:: wikimiki.org ::

Henryk II Świdnicki

Henryk II Świdnicki

Henryk (II) Świdnicki (urodzony pomiędzy 1316 a 1324 - zmarł pomiędzy 1343 a 1345), razem z bratem Bolkiem II współrządził w księstwie świdnickim w latach 1326-1343/5 (po osiągnięciu pełnoletności). Henryk był młodszym synem księcia świdnickiego Bernarda i Kingi Łokietkówny. Nie wiadomo kiedy dokładnie się urodził, był jednak raczej znacznie młodszy od Bolka II, skoro w źródłach po raz pierwszy pojawia się w 1337 roku. W 1338 roku ożenił się z nieznaną bliżej historykom Katarzyną, z którą to rok później doczekał się jedynej córki Anny późniejszej żony cesarza rzymskiego Karola Luksemburczyka. Urodzenie się córki przyszłej cesarzowej rzymskiej było jedynym wydarzeniem, które znalazło odbicie we współczesnych kronikach. Henryk zmarł pomiędzy 14 sierpnia 1343 a 28 czerwca 1345 roku. Niewiadomo gdzie został pochowany. Kategoria:Piastowie świdnicko-ziębiccy

1316

- 1316 ko:1316년

1324

- 1324 ko:1324년 simple:1324

1343

- 1343 ko:1343년

1345

- 1345 ko:1345년

Świdnica

Świdnica (niem. Schweidnitz) to miasto powiatowe w południowo-zachodniej Polsce w województwie dolnośląskim. Miasto leży u podnóża Sudetów, na Równinie Świdnickiej, nad rzeką Bystrzycą. Świdnica od dnia 24 lutego 2004 jest siedzibą Diecezji Świdnickiej.

Historia

Podczas prac archeologicznych prowadzonych na terenie powiatu świdnickiego odkryto w Świdnicy ślady osady plemion z kręgu kultury łużyckiej (lata około 1200 - 300 pne.), oraz rozległe cmentarzysko ciałopalne z bogato wyposażonymi grobami. Po okresie wielkich migracji ludów na obszarze tym gospodarowało plemię Ślężan. Około roku 990 został on przyłączony do Polski przez księcia Mieszka I. Nie jest znana dokładna data uzyskania przez Świdnicę praw miejskich, jednak od 1267 roku określana jest jako miasto. Inicjatorem lokacji była księżna Anna żona Henryka Pobożnego albo jej syn Henryk III. Za rządów książąt wrocławskich 1242-1290 Świdnica otrzymała szereg przywilejów przyśpieszających rozwój miasta. W latach 1290-1392 Świdnica była stolicą niezależnego księstwa świdnicko-jaworskiego, którym rządzili książęta piastowscy i które uczynili jednym z najpotężniejszych na Śląsku, mimo że w okresie tym nasilał się ucisk feudalny na wsi i walka klasowa w mieście. W końcu XIV wieku Świdnica była największym po Wrocławiu miastem śląskim, liczył ponad 8000 mieszkańców. Produkcja piwa stała się obok wyrobu sukna podstawowym artykułem eksportu. "Piwnice świdnickie" znajdowały się między innymi we Wrocławiu, Krakowie, Pradze, Pizie, Heidelbergu. 1392 po śmierci Agnieszki wdowy po Bolku II Świdnica przechodzi w ręce królów czeskich. W 1428 roku ruch husycki przybiera charakter powstania. Świdnica w porozumieniu z radą miejską Wrocławia skutecznie zwalcza ten ruch. 1520 wybucha powstanie rzemieślników skupionych w cechach. Patrycjat podstępem zwabił do Wrocławia przywódców ruchu i tam ich stracono, mimo to nie odzyskał całkowitej władzy. 1526 Świdnica wraz z całą ziemią śląską przechodzi pod rządy Habsburgów W trakcie trwania wojny trzydziestoletniej miasto było wielokrotnie oblegane czego skutkiem były wielokrotne pożary oraz wybuch epidemii. W wyniku kolejnych działań wojennych Prusy odebrały Śląsk Austrii. W 1741 dokonano modernizacji i rozbudowy fortyfikacji. Na przełomie XVII/XVIII wieku pod Świdnicą wybuchł bunt chłopski. Wojska pruskie stłumiły bunt i surowo ukarało chłopów. Podczas wojny siedmioletniej Świdnica była oblegana przez wojska austriackie a następnie pruskie, co doprowadziło do znacznych zniszczeń. Pod koniec XVIII wieku w mieście pojawiły się pierwsze manufaktury między innymi skórzana i papiernicza. Po wojnie prusko-austriackiej w 1866 roku Świdnicę ogłoszono miastem otwartym. W latach 1870/71 intensyfikuje się tempo uprzemysłowienia. W mieście powstają wytwórnie tkanin lnianych i bawełnianych, zamszu i w końcu fabryka liczników elektrycznych. W połowie XIX wieku w Świdnicy zaczyna funkcjonować kolej. Po zakończeniu II wojny światowej, miasto zostało zajęte przez Armię Czerwoną i znalazło się na terytorium Polski. Armię Czerwoną Armię Czerwoną

