Home About us Products Services Contact us Bookmark
:: wikimiki.org ::
46-a UK 1961

46-a UK 1961

Esperanto > Kulturo > Kongresoj > UK > 46-a Universala Kongreso de Esperanto ---- 46-a UK 1961, Harrogate, Britio, 1646 partoprenantoj.

Teatraĵoj prezentitaj


- Internacia Arta Teatro
  - Advokata Patleno (Ne nomita aŭtoro), esperantigita de Srdjan FLEGO
  - La homa voĉo de Jean COCTEAU. Rolis Jana RAVŜELJ-FLEGO
  - La respektema p… de Jean-Paul SARTRE UK 61 UK 61 61

Esperanto

Ĉi tiu artikolo temas pri la lingvo. Por aliaj signifoj de la vorto vidu Esperanto (apartigilo). Esperanto (apartigilo) Esperanto estas planlingvo proponita kiel internacia dua lingvo. Ĝin publikigis Ludoviko ZAMENHOF en 1887. La nomo "Esperanto" devenas de lia plumnomo: Doktoro Esperanto — iu kiu esperas, esperas ke lia lingvo fariĝos interlingvo por helpi ĉiujn tra la mondo interparoli. Li ne intencis, ke Esperanto fariĝu la sola lingvo en la mondo, sed simple dua komuna lingvo de ĉiuj. Nuntempe Esperanto estas uzata por multaj aferoj, inkluzive de vojaĝado, korespondado, kultura interŝanĝo, literaturo kaj lingvo-instruado. Ĝi estas la plej multe uzata planlingvo.

Specifaj trajtoj

La strukturoj de Esperanto subtenas la naturan emon de la homa pensado al analogio kaj estas pli trarigardeblaj ol tiuj de la plej multaj etnaj lingvoj. Tre produktiva sistemo de vortfarado garantias jam en frua stadio de la lingvolernado nuancitajn esprimeblecojn. Sekve fruaj sukcesoj emocie motivas la lernanton progresi.
Tial la sama lernintenso ebligas akiri kompareblan lingvan nivelon en ono de la tempo necesa en etna lingvo. Ĝenerale pluraj monatoj da studado de Esperanto egalas kelkajn jarojn da lernado de lingvoj kiel la angla aŭ la franca. Pro la domino de eŭropdevenaj vortradikoj, ekzemple azianoj bezonas pli da lernotempo, tamen malpli ol por alia azia lingvo. En sia fama "Unua Libro" de Esperanto (1887) Zamenhof prezentis la gramatikon per 16 reguloj. (Kiuj kompreneble ne klarigas ĉiujn detalojn de la lingvouzo.) Tiu ĉi gramatiko eniris en la sistemdokumenton "Fundamento de Esperanto", kiu, laŭ decido de la unua Universala Kongreso en 1905, garantiu la kontinuecon de la lingvoevoluo.

Vortprovizo

La vortostoko devenas de diversaj lingvoj. Iuj novaj vortoj estas venintaj el ekstereŭropaj lingvoj kiel la japana, ĉar ili iĝis internaciaj, sed la plejparto venis el la ĉefaj eŭropaj lingvoj - precipe el la latina, la franca, la germana kaj la angla. Pro la internaciemo, multaj etimoj apartenas al pluraj lingvoj eĉ se la konkreta formo en Esperanto similas pli al tiu de unu lingvo.

Etimaj ekzemploj


- el latinidaj lingvoj:
  - el la latina: abio, facila, sed, tamen, okulo, hepato, akvo
  - el la franca: dimanĉo, fermi, ĉe, frapi, ĉevalo, butiko
  - el la itala: ĉielo, fari, voĉo
  - pluraj: facila, fero, tra, verda
- el ĝermanaj lingvoj:
  - el la germana: baldaŭ, bedaŭri, haŭto, jaro, nur
  - el la angla: birdo, mitingo, spite, suno, teamo
  - pluraj: bildo, fiŝo, fremda, grundo, halti, hasti, hundo, ofta, somero, ŝipo, vintro
- el slavaj lingvoj:
  - el la pola: celo, ĉu, krado, luti, moŝto
  - el la rusa: barakti, serpo, vosto
  - pluraj: klopodi, krom, prava
- el pliaj hindeŭropaj lingvoj
  - el la greka: kaj, biologio, politiko
  - el la litova: du, ju, tuj
  - el sanskrito: budho, nirvano
- el aliaj lingvoj
  - el la samea: boaco
  - el la japana: cunamo, haŝio, hajko, utao, zeno
  - el la ĉina: toŭfuo

