Home About us Products Services Contact us Bookmark
:: wikimiki.org ::
Kabinet Des Konings

Kabinet des konings

Het Kabinet der Koningin is het ambtelijke secretariaat van de koning(in) en fungeert als schakel tussen het staatshoofd en de ministers. Die taak komt onder meer tot uiting bij de ondertekening en archivering van officiële staatsstukken, zoals wetten en koninklijke besluiten. Daarnaast vervult het Kabinet taken op het gebied van de verzoekschriften en gratieverzoeken en bij het vaststellen van de agenda van de koningin. Aan het hoofd van het Kabinet der Koningin staat een directeur. Dat is op dit moment drs. Felix Rhodius.

Taken en bevoegdheden

Het Kabinet der Koningin heeft de volgende taken
- Ambtelijke ondersteuning aan de Koning(in) bij de uitvoering van haar staatsrechtelijke taken.
- Ter tekening voorleggen van alle regeringsstukken die de handtekening van de Koningin vereisen, zoals wetten, Koninklijke Besluiten en verdragen. Ook tijdens staatsbezoeken of tijdens de vakanties in het buitenland van het staatshoofd, worden dringende stukken ter tekening aan de koningin voorgelegd.
- Bij het Kabinet worden de originelen van wetten, Koninklijke Besluiten en andere regeringsstukken bewaard.
- Schakel tussen het staatshoofd en de ministers. Afspraken tussen de Koningin en de ministers en staatssecretarissen worden via het Kabinet gemaakt en voorbereid.
- Afhandeling van verzoekschriften van burgers en gratieverzoeken die aan de Koningin zijn gericht.
- Tijdens een kabinetsformatie zorgt het Kabinet der Koningin, via de Rijksvoorlichtingsdienst, voor de bekendmaking van de formatie- en informatie-opdrachten die de Koningin verstrekt.

Positie

Het Kabinet der Koningin is een overheidsorgaan, dat uit rijksmiddelen wordt gefinancieerd. Het is geen deel van de hofhouding en ook niet van één van de ministeries. Er is dan ook geen minister die hiërarchisch gezien de 'baas' is van het Kabinet. Het ministerie van Binnenlandse Zaken is verantwoordelijk voor het beheer van het Kabinet. Er is een apart hoofdstuk van de Rijksbegroting (Hoofdstuk II) waarin jaarlijks de inkomsten en uitgaven van het Kabinet worden vastgelegd. In maart 2003 ontstond in de Tweede Kamer een discussie over de ministeriële verantwoordelijkheid voor het Kabinet en is aangedrongen op een betere regeling hiervan.

Geschiedenis

Het Kabinet der Koningin is bij Koninklijk Besluit van 22 december 1840 per 1 januari 1841 ingesteld door koning Willem II. Het nieuwe Kabinet nam de taken over die eerder berustten bij het oude Kabinet van de Koning (in feite het privé-secretariaat van de koning) en bij de Staatssecretarie, die belast was met de uitgifte van Koninklijke besluiten en wetten. In 1840 werd de Staatssecretarie opgeheven en in 1842 werd een ministerraad ingesteld. Dit vloeide voort uit de invoering van de strafrechtelijke ministeriële verantwoordelijkheid, waarbij ministers in juridische zin verantwoordelijk werden voor beleidsdaden. Sindsdien overlegden de ministers vrijwel wekelijks in de ministerraad, in enkele gevallen in aanwezigheid van de koning. Het Kabinet des Konings (zoals de naam toen luidde) verzorgde het secretariaat van de ministerraad; de directeur van het Kabinet was secretaris van de ministerraad. In de periode 1841-1868 vervulde de directeur van het Kabinet des Konings een belangrijke rol van het aanzoeken van ministers en later (na 1848) bij de kabinetsformatie.

Directeuren


- F.E.R. Rhodius, vanaf 1991
- W.H.D. Quarles van Ufford, van 1 januari 1984 tot 1991
- F.M. de Graaff, van oktober 1968 tot 1 september 1984
- W.F. Röell, van 1959 tot 1 augustus 1968
- M.A. Tellegen, van oktober 1945 tot 1 juli 1959
- G.C.W. van Tets van Goudriaan, van 1 maart 1921 tot 15 oktober 1945
- J.A. baron de Vos van Steenwijk, van 1 september 1910 tot 1 maart 1921
- P.J. Vegelin van Claerbergen, van 19 juli 1899 tot augustus 1910
- P.H. Gevers Deynoot, van oktober 1894 tot 1 juli 1899
- J.F. Alewijn, van 23 november 1878 tot 24 maart 1893
- W. baron van Heeckeren van Kell, van februari 1868 tot 11 november 1877
- F.L.W. de Kock, van 14 januari 1854 tot januari 1868
- A.G.A. ridder van Rappard, van 1 januari 1841 tot 20 januari 1854 Kabinet der Koningin Kabinet der Koningin

Ambt

Met ambt wordt in de christelijke oecumene de feitelijke (liturgische) voorganger van de gelovige gemeenschap bedoeld. Binnen de Rooms-Katholieke kerk zijn dat paus, bisschop, priester en diaken. In de protestantse kerken zijn dit dominee, ouderling (ook wel oudste) en diaken. In evangelische kerkgemeenschappen worden termen als voorganger en oudste gehanteerd.

Aanstelling tot een ambt

Voor een ambt word je uitgekozen en aangesteld.

Rooms-katholieke kerk

Binnen de Rooms-katholieke kerk stelt de bisschop de priesters en diakens aan door wijding en gebed.

Protestantse kerk

De ouderlingen en diakenen worden binnen protestantse kerken democratisch verkozen. Gemeenteleden dienen de namen in van kandidaten die ze geschikt achten voor de functies. Deze kandidaten hoeven geen speciale opleiding te hebben gevolgd, maar wel wordt er van ze verwacht dat ze de taak geestelijk aankunnen, en ze van onberispelijk gedrag zijn, zoals weergegeven staat in hoofdstuk 3 van het bijbelboek Eerste brief van Paulus aan Timoteüs (kortweg 1 Timoteüs). Over ouderlingen staat het volgende in 1 Timoteüs 3:2-7: :Een opziener moet onberispelijk zijn. Hij kan slechts de man van één vrouw zijn en hij moet sober, bezonnen, gematigd, gastvrij en een goede leraar zijn. Hij mag niet te veel drinken of driftig zijn, maar hij moet vredelievend en vriendelijk zijn, en niet geldzuchtig. Hij moet zijn huisgezin goed leiden en op een waardige manier gezag over zijn kinderen uitoefenen. Als iemand geen leiding kan geven aan zijn huisgezin, hoe zou hij dan voor de gemeente van God kunnen zorgen? Hij mag ook niet iemand zijn die net bekeerd is; anders raakt hij verblind en valt hij ten prooi aan de duivel. Verder moet hij buiten de gemeente een goede reputatie hebben, zodat hij niet in opspraak komt en door de duivel wordt gestrikt. Over diakenen wordt geschreven in de volgende alinea, uit 1 Timoteüs 3:8-13: :Ook een diaken moet zich waardig gedragen. Hij moet oprecht zijn, mag niet overmatig veel wijn drinken en niet hebzuchtig zijn; hij moet vasthouden aan het mysterie van het geloof, met een zuiver geweten. Ook hij moet eerst op zijn geschiktheid worden getoetst; pas daarna, als blijkt dat hij een onberispelijk mens is, kan hij zijn dienst verrichten. Dit geldt ook voor de vrouwen: ook zij moeten zich waardig gedragen, ze mogen niet kwaadspreken en moeten sober en in alles betrouwbaar zijn. Een diaken mag maar één vrouw hebben en moet goed leiding geven aan zijn kinderen en zijn huisgenoten. Degenen die hun dienst goed verrichten, verwerven aanzien en kunnen door hun geloof in Christus Jezus vrijuit spreken. Nadat de kandidaten hebben aangegeven dat ze deze taak op zich willen nemen, en er geen bezwaren zijn ingediend tegen de voorgedragen personen, wordt er gestemd. Na de stemming maakt de kerkenraad de broeder bekend die tot ouderling of diaken verkozen is. Deze wordt vervolgens in de kerkdienst bevestigd door de dominee en de kerkenraad.

