La historio ampleksas ĉiujn pasintajn okazaĵojn kaj la evoluojn de homoj, popoloj, komunumoj, socioj, civilizoj, landoj, ŝtatoj,regantoj kaj regatoj. La historion studas historiologio (=scienco pri historio/historiscienco). Laŭ pri strikta difino oni nomas historion nur tion, kio estas pruvebla per dokumentoj. Tiusence, la historia tempo komenciĝis nur, kiam aperis skribitajinformoj. Tamen eblas esplori ankaŭ la antaŭan (senskriban) tempon; ĝin oni nomas antaŭhistorio aŭ prahistorio.
(NB! Por historioj de lingvo, teatro ktp., vd. je la koncernataj artikoloj.)
----
:Historio de Scienco kaj Teknologio
Historio > Jarcentoj
----
Jarcento ampleksas tempon de 100 jaroj.
La jarcentoj post Kristo do komenciĝas je la 1-a de januaro de jaro ..01 kaj finiĝas je la 31-a de decembro ..00. Ekzemple la 20-a jarcento daŭris de la 1-a de januaro1901 ĝis la 31-a de decembro 2000. Tiu oficiala difino ne kongruas kun la populara difino, kiu emas festi la ŝanĝon de la jarcenta cifero en la jarnumero, ekzemple je jarŝanĝo 1999/2000.
La jarcentoj antaŭ Kristo (kiam la Gregoria kalendaro ne estis konata) komenciĝis je la 1-a de januaro de iu jaro ..00 kaj daŭris ĝis la 31-a de decembro ..01. Ekzemple la unua jarcento antaŭ Kristo komenciĝis je la 1-a de januaro -100 kaj daŭris ĝis la 31-a de decembro -1. La sekvan tagon, la 1-an de januaro 1, komenciĝis la unua jarcento post Kristo.
Jarcentoj antaŭ kaj post Kristo:
Kategorio:Tempoja:年表simple:Century
Kapitano James COOK [ĝejmz kuk] (27-a de oktobro, 1728-14-a de februaro, 1779) estis brita esploristo kaj navigisto.
Li vojaĝis trifoje al la Pacifika Oceano kaj malkovris la ĉefajn marbordojn.
Li naskiĝis en Marton, vilaĝo apud la nuna urbo Middlesborough.
En 1746 li translokiĝis al Whitby, kie li komencis sian maristan karieron.
Dum la unua vojaĝo (1768-1771) en ŝipo Endeavour, li vizitis la insulon Tahition por studi la trairon de la planedo Venuso kaj poste li esploris la sudan Pacifikon por serĉi la ĝis tiam mitan kontinenton Terra Australis Incognita ("Lando suda nekonata").
Kelkaj sciencistoj partoprenis la vojaĝon inkl. de Kavaliro Joseph BANKS.
Li estris la duan grupon de eŭropanoj, kiu atingis Nov-Zelandon post kiam Abel TASMAN vizitis ĝin en 1642. Cook faris mapon de la tuta marbordo kaj malkovris la Cook-an Markolon (angle: Cook Strait) inter la du insuloj.
Poste li malkovris la orientan marbordon de Aŭstralio kaj vojaĝis tra Markolo Torres inter Aŭstralio kaj Nov-Gvineo. Denove lia ŝipo estis la dua eŭropa faranta tion.
Dum la dua vojaĝo (1772-1775) li dispelis la miton de Terra Australis.
Li ĉirkaŭnavigis la terglobon laŭ tre alta suda latitudo, li estis la unua eniranta la Antarktan Cirklon kaj li malkovris Sudan Georgion kaj la sudajn Sandviĉajn Insulojn (nun Havajaj insuloj) (angle: Sandwich Islands).
Dum sia lasta vojaĝo (1776-1779) Cook esploris la okcidentan marbordon de Norda Ameriko por serĉi eblan nord-okcidentan pasejon. Li malkovris Havajon kaj esploris la marbordon de Kalifornio ĝis la Beringa Markolo.
Reveninte al Havajo, li estis mortigita dum batalo kun indiĝenoj.
Kuk-Insularo estas nomata laŭ li.