Zabytki

- Katedra p.w. św. Stanisława i św. Wacława - wieża o wysokości 103 m.
- Kościół pokoju pod wezwaniem św. Trójcy.
- Kościół p.w. św. Józefa.
- Kamienice mieszczańskie w Rynku.
- Zespół barokowych rzeźb w Rynku.

Gospodarka

W Świdnicy rozwinięty jest przemysł elektromaszynowy (ELMOT DR Sp. z o.o.), elektrotechniczny (Fabryka Aparatury Pomiarowej PAFAL S.A.), kolejowy (Wagony Świdnica S.A.) oraz sektor produkcyjno-handlowo-usługowy. Od kwietnia 2004 roku na terenie miasta istnieje podstrefa Wałbrzyskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej "Invest Park" o łącznej powierzchni 17,4983 ha. Od czerwca 2005 r. budowę fabryki rozpoczął "Elektrolux".

Transport

Przez Świdnicę przebiega droga krajowa nr 35, z Wrocławia do Golińska oraz drogi wojewódzkie nr 379 i 382. W odległości 30 km znajduje się autostrada A4. Świdnica położona jest przy linii kolejowej relacji Legnica-Katowice, a w odległości 10 km znajduje się węzeł kolejowy w Jaworzynie Śląskiej. Komunikację miejską obsługuje [http://www.mpk.swidnica.pl/ Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Świdnicy]. Prowadzi ono przewóz na 21 liniach autobusowych (w tym 1 linii nocnej), obejmujących swoim zasięgiem większość miasta oraz pobliskie miejscowości. Niektóre z linii podmiejskich są obsługiwane także przez przewoźników prywatnych.

Sport

W Świdnicy działa wiele klubów sportowych. Największym klubem jest Polonia Świdnica. Największe sukcesy klub ten odnosił w sekcji siatkówki kobiet. Największym klubem piłkarskim jest Polonia/Sparta Świdnica powstała z fuzji Sparty Świdnica i sekcji piłkarskiej Polonii Świdnica. Od wielu lat Świdnica jest gospodarzem Rajdu Elmot zaliczanego do rundy Rajdowych Samochodowych Mistrzostw Polski

Znane osoby pochodzące ze Świdnicy

- Mieczysław Kozar-Słobódzki, kompozytor, bliski przyjaciel Józefa Piłsudskiego
- Manfred von Richthofen, "Czerwony Baron", największy as myśliwski okresu I wojny światowe

Edukacja

- Wyższa Szkoła Technologii Teleinformatycznych ([http://wstt.edu.pl/ strona internetowa])
- I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kasprowicza ([http://kasprowiczanie.com/ strona internetowa])
- II Liceum Ogólnokształcące im. gen. Al. Zawadzkiego ([http://lo2.sitenet.pl/ strona internetowa])
- III Liceum Ogólnokształcące Humanistyczno-Artystyczne ([http://lo3.net.pl/ strona internetowa])