Vrouwen in het ambt

Over vrouwen in het ambt is de laatste decennia veel commotie. Binnen sommige protestantse kerken is het al aan de orde. De Gereformeerde Kerken in Nederland (sinds 2004 opgegaan in de PKN) kenden al enige jaren de vrouwen in het ambt van ouderling en diaken. Ook in sommige Nederlands Gereformeerde Kerken zijn er vrouwen in het ambt. Het was al het geval binnen enkele gemeentes, maar sinds eind 2004 is officieel besloten dat het kerkgenootschap naar buiten uitdraagt dat zij positief staat tegenover vrouwen in het ambt. De verschillende kerken mogen echter zelf per gemeente bepalen of zij dit daadwerkelijk in hun eigen gemeente toepassen. Er wordt hier en daar wel gezegd dat de keuze voor vrouwen in het ambt niet zo zeer een kwestie is van emancipatie, maar eerder bittere noodzaak als gevolg van het feit dat de mannen het laten afweten. categorie:christelijke kerk

Staatshoofd

Een staatshoofd is de persoon die het hoogste gezag vertegenwoordigt in een land. In monarchiën wordt het staatshoofd over het algemeen bepaald door erfelijke troonopvolging. Deze kan verschillende titels dragen, zoals koning, keizer of prins. Sommige monarchieën als Maleisië hebben een verkozen monarch voor de periode van 5 jaar, gekozen uit al de sultans van de deelstaten. In republieken wordt het staatshoofd over het algemeen verkozen, of direct door de kiezers of door de volksvertegenwoordiging. De titel is meestal president. Naast het Franse en Amerikaanse model met een zeer machtige president, bestaan er lichtere systemen zoals in Duitsland, waar de president slechts een ceremoniële functie heeft, of zoals in Zwitserland, waar elk jaar een ander lid van de regering de functie van staatshoofd waarneemt. In sommige communistische landen, zoals het vroegere DDR en Cuba werd de functie van staatshoofd bekleed door de voorzitter van de Staatsraad. Daarnaast was in sommige communistische landen de hoogste volksvertegenwoordiging formeel het hoogste staatsorgaan, zodat de voorzitter van het parlement als staatshoofd werd beschouwd. In sommige landen, zoals Frankrijk en de Verenigde Staten, is het staatshoofd tevens regeringsleider. Nederland kent een tamelijk aparte positie, omdat de koning volgens de grondwet hoofd van de regering is, maar deze functie in feite wordt uitgeoefend door de minister-president. De De Prins Grootmeester van de Souvereine Militaire Orde van Sint Jan van Jeruzalem en Malta (de Maltezer Orde) heeft, hoewel de Orde geen grondgebied meer bezit de rang en status van Staatshoofd. De Orde wordt door veel landen erkend als een soevereine staat.

Lijst van soorten staatshoofden


- Dictator
- Emir
- Farao
- Groothertog
- Hertog
- Keizer
- Khan
- Koning
- Landvoogd
- Monarch
- President
- Prins
- Regent
- Sjah
- Sultan
- Tsaar
- Voorzitter van de Staatsraad Categorie:Staatsvorm ja:元首 ko:국가 원수 simple:Head of state zh-min-nan:Kok-ka ê thâu-lâng

Wet

Het begrip wet kan worden gebruikt in juridische zin en in wetenschappelijke zin:
- Een wet in juridische zin, is een verzameling regels, waar men zich aan dient te houden.
- Een wet in de wetenschap is een regel die een bepaalde wetmatigheid beschrijft. Er is een belangrijk verschil:
- Een juridische wet wordt uitgevaardigd door een autoriteit, bijvoorbeeld door de regering van een land.
- Een wetenschappelijke wet wordt ontdekt door middel van waarnemingen en experimenten. (Zelfs het Nobelprijscomité kan niet op zekere dag bepalen dat de snelheid van het licht voortaan op 400,000 km/u wordt gesteld).

Het woord wet in diverse talen


- Het Latijn kent meerdere woorden voor wet, waaronder lex en ius. De verschillende woorden hebben telkens een net iets andere (staatsrechtelijke) betekenis.
- Het Engelse law kan verschillende betekenissen hebben: wet, wetboek, recht(en) of rechter en zelfs politie. Dit kan het lastiger maken om een Engelse tekst goed te lezen en begrijpen. Tevens kennen de Engelstaligen vaak het Angelsaksische (of Anglo-Amerikaanse) recht (zie common law). Dit in tegenstelling tot continentaal recht, wat in de rest van West-Europa geldt.
- Het Griekse woord voor wet is nómos. Hiervan is een woord als anomie afgeleid.
- Het Hebreeuwse Thora wordt vaak in wet vertaald, zoals in de naam van het feest Simchat Thora (Vreugde der Wet), maar de Thora bestaat feitelijk uit vijf boeken die meer dan religieuze wetten vastleggen, bijvoorbeeld ook geschiedschrijving.
- Binnen de islam wordt vaak naar de wet verwezen met het Arabische woord sharia. De wetgeving in de meeste islamitische landen is overigens zowel op romeins of westers recht als op islamitisch recht (sharia) gebaseerd.

Juridische wetten

Wanneer is een wet geldig

Elke juridische wet is gebaseerd op een bepaalde autoriteit, en geldt voor een bepaald gebied of bepaalde groepen (bijvoorbeeld voor iedereen die zich op het grondgebied van het rijk bevindt). Meestal bepaalt een rechtsnorm die hoger staat in de juridische hierarchie volgens welke procedure een wet tot stand dient te komen. In België en Nederland is dit de Belgische, respectievelijk de Nederlandse Grondwet. Meestal bestaat de procedure uit het opstellen van de wet door het parlement of de regering, waarna het parlement de wet dient goed te keuren. Een wet in formele zin moet door de hoogste wetgevende macht worden goedgekeurd. Een zuivere formele wet (geen materiële wet) kan bijvoorbeeld zijn een begrotingswet, naturalisatiewet,... Een wet in materiële zin is een algemene bindende rechtsregel, dit kan bijvoorbeeld zijn een politiereglement, de tabakswet, de genocidewet, ... In België mag de Raad van State enkel advies uitbrengen over materiële wetten; ook het Hof van Cassatie houdt zich enkel bezig met materiële wetten. De meeste wetten zijn of materieel of materieel en formeel, slechts een klein aantal zijn zuiver formeel. Het beginsel "elke burger wordt geacht de wet te kennen" houdt niet in dat burgers strafbaar zijn als zij de wet niet kennen. De regel betekent wel dat een burger zich aan de wet moet houden: onbekendheid met de wet vormt nooit een verontschuldiging voor overtreding van die wet.

Soorten wetten


- Een zuiver formele wet, bijvoorbeeld een wet waarbij een persoon genaturaliseerd wordt.
- Een inwerkingstredingwet of invoeringswet, die bepaalt op welke datum een bepaald koninklijk besluit, wet of wetboek in werking treedt.
- Een interpretatieve of wijzigingswet, die terwille van de rechtszekerheid de tekst van een bepaald besluit of wet op 1 specifieke wijze interpreteert.
- Een Toestemmingswet voor een koninklijk huwelijk.
- Een noodwet zoals de Tijdelijke Wet Noodcapaciteit Drugskoeriers. In het federale België kunnen de Gemeenschappen en Gewesten ook 'wetten' uitvaardigen, maar deze worden decreten of ordonnanties genoemd. Voorbeelden van Belgische wetten zijn:
- Belgische Grondwet
- Genocidewet
- Wet Lejeune Voorbeelden van Nederlandse wetten zijn te vinden in de lijst van Nederlandse wetten.

Europese wetten

Voorbeelden van Europese wetten zijn:
- Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa
- Beschermde oorsprongsbenaming
- Europese Patentovereenkomst Belangrijk qua uitwerking is het onderscheid tussen een richtlijn (resultaatsgebonden) en een verordening (verbindend in al haar onderdelen), beide uitgevaardigd door de Europese instellingen volgens de verdragsrechtelijk vastgestelde procedures (o.a. medebeslissingsprocedure, samenwerkingsprocedure en adviesprocedure).

Amerikaanse wetten

Voorbeelden van Amerikaanse wetten zijn:
- Grondwet van de Verenigde Staten (oorspronkelijk 1787)
- Civil Rights Act (1964)
- Americans with Disabilities Act (1990)
- Patriot Act (2001)
- No Child Left Behind Act (2001)

Overige wetgeving


- Salische Wet

Wetenschappelijke wetten

Naast natuurwetten worden er ook economische wetten onderkent. Een economische wet beschrijft bepaalde economomische wetmatigheden; bijvoorbeeld 'Als de vraag toeneemt, stijgt de prijs'. Zie ook:
- Natuurwetten
- Behoudswetten
- Wet van Murphy

Religieuze wetten

Naast seculiere wetten, bestaan er ook kerkelijke wetten. In een seculiere samenleving (waarin kerk en staat van elkaar gescheiden zijn), gaan de seculiere wetten echter altijd boven die van de kerk. Thomas van Aquino was de eerste theoloog die onderscheid maakte tussen het goddelijke en menselijke recht, tussen geestelijk en wereldse macht. Zie ook: rechtsfilosofie. De meeste religies definiëren hun eigen morele wetten. Voorbeelden hiervan zijn:
- de Tien Geboden (christendom)
- de Sjaria (Islam)
- de vijf voorschriften (voor leken in het Boeddhisme)
- de Vinaya (voor boeddhistische monniken)

Zie ook


- Recht
- Jurisprudentie
- De pi-wet van Indiana
- Bewijstechnieken: deductie versus inductie

Externe links


- [http://wetten.overheid.nl/ wetten.overheid.nl] Alle Nederlandse (juridische) wetten
- [http://www.juridat.be/cgi_loi/wetgeving.pl/ www.juridat.be] Alle Belgische (juridische) wetten
- [http://wetboek.net/wetboek/index.html wetboek.net] Snel zoeken in Nederlandse wetgeving Categorie:Wet Categorie:Recht ja:法律 simple:Law th:กฎหมาย

Koninklijk Besluit

Een Koninklijk Besluit is een besluit van de regering. Hoewel de Koning als eerste het besluit ondertekent, wat de indruk kan wekken dat hij persoonlijk achter het besluit staat, gaat het in de praktijk om besluiten van de ministers, omdat die politiek verantwoordelijk zijn voor de inhoud van het besluit. Het verschil tussen een wet en een Koninklijk Besluit is:
- Voor een wet van kracht wordt, moet het parlement hem aannemen.
- Een Koninklijk Besluit kan door de regering worden uitgevaardigd zonder directe medewerking van het parlement.

