Historio > Tagoj > la 16-a de oktobro
----
La 16-a de oktobro estas la 289-a tago de la jaro (la 290-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 76 tagoj restas.
Je la 16-a de oktobro okazis, interalie:
La historio ampleksas ĉiujn pasintajn okazaĵojn kaj la evoluojn de homoj, popoloj, komunumoj, socioj, civilizoj, landoj, ŝtatoj,regantoj kaj regatoj. La historion studas historiologio (=scienco pri historio/historiscienco). Laŭ pri strikta difino oni nomas historion nur tion, kio estas pruvebla per dokumentoj. Tiusence, la historia tempo komenciĝis nur, kiam aperis skribitajinformoj. Tamen eblas esplori ankaŭ la antaŭan (senskriban) tempon; ĝin oni nomas antaŭhistorio aŭ prahistorio.
(NB! Por historioj de lingvo, teatro ktp., vd. je la koncernataj artikoloj.)
----
:Historio de Scienco kaj Teknologio
Geografio > Eŭropo > Irlando
----
Tiu ĉi artikolo estas sole pri la plena insulo, nomataIrlando.
Estas ankaŭ artikoloj pri la landoj nomatajRespubliko de IrlandokajNord-Irlando.
----
Irlando (irlandlingveÉire [EJ-re]; angllingveIreland [AJ-a-land]) estas unu de la insuloj el la Insularo de la Norda Atlantiko, kiu troviĝas okcidente de Britio, de kiu la Irlanda Maro apartigas ĝin. Ĝi enhavas la provincojn de Ulstero, Lenstero, Munstero kaj Konoĥto. La insulo enhavas la Respublikon de Irlando (kiu okupas la sudan, centran kaj nordokcidentan flankojn de la insulo) kaj Nord-Irlandon (kiu okupas la nordorientan flankon kaj estas parto de la Unuigita Reĝlando).
La centro de Irlando estas malalta, je ĉ. 60-120 metroj super la marnivelo; montetojn oni norme trovas ĉirkau la marbordo, krom kelkaj pintoj plialtaj ol 1.000 metroj - la plej alta estas Carrantuohill (1.040m), ero de la montaro Macgillicuddy's Reeks en la graflando de Kerry. La tuta okcidenta marbordo estas komplika alterno de golfetoj kaj estuaroj. Multaj el la riveroj fluas malrapide per la centra malaltejo, kaj poste ili traas fjordecajn valojn ĝis la maro. La Shannon precipe falas tra 30 metroj dum siaj finaj 26 kilometroj super Limeriko; ĝi estas uzata por hidroelektre generi elektron.
La malaltejaj ŝlimejoj, kiuj kovras partojn de centra Irlando, intermiksiĝas kun fertilaj kalkŝtonaj kamparoj kie lakto-farmado estas la ĉefa okupo. Ĉar egaj provizoj de ter-karbo mankas al Irlando, la ŝlimejoj estas gravaj fontoj de brulaĵo, kiel torfo.
La klimato estas milda, malseketa kaj ŝanĝema. La jara pluvkalkulo sur la malaltejoj varias de 76 cm oriente ĝis 203 cm okcidente, sed la akvofalo estas multe pli ega en la montetoj.
ja:アイルランド島simple:Ireland
------
=Historio de Esperanto-movado=
EdE-I
Irlando. En la fruaj jaroj de E Irlando donis al la movado kelkajn el la plej spertaj pioniroj: O'Connor kaj Geoghegan. Inter la unuaj E-istoj de la lando estis M. Fournier, A. Mc Cormick kaj J. Douglas. La unua E Societo estis fondita en 1903 en Dublin. En 1907 estis organizita Irlanda E-ista Asocio, reorganizita en 1925 per Mc Cormick kaj Mortished. Antaŭmilite laboris kontentige la E Sekcio de la Societo de Modernaj Lingvoj en Dublin. Dum la milito kaj la "maltrankvilaj tempoj" la movado ne progresis, sed poste denove oni komencis klasojn. De 1925 ĝis 1930 IEA progresis, aranĝis klasojn, kunvenojn kaj prelegojn, propagandis en ĉiuj rondoj kaj eldonis gazeteton Irlanda E-isto. En 1928 Macaulay fondis la Ligon de Katolikaj E-istoj. Dum la lastaj jaroj la movado dormetas, sed estas multaj E-istoj en diversaj rondoj, kiuj kunvenas de tempo al tempo. Dum 1932 ne estis oficialaj klasoj. La Katolika Ligo nun propagandas vigle tra la lando kaj aranĝas ekzamenojn.