Linki zewnętrzne

- [http://www.um.swidnica.pl/ Strona Urzędu Miejskiego Świdnicy]
- [http://www.swidnica.pl/ Strona Powiatu Świdnickiego - Starostwo Powiatowe w Świdnicy]
- [http://bazylika.org/ Strona bazyliki świdnickiej]
- [http://www.luteranie.pl/diec.wroclawska/pl/PARAFIE/swidnica.htm Parafia Kościoła Ewangelicko - Augsburskiego]
- [http://www.swidnica.policja.gov.pl/ Strona Dolnośląskiej Policji - Świdnica]
- [http://www.swidnica.zhp.org.pl/ Strona Hufca Świdnica]
- [http://www.wiadomosci.swidnickie.pl/ Wiadomości Świdnickie] Kategoria:Miasta Polski Kategoria:powiat świdnicki (śląski)

1343

- 1343 ko:1343년

1345

- 1345 ko:1345년

Bernard Świdnicki

Bernard Świdnicki (ur. pomiędzy 1288 a 1291, zm. 6 maja 1326) – książę na Jaworze, Świdnicy i Ziębicach, od 1312 w wyniku podziału w Świdnicy i Ziębicach, od 1322 tylko w Świdnicy. Bernard był drugim pod względem starszeństwa synem księcia jaworskiego Bolka I i Beatrycze Brandenburskiej. W chwili śmierci ojca w 1301 Bernard był jeszcze za młody by samodzielnie objąć władzę (starszy brat noszący imię ojca zmarł w 1300), wobec czego regencję w księstwie jaworsko-świdnickim objęła matka, wraz z ze swoim bratem margrabią Brandenburgii Hermanem. Regencja skończyła się wraz z uznaniem Bernarda za pełnoletniego, co nastąpiło w 1305. W latach 1305-1312 współrządził z młodszymi braćmi Henrykiem i Bolkiem nad całością ojcowizny. Do pierwszego podziału dzielnicy doszło w 1312, kiedy Bernard wydzielił Henrykowi dzielnicę jaworską. Współrządy z Bolkiem trwały aż do 1322. Wtedy to Bernard zatrzymał sobie dzielnicę świdnicką oddając Ziębice z okręgiem bratu. W polityce zagranicznej Bernard stał na straży niezależności swojego władztwa wobec potężnych sąsiadów. Wielce pomocne były tutaj mariaże i tak przed 1311 wydał swoją siostrę Beatrycze za Ludwika Wittelsbacha, sam zaś ożenił się z córką Władysława Łokietka Kunegundą. W 1311 Bernard wziął udział w rokowaniach w Ołomuńcu, jako rozjemca, pomiędzy księciem legnickim Bolesławem Rozrzutnym, a królem czeskim Janem Luksemburczykiem w sprawie księstwa opawskiego. Spór został zakończony kompromisem – księstwo zajął Jan, ale musiał zapłacić Bolesławowi 8000 grzywien odszkodowania. Kontakty z księciem legnickim umożliwiły wykup od niego Niemczy. W początku lat dwudziestych XIV w. Bernard zaangażował się w sojusz z Władysławem Łokietkiem uczestnicząc w wojnie z głogowską linią Piastów. Niespodziewanie z walk wycofał się w 1322, kiedy to wyjechał na Mazury, gdzie uczestniczył w wyprawie zorganizowanej przez Krzyżaków przeciwko Litwie. Nie zaprzepaściło to na szczęście dobrych stosunków z Polską, umożliwiając Bernardowi pośrednictwo w układzie zawartym w Krakowie pomiędzy książętami głogowskimi, a Władysławem Łokietkiem. Wkrótce po tych wydarzeniach Bernard doprowadził do mariażu swoich córek – Konstancji z księciem głogowskim Przemkiem, zaś Elżbiety z księciem opolskim Bolkiem II. Bernard z małżeństwa z Kunegundą Łokietkówką (zmarła 9 kwietnia 1333) doczekał się dwóch synów Bolka i Henryka II i trzy córki Konstancję (żonę Przemka Głogowskiego), Elżbietę (żonę Bolka II Opolskiego) i Beatę (żonę Rudolfa I Saskiego). Bernard zmarł 6 maja 1326 i został pochowany w klasztorze w Krzeszowie. Rządy Bernarda przyczyniły się do wzrostu potęgi malutkiego księstwa, co umożliwiło jego synowi prowadzenie w pełni niezależnej polityki. Nie bez znaczenia była tu budowa przez Bernarda potężnego zamku w Świdnicy, w którym Bolko II potrafił przez wiele miesięcy skutecznie bronić się przed potężną armią króla czeskiego podczas wojny Kazimierza Wielkiego o Śląsk w latach 1345-1348. Kategoria: Piastowie świdnicko-ziębiccy