- Eksteraj Ligoj
- [http://www.captaincooksociety.com CAPTAIN COOK SOCIETY]
COOK, Jamesja:ジェームズ・クックth:เจมส์ คุก
Friedrich HÖLDERLIN
Literaturo > Germanlingva Literaturo > Friedrich HÖLDERLIN < Germana Lingvo
----
(Johann Christian) Friedrich HÖLDERLIN [johan kristjan fridriĥ HELderlin] ( - la 20-an de marto1770 en Lauffen am Neckar, † la 7-an de junio1843 en Tübingen) estis germana poeto.
Li studis teologion en Tübingen, sed la premige severa etoso en la konvento igis lin fuĝi al la literatura kreado. Anstataŭ fariĝi pastro li eklaboris kiel instruisto: unue en la Turingia urbeto Waltershausen, poste (ekde 1796) ĉe la familio de bankisto en Frankfurto ĉe Majno. Tie li enamiĝis al Susette GONTARD, la patrino de siaj lernantoj. Li do devis forlasi Frankfurton, sed liaj spertoj tie poste respeguliĝis en la romano Hyperion. La sekvaj jaroj estis karakterizitaj de fruktedona kreado en diversaj urboj. En 1802 – li eksciis pri la morto de Susette Gontard – trafis lin unua nervokolapso. Kvankam li pli/malpli resaniĝis, li pro plia kolapso en 1806 estis sendita al kliniko. Post la diagnozo "nekuracebla mensmalsano" li pasigis la reston de sia vivo en la domo Tübingena lignaĵisto.
La verkaro de Hölderlin laŭstile troviĝas inter klasikismo kaj romantismo. La antikvecaj idealoj de beleco kaj amo, same kiel la harmonio inter Dio, homo kaj naturo estas centraj temoj de lia kreado.
Famaj verkoj:
- Tübinger Hymnen (himnoj, 1791)
- Hyperion (romanfragmento, 1797-99)
- Der Tod des Empedokles (dramofragmento, 1798-1800)
- Gedichte (poemoj, eld. 1826)
En Esperanto aperis:
Al la parcoj (Alkaja odo) ; Duono de l’vivo ; Sortokanto de Hiperiono.
En: Übertragungen = Transkondukoj / Trad. de Guido HOLZ. – Messkirch : Gmeiner, 1988. – p. 35-38
ja:フリードリヒ・ヘルダーリン
Sophie Friederike MEREAU, origine: SCHUBART, post la dua edziniĝo: BRENTANO (naskiĝis la 27-an de marto, 1770, mortis la 31-an de oktobro, 1806) estis germana verkistino kaj tradukistino. Ŝi reprezentis la romantismon.
Ŝi naskiĝis en Altenburg, Turingio, kiel filino de oficisto. Ŝi ĝuis ege bonan instruadon kaj en la jaro 1791 ŝi unuafoje publikigis poemojn en la ĵurnalo Thalia, eldonita de Friedrich SCHILLER.
En la jaro 1793 ŝi – ĉefe pro raciaj, ekonomiaj motivoj - edziniĝis al la profesoro Friedrich Karl MEREAU. La paro havis unu filinon. Kvankam Sophie Mereau tre sukcese publikigis siajn verkojn, ŝi private ne estis feliĉa. En la jaro 1801 ŝi – kiel unua virino en la duklando Sachsen-Weimar – petis la divorcon. Verkante ŝi bone povis vivteni sin kaj sian filinon.
En 1803 ŝi edziniĝis al la poeto Clemens BRENTANO. Ŝi amis sian edzon profunde kaj pasie, sed tre suferis pro lia ĵaluzemo. En la jaro 1806, nur 36 jarojn aĝa, ŝi mortis dum akuŝo.
Listo de verkoj
- Das Blüthenalter der Empfindung (romano, 1794)
- Amanda und Eduard (romano, 1797)
- Gedichte (2 vol., 1800-1802)
- Sapho und Phaon (romano, 1806)
Filozofio > Hegelo
----
Filozofio
Georgo Vilhelmo Frederiko HEGELO (1770-1831) (germane: Georg
Wilhelm Friedrich HEGEL [georg vilhelm fridriĥ hegel]) estis germana profesoro kaj giganto de la okcidenta
filozofio de la 19-a jarcento. Li estis la ĉefa influanto de multe de la filozofio de la 19-a jarcento kaj precipe de
Markso.