Nederland

In verband met de politieke ministeriële verantwoordelijkheid staat in Artikel 47 van de Nederlandse Grondwet: :Alle wetten en koninklijke besluiten worden door de Koning en door een of meer ministers of staatssecretarissen ondertekend. Er zijn twee soorten Koninklijk Besluiten:
- De Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB). Een AMvB kan genomen worden na behandeling in de ministerraad en na consultatie van de Raad van State. Een AMvB wordt ondertekend door de Koning en door de desbetreffende minister. Wanneer de regering een AMvB neemt, treedt het in werking nadat het in het Staatsblad bekend is gemaakt.
- Een zogenaamd klein Koninklijk Besluit dat meer het karakter van een beschikking heeft, bijvoorbeeld de benoeming van een burgemeester of de verlening van een Koninklijke onderscheiding. Hierbij wordt de Raad van State niet geconsulteerd. De ministerraad wordt in sommige gevallen bij het besluit betrokken, en in sommige gevallen niet. Alle Koninklijke Besluiten worden in het staatsblad of de Staatscourant gepubliceerd. De Koning kan ook besluiten nemen in de persoonlijke levenssfeer, bijvoorbeeld over de inrichting van zijn Huis (=hofhouding, zie artikel 41 van de Grondwet), het toekennen van een privé-onderscheiding of regels over de predikaten koninklijke en hofleverancier. In dat geval spreekt men ook wel van een koninklijke beschikking.

Trivia


- Het kortste Koninklijke Besluit dat ooit in Nederland werd uitgevaardigd, dateert van 19 februari 1937 (nr. 93). Toen de NSB opkwam stelde zij met oranje-blanje-bleu de echte Nederlandse vlag te bezitten, waarop koningin Wilhelmina en haar minister reageerden met een Koninklijk Besluit: "De kleuren van de vlag van het Koninkrijk der Nederlanden zijn rood, wit en blauw."

België

In België neemt volgens artikel 108 van de grondwet, de Koning de besluiten die voor de uitvoering van de wetten nodig zijn, zonder ooit de wetten zelf te mogen schorsen of vrijstelling van hun uitvoering te mogen verlenen. Tevens moet volgens artikel 106 van de grondwet elke akte van de koning (zoals een koninklijk besluit) door de bevoegde (federale) minister(s) mede ondertekend worden. De verantwoordelijke nationale minister zorgt voor de uitvoering. De rechtsgeldigheid van een koninklijk besluit vereist het voorafgaand bestaan van een wet. Deze regels gelden enkel voor de federale regering; voor de gewesten en gemeenschappen worden de corresponderende besluiten ondertekend door de verantwoordelijke minister(s) en de minister-president van de respectievelijke gewest- of gemeenschapsregering. Deze besluiten heten:
- besluit van de Vlaamse Regering (vroeger Besluit van de Vlaamse Executieve)
- besluit van de Waalse Regering
- besluit van de Regering van de Franse Gemeenschap
- besluit van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering
- besluit van de Regering van de Duitstalige Gemeenschap Categorie:Belgisch staatsbestel Categorie:Nederlands staatsbestel

Staatsrecht

Het staatsrecht of constitutioneel recht is het recht inzake het organisatorisch verband dat wij 'de staat' noemen. Het heeft betrekking op de organen van de staat, op de instelling ervan, hun bevoegdheden, hun verhouding tot elkaar en die tot de burgers. Het staatsrecht is een onderdeel van het publiekrecht. In zekere zin kan je zeggen dat het bestuursrecht ondergeschikt is aan het staatsrecht, omdat het bestuursrecht beschrijft hoe lagere organen dan de wetgever beslissingen met rechtsgevolg kunnen nemen. Bronnen van het staatsrecht
- Het statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden (1954)
- De grondwet van het Koninkrijk (1814 /1815)
- (Organieke) Wetten en besluiten
- Gewoonterecht, vb. vertrouwensregel
- Verdragen, (m.b.t. de mensenrechten)
- Jurisprudentie

Geschiedenis

De geschiedenis van het staatsrecht vangt wat betreft de westerse wereld aan in Griekenland, waar in wetgeving werd vastgelegd hoe de besluitvorming van de polis (de stadstaat) diende te gebeuren. Belangrijk zijn ook de ontwikkelingen in het Romeinse Rijk. Het moderne staatsrecht komt op in de Renaissance, als in Europa steeds meer centralisatie plaatsvindt in het openbaar bestuur.

Zie


- Nederlands staatsrecht
- Belgisch staatsrecht Categorie:Recht

Burger

Een burger is een inwoner van een stad, land, of andere politieke eenheid. De term wordt vooral gebruikt wanneer wordt gesproken over de (politieke) organisatiestructuur van de eenheid, en kan dan uitdrukken dat de burger geen politieke functie bekleedt. Een burger van een land wordt ook wel staatsburger genoemd. Het staatsburgerschap brengt vaak extra rechten en plichten jegens het land met zich mee. De term politieagent in burger refereert aan een politiefunctionaris die geen uniform draagt, maar wel zijn functie uitoefent. Verwarring ontstaat bij het gebruik van het woord 'hamburger'. Een hamburger is genoemd naar de plaats Hamburg in Duitsland en heeft dus niets te maken met 'burger'. categorie:Persoon naar eigenschap ja:市民 simple:Citizenship

Rijksvoorlichtingsdienst

De Nederlandse Rijksvoorlichtingsdienst (RVD) is onder meer belast met de woordvoering voor de minister-president, de ministerraad en het Koninklijk Huis, en met het geven van voorlichting over het algemene regeringsbeleid. Door sommigen wordt de dienst ook wel ironisch de Rijksverzwijgingsdienst genoemd, omdat de RVD bepaalde vragen - als het gaat om het privé-domein van leden van het Koninklijk Huis - weleens niet kan beantwoorden. Naast de coördinatie van het voorlichtingbeleid en het algemene communicatiebeleid heeft de RVD onder meer taken op het gebied van communicatieadvies en publieksvoorlichting. De RVD is een Directoraat-Generaal van het Ministerie van Algemene Zaken. De RVD bestaat uit de volgende onderdelen:
- De leiding
- De afdeling Pers en Publiciteit is voornamelijk belast met de begeleiding van het publieke optreden van de leden van het Koninklijk Huis.
- De afdeling Informatievoorziening is verantwoordelijk voor informatievoorziening over het algemeen regeringsbeleid voor de minister-president en de ambtelijke top. Deze afdeling verzamelt, selecteert en analyseert 24 uur per dag informatie uit een veelheid van bronnen bestemd voor zowel intern als extern gebruik. Bij deze afdeling is de groep ‘nieuwe media’ ondergebracht die belast is met de redactie van de websites van het ministerie (Koninklijk Huis en de minister-president/Algemene Zaken) en de regeringswebsite.
- Kerntaken van de afdeling Communicatiebeleid zijn het ontwikkelen van het rijksbrede (strategische) beleid op het gebied van overheidscommunicatie en het zorgen voor de afstemming tussen directies voorlichting van de ministeries.
- De Directie Publiek en Communicatie is een uitvoerend onderdeel van de RVD. Zij bevordert een betere communicatie van de rijksoverheid met de burger. Als intermediair tussen opdrachtgevende ministeries en opdrachtnemer, verzorgt de directie de selectie, aanbesteding en contractering van marktpartijen op dit gebied, begeleidt complexe communicatieprojecten en communicatieonderzoek en ontwikkelt communicatiemiddelen. De publieksvoorlichting via Postbus 51 valt onder deze directie evenals de totale media inkoop van de rijksoverheid. Directeur-generaal Eef Brouwers werd begin 2004 opgevolgd door Gerard van der Wulp. Beiden hebben in het verleden ook bij het NOS Journaal gewerkt.

Externe link


- [http://www.minaz.nl/ministerie/organisatie/html/index_rvd.html RVD op de site van Ministerie van Algemene Zaken] categorie:Nederlandse overheidsinstantie categorie:Nederlands koningshuis



Tweede Kamer der Staten-Generaal

De Tweede Kamer der Staten-Generaal (ook Tweede Kamer genoemd) vormt tezamen met de Eerste Kamer der Staten-Generaal, de Staten-Generaal van het Koninkrijk der Nederlanden (ook bekend als het parlement). Ze is te vergelijken met de Kamer van Volksvertegenwoordigers in België.