1338

- 1338 ko:1338년

Karol IV Luksemburski

Karol IV Luksemburski (ur. 14 maja 1318, zm. 29 listopada 1378). Syn i następca Jana I Luksemburskiego. Król rzymski od 1346, król czeski od 1347, cesarz od 1355, hrabia Luksemburga 1346–1353. W związku z rosnącą potęgą rządzącego Rzeszą Niemiecką – Ludwika Bawarskiego, który to po wymarciu dynastii askańskiej opanował Marchię Brandenburską, Dolną Bawarię, Tyrol, Holandię, Zelandię, Fryzję i Hennegau, książęta Rzeszy, obawiając się o swoją sytuację, zebrali się w 1346 w Rense w celu wyboru antykróla, którym 11 lipca został Karol IV. Początkowy okres rządów to wojny z Ludwikiem, który nie chciał zrezygnować z korony. Sytuację zmieniła śmierć Ludwika w trakcie polowania 11 paździenika 1347. Spór z Wittelsbachami ciągnął się do 1349. Sytuację w Rzeszy dodatkowo pogorszyła przypadająca na rządy Karola epidemia dżumy, w ślad za którą poszedł wzrost cen i spadek realnej wartości czynszów. Szlachta próbowała ratować swój budżet zwiększając obciążenia wobec chłopów, co powodowało wzrost fermentu u tych drugich. W miastach zaznaczył się wzrost pozycji związków cechowych, które powoli odbierały realną władzę szlacheckiemu patrycjatowi. Niezadowolenie społeczne wyrażało się w rosnącej licznie ruchów heretyckich, biczowników oraz pogromach żydowskich. Karol skupił prawie całą swoją aktywność w Czechach, których stolicę Pragę gwałtownie rozbudowywał i rozwijał fundując między innymi Uniwersytet Praski w 1348. Symbolem Pragi stał się Most Karola. W 1355 Karol odbył tzw. Wyprawę Włoską zakończoną koronacjami w Mediolanie i tego samego roku cesarską w Rzymie.

Złota Bulla Karola

Jednym z głównych zadań stojących przed Karolem było uregulowanie sytuacji w Rzeszy. W tym celu zwołał na 1355 sejm do Norymbegii, na którym opracowano dokument zwany Złotą Bullą (od pieczęci cesarskiej przywiezionej przez niego. Ogłoszona 10 stycznia 1356, sankcjonowała nowy ustrój kraju. Ustalała liczbę elektorów na siedmiu, z czego: trzech duchownych:
- arcybiskuba Moguncji – kanclerza Rzeszy
- arcybiskupa Kolonii – kanclerza Włoch
- arcybiskupa Trewiru – kanclerza Burgundii czterech świeckich:
- króla Czech – cześnika Rzeszy
- palatyna Reńskiego – stolnika Rzeszy
- księcia Sasko-Wirtemberskiego – marszałka Rzeszy
- margrabię Brandenburgii – komornika Rzeszy Stanowiska miały być niepodzielne, a w przypadku świeckich zawsze przechodzić na najstarszego syna. Po śmierci króla, kanclerz Rzeszy był zobowiązany do zwołania w ciągu miesiąca sejmu do Frankfurtu nad Menem. Bulla dawała ogromne prawa elektorom w swoich posiadłościach, w praktyce czyniąc ich niezależnymi. Plany dynastyczne Karola:
- zagarnięcie Górnego Palatynatu, księstw Jaworskiego i Świdnickiego, Marchii Brandenburskiej.
- złamanie Złotej Bulli przez nakłonienie elektorów do uznania jego syna Wacława za życia Karola w 1476 Kategoria:Władcy Niemiec Kategoria:Władcy Czech Kategoria:Władcy Brandenburgii Kategoria:Władcy Luksemburga ja:カール4世 (神聖ローマ皇帝)