Noto. La artikolon tralegis H. MaEaulay.
F. R. A. Mc CORMtCK.
----
- Danziger Trilogie:
- Die Blechtrommel ("La lada tambureto", 1959)
- Katz und Maus ("Kato kaj muso", 1961)
- Hundejahre ("Hundojaroj", 1963)
- Der Butt (1977)
- Die Rättin (1986)
- Ein weites Feld (1995)
- Mein Jahrhundert ("Mia jarcento", 1999)
- Im Krebsgang (2002)
Tio aperis en Esperanto:
- La lada tambureto/ 2000. Tradukinto: Tomasz CHMIELIK. Originala titolo: Die Blechtrommel.
El Mein Jahrhundert, tradukis Wolfgang KIRSCHSTEIN
- [http://www.sezonoj.itgo.com/61-lode.htm#61-29 Mia jarcento - 1946]
- [http://www.sezonoj.itgo.com/71-lode.htm#71-34 Mia jarcento - 1991]
Pri G. GRASS
- [http://satesperanto.free.fr/satkulturo/article.php3?id_article=154 Günter Grass aŭ la potenco de la malsukcesintoj]]
GRASS GUNTERja:ギュンター・グラスko:귄터 그라스
Pollando
Geografio > Eŭropo > Pollando
----
Pollando (en pola: Polska) estas lando en Centra Eŭropo.
Pollando estas lando en la mezo de Eŭropo; ĝi havas areon de 312.685 km2, kaj loĝantaron de 39.633.912 (en 2001). Norde de Pollando estas la Balta Maro, Rusio (regiono de Kaliningrado), kaj Litovio; oriente estas Belarusio kaj Ukrainio; sude estas Slovakio kaj Ĉeĥio; kaj okcidente estas Germanio.
Polska, la nomo de la lando en la pola, devenas de vorto signifanta "kampo" aŭ "maldensejo." En la norda parto de Pollando estas malaltejoj kaj lagoj; en la meza parto estas grandaj ebenaĵoj kaj malprofundaj riveraj valoj; kaj en la suda estas altejoj kaj montaroj.
La poloj estas okcidentslava popolo. Post la jaro (?) poloj konstruis urbetojn en la nuntempa Pollando. En 966 Princo Mieszko enloĝis la unuan bone konatan historie polan ĉefurbon ĉe Gniezno, apud Poznan. En 966 je la 4-a de aprilo, Mieszko la 1-a, filo de Lech, kiu estis la filo de Ziemowit, agnoskis la katolikismon kiel la ŝtatan religion per edzidĝo al la Ĉeha kaj Romkatolika princino Dobrawa kaj per tiu geedziĝo oficiale akceptis la romkatolikismon. Lia Filo Bolesław la 1-a (Boleslavo la Valianta) akceptis reĝan kronon de la romkatolika papo kaj oficiala kapo de la Roma Imperio de tiuj tempoj. Iĝinte tiel oficiale laŭ la romkatolika eklezio la unua suverena reĝo de la suverena Regno de Pollando enkadre de la Sankta Roma Imperio li mortis la saman jaron en 1025.
Koperniko, granda astronomo, naskiĝis en Toruno (Thorn) en 1473. En la jaro 1683, Jan SOBIESKI venkis la turkan armeon ĉe Vieno, Aŭstrio.
De 1795 ĝis 1918 la tuta Pollando estis dividita inter Prusio, Aŭstrio kaj Rusio. Sed malgraŭ tio la poloj ĉiam konservis sian nacian lingvon. En 1859 en Bjalistoko naskiĝis Ludoviko ZAMENHOF. Li iniciatis la Lingvon Internacian Esperanto, por parte eviti lingvajn kaj naciajn konfliktojn, kaj en 1887 li eldonis la unuajn librojn pri tiu ĉi lingvo.
En 1916 Pollando fariĝis, kiel reĝolando sed sub germana regado, formale sendependa de Rusio. Nur je la 11-a de novembro1918 Pollando sendependiĝis.
La ĉefurbo de Pollando estas Varsovio (2.269.000 loĝantoj) ĉe la proksimuma mezo de la fluo de rivero Vistulo (poleWisła [VISŭa]). Aliaj urboj estas Katowice (344.100), Lodzo (1.055.000), Krakovo ĉe la komenca fluo de Vistulo (857,000), Poznań (590.000) kaj Gdańsk (364.000).