Functioneren

Hoewel de naam misschien het tegendeel doet vermoeden, heeft de Eerste Kamer in de Nederlandse politiek minder macht dan de Tweede. Daar ontstaan regeringscoalities en vallen ze weer uiteen. Daar worden ministers ter verantwoording geroepen voor hun beleid. Een minister of kabinet kan niet aanblijven zonder het vertrouwen van (een meerderheid in) de Tweede Kamer. De Kamer heeft in hoofdzaak drie taken: - controle op regeringsbeleid, - medewetgever (met de regering en de Eerste Kamer) en - vertegenwoordiging van de bevolking. Om de regering te kunnen controleren, heeft de Tweede Kamer verschillende rechten en instrumenten. Een belangrijke bevoegdheid van de Tweede Kamer is het budgetrecht of recht van begroting. Dat is de mogelijkheid begrotingen van de ministeries goed en af te keuren en om ze te wijzigen. Ook het recht van interpellatie en het recht van enquête hoort hierbij. Een van de belangrijkste rechten bij de wetgeving is het recht van amendement. Dat is de mogelijkheid om wetsontwerpen op onderdelen te wijzigen (Zie: Nederlandse wetgeving). Als een meerderheid van de Kamer het amendement steunt, dan wordt de verlangde wijziging aangebracht. Een minister die daar grote bezwaren tegen heeft kan dreigen met aftreden of met intrekking van het gehele wetsontwerp. Een tweede instrument van de Kamer is de motie. In een motie spreekt de Kamer een mening uit of vraagt zij een minister of het hele kabinet om iets te doen of juist na te laten. Zo'n uitspraak weegt minder zwaar dan een amendement, omdat hij niet bindend is. Een minister kan een motie naast zich neerleggen. De Tweede Kamer heeft ook het recht van initiatief. Dat is het recht om wetsvoorstellen in te dienen. De meeste wetsvoorstellen worden opgesteld door de regering, maar een paar keer per jaar dient/dienen 1 of enkele kamerleden een zogeheten initiatiefwetsvoorstel in. Verder kan de Kamer gebruik maken van het recht van interpellatie. Een interpellatie is een debat waarin een minister ter verantwoording wordt geroepen voor een of ander besluit. Elk Kamerlid kan om een debat vragen, maar het gaat alleen door als een meerderheid van de Kamer ermee instemt, wat in praktijk meestal gebeurt. In minder zwaarwegende kwesties kunnen ministers door Kamerleden aan de tand worden gevoeld tijdens het wekelijkse mondelinge vragenuurtje van de Tweede Kamer. Ook bestaat de mogelijkheid om schriftelijke vragen te stellen, waarop de betrokken minister verplicht is te antwoorden. In uitzonderlijke gevallen maakt de Kamer gebruik van het recht van enquête. Een speciaal daarvoor benoemde commissie onderzoekt dan in een bepaalde kwestie het regeringsbeleid tot op de bodem. Betrokkenen kunnen onder ede worden gehoord. Bekende voorbeelden zijn de enquête naar de Bijlmerramp en de enquête naar Bouwfraude (2002). In de Tweede Kamer is plaats voor 150 vertegenwoordigers van de politieke partijen die bij algemene, landelijke, democratische verkiezingen in de Kamer worden gekozen. Een plaats wordt een zetel genoemd; de vertegenwoordigers worden kamerleden of parlementariërs genoemd. Behoudens onvoorziene zaken zoals de val van het kabinet is de volgende verkiezing op woensdag 16 mei 2007. De kandidaatstelling sluit dinsdag 3 april 2007.

Leden en voorzitters

De huidige voorzitter van de Tweede Kamer is Frans Weisglas. Een historisch overzicht van kamervoorzitters is opgenomen in de Lijst van voorzitters van de Tweede Kamer. De kamerleden zijn lid van regeringspartijen en oppositiepartijen. De zetelverdeling in de Tweede Kamer vanaf 22 januari 2003, na de laatste verkiezingen (aantallen vergeleken met periode 2002-2003):
- CDA (Christen Democratisch Appèl) - 44 zetels (+1)
- PvdA (Partij van de Arbeid) - 42 zetels (+19)
- VVD (Volkspartij voor Vrijheid en Democratie) - 28 zetels (+4)
- SP (Socialistische Partij) - 9 zetels (gelijk)
- LPF (Lijst Pim Fortuyn) - 8 zetels (-18)
- GL (GroenLinks) - 8 zetels (-2)
- D66 (Democraten 66) - 6 zetels (-1)
- CU (ChristenUnie) - 3 zetels (-1)
- SGP (Staatkundig Gereformeerde Partij) - 2 zetels (gelijk) In 2002-2003 was naast deze partijen ook Leefbaar Nederland (met twee zetels) in de Tweede Kamer vertegenwoordigd.

Huidige zetelverdeling in de Tweede Kamer vanaf 22 juni 2005 (na afsplitsing Groep Nawijn):
- CDA (Christen Democratisch Appèl) - 44 zetels
- PvdA (Partij van de Arbeid) - 42 zetels
- VVD (Volkspartij voor Vrijheid en Democratie) - 27 zetels
- SP (Socialistische Partij) - 8 zetels
- GL (GroenLinks) - 8 zetels
- LPF (Lijst Pim Fortuyn) - 7 zetels
- D66 (Democraten 66) - 6 zetels
- CU (ChristenUnie) - 3 zetels
- SGP (Staatkundig Gereformeerde Partij) - 2 zetels
- Groep Nawijn - 1 zetel
- Groep Wilders - 1 zetel
- Groep Lazrak - 1 zetel

Zie ook


- Politieke partijen in Nederland
- Periodes
- Historische samenstelling
- Huidige samenstelling
- Tweede-Kamerverkiezingen
- Torentjesoverleg
- Kamercommissie
- Tweekamer-systeem Externe link:
- [http://www.tweedekamer.nl/ Website van de Tweede Kamer] Bron:
- [http://www.overheid.nl/home/zowerktdeoverheid/wievormendeoverheid/centraleoverheid/ Informatie van Overheid.nl over het parlement] Categorie:Parlement Categorie:Politiek in Nederland

22 december

Gebeurtenissen


- Kunst
  - 1849 - De executie van Fjodor Dostojevski wordt op het laatste moment afgeblazen.
- Politiek
  - 1989 - Na een week van bloedige demonstraties neemt Ion Iliescu het presidentschap over van Roemenië, waardoor Nicolae Ceauşescu's Communistische bewind tot een einde komt.
  - 1990 - Lech Walesa wordt beëdigd als president van Polen
- Religie
  - 1919 - Frans Arnoldus Diepen wordt Bisschop van het Bisdom 's-Hertogenbosch
- Wetenschap en Technologie
  - 1930 - De Federaasje fan Fryske Studinteferienings wordt opgericht.
  - 1938 - In Zuid-Afrika wordt een coelacanth gevangen.

Geboren


- 1723 - Karl Friedrich Abel, Duits barok componist († 1787)
- 1858 - Giacomo Puccini, componist († 1924)
- 1872 - Pieter Wijdenes, Nederlands wiskundige († 1972)
- 1887 - Srinivasa Aaiyangar Ramanujan, Indiaas wiskundige († 1920)
- 1906 - Cor Steyn, Nederlands musicus († 1965)
- 1907 - Dame Peggy Ashcroft, Brits actrice († 1992)
- 1907 - Doris Miles Disney, schrijver († 1976)
- 1908 - Marius Duintjer, Nederlands architect († 1983)
- 1912 - Lady Bird Johnson, Amerikaans echtgenote van president Lyndon Johnson van de Verenigde Staten
- 1925 - Niberco, Nederlands goochelaar († 1993)
- 1943 - Paul Wolfowitz, Amerikaans politicus
- 1945 - Diane Sawyer, journalist
- 1945 - Joris Voorhoeve, Nederlands politicus (VVD) en minister van Defensie
- 1946 - Rick Nielsen, muzikant van de band Cheap Trick
- 1947 - Bill van Dijk, Nederlands zanger en acteur
- 1949 - Robin Gibb, Brits/Australische muzikant, lid van popgroep The Bee Gees
- 1949 - Maurice Gibb, Brits/Australische muzikant, lid van popgroep The Bee Gees († 2003)
- 1958 - Frank Gambale, Australisch fusiongitarist.
- 1960 - Hans Kraay jr., Nederlands voetballer en tv-presentator
- 1960 - Arthur Nieuwenhuys, Nederlandse kunstenaar
- 1960 - Lulu Wang, Nederlands schrijfster
- 1961 - Joeri Malentsjenko, Russisch ruimtevaarder en eerste bruidegom in de ruimte
- 1962 - Ralph Fiennes, acteur
- 1968 - Lauralee Belle, actrice
- 1969 - Dagmar Hase, Duits zwemster en olympisch kampioene (1992)
- 1970 - Mathias Sercu, acteur
- 1972 - Vanessa Paradis, zangeres en actrice

Overleden


- 1616 - Jacob le Maire, ontdekker van Kaap Hoorn.
- 1815 - José María Morelos (50), Mexicaans onafhankelijkheidsstrijder
- 1880 - George Eliot (61), Engels schrijfster
- 1943 - Beatrix Potter (77), Engels schrijfster
- 1945 - Otto Neurath (63), Oostenrijks filosoof, econoom en socioloog
- 1955 - Boy van Wilgenburg (53), Nederlands zwemmer
- 1960 - Frederik Ernst Müller (71), Nederlands NSB-burgemeester van Rotterdam
- 1971 - Godfried Bomans (58), Nederlands schrijver
- 1976 - Grégoire Kayibanda (52), Rwandees president
- 1989 - Samuel Beckett (83), Iers (toneel)schrijver en dichter
- 2002 - Joe Strummer (50), muzikant

