La historio ampleksas ĉiujn pasintajn okazaĵojn kaj la evoluojn de homoj, popoloj, komunumoj, socioj, civilizoj, landoj, ŝtatoj,regantoj kaj regatoj. La historion studas historiologio (=scienco pri historio/historiscienco). Laŭ pri strikta difino oni nomas historion nur tion, kio estas pruvebla per dokumentoj. Tiusence, la historia tempo komenciĝis nur, kiam aperis skribitajinformoj. Tamen eblas esplori ankaŭ la antaŭan (senskriban) tempon; ĝin oni nomas antaŭhistorio aŭ prahistorio.
(NB! Por historioj de lingvo, teatro ktp., vd. je la koncernataj artikoloj.)
----
:Historio de Scienco kaj Teknologio
Historio > Jarcentoj
----
Jarcento ampleksas tempon de 100 jaroj.
La jarcentoj post Kristo do komenciĝas je la 1-a de januaro de jaro ..01 kaj finiĝas je la 31-a de decembro ..00. Ekzemple la 20-a jarcento daŭris de la 1-a de januaro1901 ĝis la 31-a de decembro 2000. Tiu oficiala difino ne kongruas kun la populara difino, kiu emas festi la ŝanĝon de la jarcenta cifero en la jarnumero, ekzemple je jarŝanĝo 1999/2000.
La jarcentoj antaŭ Kristo (kiam la Gregoria kalendaro ne estis konata) komenciĝis je la 1-a de januaro de iu jaro ..00 kaj daŭris ĝis la 31-a de decembro ..01. Ekzemple la unua jarcento antaŭ Kristo komenciĝis je la 1-a de januaro -100 kaj daŭris ĝis la 31-a de decembro -1. La sekvan tagon, la 1-an de januaro 1, komenciĝis la unua jarcento post Kristo.
Jarcentoj antaŭ kaj post Kristo:
Kategorio:Tempoja:年表simple:Century
----
Historio > Tagoj > la 14-a de novembro
----
La 14-a de novembro estas la 318-a tago de la jaro (la 319-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 47 tagoj restas.
Je la 14-a de novembro okazis, interalie:
Gottfried Wilhelm LEIBNIZ (aŭ Lejbnico) (naskiĝis la 1-an de julio, 1646 en Lepsiko, mortis la 14-an de novembro, 1716 en Hanovro) estis germanafilozofo kaj matematikisto.
Li kredis simbolojn ege gravaj por la komprenado de aferoj. Li provis disvolvigi alfabeton de homa pensado, en kiu li provis reprezenti ĉiujn fundamentajn konceptojn per simboloj kaj kombinis tiujn simbolojn por reprezenti pli kompleksajn pensojn. Lejbnico neniam finis ĝin.
Edukita en Lepsiko, Jena, kaj Atdorf (diplomita en 1666). Laborante al voĉdonanta ĉefepiskopo de Majenco (1667-1676), li pasigis kvar jarojn (1672-1676) en Parizo kaj vizitis Londonon en 1673.
Li malkovris kaj publikigis nociojn de infinitezima kalkulo, publikitajn en 1684, antaŭ ol Isaac NEWTON, kaj tio kaŭzis multajn debatojn.
Li estis bibliotekisto de la duko de Brunsviko (1676-1716). Li pasigis la lastajn 30 jarojn de sia vivo sub la protekto de Brunsviko kiu permesis al li studi matematikon, naturajn sciencojn, historion, filozofion kaj lingvistikon. En tiu periodo li skribis du verkojn : "Systema Theologicum", en kio li pruvis trovi komunajn punktojn inter la katolika kaj protestanta teologioj, kaj "Teodiceo" (1710), pri la problemo de malbono kaj defendo de optimismo, kiu estis mokata de Voltaire en lia "Kandid".
ja:ゴットフリート・ライプニッツ
Dopo il pensionamento, Carl Barks tornò a lavorare per la Western, su insistenza di Chase Craig, realizzando una serie di sceneggiature, poi finite nelle mani di anonimi disegnatori. Anche questa, come molte altre, finì tra le mani di Wright, che pur restando un bravo disegnatore, non aveva la forza evocativa del Barks dei giorni migliori. In breve la storia narra di una rivolta cittadina ai danni di Paperone, accusato di aver costruito il suo deposito sopra la casa di Cornelius Coot (in realtà Don Rosa, in Zio Paperone e i guardiani della biblioteca perduta, ci ricorda che il deposito, costruito al posto del Forte Paperopoli, si trova proprio sopra l'ex-biblioteca delle Giovani Marmotte), monumento storico per la città di Paperopoli. Paperone, restio al trasferimento del deposito, vi si barrica e respinge un primo, forsennato attacco della popolazione, cui si sono unite anche le Giovani Marmotte: solo i generali Qui, Quo, Qua, nipoti del magnate, riescono a rompere l'assedio e ad entrare per sentire le ragioni dello zio.