Principoj de la vortelekto

La tagoj de la semajno estas el la latinidaj lingvoj laŭ la francaj vortoformoj (dimanĉo, lundo, mardo ...), multaj partoj de la korpo laŭ la latinaj (hepato, okulo, brako, koro, reno...), kaj la unuoj de tempo el la ĝermanaj lingvoj laŭ formoj germanaj (jaro, monato, tago...). La nomoj de animaloj kaj vegetaloj ĉefe venas de la sciencaj latinaj nomoj. Kiel jam supre estis videble, multaj vortoj samtempe klarigeblas el diversaj lingvoj. (Vidu en la libro "Etimologia vortaro de Esperanto" de Ebbe VILBORG)
- abdiki laŭ angla, franca, itala kaj latina
- abituriento laŭ germana kaj rusa
- ablativo laŭ latina, angla, itala kaj hispana, sed ĝi ankaŭ estas konata al germana lingvisto kaj lingvoŝatantoj
- funto laŭ pola, rusa, jida kaj germana Plue, Zamenhof zorgeme kreis malgrandan bazon de radikaj vortoj kaj afiksoj per kiu plia multo da vortoj estas konstruita. Pro tio, oni povas esprimi sin flue post lernado de malgranda vortprovizo (eble 500-2000 vortoj kaj afiksoj). Kvankam Zamenhof klopodis internaciigi Esperanton, ĝi estas eŭropeca pro sia vortaro. Tiu trajto ne apartenas sole al Esperanto: la plejmulto de la projektoj de internaciaj lingvoj uzas la eŭropajn komunajn vortojn. La ĉefa diferenco inter Esperanto kaj aliaj planlingvoj devenas de la ne-eŭropeco de la gramatiko, kaj tiun ne-eŭropecon Zamenhof mem agnoskis kiel volan penon de li. La vorteroj kun gramatika funkcio aperas memstare ene de la vortaro, tiel ke ĉiu teksto estas deĉifrebla eĉ sen helpo de aparta gramatika klarigo. Aliflanke, li alkonformigis la gramatikajn vortetojn (interalie la vortfinaĵojn) tiel ke la eŭropanoj eĉ ne bezonu konscii pri tiu ne-eŭropeca gramatiko de Esperanto.

Specifaj vortoj en Esperanto

Ne ĉiuj vortoj de Esperanto havas signifon rekte diveneblan pere de aliaj lingvoj. Kelkaj el ili estas Esperantaj idiotismoj indiĝene naskitaj en Esperantujo, ĉu pro zamenhofa kaprico, ĉu pro natura lingvo-evoluo inter la parolantaro. Laŭforme (rimarku, ke la listo enhavas mikse vortojn tute kutimajn kaj vortojn foje uzatajn sed neoficialajn): :aliĝilo, edzo, espo (slango por Esperanto), ĝi, kabei, nifo (laŭ angla UFO), pli, plej, ujo, zamenhofa. Oni ankaŭ povus aldoni la tabelvortojn kaj la uzon de afiksoj kiel memstaraj vortoj (igi, ilo, ree, umi, ktp.). Foje oni trovas la vortojn aliel, alies, -iĉ-, kaŭ (= kaj + aŭ), kaj ri, sed tiuj ne konformas al la reguloj de la Fundamento. Temas ĉe ili aŭ pri nekonsciaj pekoj kontraŭ la reguloj aŭ pri intencaj reformprojektoj. Laŭsignife: :aligatori, fundamento, memzorganto, necesejo, kajmani, krokodili, krokodilo, fina venko, verda, verdo

Alfabeto kaj ortografio

La literumado aŭ ortografio ankaŭ estas tre simpla: unu sono (fonemo) por unu litero, kaj inverse. Esperanto uzas la latinan alfabeton, sed ĉar la lingvo uzas pli ol 26 sonojn (same kiel la plejmulto da lingvoj), Zamenhof devis inventi novajn literojn: la tiel nomatajn 'ĉapelitajn' literojn. La literoj c, g, h, j, s kaj u, ĉiu havas sian ĉapelitan version. En Esperantlingvaj TTT-paĝoj oni uzas (en 2004) la jenajn manierojn skribi la ĉapelitajn literojn de Esperanto:
- 70%: veraj supersignaj literoj, preskaŭ ĉiam laŭ Unikodo, iafoje laŭ Latino 3: ĉ, ĝ, ĥ, ĵ, ŝ, ŭ.
- 15%: surogate laŭ la H-sistemo: ch, gh, hh, jh, sh, u.
- 15%: surogate laŭ la X-sistemo: cx, gx, hx, jx, sx, ux.

