d'Amour, Côte Sauvage, Côte d'Emeraude, Côte d'Albâtre.
- Najwyższy punkt: Mont Blanc 4 808 m n.p.m.
- Najniższy punkt: delta Rodanu 2 m p.p.m.
- Większe miasta: Paryż, Marsylia, Lyon, Tuluza, Bordeaux, Strasburg, Lille, Nicea
- Język urzędowy: francuski,
- Inne języki w użyciu: bretoński, prowansalski, baskijski, korsykański, flamandzki

Historia

Zobacz więcej: Historia Francji Zobacz też: Francuskie imperium kolonialne

Gospodarka

Zobacz więcej: Gospodarka Francji

Demografia

Zobacz więcej: Demografia Francji Demografia Francji] Demografia Francji]

Język

Językiem urzędowym we Francji jest francuski, posługuje się nim znaczna większość mieszkańców tego kraju, jednak poza nim istnieje wiele języków regionalnych:
- prowansalski - językiem tym (obecnie uważanym za dialekt francuskiego) posługuje się około 2 mln ludzi w południowej Francji ( Prowansja, Delfinat, Langwedocja)
- bretoński - mówi nim zaledwie 1/3 z 1,5 milionowej populacji Bretończyków zamieszkujących płw. Bretoński w zachodniej Francji
- alzacki - dialekt języka niemieckiego, posługują się nim germańscy Alzatczycy zamieszkujący Alzację we wschodniej Francji
- baskijski - mówi nim kilkadziesiąt tysięcy Basków zamieszkujących prowincję Bearn
- kataloński - posługuje się nim kilkadziesiąt tysięcy Katalończyków zamieszkujących prowincję Roussillion w południowej Francji, przy granicy z Hiszpanią
- arabski - posługuje się nim około 3 mln imigrantów z Afryki Północnej, gł. w większych miastach oraz na lazurowym wybrzeżu
- flamandzki - mówi nim kilkadziesiąt tysięcy ludzi pochodzenia niderlandzkiego, zamieszkujących północną Francję (obszar Calais i Artois)

Kultura

Zobacz więcej: Kultura Francji
- Literatura francuska
- Malarstwo francuskie
- Muzyka francuska
- Kino francuskie
- Aktorki francuskie
- Francuska kuchnia

Zobacz też:

- Georges Haussmann
- Gwizjusze
- władcy Francji
- francuskie kolonie w Ameryce Północnej
- zamki nad Loarą

Piłka Nożna

Inne :

! Kategoria:NATO Kategoria:Państwa członkowskie Unii Europejskiej als:Frankreich zh-min-nan:Hoat-kok ko:프랑스 ms:Perancis ja:フランス simple:France th:ประเทศฝรั่งเศส fiu-vro:Prantsusmaa

Vienne (departament)

Vienne jest francuskim departamentem położonym w regionie Poitou-Charentes. Departament oznaczony jest liczbą 86. Według danych na rok 1999 liczba zamieszkującej departament ludności wynosi 399 024 os. (57 os./km²); powierzchnia departamentu to 6 990 km². Prezydentem departamentu jest Alain Fouché. Liczba gmin w departamencie: 281 Zobacz też:
- podział administracyjny Francji
- regiony administracyjne i departamenty Francji
- lista i omówienia gmin departamentu Kategoria:Departamenty Francji ja:ヴィエンヌ県

Poitou-Charentes

Poitou-Charentes - region administracyjny Francji, położony w zachodniej części kraju, na wybrzeżu atlantyckim. W jego skład wchodzą 4 departamenty. kategoria:Regiony Francji ms:Poitou-Charentes ja:ポワトゥー＝シャラント地域圏