Mapo de Pollando kun la limoj de la distriktoj (vojevodioj):
right - Varmio-Mazurio (Warmińsko-Mazurskie) [1]
- Granda Polio (Wielkopolskie) [2]
- Sanktakrucio (Świętokrzyskie) [3]
- Antaŭkarpatio (Podkarpackie) [4]
- Malgranda Polio (Małopolskie) [5]
- Kujavio-Pomerio (Kujawsko-Pomorskie) [6]
- Lubuŝio (Lubuskie) [7]
- Lodzio (Łódzkie) [8]
- Lublinio (Lubelskie) [9]
- Mazovio (Mazowieckie) [10]
- Malsupra Silezio (Dolnośląskie) [11]
- Opolio (Opola) [12]
- Podlasio (Podlaskie) [13]
- Pomerio (Pomorskie) [14]
- Silezia vojevodio (Śląskie) [15]
- Okcidenta Pomerio (Zachodniopomorskie) [16]
Tyniec
Kino > Aktoroj > Tim ROBBINS
----
Tim ROBBINS (naskiĝis la 16-an de oktobro, 1958) estas usona aktoro, scenaristo, reĝisoro kaj produktoro.
Robbins naskiĝis en West Covina, Kalifornio. Lia patro estis la folk-kantisto Gil ROBBINS. En la aĝo de 12 jaroj Tim Robbins aliĝis al la Theatre for a New City, krome li agadis en la drama klubo de sia lernejo.
Li studis aktoradon en Losanĝeleso, poste, en 1981, li kun kelkaj kunuloj fondis la avantgardisman teatran grupon Actors' Gang.
Post kelkaj televidaj roloj, li en la jaro 1984 ricevis sian unuan malgrandan kino-rolon: en la filmo Toy Soldiers. Sekvis aro da epizodaj roloj, sed grandan atenton li rikoltis per la sportista filmo Bull Durham en 1988. Dum la laboroj por tiu ĉi filmo li komencis amrilaton kun sia kolegino Susan SARANDON, kiu ĝis nun restas.
Aro da grandaj roloj sekvis, krome li komencis verki scenarojn kaj agi kiel produktoro kaj reĝisoro. La filmo Dead Man Walking donis al li la honoron, esti nomumita por la Oskaro en la fako reĝisorado. Li gajnis la premion en 2004 pro sia rolo en la filmo Mystic River.
Listo de filmoj
- Toy Soldiers (1984)
- Bull Durham (1988)
- Erik the Viking (1989)
- Cadillac Man (1990)
- Jacob's Ladder (1990)
- The Player (1992)
- Bob Roberts (1992 – aktoro, scenaristo, reĝisoro)
- Short Cuts (1993)
- I.Q. (1994)
- The Shawtshank Redemption (1994)
- Pret-á-porter (1995)
- Dead Man Walking (1995 – scenaro, reĝisoro, nomumita)
- Nothing to Lose (1997)
- Arlington Road (1998)
- High Fidelity (2000)
- Mission to Mars (2000)
- Mystic River (2003)
ROBBINS, TIMROBBINS, TIMja:ティム・ロビンス
KRUPA ekis ludanta en la meza 1920-aj jaroj kun bandoj en Viskonsino. Li transloĝis al Nov-Jorkio en 1929 kaj laboris kun la bando de Red NICHOLS. En 1934, li alligas la bando de Benny GOODMAN. Ĉi tio posteno alportis nacian famon.
KRUPA havis lian propran bandon el 1938 al 1943. Tiam le religis la bandon de GOODMAN kaj migris al la bando de Jimmy DORSEY. Ambaŭ postenoj li tenis mallonge. Post iom monatoj, le formis novan grandan bandon. Ĉi tio nova bando estis unu de la plej grandaj bandoj de la epoko. Ĝi enhavis iom temp al tempo 40 muzikistojn. Le malrapide malkreskis la bandon kaj el 1951 li gvidis trion aũ kvarteton. KRUPA aperas regulare sur la Jazz At the Philharmonic radiaj programoj.
KRUPA emeritigis en la malfruaj 1960-aj jaroj. Li frekvente ludis en publiko ĝis mallonge pri lia morto el leũkemio.