Lingvoevoluo

Kvankam E. montriĝis plene taŭga por la celoj de la internacia komunikado, dum ĝia tuta historio ne mankis proponoj reformi detalojn. En la jaro 1908 el reformprovo rezultis nova lingvo projekto, kaj fine aparta planlingvo: Ido. Kontraste al ĝi Esperanto de 1887 ĝis hodiaŭ evoluis sen radikalaj ŝanĝoj, sed malrapide kaj kontinue. Tiu (iam preskaŭ ne rimarkata, iam akre pridisputata) lingvoŝanĝiĝo ampleksas (krom la ĝenerala kresko de la vortprovizo) interalie la sekvajn tendencojn:
- prefero de mallongaj vortoformoj - ekzemple spontana anstataŭ spontanea
- arkaikiĝo de vortoj (ekz.: pafilego) kaj paralela enuziĝo de novaj (ekz.: kanono)
- nuanciga pliriĉigo de la vortostoko, ekzemple al bleki (= produkti bestosonojn) aldoniĝis tuta listo de verboj por unuopaj bestospecioj
- evoluo de signifodiferenco de paralelaj formoj - ekz.: plaĝo = bordostrio speciale taŭga por bano kaj sunbruniĝo, plej ofte tiucele transformita de homoj; strando = origina, natureca , pli "sovaĝa" bordostrio
- uzo de k (en kelkaj kazoj h) anstataŭ pli frua ĥ, precipe post r.
- ~ ~ de -io anstataŭ -ujo en landnomoj
- pli ofta adverbigo - ekzemploj: lastatempe anst. en la lasta tempo, aviadile anst. per aviadilo, haste kaj laste anst. hastante kaj kiel la lasta
- evito de kompleksaj verboformoj
- uzo de afiksoj kiel memsignifaj vortoj - ekz.: ega, eta, emo, malo, iĝi, estro, estraro, ilo, ilaro, ejo, ismo Proponoj pri reformoj de lingvaj detaloj, estas lastatempe ne malofte diskutataj en la novaĵgrupo soc.culture.esperanto; ekzemple enkonduko de nova triapersona ununombra pronomo sekse neŭtra (ri, ŝli) aŭ konsekvenca uzo de ĝi en tiu rolo. (
- ) Kvazaŭ-arĥaikaĵo, tre malofte uzata.
(
  - ) La seksindiferenta (neŭtra laŭ PIV difinebla kiel prezentanta neniun difinitan sekson) pronomo »ĝi« povas esti (laŭ la ekzemploj el la Fundamento de Esperanto) uzata por objektoj aŭ kiel senseksa triapersona pronomo por vivantaj kreaĵoj kiel homoj. Tamen ĝi plej ofte estas uzata nur por aĵo, besto aŭ infaneto.
(
    - ) Uzebla nur por la tria persono.

Parolantaro

La nombro de Esperanto-parolantoj estas nekonata. Nur eblas taksoj. La plej multaj varias inter 100 mil kaj 1,5 milionoj.
Kelkaj parolas eĉ pri pluraj milionoj, sed tiam supozeble temas pri ĉiuj homoj, kiuj iam informiĝis pri bazaj elementoj de la lingvo, eble eklernis ĝin, ankoraŭ rememoras kelkajn vortojn, sed fakte ne scipovas praktike utiligi la lingvon. Se la kriterio estu tute flua altanivela lingvouzo, komparebla al denaska nivelo en aliaj lingvoj la taksoj eĉ reduktiĝas je unu aŭ kelkaj dekmiloj. (>pliaj informoj) Inter la planlingvoj (ekzemple, Interlingvao kaj Loĵbano), Esperanto estas la plej uzata kaj la sola kun evoluintaj daŭraj aplikoj en preskaŭ ĉiuj vivosferoj. Interlingvao, la ĉefa konkuranto de Esperanto inter la planlingvoj, havas ĉirkaŭ mil parolantojn.