Kategoria:Departament Vienne

Sulpicius

Sulpicius war ein römisches Nomen. Bedeutende Namensträger sind:
- Servius Sulpicius P.f. Camarinus (Camerinus) Cornutus, Konsul 500 v. Chr.
- Q. Sulpicius Camerinus Cornutus, Konsul 490 v. Chr.
- Ser. Sulpicius Camerinus Cornutus, Konsul 461 v. Chr.
- Servius Sulpicius Q.f. Camerinus, nachgewählter Konsul 393 v. Chr. - 391 v. Chr.
- Servius Sulpicius Rufus, Konsulartribun 387 v. Chr., 381 v. Chr.(?), 376 v. Chr., 374 v. Chr.
- C.Sulpicius M.f. Peticus (Diktator, vernichtete die Bojer mit einer Speerwurf-Kriegslist), 364 v. Chr., 361 v. Chr., 355 v. Chr., 353 v. Chr., 351 v. Chr.
- Servius Sulpicius Camerinus Rufus, Konsul 345 v. Chr.
- C. Sulpicius Ser.f. Longus, Konsul 337 v. Chr., 323 v. Chr., 314 v. Chr.
- P. Sulpicius Ser.f. Saverrio, Konsul 304 v. Chr.
- P. Sulpicius P.f. Saverrio, Konsul 279 v. Chr.
- C. Sulpicius Q.f. Paterculus, Konsul 258 v. Chr.
- C. Sulpicius C.f. Galus, Konsul 243 v. Chr.
- Publius Sulpicius Galba Maximus, Konsul 211 v. Chr., 200 v. Chr.
- C. Sulpicius Galba, Konsul 166 v. Chr.
- Servius Sulpicius Galba, Konsul 144 v. Chr.
- Servius Sulpicius Galba, Konsul 108 v. Chr.
- Publius Sulpicius Rufus, Tribun 88 v. Chr.
- Servius Sulpicius Rufus, Konsul 51 v. Chr.
- Sulpicia die Ältere, Dichterin, Tochter von Servius Sulpicius Rufus
- Sulpicia die Jüngere, Dichterin, von Martial gefeiert
- Sulpicius Blitho, Quelle für Nepos
- Servius Sulpicius, erwähnt von Horaz als Autor von Liebesgedichten
- Publius Sulpicius Quirinus, Konsul 12 v. Chr.
- Quintus Sulpicius Camerinus, Dichter und/oder Konsul 9
- Gaius Sulpicius Galba, Konsul 22 AD
- Servius Sulpicius Galba (Galba), Kaiser 68-69
- Sulpicia Lepidena, schrieb einen Brief an die Frau des Kommandanten von Vindolanda
- Sulpicius Apollinaris, Gelehrter 2. Jahrhundert
- Sex. Sulpicius Tertullus, Konsul 158
- Sulpicius Severus, Schriftsteller um 400 Sulpicius ist auch der Name zweier Erzbischöfe von Bourges:
- Hl. Sulpicius I. von Bourges, 584-591 Erzbischof von Bourges. Gedenktag: 29. Januar.
- Hl. Sulpicius II. von Bourges, 615-647 Erzbischof von Bourges. Gedenktag: 17. Januar. Siehe auch: St. Sulpice (Kirche in Paris), dem Hl. Sulpicius II. von Bourges geweiht Kategorie:Römisches Geschlecht

cukrzyca Nieruchomo�ci ��d� Szkolenia bhp Nurkowanie warsaw apartments

:: RELATED NEWS ::

USS Turbot (SS-31)
USS G-3 (SS-31) was a G-class submarine of the United States Navy. While the four G-boats were nominally all of a class, they differed enough in significant details that they are sometimes considered to be four unique boats, each in a class by herself. G-3 was named Turbot when her keel was laid down on 30 March 1911 by the

USS Tuna (SS-27)
USS G-2 (SS-27) was a G-class submarine of the United States Navy. While the four G-boats were nominally all of a class, they differed enough in significant details that they are sometimes considered to be four unique boats, each in a class by herself. G-1 was named Tuna when her keel was laid down on 20 October 1909 by the Greek: Καμένη Χώρα, meaning burnt town which the name is derived from a nearby volcano of Methana) is a village located in the northwestern part of the Methana peninsula. It is located in a valley northwest of the volcanic summit. It is located W of Methana, E of

USS G-2
USS G-2 (SS-27) was a G-class submarine of the United States Navy. While the four G-boats were nominally all of a class, they differed enough in significant details that they are sometimes considered to be four unique boats, each in a class by herself. G-1 was named Tuna when her keel was laid down on 20 October 1909 by the G-class submarine of the United States Navy. While the four G-boats were nominally all of a class, they differed enough in significant details that they are sometimes considered to be four unique boats, each in a class by herself. G-3 was named Turbot when her keel was laid down on 30 March 1911 by the

USS G-4
USS G-4 (SS-26) was a G-class submarine of the United States Navy. While the four G-boats were nominally all of a class, they differed enough in significant details that they are sometimes considered to be four unique boats, each in a class by herself. G-4 was named Thrasher when her keel was laid down on 9 July 1910 by