Viering/herdenking


- 2006, 2007, 2010, 2011, 2014, 2015 en 2019 - Begin van de astronomische winter
- In het Romeinse rijk viert men de Saturnalia ter ere van de zonnewende 365-dagenschema - 21 december - 22 december - 23 december Decennia: Jaaroverzichten Jaarschema's per eeuw ja:12月22日 ko:12월 22일 ms:22 Disember simple:December 22 th:22 ธันวาคม

1 januari

Gebeurtenissen


- Algemeen
  - 404 - Laatste gladiatorenspelen in Rome.
  - 1804 - Einde van de Franse overheersing in Haïti.
  - 1852 - In Nederland wordt de postzegel ingevoerd.
  - 1892 - Ellis Island wordt de plek waar alle immigranten de Verenigde Staten van Amerika binnenkomen.
  - 1893 - Japan gaat over op de Gregoriaanse kalender.
  - 1899 - Einde van de Spaanse overheersing in Cuba.
  - 1901 - Nigeria wordt een protectoraat van het Verenigd Koninkrijk.
  - 1906 - Het Nederlands Verbond van Vakverenigingen (NVV) wordt opgericht. Henri Polak wordt voorzitter.
  - 1946 - De verkeersbrug over de Moerdijk gaat weer open.
  - 1978 - Een Boeing 747 van Air India, op weg naar Dubai, stort twee minuten na vertrek uit Bombay neer. Er vallen 213 doden.
  - 1980 - De Beneluxtunnel onder de Nieuwe Maas (Vlaardingen/Schiedam - Hoogvliet) wordt tolvrij.
  - 1982 - De MARVA (Marine Vrouwen Afdeling) wordt opgeheven.
  - 1995 - Bij een hotelbrand in Antwerpen vallen twaalf doden.
  - 1995 - In Zeeuws-Vlaanderen wordt een nieuwe gemeente gevormd: Sluis-Aardenburg.
  - 2000 - Het begin van het nieuwe millennium verloopt rustig. De gevreesde mondiale computerstoring als gevolg van de Millenniumbug blijft uit.
  - 2001 - Bij een brand in een café in Volendam komen veertien jonge mensen om. Er vallen 180 gewonden.
  - 2002 - Nederlanders & Vlamingen halen op Nieuwjaarsdag massaal eurogeld in huis. Het elektronisch geldverkeer maakt de overstap van gulden en de frank naar euro zonder problemen.
  - 2002 - Bosbranden in de Australische deelstaat Nieuw-Zuid-Wales, bereiken de buitenwijken van Sydney.
- Kunst
  - 1932 - De jonge dirigent Eduard van Beinum volgt Cornelis Dopper op als dirigent van het Concertgebouworkest.
  - 1964 - In Nederland treedt een rijksregeling voor de subsidiëring van alle amateuristische kunstbeoefening in werking.
- Media
  - 1785 - Het eerste exemplaar van The Daily Universal Register wordt gepubliceerd.
  - 1788 - The Daily Universal Register verandert van naam en heet voortaan The Times.
- Politiek
  - 1438 - Albrecht II van Habsburg wordt koning van Hongarije.
  - 1651 - Karel II wordt gekroond tot koning van Schotland.
  - 1707 - Door de Act of Union worden Engeland en Schotland verenigd tot één rijk met één parlement: Groot-Brittannië.
  - 1707 - Johan V wordt Koning van Portugal.
  - 1801 - Door de Act of Union worden Groot-Brittannië en Ierland verenigd tot het Verenigd Koninkrijk.
  - 1808 - De slavenhandel naar de Verenigde Staten van buiten wordt verboden.
  - 1834 - De Duitse Zollverein treedt in werking. Deze economische vereniging is de eerste aanzet tot de Duitse eenheid.
  - 1863 - Abraham Lincoln ondertekent de emancipatieproclamatie.
  - 1874 - New York City annexeert de Bronx.
  - 1877 - Koningin Victoria wordt uitgeroepen tot keizerin van India.
  - 1897 - Brooklyn gaat samen met New York City.
  - 1899 - Queens en Staten Island gaan samen met New York City.
  - 1901 - Oprichting van het Gemenebest van Australië.
  - 1912 - In China wordt de republiek uitgeroepen.
  - 1937 - Anastasio Somoza García wordt President van Nicaragua.
  - 1956 - Soedan wordt onafhankelijk van het Verenigd Koninkrijk en Egypte.
  - 1958 - Het Verdrag van Rome treedt in werking.
  - 1959 - De Cubaanse president Fulgencio Batista wordt afgezet door Fidel Castro.
  - 1960 - Frans-Kameroen wordt onafhankelijk.
  - 1962 - West-Samoa wordt onafhankelijk van Nieuw-Zeeland.
  - 1971 - De Benelux Merkenwet is in werking getreden.
  - 1973 - Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk treden toe tot de EEG.
  - 1981 - Griekenland wordt lid van de Europese Gemeenschap
  - 1983 - In de Nederlandstalige gemeente Voeren (België), wordt de omstreden Franstalige José Happart geïnstalleerd als burgemeester. Hij weigert Nederlands te leren.
  - 1984 - Brunei wordt een zelfstandige staat.
  - 1986 - Aruba scheidt zich af van de overige Nederlandse Antillen en wordt een autonoom onderdeel van het Koninkrijk der Nederlanden.
  - 1986 - Spanje en Portugal worden lid van de Europese Gemeenschap.
  - 1992 - In Nederland treedt het Nieuw Burgerlijk Wetboek in werking. Er is 45 jaar aan gewerkt.
  - 1993 - Tsjechoslowakije wordt gesplitst in Tsjechië en Slowakije.
  - 1995 - Oostenrijk, Finland en Zweden treden toe tot de Europese Unie.
  - 1995 - De Wereldhandelsorganisatie WTO (World Trade Organisation) treedt in werking.
  - 1996 - Curaçao krijgt beperkt zelfbestuur.
  - 1997 - - Provinciale Staten van Friesland besluit dat de provincie officieel Fryslân heet
  - 1999 - De euro wordt giraal ingevoerd. Een euro wordt 2.20371 gulden waard, of 40,3399 Belgische frank.
  - 2002 - Twaalf van de vijftien lidstaten van de Europese Unie nemen afscheid van hun 'eigen' valuta en stappen over op de euro. Mogelijk sluiten EU-leden Zweden, Denemarken en Groot-Brittannië zich in de toekomst alsnog aan.
  - 2003 - Pascal Couchepin wordt president van Zwitserland.
  - 2003 - Luiz Inácio Lula da Silva wordt president van Brazilië.
  - 2003 - Door een gemeentelijke herindeling ontstaan in Zeeuws-Vlaanderen drie grotere gemeenten: Terneuzen, Sluis en Hulst.
  - 2004 - De Nederlandse gemeenten De Lier, 's-Gravenzande, Monster, Naaldwijk en Wateringen gaan op in de gemeente Westland.
- Oorlog
  - 1950 - Volgens een nieuwjaarsboodschap van de Chinese Communistische Partij vormen Tibet, Hainan en Formosa (Taiwan) de eerstvolgende doelen van het Chinese leger.
  - 1950 - De Vietminh begint in Tonkin een groot offensief tegen de Franse troepen onder leiding van Ho Chi Minh.
- Sport
  - 1942 - Het Nederlandse handbal, sinds 1926 opererend onder de vleugels van het Koninklijk Nederlands Gymnastiek Verbond, komt op eigen benen te staan met de oprichting van het Nederlands Handbal Verbond (NHV).
- Wetenschap en Technologie
  - 1502 - Ontdekking van Rio de Janeiro.
  - 1801 - De astronoom Giuseppe Piazzi ontdekt de eerste, en tevens grootste, planetoïde Ceres (diameter 687 kilometer). Doordat Piazzi ziek wordt, raakt men de planetoïde weer kwijt.
  - 1880 - De aanleg van het Panamakanaal vangt aan.
  - 1946 - In de VS wordt de eerste elektronische computer vervaardigd.
  - 1986 - Flevoland (170.000 inwoners) wordt Nederlands twaalfde provincie.
  - 2001 - In de Europese Unie moeten voortaan alle slachtrijpe runderen van 30 maanden en ouder op BSE worden getest.