Movado

La ĉefa tutmonda Esperanto-organizaĵo estas la Universala Esperanto-Asocio. Ĝi jam de kelkaj jardekoj kunrilatas kun Unuiĝintaj Nacioj. Unesko (Organizaĵo de la Unuiĝintaj Nacioj pri Edukado, Scienco kaj Kulturo) adoptis [http://e.euroscola.free.fr/unesko.htm du rezoluciojn] favorajn al Esperanto (1954 kaj 1985), per kiuj ĝi agnoskas la indajn atingaĵojn de Esperanto kaj instigas ĝian utiligon. Sed, malsimile al la latina en mezepoka Eŭropo kaj la angla en nia jarcento, bazo de lernejoj, universitatoj kaj lernolibroj mankas al Esperanto. La plej fama simbolo de Esperanto estas la kvinpinta verda stelo, kiu simbolas la esperon (verdo estas koloro de espero) sur la kvin kontinentoj, kaj kiu ankaŭ ornamas la Esperantan flagon.

Kulturo

Esperanto havas literaturon, parte originalan, parte tradukitan el naciaj lingvoj (kaj parte eĉ surretan). Bedaŭrinde, malmultas esperantaj verkoj tradukitaj al naciaj lingvoj, kaj do la ekstermovada publiko ne povas facile legi ilin. Ĝi ankaŭ havas muzikon, gazetojn, organizojn, kaj dissendojn per radio en Esperanto.

Famaj aŭtoroj de verkoj en Esperanto

Ankaŭ vidu

Esperanto kaj internacia uzo por pagata laboro

?

Esperanto kaj firmaoj


- KAVA-PECH

Eksteraj ligoj


- [http://esperanto.net/ Multlingva Informcentro pri Esperanto] en 60 lingvoj
- [http://uea.org/dokumentoj/bibliografioj.html Terminaroj ĉe UEA]
- [http://www.geocities.com/origlit/lit/index.html Datumbazo de originalaj Esperanto-verkaĵoj kaj aŭtoroj], kun biografioj kaj bildoj
- [http://upload.wikimedia.org/wikipedia/eo/c/c3/Radiopolonia_20nov2004.OGG Intervjuo al ĉina esperantistino], kiu priskribas, kiel malfacila estas esperanto por ĉino (sondosiero).
- [http://it.groups.yahoo.com/group/ni_parolas_esperante Diskutgrupo "Ni parolas Esperante"]

Kritikoj


- [http://www.xibalba.demon.co.uk/jbr/ranto/ Esperantokritika paĝaro] (anglalingve)
- [http://www.rickharrison.com/language/bloated.html Ĉu la Esperanta vortaro estas tro vasta?] (anglalingve) Kategorio:Planlingvoj Kategorio:Esperantidoj als:Esperanto ja:エスペラント ko:에스페란토 ms:Bahasa Esperanto simple:Esperanto th:ภาษาเอสปรานโต zh-min-nan:Sè-kài-gí

Esperanto-kongresoj

Esperanto > Esperanta kulturo > Esperanto-renkontiĝo ---- Esperanto-renkontiĝo estas aranĝo, kie ĉiuj partoprenantoj praktikas Esperanton.

Kongresoj:


- Universala Kongreso de Esperanto (UK aŭ UKE)
- Azia Kongreso de Esperanto (AKE)
- Tut-Amerika Kongreso Esperanta (TAKE)
- Kongreso de SAT

Naciaj:


- KEFO (Francio)
- Landa kongreso de la Esperanto-Ligo por Norda Ameriko

Junularaj


- Bretona Bubado
- Esperanto ĉe Interreto
- Euroscola-en-Esperanto
- Festo en Francio
- Internacia Junulara Festivalo (IJF) en Italio
- Internacia Junulara Kongreso (IJK)
- Internacia Junulara Semajno (IJS) en Hungario
- Internacia Seminario (IS) en Germanio
- Junulara Esperantista Semajnfino (JES) en Usono
- Kafoklaĉa Internacia Somera Renkontiĝo (KISO)
- Komuna Seminario en Azio
- Memzorga Lagumado (MELA)
- Montkabana renkontiĝo (MKR)
- Okcidenta somera esperantista tendaro (OkSEJT)
- Pluezek
- PSKK en Flandrio - Belgio
- TEJO-Seminario

Familiaj aŭ Infanaj


- Internacia Festivalo (IF)
- Internacia Infana Kongreseto (IIK)
- Printempa Semajno Internacia (PSI) en Germanio
- Renkontiĝo de Esperantistaj Familioj (REF)
- Berlina Arbara Renkontiĝo (BARO) en Germanio inter Hannover kaj Hameln