14 sierpnia

- imieniny: Alfred, Atanazja, Dobrowoj, Euzebiusz, Kalikst, Kalista, Maksymilian i Stanisława.
- Pakistan - Święto Niepodległości
- Maroko - Święto Przyłączenia Prowincji Wadi Eddahab
- Dzień Energetyka

- 1642 - Kosma III Medyceusz, wielki książę Toskanii (zm. 1723)
- 1688 - Fryderyk Wilhelm I Hohenzollern, król pruski (zm. 1740)
- 1740 - Pius VII, papież (zm. 1823)
- 1777 - Hans Christian Ørsted, duński fizyk i chemik, odkrywca zjawiska elektromagnetyzmu (zm. 1851)
- 1837 - Bolesław Leszczyński, polski aktor teatralny (zm. 1918)
- 1851 - Doc Holliday, amerykański rewolwerowiec (zm. 1887)
- 1867 - Artur Oppman, pseudonim Or-Ot, polski poeta, pułkownik Wojska Polskiego (zm. 1931)
- 1867 - John Galsworthy, pisarz angielski (zm. 1933)
- 1893 - Alfred Alessandrescu, rumuński kompozytor (zm. 1959)
- 1921 - Julia Hartwig, polska poetka, eseistka, tłumaczka
- 1926 - René Goscinny, francuski pisarz (zm. 1977)
- 1928 - Lina Wertmüller, włoska reżyserka
- 1938 - Beata Tyszkiewicz, polska aktorka
- 1941 - David Crosby, amerykański muzyk
- 1943 - Wolf Wondratschek, niemiecki pisarz
- 1945 - Wim Wenders, niemiecki reżyser
- 1959 - Earvin Johnson, pseudonim Magic, amerykański koszykarz
- 1961 - Maciej Maleńczuk, polski muzyk i poeta

- 1433 - Jan I, król Portugalii (ur. 1357)
- 1886 - Edmond Nicolas Laguerre, francuski matematyk (ur. 1834)
- 1941 - Maksymilian Maria Kolbe, polski franciszkanin, święty, zamordowany w obozie Auschwitz przez hitlerowców (ur. 1894)
- 1956 - Bertolt Brecht, niemiecki pisarz (ur. 1898)
- 1958 - Frédéric Joliot-Curie, francuski fizyk (ur. 1900)
- 1981 - Karl Böhm, austriacki dyrygent (ur. 1894)
- 1988 - Enzo Ferrari, włoski kierowca wyścigowy, konstruktor i producent samochodów (ur. 1898)
- 1996 - Sergiu Celibidache, rumuński dyrygent (ur. 1912)
- 2004 - Czesław Miłosz, polski poeta, noblista (ur. 1911)

- 1385 - W Krewie została podpisana unia między Polską a Wielkim Księstwem Litewskim.
- 1914 - Arcyksiążę Mikołaj Mikołajewicz wydał manifest, który zawierał obietnicę zjednoczenia, po zakończeniu wojny, ziem polskich z trzech zaborów, pod berłem cara i nadania im autonomii.
- 1941 - Rząd polski zawarł umowę z ZSRR dotyczącą tworzenia polskiej armii na wschodzie.
- 1980 - Rozpoczęły się strajki na Wybrzeżu. Stanęła Stocznia Gdańska.