Vivo
Hegelo naskiĝis en Stutgarto, Germanio je la 27-a de aŭgusto1770, kiel filo de burokrato. Ĉe gimnazio li studis la klasikajn verkojn
de la greka kaj la latina. La decidis fariĝi pastro kaj, ĉe la seminario de
Tübingen li studis filozofion kaj teologion. Tie la filozofo
Schelling kaj la poeto Friedrich HÖLDERLIN estis liaj amikoj. Li decidis sin tamen kontraŭ pastreco kaj anstataŭe gajnis monon kiel guvernisto. Sed en 1797, kiam li estis 27-jara, lia patro mortis kaj Hegelo heredis sufiĉe por liberigi sin de laboro. Ekde tiam, li studis, tute elspezis
sian heredaĵon, ŝanĝadis profesiojn, havis familion (kaj eĉ bastardon -- Ludoviko), verkis pri filozofio kaj estis gimnaziestro en Nurenbergo (1808-1816), profesoro de filozofio ĉe
Heidelberg (1816-1818) kaj ĉe Berlino (1818-1831). Li mortis je la 14-a de novembro1831 en Berlino.
Verko
Laŭ Hegelo kiel baza procezo de la mondo, je ĉiu nivelo, plenumiĝas
jena dialektiko:
: tezo + kontraŭtezo --> sintezo
Ĉe la komenco de la mondo ekzistis esto (tezo), el kiu naskiĝis la
malo, malesto (antitezo), per unuiĝo formiĝas nova esto
(sintezo). Tiel la mondo disvolviĝas logike, racie kaj progreseme: astro
al tero, mineralo al planto, planto al animalo, animalo al homo, homo al
ŝtato (precipe regno), paganismo al kristanismo, ktp. De la pli simpla al
la pli malsimpla, de la malpli bona al la pli bona, adadade. Tia logiko
formas la mondon fizikan, la mondon politikan, la mondon belartan, ktp,
ĉiam ĉie, fraktale.
Ĉi tiu procezo finos en Absolutan Spiriton, kiam ni scios ĉion
kaj vidos Dion.
Hegelo kredis ke kristanismo estis
simpla kaj mitama versio de sia filozofio.
Ĉi tiu estas la dialektiko, kiun Markso,
kaj poste marksismo, uzis por interpreti kaj kompreni historion kaj
socion.
Hegelo estis grave influita de (kvankam ofte kaj sane malkonsentis kun) la grekoj, Spinozo, Rousseau, Kantio, Fichte kaj Schelling.
Post Morto
Post sia morto, la influo de Hegelo estis granda. Li influis multajn filozofojn -- ekzemple:
- Markso,
- Kierkegardo,
- Sartro,
- Dewey - Royce.
Je la fino de la 19-a jarcento preskaŭ ĉiu universitata
filozofo estis hegela. Ili vidis la mondon kiel la disvolviĝon kaj progreson de
historio, kie ŝanĝo kaj malakordo estas la normo. En la 20-a jarcento Hegelo eksmodiĝis kaj daŭris plejparte per marksismo.
----
ja:ゲオルク・ヴィルヘルム・フリードリヒ・ヘーゲルko:헤겔HEGEL
Germana
Hodiaŭ proksimume 100.000.000 homoj parolas la germanan kiel unuan lingvon, kaj eble aliaj 28 milionoj homoj kiel duan lingvon. (World Almanac 2000) Ĝi estas la Oficiala lingvo de Germanio, Aŭstrio kaj Liĥtenŝtejno, kaj unu de la oficialaj lingvoj de Svislando, Luksemburgio kaj Belgio. En Brazilo la germana estas gepatra lingvo de ĉirkaŭ 20 mil homoj, pranepoj de germanoj kiuj alvenis al tiu lando dum la 19-a kaj frua 20-a jarcentoj por anstaŭi nigrajn sklavojn.
En la plej norda provinco de Italio,
Sudtirolo,
ĝi estas oficiala lingvo samranga kun la itala
kaj unua lingvo de la pliparto de la loĝantaro.
Ekzistas multaj germanaj dialektoj, sed la alta-germana de Martin Lutero en ties Biblio (1534) iĝis la normo, kaj hodiaŭ preskaŭ ĉiu germano-parolanto aŭ parolas ĝin, aŭ povas paroli ĝin.
La germana estas grava lingvo de la scienco, de la filozofio, de la literaturo, de la muziko, de la teknologio, de la industrio kaj de la monda komerco. Ĝi gravas en la monda kulturo.
Sintakse, la germana havas V2 vortordon.