Kulturaj


- Internacia Literatura Forumo (ILF)
- Kultura Arta Festivalo de Esperanto (KAFE)
- Artaj Konfrontoj en Esperanto (ARKONES)
- Kultura Esperanto-Festivalo (KEF)
- Esperanto Lingvo Arta (EoLA)
- Mediteranea Konferenco de Esperantologio (MKE)

Kursoj


- Aŭstralia Esperanto-Somerkursaro
- Kultura Centro Esperantista (KCE)
- Nord-Amerika Somera Kursaro (NASK)
- Transjara Kurskunveno de Esperanto (de la Esperanto-Propaganda Asocio de Oomoto)

Aliaj Okazaĵoj


- Kulturaj Monatfinoj de KCE
- Malferma Tago de la centra oficejo de UEA
- Internaciaj Renkontoj de Pluezek

Eksteraj Ligoj


- [http://www.uea.org/dokumentoj/kongresa_regularo.html Kongresa Regularo de UEA]
- [http://www.pobox.com/~jimhenry/esp/esma/planoj.htm Kongresa Manlibro de ELNA] Renkontiĝo Renkontiĝo Renkontiĝo

Universala Kongreso de Esperanto

Esperanto > Esperanta kulturo > Esperanto-Kongresoj > Universala Kongreso de Esperanto ---- Universala Kongreso de Esperanto (UK) estas, laŭ la Jarlibro de UEA, internacia manifestacio de la esperantistaro, organizata de UEA. Ĝi estas kulturfesto, tutmovada forumo, turisma festo kaj laborkunveno de la organoj de UEA. UEA okazigas la Kongreson ĉiujare en malsama lando, provante respekti la geografian distribuon kaj organizajn fortojn de la movado. Pri la loko de la kongreso decidas la Estraro de UEA. Gravan rolon ludas ankaŭ la Ĝenerala Direktoro de UEA, kiu subskribas la koncernajn dokumentojn, sed la ĉiutagan laboron pri la UK faras Konstanta Kongresa Sekretario, oficisto de UEA en Roterdamo. En la kongres-urbo mem agadas la Loka Kongresa Komitato. La kongresoj estas similaj, sed kompreneble varias de jaro al jaro. En UK estas:
- klerigaj programeroj, kiel prelegoj kaj debatoj pri la Kongresa Temo, la Internacia Kongresa Universitato, kaj prelegoj pri la kongresa lando.
- distraj kaj artaj programeroj, kiel la nacia kaj internacia vesperoj, koncertoj, teatraj prezentoj, balo, kaj la Belartaj Konkursoj.
- organizaj kunsidoj, de la organoj de UEA, de fakaj asocioj de UEA, kaj de aliaj Esperantaj asocioj.
- Tagoj de la Libro, de la Lernejo, de la Paco.
- libroservo.
- prezentaĵoj de movadaj aktivaĵoj en ĉiuj sferoj de la vivo. La UK celas esti revuo de la Esperanto-movado en ĝia tuta amplekso, kaj laŭeble diskonigi Esperanton al neesperantistoj. Specialaj kasoj akceptas donacojn de kongresanoj kaj aliaj Esperantistoj. Donacoj, kiuj atingas la Centran Oficejon de UEA antaŭ la somero, estas rekonataj en la Kongresa Libro. La kasoj en 2001 estis Blindula (por helpi la blindulan Esperanto-movadon), Gepatra (por subvencii la Infanan Kongreseton, Tria Mondo (por subvencii partoprenon de triamondaj esperantistoj), kaj la Ĝenerala Kaso (por ĝenerale apogi la organizadon de la UK). La kvindekjaran jubileon de la UK oni festis dum la 40-a UK 1955 en la itala Bolonjo, kiu komencis tiam urboĝemeliĝon kun Boulogne-sur-Mer. En marto 2005 okazis kongreso en Boulogne-sur-Mer kiu rememorigis pri la 1-a UK 1905 cent jarojn antaŭe.

Listo de la ĝisnunaj kaj planitaj UK-oj

Eksteraj Ligiloj

[http://www.uea.org/kongresoj/index.html Informoj] de UEA pri la UK-oj

Literaturo


- Ziko Marcus SIKOSEK: Sed homoj kun homoj. Universalaj Kongresoj de Esperanto 1905-2005, UEA: Rotterdam 2005, 217 p. Kategorio:Esperanto-movado
-

Harrogate

Harrogate estas banurbo en la angla provinco North Yorkshire. Loĝantaro - 70 000 Ĝi estas bonkonata kiel konferenc-urbo. La konferencoj de la plej gravaj politikaj partioj, sindikatoj kaj komercaj foiroj ofte vizitas la urbon ĉar troviĝas multe da bonaj hoteloj kaj la konferencejoj estas grandaj kaj modernaj. Urbo de la 46-a UK 1961.