- 1880 - Zakończono budowę katedry w Kolonii (rozpoczętą w 1248).
- 1900 - Wojska międzynarodowe zajęły Pekin kończąc powstanie bokserów.
- 1914 - I wojna światowa: wojska francuskie wkroczyły do Lotaryngii.
- 1919 - Weszła w życie konstytucja Republiki Weimarskiej.
- 1920 - Czechosłowacja i Jugosławia podpisały układ o wzajemnej współpracy, układ ten rozpoczął budowę tzw. Małej Ententy.
- 1929 - Wystartował niemiecki sterowiec "Graf Zeppelin" do lotu dookoła świata.
- 1945 - Sąd francuski wydał wyrok wobec marszałka Pétaina. Został on skazany na karę śmierci. Wyroku nie wykonano zamieniając go na dożywocie.
- 1947 - Pakistan uzyskał niepodległość.
- 1969 - Rząd brytyjski wysłał wojsko do Irlandii Północnej.
- 1971 - Bahrajn proklamował niepodległość.
- 2005 - W katastrofie cypryjskiego samolotu Boeing 737 na północ od Aten zginęło 121 osób. sierpnia 14 ko:8월 14일 ja:8月14日 simple:August 14 th:14 สิงหาคม

1343

- 1343 ko:1343년

28 czerwca

- imieniny: Amos, Ireneusz, Józef, Leon, Lubomirz, Paweł, Raisa i Zbrosław.
- Ukraina - Dzień Konstytucji

- 1577 - Peter Paul Rubens, malarz flamandzki (zm. 1640)
- 1875 - Henri Lebesgue, matematyk francuski (zm. 1941)
- 1957 - Georgi Pyrwanow, prezydent Bułgarii
- 1960 - Marek Jurek, polski polityk
- 1965 - Maciej Szczęsny, polski piłkarz, bramkarz
- 1972 - Maria Butyrska, rosyjska łyżwiarka figurowa

- 548 - Teodora, cesarzowa wschodniorzymska, żona Justyniana I (ur. ? )
- 572 - Alboin, król Longobardów, zamordowany na polecenie żony Rozamundy (ur. ? )
- 876 - Ludwik II Niemiecki, władca wschodniego królestwa Franków (ur. 804)
- 1836 - James Madison, czwarty prezydent USA (ur. 1751)
- 1914 - Franciszek Ferdynand, austriacki arcyksiążę, zastrzelony w zamachu sarajewskim (ur. 1863)
- 2000 - Józef Tischner, ksiądz katolicki i filozof (ur. 1931)

- 1569 - Podpisano unię lubelską.
- 1794 - Lud Warszawy wtargnąwszy do więzień, powiesił targowiczan na szubienicach przy ratuszu.
- 1945 - Powstał Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej.
- 1953 - Powstało Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni.
- 1956 - W Poznaniu doszło do masowych demonstracji robotniczych (Czerwiec 1956).
- 1974 - W Poznaniu oddano do użytku halę widowiskowo-sportową "Arena".

- 364 - Walens, brat cesarza rzymskiego Walentyniana I, został mianowany augustem wschodniej połowy imperium rzymskiego.
- 1919 - Niemcy podpisały z państwami zwycięskiej koalicji traktat wersalski.
- 1919 - Została powołana Międzynarodowa Organizacja Pracy.
- 1954 - Oficjalnie uruchomiono pierwszą przemysłową elektrownię atomową w ZSRR.
- 2005 - Zainaugurowano proces beatyfikacyjny Jana Pawła II. czerwiec 28 ko:6월 28일 ja:6月28日 simple:June 28 th:28 มิถุนายน

1345

- 1345 ko:1345년

Kategoria:Piastowie świdnicko-ziębiccy

kategoria: Piastowie śląscy

Pohradická hora

Pohradická hora (deutsch Poratscher Berg oder Aloishöhe) ist eine 413 m hohe Basaltkuppe im Böhmischen Mittelgebirge in Tschechien in der Nähe von Teplice und der am Fuße des Berges gelegenen Gemeinde Poratsch.