Influo
La primara influo de KRUPA ekis en la 1930-aj jaror kun lia kunlaborado kun la Slingerland tambura kompanio. Li jam faris historion en 1927 kiam li faris sonbendon kun bastambura pedalo. Li estis la unua uzi tia kiel pedalo por rekordanta. KRUPA eldonis lian tamburan metodon (instrulibro) en 1938 kaj ĝi tuj estiĝis la standarda teksto.
Lia influo standardigis la kombinaĵo de 8 x 12 cola kaj 9 x 13 cola pendanta tomoj multanta sur la bastamburo. Li ankaŭ disvolvigis kaj popularigis multajn cimbalajn teknikojn kiuj estiĝis standardoj. Kun Armand ZILDJIAN (Avedis Zildjian Kompanio), KRUPA disvolviĝis la altĉapela stativo kaj standardigis la nomojn kaj uzadojn de multoj specialaj cimbaloj.
Valdemar LANGLET
Esperanto-kulturo > Esperanto-movado > Gravaj esperantistoj > svedaj > Valdemar LANGLET
----
Valdemar LANGLET [lanle'] (1872-1960) naskiĝis la 17-an de decembro 1872 j. en Lerbo (Svedio) kaj mortis la 16-an de oktobro 1960 j. en Stokholmo, Svedio.
Post la studjaroj (ankaŭ en Germanio, Aŭstrio kaj Svislando) li estis inĝeniero, ĵurnalisto kaj poste redaktoro de diversaj svedaj gazetoj (inter alie: Svensk Handelstidning, Svenska Dagbladet). Li verkis librojn pri aktualaj temoj kaj pri siaj longaj vojaĝoj en Rusio kaj Hungario.
En la jaro 1899 li edziĝis kun finna esperantistino Signe BLOMBERG el Turku. Post ŝia morto 1921 li renkontis rusinon Nina BOROVKO, kiu estis filino de lia amiko rusa pioniro Nikolaj BOROVKO. En la jaro 1925 ili geedziĝis.
Li estis kunfondinto de la Esperantoklubo de Uppsala en 1891, la dua esperantista klubo en la mondo, kaj dum multaj jaroj li estis prezidanto de la klubo. Kiam fondiĝis la Sveda Esperanto Federacio en la jaro 1906 li fariĝis ankaŭ ĝia prezidanto ĝis ĝia fendo pri la Ido-skismo en Pasko de 1909.
Valdemar Langlet faris plurajn longajn vojaĝojn en Rusio, la unua jam en la jaro 1895. Li ankaŭ surĉevale rajdis 1000 kilometrojn tra Hungario. Pri siaj hungaraj aventuroj li poste verkis libron.
Jem en tiu jaro li propagandis Esperanton pere de la kovertoj de liaj leteroj, "sur kies vizagha flanko estas presita per grandaj literoj "Lingvo internacia Esperanto" kaj la dorsa flanko - teksto en sveda lingvo, enhavanta la tutan esencon de nia lingvo kaj adresojn de la sendinto kaj E-klubo en Upsala".
En la jaro 1932 Langlet ekhavis okupon ĉe la universitato de Budapeŝto. Li deĵoris tie kiel lektoro de la sveda lingvo.
Samtempe li estis oficisto en la sveda ambasado en la hungara ĉefurbo.
En la jaro 1944 kiam la evoluo de la Dua mondmilito pli kaj pli danĝerigis la vivon por la hungaroj, Langlet ankoraŭ deĵoris en ambaŭ siaj okupoj. Li vidis la pli kaj pli kruelajn persekutojn ne nur de judoj sed ankaŭ de aliaj personoj kiuj ne plaĉis al la tiama faŝista reĝimo. Kune kun sia edzino Nina li iniciatis helplaboron sub protekto de la Sveda Ruĝa Kruco. En la unua periodo li unuavice helpis unuopajn homojn kiujn li jam antaŭe konis. Sed iom post iom la grupo kreskis. Antaŭ la pordo de lia hejmo staris longaj vicoj de homoj kiuj petegis lian helpon.
Ne plu la propra hejmo de Nina kaj Valdemar sufiĉis por la agado. Ili serĉis kaj luis apartamentojn, domojn, bienojn. Homoj kiuj forlasis la urbon disponigis al ili siajn hejmojn. Multloke, kaj en Budapeŝto, kaj en la ĉirkaŭaĵoj, ili aranĝis orfejojn kaj flegejojn por maljunuloj. Ili distribuis manĝaĵojn kaj medikamentojn. En kelkaj prizorgejoj ili de tempo al tempo sekrete kaŝis homojn kiuj estis persekutataj pro tio ke ili estis aŭ judoj, aŭ personoj, kiuj iamaniere estis nekonvenaj al la hungaraj faŝistoj aŭ al la germanaj SS-anoj.