Historio > Tagoj > la 16-a de decembro
----
La 16-a de decembro estas la 350-a tago de la jaro (la 351-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 15 tagoj restas.
Je la 16-a de decembro okazis, interalie:
Beethoven naskiĝis en Bonn, Germanio, kiel
filo de Johann VAN BEETHOVEN
kaj Magdalena Keverich VAN BEETHOVEN.
Ĝis antaŭ nelonge multaj faktolibroj montris la 16-an de decembro
kiel la "naskiĝdaton" de Beethoven, ĉar ni scias,
ke li baptiĝis je la 17-an de decembro,
kaj infanoj en tiu tempo ordinare baptiĝis
je la tago post sia naskiĝo.
La moderna sciencularo tamen preferas
ne dependi de tiaj supozoj.
Muzikon al Beethoven komence instruis lia patro,
kiu laboradis kiel muzikisto kaj ĥorestro
en la kortego de la ĉefepiskopo (kaj Princo-elektisto) de Kolonjo.
La drinkema patro ofte batis la filon
kaj sensukcese klopodis lin elmontri kiel infantalentulon.
Tamen la talenton de Ludwig baldaŭ rimarkis aliaj.
Instruis kaj dungis lin Christian Gottlob NEEFE,
kaj monhelpon donis la Princo-elektisto.
La patrino de Beethoven mortis kiam Beethoven havis 17 jarojn.
De tiam dum kelkaj jaroj li estis respondeca
pri la vartado de siaj du pli junaj fratoj.
Beethoven translokiĝis al Vieno en 1792,
kie li studadis sub Joseph HAYDN kaj aliaj instruistoj.
Li rapide gajnis renomon kiel pian-virtuozo
kaj (pli malrapide) ankaŭ kiel komponisto.
Li kutimiĝis al labormodelo,
kiun li de tiam sekvis dum sia tuta vivo:
anstataŭ labori por la eklezio aŭ por nobela kortego
(kiel faris plej multaj komponistoj antaŭ li),
li laboris sendepende,
sin vivtenanta per publika ludado,
vendado de siaj verkoj, kaj subvencioj de nobeloj,
kiuj rekonis lian kapablon.
La verkhistorio de Beethoven estas kutime
dividita en fruan, mezan, kaj malfruan periodojn.
En la frua periodo oni vidas imitadon de liaj grandaj antaŭuloj
Haydn kaj
Mozart.
Samtempe li esploras novajn direktojn
kaj iom post iom plivastigas
la amplekson kaj ambicion de sia verkado.
Kelkaj gravaj pecoj el la frua periodo estas
la unua kaj
dua simfonioj,
la unuaj ses arĉinstrumentaj kvartetoj,
la unuaj du pianaj konĉertoj,
kaj proksimume dekdu
pianaj sonatoj,
inkluzive de la fama "Patosa".
La meza periodo komenciĝis ne longe post
persona krizo, kies ĉefa kialo estis surdiĝo.
Karakterizas ĝin grandaskalaj verkoj
esprimantaj heroismon kaj luktadon.
Inter ili estas multaj
el la plej famaj verkoj de klasika muziko.
La mezperiodaj verkoj inkluzivas
ses simfoniojn (N-rojn 3–8),
la tri lastajn pianajn konĉertojn
kaj lian solan violonan konĉerton,
ses arĉinstrumentajn kvartetojn (N-rojn 7–11),
multajn pianajn sonatojn
(inkluzive de la "Lunluma",
"Waldstein",
kaj "Appassionata"),
kaj la solan operon de Beethoven, Fidelio.
La malfrua periodo de Beethoven komenciĝis ĉirkaŭ 1816
kaj daŭris ĝis Beethoven ĉesis komponi en 1826.
La malfruaj verkoj estas multe admirataj
pro intelekta profundeco
kaj intensa, tre persona esprimado.
Ili inkluzivas la Naŭan Simfonion (la "Ĥoran"),
la Missa solemnis,
la ses lastajn arĉinstrumentajn kvartetojn,
kaj la kvin lastajn
pianajn sonatojn.
La persona vivo de Beethoven estis ĝenoplena.
Ĉirkaŭ la aĝo de 28 jaroj li eksurdiĝis,
kaj tiu katastrofo instigis lin
dum kelke da tempo pripensi memmortigon.
Lin allogis neatingeblaj (edziniĝintaj aŭ aristokrataj) virinoj,
kiujn li idealigis; li neniam edziĝis.