La sua resistenza, però, non dura a lungo: i dimostranti, infatti, ritornano alla carica con l'ausilio delle carte bollate e, ingiunzione alla mano, Paperone è costretto a sloggiare.
Idea, allora, un trasporto straordinario per spostare il deposito con tutto il suo contenuto. Un oggetto di tal peso, però, attraversando il ponte sul fiumeTulebug che lo avrebbe portato fuori città, crolla con tutto il ponte e finisce nel letto del corso d'acqua, senza però bloccarlo: resta, infatti, sospeso sopra la superficie dell'acqua, fermato dalle pareti del canyon. Il fiume, durante la notte, si ingorssa, e l'acqua resta inevitabilmente bloccata fino a che non diventa così forte da portare con sé anche il deposito. La città sarà allagata e il deposito ritornerà al suo posto, sulla Collina Ammazzamotori, mentre il ricco papero dovrà vedersela con la cittadinanza, che però non sarà infuriata, ma anzi lo porterà in trionfo. Infatti la grande quantità d'acqua finita in città ha permesso di ripulire completamente la discarica comunale, scoprendo la dimora originale del fondatore della città, finita proprio là sotto!
Arriva Jippes!
Nel 1992, però, Daan Jippes prende in mano i layout di Barks così malamente trattati e inizia a realizzare delle versioni filologicamente corrette con un tratto anche più dinamico e duro di quello di Barks. I paperi di Jippes escono letteralmente fuori dalle tavole e spesso ritornano quegli inside joke che il Maestro dell'Oregon è solito inserire tra le vignette delle storie e che sono presenti nelle sue sceneggiature, ma che per scelta del disegnatore o, più spesso, per scelta di Craig non si trovano nella versione originale della storia. Nel caso del Disastro paperopolese Jippes recupera l'autocaricatura di Barks, che ritrae se stesso tra la folla di manifestanti che protestano contro Paperone e il suo deposito.
(Per approfondire, fare riferimento all'articolo I fumetti di Carl Barks)
Zip Paperone e il disastro paperopolese
Josef Ackermann (Bankier)
Dr. Josef Ackermann ( - 7. Februar1948 als Josef Meinrad Ackermann in Mels, KantonSt. Gallen, Schweiz, Sohn eines Landarztes) ist seit der Hauptversammlung am 22. Mai2002 Sprecher des
Urtitersubstanz
Eine Urtitersubstanz ist eine gut wägbare Reinstsubstanz (das heißt unbegrenzt haltbar, nicht hygroskopisch, grosse Molmasse), die in Wasser leicht löslich ist und sich zur Herstellung von Lösungen mit genau bekanntem Gehalt (Urtiterlösungen) eignet. Diese Lösungen dienen dann dazu, den Gehalt der bei der Maßanalyse verwendeten Normallösung (=
Dresdner Bank
Die Dresdner Bank AG ist ein Kreditinstitut mit Sitz in Frankfurt am Main. Das Unternehmen gehört seit langem zu den fünf größten Banken Deutschlands, wurde aber 2001 als Tochtergesellschaft in den Allianz-Konzern eingegliedert.
- Vorstandsvorsitzender ist
Als Märzrevolution (auch: Deutsche Revolution) werden die revolutionären Ereignisse bezeichnet, die sich zwischen März 1848 und Spätsommer 1849 in den Staaten des Deutschen Bundes und den zu Preußen und Österreich gehörenden Gebieten außerhalb des Bundes ereigneten.
Sie waren T
Grüne Welle
Bei einer grünen Welle werden die Ampeln eines Straßenzuges so geschaltet, dass man beim Befahren der Straße mit einer bestimmten Geschwindigkeit (sie wird oftmals auf Zusatztafeln angegeben, z. B. Grüne Welle bei 40 km/h) jede Ampel in ihrer Grünphase antrifft.
Der Vorteil liegt darin, dass die Fahrzeuge an den Ampeln nicht stehenbleiben und wieder anfahren müssen, was Kraftstoff spart, Lärmbelästigung verringert
Lärmbelästigung
Als Lärm (v. frühneuhochdt.: larman = Geschrei; siehe Alarm) werden Geräusche (Schall) bezeichnet, die durch ihre Lautstärke und Struktur für den Menschen und die Umwelt gesundheitsschädigend, störend bzw. belastend wirken. Dabei hängt es von der Verfassung, den Vorlieben und der Stimmung eines Menschen ab, ob Geräusche als Lärm wahrgenommen werden.
D
Artikelbrief
Unter einem Artikelbrief verstand man um das Jahr 1600 bei den Landsknechten eine Sammlung von Artikeln über die allgemeine Disziplin, Gehorsam, den Ehrenkodex, die Rechte der Landsknechte, sowie über die Eingrenzung ihrer Mitsprache und Selbstverwaltung.
Read More...