Dum la lasta jaro de la milito miloj kaj denove miloj da hungaraj judoj estis transportitaj al certa morto en la germanaj koncentrejaj kampoj. Langlet jam dum siaj unuaj jaroj en Budapeŝto establigis varmajn interrilatojn al multaj judaj familioj. En la komenco de la jaro 1944 li subite rimarkis ke kelkaj konatuloj senspure malaperis. Aliaj kaŝe serĉis lin por esprimi sian grandan timon pri proksima arestado kaj fortransporto al iu kampejo. Langlet nun komprenis ke estis nepre necese ion fari. Pere de oficialaj agoj de la sveda ambasado li povis helpi kelkajn personojn kiuj havis iuspecan rilaton al Svedio. Por aliaj li povis nenion fari. La situacio ŝajnis senespere malluma. Kvankam li ne havis la rajton agi sen sankcioj de la svedaj aŭtoritatoj en Stokholmo li starigis specialan ŝirmprotektan sekcion, unue en la ambasadejo, poste en sia hejma oficejo. En la nomo de la Sveda Ruĝa Kruco li komencis eldoni presitajn atestojn en kiuj Langlet asertis ke la posedanto de la dokumento atendis svedan civitanecon kaj pro tio estis metita sub "speciala sveda protekto".
Komence nur temis pri unuopaj aŭ malmultaj dokumentoj po tage, sed iom post iom onidire la informoj pri la protektatestoj de Langlet estis vaste disvastigitaj en ne nur Budapeŝto. Ĉiam pli kaj pli grandaj grupoj de timemuloj alkuris petante pri lia helpo.
La agoj de Langlet estis ankoraŭ akceptataj de la hungaraj aŭtoritatuloj. Miloj, eble dekmiloj, da dokumentoj jam estis disdonitaj kaj la afero ŝajnis esti ne plu kontrolebla. La sveda ambasadoro sentis facile kompreneblan timon. Sendube ili atingis la riskan punkton kie la pseudooficialaj dokumentoj eldonitaj de Langlet povus tute perdi sian validon.
En tiu situacio la sveda ambasado en Budapeŝto turnis sin al la Ĉefa Estraro de la Sveda Ruĝa Kruco kaj petis ĝin sendi helpon al Budapeŝto. Iom poste Raoul WALLENBERG estis sendata al Budapeŝto. Veninte tien li tuj akceptis la labormetodojn de Langlet, sed kiel oficiala sveda reprezentanto li povis anstataŭigi la protektdokumentojn per la mondkonataj "Wallenbergaj protektpasportoj" kiujn li eldonis en la nomo de la sveda registaro.
Valdemar Langlet kaj Nina daŭrigis siajn helpagadojn eĉ en la kaosa momento kiam la sovetaj armeoj marŝis en Budapeŝton. La verkon kaj sorton de Wallenberg la mondo bone konas. Wallenberg malaperis en kaosaj lastaj tagoj de la dua mondmilito. Lia mistika foriĝo vekis intereson ĉie en la mondo. Lia nomo estas bonkonata. Li estis kaptita de la soveta sekreta polico kaj nur post la disfalo de Sovetunio oni skize scias pri lia sorto.
Kelkaj monatoj post la militfino la pli ol sepdekjaraĝa Valdemar kaj lia edzino post longa, laciga vojaĝo revenis al Svedio tute senhavaj. Nur iom da vestaĵoj kaj kelkajn personajn posedaĵojn ili povis kunporti reen al la hejmlando. Iliaj monoj estis foruzitaj en la helplaboro, ilia sanstato estis tre malbona.
En malgranda paroĥo Lerbo, proksime al la urbo Katrineholmo en meza parto de gubernio Sodermanlando en Svedio, ili dum multaj jaroj vivis en tre modestaj kondiĉoj.
En Hungario la agoj de Valdemar kaj Nina Langlet estas vaste konataj. Honore al ili lernejo en Budapeŝto portas la nomon Langlet. De la ŝtato Israelo li estas honorigita kiel "Justaj Gojoj".
En Svedio, lia hejmlando, ne multaj hodiaŭ scias kiuj estis la geedzoj Langlet kaj ankoraŭ malpli multaj scias ion pri ilia granda, heroa kaj vivoriska laboro por suferantaj viktimoj de milito kaj rasismo.