Britio

Tiu ĉi artikolo traktas la regnon entenantan Anglion, Skotlandon, Kimrion kaj Nord-Irlandon. Ankaŭ, en historio, aliaj ŝtatoj nomiĝis "Unuiĝinta Regno" (ekz. Unuiĝinta Regno de Portugalio, Brazilo kaj Algarvo). Vidu ankaŭ Britio (apartigilo). ---- Geografio > Eŭropo > Unuiĝinta Reĝlando < Historio ---- La Unuiĝinta Reĝlando de Granda Britio kaj Nord-Irlando (aŭ Unuiĝinta Reĝlando; oni kutime sed fakte malprecize mallongigas al Britio) estas lando en Okcidenta Eŭropo, sur la insuloj Granda Britio kaj Irlando (norda parto), kune kun kelkaj insuletoj. Ĝi prezentas politikan union de Anglio, Skotlando, Kimrio kaj Nord-Irlando. Ligitaj al la Unuiĝinta Reĝlando estas la Manikinsuloj kaj Manksinsulo. La Britaj Insuloj, nuntempe kelkfoje nomataj la Insuloj de la Nord-Atlantiko (IONA), konsistas el Britio, Irlando, Manksinsulo kaj multaj aliaj insuletoj ĉirkaŭaj. La Manikinsuloj apud Francio apartenas al la reĝoj de Anglio kiel dukoj de Normandio, sed ili ne estas partoj de la Unuiĝinta Regno. En la jaro 1921, la plejmulto de Irlando sendependiĝis kiel la Respubliko de Irlando, kaj nun nur ses provinceroj, aŭ graflandoj (The Six Counties) en la nordorienta parto de la insulo daŭre apartenas al la Unuiĝita Reĝlando. La insulo Britio mem (Great Britain aŭ Britain angle) havas areon da 229.893 km2, kaj estas la oka plej granda insulo en la mondo. La loĝantaro de la Regno en 2001 estis 59.508.382, kaj ĝia areo estas 244.100 km2. La ĉefurbo estas Londono, kaj la regnestrino estas la reĝino Elizabeth la 2-a . Pro ĝia mara potenco kaj ĝia industria produktado, la Unuiĝinta Reĝlando antaŭ 1945 havis koloniojn en ĉiuj kontinentoj. Antaŭe, preskaŭ kvarono de la mondloĝantaro loĝis en la vasta Brita Imperio. Hodiaŭ, la imperio preskaŭ ne ekzistas, sed multaj el la iamaj kolonioj restas membroj de la malplifortega internacia asocio, la Komunumo de Nacioj (Commonwealth of Nations angle, antaŭe British Commonwealth of Nations). ---- Vidu ankaŭ:
- Britio (terminaro)
- La insulo de Granda Britio
- Esperanto-movado
- Britaj ĉefministroj
- Listo de britaj reĝoj
- Listo de urboj de Britio
- Loka regado kaj administrado en Britio
- Loka regado kaj administrado en Kimrio
- Loka regado kaj administrado en Nord-Irlando
- Loka regado kaj administrado en Skotlando
- Domesday Book
- Sutton Hoo Kategorio:Britio als:Grossbritannien und Nordirland ja:イギリス ko:영국 ms:United Kingdom simple:United Kingdom th:สหราชอาณาจักร zh-min-nan:Liân-ha̍p Ông-kok