Geschichte

Auf der Bergkuppe ließ der Prager Erzbischof Alois Josef Freiherr von Schrenk († 5. März 1849) in den Jahren 1848-50 einen Aussichtsturm mit Lusthäuschen errichten, von dem eine schöne Rundsicht möglich war. Nach dem Zweiten Weltkrieg verfielen die Gebäude auf der Bergkuppe zu Ruinen.

Aussicht

- Nach Norden: Bielatal und Teplitzer Schlossberg
- Nach Osten: Kostenblatt, darüber die Ruine Kostenblatt

Weblink

- [http://www.ceskestredohori.cz/Mista/Pohradicka-hora.htm Homepage auf Tschechisch mit Foto] Kategorie:Berg in Tschechien

Conspiracy snowboard austria szko�y katpar wycieczki szkolne

:: RELATED NEWS ::

Caterina Sforza
Caterina Sforza (1462-1509), figlia illegittima di Galeazzo Maria Sforza, duca di Milano, e di Lucrezia Landriani. Si dice che Caterina, come signora di Forlì, abbia superato per fama ogni altra donna del suo tempo. A lei è dedicata un'anonima ballata del XVI secolo che così comincia: :Ascolta questa sconsolata :Catherina da Forlivo :Ch'io

Read More...

Contrarmellino
categoria:araldica categoria:Dizionario araldico L'ermellino (Mustela erminea) è un animale della famiglia dei mustelidi. mustelidi Armellino è un termine utilizzato in araldica per indicare uno degli smalti araldici; pelliccia che conta o metallo o colo

Luigi Mancinelli
Luigi Mancinelli (Orvieto, 5 febbraio 1848 - Roma, 2 febbraio 1921) è un direttore d'orchestra, compositore e violoncellista. Fu uno dei primi grandi direttori d'orchestra italiani, attivo in Italia (in particolare a Bologna

Contrinnestato
Contrinnestato è un termine utilizzato in araldica per indicare una pezza col doppio contorno, e le onde contrarianti (Dal "Vocabolario araldico ufficiale", a cura di Antonio Manno – edito a Roma nel 1907)

Traduzioni

- Francese: contre enté

Voci correlate

- innestato locuzione latina lege agere indica il complesso sistema processuale in uso presso l'antica Roma fino alle Leges Iuliae iudiciariae con cui venne formalmente abolito e sostituito dall'agere per formulas.

L'etimologia del termine

L'etimologia dell'espressione lege agere era poco nota già ai Contrinquartato è un termine utilizzato in araldica per indicare uno scudo inquartato, con uno o più quarti nuovamente inquartati; oppure scudo inquartato con bordatura inquartata a smalti alternati (Dal "Vocabolario araldico ufficiale", a cura di Antonio Manno – edito a Roma nel 1907)

Traduzioni

- Francese:

Read More...

Biberstein
Bibe

Controbandato
Controbandato è un termine utilizzato in araldica per indicare un bandato, sul quale si passa una secante diagonale, in sbarra, e cogli smalti scambiati cioè dall'uno all'altro. Simile partizione dànno: con secante verticale, il controfasciato, con secante orizzontale, il contropalato, e con secante in banda il co

Read More...

Attacco
L'acronimo ADSR viene utilizzato nella teoria musicale relativa alla sintesi elettronica dei suoni e deriva dalle quattro parole inglesi Attack (Attacco) Decay (Decadimento) Sustain (Sostegno) Release (Rilascio)

L'inviluppo

Sono le quattro fasi che rappresentano il volume di riproduzione di un suono nel tempo. L'evoluzione di ciascuna fase è determinato da una Controfasciato è un termine utilizzato in araldica. (Dal "Vocabolario araldico ufficiale", a cura di Antonio Manno – edito a Roma nel 1907)

Traduzioni

- Francese: contrefascé

Voci correlate

- fasciato, controbandato