Verkoj de Valdemar kaj Nina Langlet
- Valdemar Langlet: Till häst genom Ungern. 1934 (sveda lingvo)
- Valdemar Langlet: Verk och dagar i Budapest. 1946 (sveda lingvo)
- Nina Langlet: Kaos i Budapest. 1982 (sveda lingvo)
Pri Valdemar kaj Nina Langlet:
- Henry Thomander: Valdemar Langlet - heroo en la ombro de Wallenberg. - La Espero - Org. de Sveda Esperantofederacio, 1991:1
- Henry Thomander: Valdemar Langlet - en hjälte i Wallenbergs skugga - Södermanlands Nyheter, 1992 04 03. (sveda lingvo)
- Kalle Kniivilä: Esperantisto kontraŭ malhomeco Esperanto – Organo de UEA, 1995:5.
- Agneta Emanuelsson: Valdemar Langlet - en glömd hjälte. (sveda lingvo)
- Björn Runberg: Valdemar Langlet - räddare i faran. (sveda lingvo)
=Eksteraj ligiloj
La historio ampleksas ĉiujn pasintajn okazaĵojn kaj la evoluojn de homoj, popoloj, komunumoj, socioj, civilizoj, landoj, ŝtatoj,regantoj kaj regatoj. La historion studas historiologio (=scienco pri historio/historiscienco). Laŭ pri strikta difino oni nomas historion nur tion, kio estas pruvebla per dokumentoj. Tiusence, la historia tempo komenciĝis nur, kiam aperis skribitajinformoj. Tamen eblas esplori ankaŭ la antaŭan (senskriban) tempon; ĝin oni nomas antaŭhistorio aŭ prahistorio.
(NB! Por historioj de lingvo, teatro ktp., vd. je la koncernataj artikoloj.)
----
:Historio de Scienco kaj Teknologio
Liste der längsten Flüsse der Erde
Die nachfolgend in absteigender Reihenfolge aufgelisteten Flüsse mit mehr als 1.000 km Länge gehören zu den längsten Flüssen der Erde. Unbedeutend ist dabei, ob sie durch verschiedene Staaten fließen oder in einen anderen Fluss oder Strom, ein Meer, einen Duisburger Stadttteil Hamborn (gegründet 1904), heute Gottfried-Wilhelm-Leibniz-Gesamtschule genannt.
Geschichte
1904
Der erste Vorläufer des späteren Leibniz-Gymnasium war die 1894 als katholische für Knaben von der fünften bis zur achten Klas
Lateinische Zahlwörter
Das Lateinische kennt vier Arten von Zahlwörtern:
#Kardinalzahlen (eins, zwei, drei ...)
#Ordinalzahlen (der erste, der zweite, der dritte, ...)
#Zahladverbien (einmal, zweimal, dreimal, ...)
#Distributivzahlen (einzelne, je zwei, je drei, ...)
Die Zahladverbien und Distributivzahlen gebrauchte man z.B. beim Multiplizieren:
:5·4=20 hieß quinquies quaterni sunt viginti, also: fünfmal je vier sind zwanzig.
Außerdem gab es Wörter für einfach, zweifach, etc.:
#simplex
#duplex
#triplex
#quadruplex
#quinquiplex
Diese Wörter waren aber f
Fesseln
Fesseln, das
- jemanden absichtlich in seiner (phyischen) Bewegungsfreiheit einschränken.
Hilfsmitteln hierzu sind Seile, Handschellen, Fußfesseln, Daumenschellen, Bänder, Riemen, Ketten, Verpackungsfolie, Klebebänder etc. Dies geschieht durch Zusammenbinden der Extremitäten (Arme, Beine), und/oder auch durch Fixieren an andere Gegenstände (Geiselnahme; an den Pranger stellen; Marterpf
Teotwawki
TEOTWAWKI ist ein Akronym für "the end of the world as we know it".
Es bezeichnet das Eintreten von Chaos und Apokalypse beim Übergang ins Jahr 2000.
Insbesondere religiöse Fanatiker glaubten an den Weltuntergang zum neuen Millennium. Aber auch in weiten Teilen der Bevölkerung war eine Angst vor möglichen Folgen des Y2k-bug verbreitet. Diese stellte sich im nach hinein als größtenteils unbegründet heraus.
Szenarien wie etwa Fehler in Atomkraftwerke