Geboren


- 1431 - Paus Alexander VI († 1503)
- 1449 - Lorenzo de' Medici († 1492)
- 1484 - Huldrych Zwingli, Zwitsers kerkhervormer († 1531)
- 1502 - Gregorius XIII († 1585)
- 1623 - Maria Petyt, Vlaams mystica en schrijfster († 1677)
- 1735 - Paul Revere, Amerikaans patriot († 1818)
- 1846 - Nikola Pašić, Servisch premier († 1926)
- 1879 - E.M. Forster, schrijver († 1970)
- 1881 - Carry van Bruggen) Nederlands schrijfster († 1932)
- 1895 - J. Edgar Hoover, Amerikaans hoofd van de FBI († 1970)
- 1899 - Jack Beresford, Brits roeier en olympisch kampioen († 1977)
- 1900 - Huub van Doorne, Nederlands industrieel
- 1901 - Sempo Sugihara, Japans diplomaat en consul in Litouwen († 1986)
- 1901 - Wittewaall van Stoetwegen, Nederlands politica (CHU) († 1986)
- 1909 - Barry Goldwater, Amerikaans politicus († 1998)
- 1910 - Bernard Drukker, Nederlands organist en componist
- 1912 - Dana Andrews, actrice († 1992)
- 1912 - Kim Philby, Brits dubbelspion († 1988)
- 1915 - Franck Pourcel, Frans orkestleider
- 1919 - J.D. Salinger, Amerikaans schrijver
- 1920 - Elisabeth Andersen, Nederlands actrice
- 1925 - Idi Amin, Oegendees president-dictator († 2003)
- 1925 - Mario Merz, Italiaans beeldhouwer
- 1930 - Jafaar Mohammed Numeiri, Soedanees militair en president
- 1938 - Frans Weisz, Nederlands filmmaker
- 1943 - Charles Schwietert, Nederlands journalist
- 1944 - Omar Hasan Ahmad al-Bashir, Soedanees militair en president
- 1945 - Jacky Ickx, Belgisch autocoureur
- 1947 - Peter Lankhorst, Nederlands politicus (PPR, GroenLinks)
- 1947 - Josée Ruiter, Nederlands actrice
- 1953 - Alpha Blondy, Ivoriaans reggaezanger
- 1961 - Maurits Hendriks, Nederlands hockeycoach
- 1962 - Nico Rienks, Nederlands roeier
- 1963 - René Eijer, Nederlands voetballer
- 1966 - Nikolaj Guljajev, Russisch schaatser
- 1970 - Tristan Hoffman, Nederlands wielrenner
- 1973 - Danny Lloyd, Amerikaans kinderster, bekend als het jongetje uit The Shining
- 1982 - Sebastián Pardo, Chileens voetballer

Overleden


- 138 - Aelius (36), oorspronkelijke opvolger van keizer Hadrianus
- 1515 - Lodewijk XII (52), koning van Frankrijk
- 1679 - Jan Steen (ong. 53), Nederlands schilder
- 1748 - Johan Bernoulli (80), Zwitsers wiskundige
- 1766 - James Edward Stuart (77), Brits troonpretendent
- 1894 - Heinrich Hertz (36), Duits natuurkundige
- 1953 - Hank Williams (29), Amerikaans zanger
- 1972 - Maurice Chevalier (83), Frans chansonnier, cabaretier en filmacteur
- 1980 - Pietro Nenni (88), Italiaans socialistisch politicus
- 1994 - Cesar Romero (86), acteur
- 1994 - Werner Schwab (35), Oostenrijks toneelkunstenaar
- 1998 - Alfred Lagarde (50), Nederlands diskjockey
- 2000 - Arthur Lehning (100), Nederlands schrijver
- 2005 - Shirley Chisholm (80), Amerikaans federaal parlementslid, de eerste vrouw van Afrikaans-Amerikaanse herkomst
- 2005 - Willem Scholten (77), Nederlands politicus

Viering/herdenking


- Nieuwjaarsdag
- Rooms-katholieke Kerk - Feest van de Moeder Gods (octaafdag van Kerstmis)
- Cuba - Bevrijdingsdag
- Haïti - Onafhankelijkheidsdag (1804)
- Kameroen - Onafhankelijkheidsdag (1960)
- Soedan - Onafhankelijkheidsdag (1956)
- West-Samoa - Onafhankelijkheidsdag (1962) ja:1月1日 ko:1월 1일 ms:1 Januari simple:January 1 th:1 มกราคม

Willem II der Nederlanden

Willem Frederik George Lodewijk (6 december 1792 – 17 maart 1849), Prins van Oranje-Nassau, was van 1840 tot 1849 Koning der Nederlanden, Groothertog van Luxemburg en Hertog van Limburg.

Eerste levensjaren

Willem werd geboren in Den Haag als zoon van koning Willem I en Wilhelmina van Pruisen. Na de vlucht van zijn grootvader stadhouder Willem V en de uitroeping van de Bataafse Republiek, trok hij naar Engeland en daarna naar Duitsland. Zijn jeugd bracht hij door aan het hof van de koning van Pruisen waar hij een militaire opleiding kreeg en diende in het Pruisische leger. Hij ging naar Spanje om daar onder Wellington het Engelse leger te dienen in de strijd tegen de Fransen. Hij keerde terug naar Nederland in 1813 toen zijn vader ging regeren. In 1815 werd hij troonopvolger en nam dienst in het leger toen Napoleon ontsnapte. Hij vocht als Nederlands bevelhebber tijdens de Slag bij Waterloo waar hij als held van terugkwam. Hij was van december 1813 tot mei 1814 verloofd met de Britse kroonprinses Charlotte Augusta, dochter van de latere koning George IV. Zij verbrak de verloving echter en huwde later Leopold van Saksen-Coburg-Saalfeld, de latere koning Leopold I der Belgen. Willem trad in februari 1816 in het huwelijk met Anna Paulowna, dochter van Paul I van Rusland. Uit dit huwelijk werden vijf kinderen geboren:
- Willem Alexander Paul Frederik Lodewijk (17 februari 1817 – 23 november 1890), de latere Willem III
- Willem Alexander Frederik Constantijn Nicolaas Michiel (2 augustus 1818 – 20 februari 1848)
- Willem Frederik Hendrik (13 juni 1820 – 13 januari 1879) de Zeevaarder
- Willem Alexander Frederik Ernst Casimir (21 mei 1822 – 22 oktober 1822)
- Wilhelmine Marie Sophie Louise (8 april 1824 – 23 maart 1897), de latere echtgenote van Karel Alexander van Saksen-Weimar-Eisenach Daarnaast verwekte Willem mogelijk nog drie onwettige kinderen bij twee vrouwen, namelijk Willem en Marianne der Nederlanden en Wilhelmus van Dijck.

Verenigd Koninkrijk der Nederlanden

Na de hereniging van de Nederlanden werd hij o.a. minister van defensie van zijn vader. Hij verbleef echter meestal in de Zuidelijke Nederlanden in Brussel, ook in de halve jaren dat regering zetelde in Den Haag (er was immers een beurtrol voor Brussel en Den Haag). Daar kwam hij in 1816 in contact met Franse revolutionairen die de Bourbonmonarchie wilden afzetten en een burgerlijk bestuur wilden invoeren, en Zuid-Nederland bij Frankrijk voegen. Willem werd de kandidaat van deze rattachisten om Lodewijk XVIII op te volgen. Willems zwager, tsaar Alexander I, kwam echter via zijn zuster dit plan te weten en lichtte koning Willem I in. Die was razend, en vader en zoon leefden in onmin. Willem II had zijn les niet geleerd. In 1820 ontdekte de Franse regering weer een complot tegen Lodewijk XVIII, waar Willem een rol in speelde. Met diplomatieke heksentoeren kon Willem I een rel vermijden.

Belgische Revolutie

Lodewijk XVIII]] Willem hield zich koest, maar de relatie met zijn vader werd er niet beter op. Toen in 1830 de Bourbonmonarchie viel en Karel X werd vervangen door de burgerkoning Lodewijk Filips, voelde Willem zich gepasseerd. Franse agenten organiseerden echter relletjes in augustus, en toen Willem I troepen stuurde naar Brussel om de orde te herstellen, zette hij daar zijn zoon Willem van aan het hoofd. Die kwam echter weer onder invloed van de rattachisten en uiteindelijk zorgde een reeks van gebeurtenissen dat Willem op 16 oktober 1830 de onafhankelijkheid van België uitriep (nadat het Voorlopig Bewind reeds op 4 oktober had verklaard dat dit zou gebeuren), en hij splitste het leger in noordelijke en zuidelijke regimenten, waarbij de noordelijke zich moesten terug trekken tot boven de Rijn. In de chaos die op dit machtsvacuüm volgde, grepen Luikse en Franse milities de macht in de rest van België. Sommige "zuidelijke" bevelhebbers bleven trouw aan Willem I, zoals generaal Wilmars van het garnizoen van Luxemburg, en kolonel Dibbets in Maastricht. Ook de bevelhebber van Namen, generaal Jozef van Geen, bleef trouw, maar trok zich terug naar Antwerpen en later naar Tilburg en Eindhoven. Kolonel Ledel bleef ook trouw aan Willem I en verdedigde Zeeuws-Vlaanderen. Toen generaal Chassé Antwerpen bombardeerde na een schending van het staakt-het-vuren door de revolutionairen, verklaarde het Voorlopig Bewind als wraak Willem II en alle Oranje-Nassaus voor eeuwig vervallen van de troon. Willem II trok zich uiteindelijk terug en zijn vader aanvaardde in 1839 de onafhankelijkheid.