La periodo de 1812 ĝis 1816 estis de malmulta produktado kaj
kelkaj akademiuloj rigardas tiun fenomenon kiel rezulto de deprimo, kaŭzita de lia konsciiĝo, ke li neniam edziĝos.
Beethoven kverelis, ofte akre, kun siaj parencoj kaj aliaj,
kaj ofte sin kondutis malbone rilate al aliaj homoj.
Li ĉiam denove transloĝiĝis
kaj havis strangajn personajn kutimojn,
ekz. porti malpuregajn vestojn, sin lavante obsede.
Li ofte havis monproblemojn.
Aŭskultantoj ne malofte perceptas eĥon
de la vivo de Beethoven en lia muziko,
kiu ofte bildigas luktadon sekvatan de triumfo.
Tiu ĉi priskribo estas ofte aplikata
al lia kreado de majstroverkoj
malgraŭ la severaj personaj malfacilaĵoj.
La sano de Beethoven ĉiam estis malbona,
kaj ĝi tute kolapsis en 1826.
Lia morto en la sekvanta jaro estas
plej ofte atribuata al malsano de la hepato.
Muzika stilo kaj novigaĵoj
Beethoven estas rigardata kiel transira aganto
inter la klasika kaj
romantika epokoj de eŭropa muzika historio.
Rilate muzikan formon,
li konstruis sur la principoj
de sonata formo kaj motiva disvolvado,
kiujn li heredis de Haydn kaj Mozart,
sed multe ilin etendis,
verkante pli longajn kaj ambiciajn movimentojn.
La verkado de la meza periodo de Beethoven estas honorata
pro sia ofte heroeca esprimomaniero,
kaj la verkoj de lia Malfrua periodo
pro sia intelekta profundeco.
Personaj kredoj kaj ties muzika influo
Beethoven tre ŝatis la idealojn de la klerismo
kaj de la kreskanta romantikismo en Eŭropo.
Li unue dediĉis sian trian simfonion,
la Eroica (itale: "heroa"),
al Napoleono,
kredante ke la generalo daŭrigos la demokratiajn
kaj respublikajn idealojn de la Franca Revolucio,
sed en 1804 elstrekis la dediĉon
post la evidentiĝo de la imperiismaj ambicioj de Napoleono,
ĝin anstataŭigante per "al la memoro de granda homo".
La kvara movimento de lia Naŭa simfonio
prezentas ellaboritan ĥoran enmuzikigon
de la ŝillera odo
An die Freude ("Al la ĝojo"),
optimisma himno, kiu batalas por la gefrateco de la homaro.
Pri la religiaj kredoj
de Beethoven kaj ilia influo al lia verkado ekzistas diversaj opinioj inter la sciencistoj.
Beethoven kiel fikcia rolo
La troigita grandeco de la personeco de Beethoven
instigis al multaj aŭtoroj kaj filmistoj
enmeti lin en verkojn de fikciigita biografio.
Por detaloj, vidu Beethoven kiel fikcia rolo.
Beethoven la romantikisto?
Daŭras la disputo ĉu Beethoven estis romantikisma komponisto.
Ĉar kaj la signifo de la vorto "romantikisto"
kaj la difino de la periodo "romantikismo"
varias laŭ fako,
la demando ĉu Beethoven apartenas al tiu movado aŭ periodo
devas esti rigardata en kunteksto.
Se ni konsideras la romantikisman movadon
kiel estetikan epokon en la literaturo kaj ĝenerale en la artoj,
Beethoven sidas sendube en la unua duono,
kune kun literaturaj romantikistoj
kiel la germanaj poetoj GOETHE kaj SCHILLER
(el kies tekstoj kaj li kaj la multe pli evidente
romantika Franz SCHUBERT ĉerpis por kantoj),
kaj la angla poeto SHELLEY.
Ankaŭ samtempuloj (ekz. Spohr kaj E. T. A. HOFFMANN) nomis lin romantikisto.
Li estas ofte rigardata la komponisto de la unua kantociklo,
kaj estis influita de romantikaj popolidiomoj,
ekz. en sia uzo de la verkaro de Robert BURNS.
Li enmuzikigis dekojn da tiaj melodioj kaj poemoj
(kaj aranĝis popolmelodiojn) por voĉo, piano, kaj violono.