Internacia Arta Teatro

Esperanta Kulturo > Esperanta Teatro > Internacia Arta Teatro ---- Internacia Arta Teatro funkciis de 1957 ĝis 1969 sub gvido de Srdjan FLEGO. Ĝi konsistis el geaktoroj el diversaj landoj. La Internacia Arta Teatro preparadis en Rovinj (Istrio, Kroatio) siajn prezentadojn por E-aj kongresoj; la aktoroj kroataj kaj alilandaj renkontiĝadis kun Srdjan FLEGO, la reĝisoro kaj direktoro de la Internacia Esperanta Teatro kaj okazigis kelkajn provojn. IAT fondiĝis en 1957 en Parizo. La repertuaro entenis verkojn de Anton ĈEĤOV, Jean COCTEAU kaj Jean-Paul SARTRE. IAT prezentiĝis en ĉiuj UK-oj de 1957 ĝis 1969 krom la 50a en Tokio
- 42-a UK 1957, Marsejlo, Francio
  - Pri la malutilo de la tabako de Anton ĈEĤOV, Rolis Srdjan FLEGO
- 43-a UK 1958, Majenco, Germanio
  - Reaperantoj de Henrik IBSEN. Rolis Srdjan FLEGO, Mladen ŜERMENT, Mira ZUPAN, Roswitha LINSTHOTEN, Jana RAVŜELJ-FLEGO, Jean-Louis ROUSSEAU
  - La analfabeto de Branislav NUŜIĈ.
- 44-a UK 1959, Varsovio, Pollando
  - La friponaĵoj de Skapeno de Molière, esperantigita de Srdjan FLEGO kaj Jana RAVŜELJ-FLEGO
- 45-a UK 1960, Bruselo, Belgio
  - Kurioza okazaĵo de Carlo GOLDONI
  - La friponaĵoj de Skapeno de Molière. Aliĝis Roseline JULIEN, Eta BARTOLAZZI, Emil GLAD, Philippe BONNARD
- 46-a UK 1961, Harrogate, Britio
  - Advokata Patleno (Ne nomita aŭtoro), esperantigita de Srdjan FLEGO
  - La homa voĉo de Jean COCTEAU. Rolis Jana RAVŜELJ-FLEGO
  - La respektema p… de Jean-Paul SARTRE
- 47-a UK 1962, Kopenhago, Danio
  - Maneken-Parado de Marjorie BOULTON.
  - La homa voĉo de Jean COCTEAU. Rolis Jana RAVŜELJ-FLEGO
  - La respektema p… de Jean-Paul SARTRE. Rolis i.a. Eta BARTOLAZZI, Jana RAVŜELJ-FLEGO
  - Onklo Maroje de Marin DRZIĈ. Ĉefrolis Mladen ŜERMENT
- 48-a UK 1963, Sofio, Bulgario
  - Pri la malutilo de la tabako de Anton ĈEĤOV, Rolis Srdjan FLEGO
  - La homa voĉo de Jean COCTEAU. Rolis Jana RAVŜELJ-FLEGO
  - Sen eliro de Jean-Paul SARTRE. Rolis i.a. Mira ZUPAN, Srdjan FLEGO Liljana GEINER.
  - Hanibalo de Vanĉa KLJAKOVIĈ. Rolis Fahro KONJHODZIĈ, Mato ERGOVIĈ, Bozena DERMIT.
  - Malfacila elekto (nenomita aŭtoro)
  - Vilhelmo la konkeranto de Vanĉa KLJAKOVIĈ. Rolis Stane STAREŜINIĈ, Silva FULGOSI.
- 49-a UK 1964, Hago, Nederlando
  - La amo de Don Perlimplino, Federico GARCIA LORCA.
  - Edziĝpropono de Anton ĈEĤOV. Gastrolis Belka BELEVA kaj Anani ANEV el Bulgara Esperanto-Teatro (BET). Reĝisoris kaj ĉefrolis Srdjan FLEGO.
  - Hanibalo de Vanĉa KLJAKOVIĈ. Rolis Fabijan ŜAVAGOVIĈ, Bozena DERMIT, Mato ERGOVIĈ,
  - Sen eliro de Jean-Paul SARTRE. Rolis i.a. Mira ZUPAN, Srdjan FLEGO Liljana GEINER.
  - La leciono de Eugène IONESCO. Ĉefrolis Srdjan FLEGO, Jana RAVŜELJ-FLEGO.
  - La morto de Lia Ekselenco de Marijan MATKOVIĈ Rolis de Srdjan FLEGO , Jana RAVŜELJ-FLEGO, Mladen ŜERMENT kaj Silva FULGOSI
- 50-a UK 1965, Tokio, Japanio
  - IAT ne prezentiĝis
- 51-a UK 1966, Budapeŝto, Hungario
  - La unua paŝo de Ferenc MOLNAR. Rolis Mladen ŜERMENT.
  - La holanda pupo de Julio BAGHY. Rolis Zdenka HERŜAK.
  - La morto de Lia Ekselenco de Marijan MATKOVIĈ Rolis Srdjan FLEGO , Jana RAVŜELJ-FLEGO, Mladen ŜERMENT kaj Silva FULGOSI
  - Pri la malutilo de la tabako de Anton ĈEĤOV. Rolis Srdjan FLEGO
  - Homo kun la floro en-buŝe de Luigi PIRANDELLO. Rolis Mladen ŜERMENT
- 52-a UK 1967, Roterdamo, Nederlando
  - Taso da kafo de Ivan CANKAR. Rolis Srdjan FLEGO.
  - La leciono de Eugène IONESCO. Ĉefrolis Srdjan FLEGO , Jana RAVŜELJ-FLEGO.
  - Batalo ĉe kaldrono de Branko ĈOPIĈ.
  - Bona leciono de Arkadij AVERĈENKO. Kunludis du aktoroj el Studenta Esperanto-klubo en Zagrebo.
  - La holanda pupo de Julio BAGHY. Rolis Zdenka HERŜAK.
- 53-a UK 1968, Madrido, Hispanio
  - La analfabeto de Branislav NUŜIĈ. Rolis Jure LIPOVAC, Vlado KOVAĈIĈ, Mladen ŜERMENT
  - Malfacila elekto (nenomita aŭtoro)
  - Bela indiferentulo de Jean COCTEAU. Rolis Jana RAVŜELJ-FLEGO.
  - Taso da kafo de Ivan CANKAR. Rolis Srdjan FLEGO.
  - Homo kun la floro en-buŝe de Luigi PIRANDELLO. Rolis Mladen ŜERMENT
  - Maskerado de Miroslav KRLEZA. Rolis KOVAĈIĈEVIĈ, Jure LIPOVAC, Srdjan FLEGO.
  - Maneken-Parado de Marjorie BOULTON.
- 54-a UK 1969, Helsinko, Finlando
  - Vilhelmo la konkeranto de Vanĉa KLJAKOVIĈ. Rolis Ivan ROGULJA, Silva FULGOSI.
  - Aparta ĉambro de Calude SAN.
  - Hotelo de Pepo Bandiĉ de Branko ĈOPIĈ. Gastrolis Belka BELEVA kaj Anani ANEV el Bulgara Esperanto-Teatro (BET). Reĝisoris Srdjan FLEGO.
  - La sonoriloj de Smiljan ROZMAN. Rolis Mladen ŜERMENT Laŭ Skize pri Esperanto-Teatro de Zofia Banet FORNALOWA Kategorio:Esperanto-teatro