Willem II

Op 7 oktober 1840 besteeg hij de troon als Willem II. Onder Willem II is de macht van de vorst flink ingeperkt. De revoluties van 1848 en 1849, waarin Lodewijk Filips van Frankrijk werd afgezet en anderen met geweld tot concessies werden gedwongen deed hem vrezen voor zijn eigen troon. De koning verklaarde tegenover zijn ministers dat hij in één nacht van conservatief tot liberaal geworden was. Deze zet heeft hem heel populair gemaakt bij het volk, al was het vooral de verdienste van de liberaal Thorbecke die de nieuwe grondwet bijna volledig zelf had geschreven. Willem der Nederlanden, 2 Categorie:Groothertog van Luxemburg Categorie:Koning der Nederlanden Categorie:Geschiedenis van België Categorie:Geschiedenis van Nederland

1842

----

Gebeurtenissen


- 8 januari - Oprichting in Delft van de Koninklijke Akademie ter opleiding van burgerlijke ingenieurs zoo voor 's lands dienst als voor de nijverheid en van kweekelingen voor den handel, de latere Technische Universiteit Delft
- Oprichting van Jocus in Venlo, oudste carnavalsvereniging in Nederland.
- Einde van de Opiumoorlog. China is gedwongen meer mogelijkheden voor buitenlandse handel te geven, en Hongkong aan Groot-Brittannië af te staan. ----

Geboren

;september
- 7 - Johann Zukertort, Pools schaker († 1888)
- 20 - James Dewar, Brits uitvinder van de thermofles ----

Overleden

;april
- 4 - Jean François Moufot, Frans wiskundige en filosoof ;november
- 14 - Hendrik de Cock (41), Nederlands dominee Categorie:19e eeuw ko:1842년 ms:1842 simple:1842

Vanha testamentti

Raamattu on kristinuskon ja juutalaisuuden pyhä - eli muista erillään oleva - kirja. Kristittyjen käyttämä Raamattu jakaantuu Vanhaan testamenttiin ja Uuteen testamenttiin. Heprealainen Raamattu Tanakh, jota kristityt kutsuvat Raamatun Vanhaksi testamentiksi, on juutalaisuuden pyhä kirja. Sana 'Raamattu' tulee kreikan kielen sanasta grammata eli 'kirjoitukset'. Raamatun kirjoitukset ovat syntyneet noin tuhannen vuoden aikana 1400 eaa.—100. Vanha testamentti koottiin yhteen vakiintuneeksi kaanoniksi n. vuosina 200 eaa.—90. Raamatun alkukielet ovat heprea (suurin osa Vanhasta testamentista), aramea (osia Vanhasta testamentista) ja kreikka (Uusi testamentti). Raamatussa on 66 erillistä kirjaa, joten kirjana Raamattu on myös eräänlainen pienoiskirjasto. Nämä kirjat on kirjoittanut n. 36 ensisijaista kirjoittajaa. Katolisen kirkon käyttämässä käännöksessä, Vulgatassa, on lisäksi seitsemän Vanhan testamentin apokryfikirjaa, jotka ovat hebrealaista alkuperää kuten muutkin Vanhan testamentin kirjat. Raamattu on maailman levinnein kirja, ja se on myös käännetty useammalle eri kielelle kuin mikään muu kirja. Raamattua tutkiva tieteenhaara on nimeltään eksegetiikka.

Johdanto

Kristittyjen Raamattu koostuu kahdesta osasta: juutalaisuuden parissa syntyneestä juutalaisten pyhästä kirjasta Toorasta, jota kristityt kutsuvat Vanhaksi testamentiksi, sekä kristinuskon parissa syntyneestä Uudesta testamentista. Raamattu on historiallinen kirja, joka on syntynyt pitkän ajan kuluessa monissa eri ammateissa ja maissa toimineiden kirjoittajien toimesta. Osa Raamatun sanomasta on levinnyt aluksi suullisena perimätietona sukupolvelta toiselle. Kristinuskon näkemyksen mukaan Raamattu on Jumalan ilmoitusta, ja sisältää sanoman, jonka hän haluaa kertoa ihmiskunnalle. Hän haluaa ilmoittaa ihmiselle itsensä ja tiettyjä asioita maapallon, Israelin ja muiden kansojen historiasta, ihmisen syntisyydestä, sekä pelastuksen Jeesuksen kautta - tien pois synnistä yhteyteen itsensä kanssa. Jeesuksen Tämän vuoksi Raamatusta käytetään kristinuskossa myös nimitystä "Jumalan sana" — se kuvaa ajatusta siitä, että Jumala on inspiroinut Raamatun eri kirjojen kirjoittajia heidän kirjoitustyössään. Tällöin voidaan puhua joko sanainspiraatiosta, jolloin Jumala on ohjannut kirjoittajien työtä yksittäisiä sanavalintoja myöten, tai asiainspiraatiosta, jolloin Jumala on kertonut vain asiat joista tulee kirjoittaa. Kristinuskossa Raamatun ei kuitenkaan katsota olevan samalla tavalla syntyneen suoran ilmoituksen tuloksena kuten Islamin Koraani, sillä kristinuskon näkemyksen mukaan varsinainen "Jumalan sana" (kreik Logos) on Jeesus Kristus, Kolminaisuuden toinen persoona. Raamattu on jaettu kahteen osaan, Vanhaan ja Uuteen testamenttiin. Testamentti on sanana hieman harhaanjohtava — testamentilla tarkoitetaan tässä tapauksessa "liittoa", sitovaa sopimusta ja molemminpuolista sidettä, joka on vahvistettu veren vuodatuksella. Testamentit kuvaavat siis vanhaa ja uutta liittoa, jotka Jumala on tehnyt ihmiskunnan kanssa. Vanha liitto tehtiin juutalaisen kansan kanssa, ja sen merkkinä oli ympärileikkaus. Uusi liitto tehtiin koko ihmiskunnan kanssa, ja sen merkkinä on ristiinnaulitun ja ylösnousseen Jeesuksen vastaanottaminen vapahtajaksi ja sen merkkinä otettu kaste. Koska kristinusko on vallinnut Eurooppaa myöhäisen antiikin ajalta valistusajalle, Raamattu on vaikuttanut suuresti paitsi uskonnossa myös länsimaiseen kulttuuriin, kieleen, tieteeseen, lakeihin sekä ennen nykyaikaa myös luonnonfilosofiaan ja maailmankuvaan. Esimerkiksi lainsäädäntö Euroopassa on kehittynyt ja kehittyy yhä Raamattuun perustuvan moraalin pohjalta. Raamattu on vaikuttanut merkittävällä tavalla ajanlaskuun ja länsimaiseen kalenteriin. Myös useat sananlaskut ja sanonnat ovat raamatullista alkuperää. Raamatulliset teemat ovat myös varsin yleisiä taiteessa, kuten kirjallisuudessa, kuvataiteessa, musiikissa ja elokuvissa. Koska Raamattu on kaikkialla sama, on se myös kulttuurillisen yhteyden ylläpitäjä koko maailmassa. Valistusaika ja sen mukanaan tuoma tieteellinen vallankumous Euroopassa ja Amerikassa saivat aikaan sen, että Raamatun ja sen profetioiden jumalalliseen alkuperään ja historialliseen luotettavuuteen alettiin suhtautua skeptisesti. Jumalan ilmoituksen lisäksi useat ihmiset näkevät Raamatun kuitenkin edelleen suurena kirjallisena teoksena, joka sisältää merkittäviä moraalisia opetuksia sekä maailmankirjallisuuden valioluokkaan kuuluvia draamallisia kertomuksia ja runoutta.

Vanha testamentti

elokuvissa Pääartikkeli: Tanakh Vanha testamentti (VT) sisältää kertomuksen koko maailman synnystä ja kertoo, miten Jumala valitsi Israelin omaisuuskansakseen muiden kansojen keskuudesta ja miten hän johdatti kansaansa historian lävitse. Vanha testamentti sisältää myös runoja, mietelmiä ja ylistyksiä sekä käskyjä ja ohjeita siitä, miten ihmisten tulisi elää — tärkeimpänä juutalaisen lain ja kymmenen käskyä. Vanhan testamentin lopussa on profeettojen kirjoituksia ja ennustuksia tulevasta Messiaasta, joka vapahtaisi maailman synnistä. Vanha testamentti kirjoitettiin n. vuosina 1400 — 400 eaa. Siihen kuuluu 39 (Vulgatassa 46) kirjaa. Niiden alkuperäinen kieli oli enimmäkseen heprea, arameaa esiintyy vain muutamissa kirjakääröissä. 1500-luvulla luterilaiset jättivät pois muutamia Vanhan testamentin apokryfikirjoja kuten esimerkiksi Makkabealaiskirjat, jotka ovat katolilaisten käytössä. Joidenkin ortodoksisten kirkkokuntien käytössä on vieläkin laajempi Vanhan testamentin versio. Katolisen ja ortodoksisen kirkon piirissä joistakin protestanttien keskuudessa apokryfisiksi katsotuista Raamatun teksteistä käytetään nimitystä deuterokanoniset kirjat, ja näitä tekstejä käytetään mainittujen kirkkojen liturgiassa runsaasti. Syynä siihen, miksi ortodoksien ja katolisten Raamatussa on mukana myös apokryfikirjat, on varhaisen kreikankielisen Vanhan testamentin käännöksen Septuagintan pitäminen kanonisena. Septuagintassa ovat mukana apokryfikirjat. Luther taas otti apokryfikirjat pois, koska niitä ei ole mukana alkuperäisessä hepreankielisessä kaanonissa, jota mm. Jeesus käytti. Vanhan testamentin kirjat siten kuin ne kirjoitetaan Suomen evankelis-luterilaisen kirkon vuonna 1992 käyttöön ottamassa Raamatun suomennoksessa eli Uudessa kirkkoraamatussa:
- Ensimmäinen Mooseksen kirja (Genesis)
- Toinen Mooseksen kirja (Exodus)
- Kolmas Mooseksen kirja (Leviticus)
- Neljäs Mooseksen kirja (Numeri)
- Viides Mooseksen kirja (Deuteronomium)
- Joosuan kirja
- Tuomarien kirja
- Ruutin kirja
- Ensimmäinen Samuelin kirja
- Toinen Samuelin kirja
- Ensimmäinen kuninkaiden kirja
- Toinen kuninkaiden kirja
- Ensimmäinen aikakirja
- Toinen aikakirja
- Esran kirja
- Nehemian kirja
- Esterin kirja
- Jobin kirja
- Psalmien kirja
- Sananlaskujen kirja
- Saarnaajan kirja
- Laulujen laulu (vanhemmissa käännöksissä Korkea veisu)
- Jesajan kirja
- Jeremian kirja
- Valitusvirret
- Hesekielin kirja
- Danielin kirja
- Hoosean kirja
- Joelin kirja
- Aamoksen kirja
- Obadjan kirja
- Joonan kirja
- Miikan kirja
- Nahumin kirja
- Habakukin kirja
- Sefanjan kirja
- Haggain kirja
- Sakarjan kirja
- Malakian kirja