Pli granda debato pri enordigo de Beethoven regas en muzikologio, kie romantikismo
datiĝas pli malfrue.
Laŭ kelkaj spertuloj Beethoven ne estas romantikisto kaj la kontraŭa aserto nura mito.
Aliaj vidas lin transira figuro,
aŭ rekta antaŭiranto de romantikismo;
laŭ aliaj li estas pratipa, aŭ eĉ arketipa,
romantikisma komponisto, kiun merite ĉirkaŭas
mito de heroa genio kaj individueco.
La sciencularo jam kelkajn fojojn relokis la markilon de romantikismo,
kaj tio restas temo de intensa debatado,
precipe ĉar Beethoven estas rigardata kiel sema figuro.
Kiu konsideras la klerismon la fundamento de la modernismo, nepre vidos lin klasikisto.
Kiu, kontraste al tio, rigardas la romantikisman sentemon kiel ŝlosilon por la kompreno de la posta estetiko (inkluzive de la nuntempa), estos certa, ke Beethoven estis romantikisto.
Inter tiuj du ekstremoj estas, kompreneble,
nenombreblaj variaĵoj.
Ĉe aŭskulto de la muziko de Beethoven,
plia scienca analizo estas ebla:
estas certe evoluo en stilo
de la plej fruaj komponaĵoj de Beethoven
ĝis liaj pli malfruaj verkoj.
Oni povas rigardi la junan Beethoven peni
konformiĝi al la estetikaj modeloj de siaj samtempuloj:
li volas verki muzikon, kiu estas akceptebla en la siatempa societo.
Poste en lia agmaniero estas multe pli da emo rompi tradiciojn,
ekz. en la aldono de ĥoro al simfonio,
kvankam la simfonio ĝis tiam estis pure instrumenta ĝenro.
Tio signifas, ke la demando ne plu estas,
ĉu Beethoven estis klasikisto aŭ estis romantikisto, sed:
kie estas la pivota momento, kiu turnis Beethoven de precipa klasikismo al precipa romantikismo?
Pri tio ĉi denove la plej multaj scienculoj ŝajne samopinias:
la prezento de la 5-a kaj 6-a simfonioj en unuopa koncerto en 1808
estas verŝajne kiel eble plej proksima al tiu pivota punkto:
en la 5-a simfonio li lasis
mallongan batantan motivegan temon
kuri tra ĉiuj movimentoj de la komponaĵo
(nepenseblaĵo ĝis tiam).
Poste la 6-a estis la unua ekzemplo de simfonio
komponita kiel "priskriba muziko"
(kio en romantikismo fariĝis la normo),
kaj ĝi rompis la tradician aranĝon de simfonio en kvar movimentojn.
Jes, post tio Beethoven ankoraŭ verkis sian tre "klasikan" 8-an simfonion,
kaj kelke da nesuspektinde sonanta ĉambra muziko por la angla merkato
— sed antaŭ la fino de la unua jardeko de la 19-a jarcento
Beethoven la romantikisto jam sendube dominis.
Sondosieroj
Eksteraj ligiloj
Esperante:
- [http://donh.best.vwh.net/Esperanto/Literaturo/Revuoj/np/np5802/schiller.html "Al la ĝojo"]
Angle:
- [http://www.theviolinsite.com/violin_music.html Muziknotoj de Beethoven] — Senkopirajtaj muziknotoj
- [http://www.carolinaclassical.com/articles/beethoven.html Ludoviko BETOVENO: Muzika titano]
- [http://wikiquote.org/wiki/Ludwig_van_Beethoven Vikicitaro - citaĵoj de kaj pri Ludoviko BETOVENO]
- [http://www.gutenberg.net/author/Beethoven,+Ludwig+van Verkoj de Beethoven (inkluzive de kelkaj partituroj)] el Projekto Gutenberg - [http://w3.rz-berlin.mpg.de/cmp/beethoven_heiligenstadt.html La Heiligenstadt Testament de Beethoven]
- [http://klasyka.host.sk/en/kompozytor.php?k=beethoven Ludoviko BETOVENO] el [http://klasyka.host.sk/en/ Enciklopedio de komponistoj]
- [http://www.pianosociety.com/index.php?id=12 Pianosociety.com - Beethoven] (Biografieto kaj diversaj senkostaj registraĵoj)
- [http://www.mutopiaproject.org/cgibin/make-table.cgi?Composer=BeethovenLv&preview=1 Muziknotoj de Beethoven] el Projekto Mutopia - [http://www.beethoven-haus-bonn.de Beethoven Haus Bonn], enhavas grandan arkivon de historiaj kaj modernaj dokumentoj rilataj al Beethoven
- [http://www.schillerinstitute.org/fid_97-01/002-3bach_beethoven.html Artikolo pri la studado de Bach fare de Beethoven, kiel ĝi rilatas al ties muziko] (kaj al tiu ĉi verko)
- [http://www.beethoven.ws Betovena TTT-ejo], prezentas biografion, tempografikaĵon, kaj bildojn de Beethoven.