Uusi testamentti

Malakian kirja Uusi testamentti (UT) käsittelee Vanhassa testamentissa luvatun Messiaan, Jeesuksen, ja hänen lähimpien seuraajiensa elämää ja tekoja. Uuden testamentin evankeliumeissa (Matteus, Markus, Luukas, Johannes) kerrotaan, miten Jeesus eli ja opetti ja miten hänet lopulta tuomittiin, koska hän ilmoitti olevansa Jumalan poika. Evankeliumien lopussa kerrotaan hänen vihamiestensä saattaneen hänet tuomiolle ja ristinkuolemaan ja siitä, miten hänet herätettiin eloon kolme päivää kuolemansa jälkeen jotta hän voisi ilmestyä uudestaan opetuslapsilleen ennustusten mukaan. Evankeliumeissa kerrotaan myös, miten Jeesus lähetti opetuslapsensa viemään hyvää sanomaa hänestä kaikkialle maailmaan. Evankeliumien lisäksi Uusi testamentti sisältää ensimmäisen kristillisen historiateoksen (Apostolien teot), kolmetoista apostoli Paavalin kirjoittamaa kirjettä, kahdeksan ns. yleistä kirjettä sekä yhden apokalyptisen profetian (Johanneksen ilmestys). Uusi testamentti kirjoitettiin n. vuosina 50 - 100 kreikaksi. Se sisältää 27 kirjaa. Kirjojen kirjoittajat olivat apostoleja, jotka joko tunsivat Jeesuksen henkilökohtaisesti elinaikanaan eli olivat hänen opetuslapsiaan, tai jotka olivat välittömästi opetuslasten seuraajia ja työtovereita. Lopullisesti Uuteen testamenttiin kuuluvien kirjojen kokoelma kanonisoitiin eli virallistettin Karthagon kirkolliskokouksessa vuonna 397 Alexandrian piispa Pyhän Athanasioksen vuonna 367 esittämän kokoelman mukaiseksi. Sen osat olivat toki olleet kristittyjen yleisessä käytössä koko ajan ennen kanonisointia. Uuden testamentin virallisen sisällön osalta lähes kaikki kristilliset kirkot ovat periaatteessa yksimielisiä, joskin käännökset ovat aiheuttaneet erimielisyyksiä Suomenkin luterilaisen kirkon piirissä. Uuteen testamenttiin kuulumattomia ajanlaskumme ensimmäisinä vuosisatoina liikkuneita Jeesusta ja apostoleja käsitelleitä kristillisiä kirjoituksia nimitetään apokryfisiksi tai pseudoepigrafisiksi. Uuden testamentin kirjat siten kuin ne kirjoitetaan Uudessa kirkkoraamatussa:
- Evankeliumi Matteuksen mukaan
- Evankeliumi Markuksen mukaan
- Evankeliumi Luukkaan mukaan
- Evankeliumi Johanneksen mukaan
- Apostolien teot
- Kirje roomalaisille
- Ensimmäinen kirje korinttilaisille
- Toinen kirje korinttilaisille
- Kirje galatalaisille
- Kirje efesolaisille
- Kirje filippiläisille
- Kirje kolossalaisille
- Ensimmäinen kirje tessalonikalaisille
- Toinen kirje tessalonikalaisille
- Ensimmäinen kirje Timoteukselle
- Toinen kirje Timoteukselle
- Kirje Titukselle
- Kirje Filemonille
- Kirje heprealaisille
- Jaakobin kirje
- Ensimmäinen Pietarin kirje
- Toinen Pietarin kirje
- Ensimmäinen Johanneksen kirje
- Toinen Johanneksen kirje
- Kolmas Johanneksen kirje
- Juudaksen kirje
- Johanneksen ilmestys

Raamatun käännöksiä ja versioita

Kuuluisimmat Raamatun käännökset ovat kreikankielinen Septuaginta (Vanha testamentti), latinankielinen Versio Vulgata, Lutherin saksankielinen käännös vuodelta 1534 sekä englanninkielinen King James Bible vuodelta 1611. Ruotsiksi Uusi testamentti käännettiin vuonna 1526, koko Raamattu 1541, ja uudet käännökset 1917 ja 2000. Suomeksi Uusi testamentti ilmestyi Agricolan kääntämänä vuonna 1548 (Se Wsi Testamenti), Psalttari 1551 sekä katkelmia Vanhasta testamentista vuosina 1551 ja 1552. Agricolan tavoitteena oli kääntää koko Raamattu suomeksi, mutta työ loppui rahoituksen puutteeseen. 1552 Vuosina Suomessa 1602 ja 1638 asetettiin komiteoita kokonaisen Raamatun kääntämiseksi. Vuoden 1602 komitean asetti kuningas Kaarle IX, ja sen puheenjohtajina toimivat Turun piispat Sorolainen ja Petraeus. Komitea sai käännöksen valmiiksi, mutta se ei koskaan päässyt painoon. Uutta käännöstyötä johti uusi piispa Rothovius, joka hankki rahoituksen vuoden 1638 valtiopäiviltä. Uusi komitea hyödynsi kuitenkin todennäköisesti aiempien kääntäjien tekemää työtä, koska käännös valmistui kolmessa vuodessa. Vuonna 1642 ilmestyi vihdoin ensimmäinen kokonainen Raamattu suomeksi (Biblia, Se on: Coco Pyhä Ramattu Suomexi). Bibliasta tehtiin uusi Florinuksen toimittama painos vuosina 1683 (Uusi testamentti) ja 1685 (Vanha testamentti). Syynä olivat sekä kieliasun tarkistaminen että pienikokoisemman ja halvemman version tarpeellisuus. Kolmas Lizeliuksen toimittama painos valmistui vuonna 1758, ja neljäs painos vuonna 1776. Tämä vuoden 1776 uudistettu versio oli merkittävin vuoden 1642 alkuperäisen käännöksen jälkeen. Siitä otettiin useita painoksia ja se levisi koko maahan ja tavallisiinkin koteihin. Näin se lopulta täytti jo alkuperäiselle käännökselle asetetut uskonpuhdistuksen mukaiset tavoitteet Raamatun saamisesta kaikkien ulottuville. 1800-luvulla alettiin lopulta valmistella täysin uutta käännöstä. A. W. Ingman julkaisi uuden korjatun laitoksen vuosina 1858 ja 1859. Hänen käännöksensä eivät kuitenkaan saaneet yleistä hyväksyntää. Vuoden 1859 Raamattua kutsutaan koetusraamatuksi, koska myyntiin laitettujen kappaleiden kanteen määrättiin liimattavaksi lappu "Koetus-käännös". Vuonna 1861 asetettiin raamatunkäännöskomitea uuden käännöksen aikaansaamiseksi. Komitean 1869-86 valmistamaa Vanhaa testamenttia ei kirkolliskokous kuitenkaan koskaan hyväksynyt. Asetettiin uusi komitea, jonka 1912 julkaiseman Uuden testamentin kirkolliskokous vuonna 1913 erinäisin muutoksin otti vanhan käännöksen rinnalla väliaikaisesti käyttöön. Kokonainen uusi käännös, jota nykyään kutsutaan Vanhaksi kirkkoraamatuksi, hyväksyttiin vuosina 1933 ja -38. Nykyisin käytössä oleva käännös, niin sanottu Uusi kirkkoraamattu, hyväksyttiin ja otettiin käyttöön vuonna 1992. Käännöstyö alkoi kirkolliskokouksen asettaman raamatunkäännöskomitean toimesta vuonna 1973. Komitean jäseninä oli myös edustajia Suomen ortodoksesta kirkosta ja vapaista suunnista. Katolinen kirkko osallistui komitean toimintaan antamalla palautetta.

Suomenkielisiä


- Wanha Biblia (1642)
- Wanhan Biblian revisio (1683/85)
- Biblia (1776)
- Biblian revisio (1859)
- Vanha kirkkoraamattu (1933/38)
- Uusi kirkkoraamattu (1992)
- Jumalan Kansan Raamattu (Uuras Saarnivaaran käännös) (1992)
- Raamattu Kansalle (1999-)
- Raamattu 2005 (2005-)
- Uuden maailman käännös (Jehovan todistajien käännös)

Antiikin käännöksiä


- Septuaginta
- Vulgata

Alkutekstejä


- Biblia Hebraica Stuttgartensia
- Bysantin tekstilaitos
- Textus Receptus
- Westcott-Hort laitos

Katso my