BEETHOVEN Ludwig vanBEETHOVEN Ludwig vanBEETHOVEN, Ludwig vanBEETHOVEN Ludwig vanBEETHOVEN, Ludwig vanja:ルートヴィヒ・ヴァン・ベートーヴェンko:루트비히 판 베토벤ms:Ludwig van Beethovensimple:Ludwig van Beethoventh:ลุดวิก ฟาน เบโทเฟน
Komponisto
Komponisto estas verkisto (aŭtoro) de muziko, precipe en reproduktebla notacio, kiu permesas al aliaj prezenti lian verkon. Tio distingas komponiston de improvizanto.
La pludono de muzikaj verkoj povas okazi ankaŭ tra aŭdo; tio precipe koncernas epokojn, kulturojn kaj stilojn, kiuj ne konas/konis aŭ ne uzas muzikan notacion.
En kelkaj kulturoj oni nomas komponiston, kiu (muzike kaj poezie) verkas kantojn nur por prezenti ilin mem, kantaŭtoro.
Listo de komponistoj.
ja:作曲家ko:작곡가Kategorio:Profesioj
- Francio estis redonita Lorenon post la morto de Stanislas Leczinski, reĝo de Pollando.
- En Francio okazis la aferon pri la Bar kavaliro (Chevalier de la Barre).
Simsboro, Louisiana
Simsboro is a village located in Lincoln Parish, Louisiana. As of the 2000 census, the village had a total population of 684.
Geography
2000
Simsboro is located at 32°32'3" North, 92°47'11" West (32.534169, -92.786417).
According to the United States Census Bureau, the village has a total area of 9.0
Vienna, Louisiana
Vienna is a town located in Lincoln Parish, Louisiana. As of the 2000 census, the town had a total population of 424.
Geography
2000
Vienna is located at 32°36'24" North, 92°39'3" West (32.606779, -92.650746).
According to the United States Census Bureau, the town has a total area of 9.0 Read More...
Albany, Louisiana
Albany is a village located in Livingston Parish, Louisiana. As of the 2000 census, the village had a total population of 865.
Geography
2000
Albany is located at 30°30'12" North, 90°35'2" West (30.503218, -90.583986).
According to the United States Census Bureau, the village has a total area of 2.9
Denham Springs, Louisiana
Denham Springs is a city located in Livingston Parish, Louisiana As Part of the Baton Rouge Metro area (reguardless of parish bountries). As of the 2000 census, the city had a total population of 8,757.
Geography
2000
Denham Springs is located at 30°28'47" North, 90°57'15" West (30.479739, -90.954105).
According to the United St
French Settlement, Louisiana
French Settlement is a village located in Livingston Parish, Louisiana. As of the 2000 census, the village had a total population of 945.
Geography
2000
French Settlement is located at 30°18'16" North, 90°47'56" West (30.304395, -90.798881).
According to the United States Census Bureau, the village has a total area of 7.0
Port Vincent, Louisiana
Port Vincent is a village located in Livingston Parish, Louisiana. As of the 2000 census, the village had a total population of 463.
Geography
2000
Port Vincent is located at 30°20'14" North, 90°50'31" West (30.337250, -90.841927).
According to the United States Census Bureau, the village has a total area of 4.4 Livingston Parish, Louisiana. As of the 2000 census, the town had a total population of 395.
Geography
2000
Springfield is located at 30°25'45" North, 90°32'53" West (30.429173, -90.548065).
According to the United States Census Bureau, the town has a total area of 3.6 Livingston Parish, Louisiana. As of the 2000 census, the town had a total population of 4,801.
Geography
2000
Walker is located at 30°29'22" North, 90°51'46" West (30.489423, -90.862872).
According to the United States Census Bureau, the town has a total area of 14.9