Srdjan FLEGO

Esperanto > Esperanta Kulturo > Esperanta Teatro > Srdjan FLEGO Srdjan FLEGO estis esperanto-aktoro kaj reĝisoro. Li estis la gvidanto de Internacia Arta Teatro kun Jana FLEGO. Li rolis en la filmo Angoroj. Flego Srdjan

Jean COCTEAU

Literaturo > Franclingva literaturo > Jean COCTEAU < Franca Lingvo -----
Dosiero:JeanCocteau.gif
- Jean Cocteau -
JEAN COCTEAU (Ĵan KOKTO)(naskiĝis la 5-an de julio, 1889, mortis la 11-an de oktobro, 1963) estis franca artisto de poezio, grafiko, teatro, kaj kino.

En Esperanto aperis kaj estis surscenigitaj:


- La homa voĉo (la Voix humaine) prezentita de Jana FLEGO, Solen'
- La bela indiferentulo (Le bel indifférent) prezentita de Jadwiga GIBCZYŃSKA, Solen'
- Fatomaŝino (La machine infernale) prezentita de TESPA

Eksteraj ligoj

Troviĝas sur la reto abunda materialo pri la artisto kaj ties verko.
- Pri Cocteau :
  - http://perso.club-internet.fr/leonicat/cocteau/cocteau.htm
  - http://alor.univ-montp3.fr/XXESUPV/cocteau/
- Biografioj :
  - http://membres.lycos.fr/ericd/Mylene/Beyond2/JeanCocteau/CoctBio.html
  - http://perso.wanadoo.fr/cl/cocteau.htm
  - [http://www.kirjasto.sci.fi/cocteau.htm] (en)
  - [http://www.studiocleo.com/librarie/cocteau/cocteau.html] (en)
  - [http://www.epdlp.com/cocteau.html Cocteau: El poder de la palabra] (es)
  - [http://franceweb.fr/poesie/cocto2.htm Cocteau] laŭ Jean-Pierre ROSNAY
- La grafika verkaro :
  - [http://www.cocteau-art.com/ La grafika verkaro] (fr kaj en) Cocteau Jean COCTEAU JEAN COCTEAU JEAN ja:ジャン・コクトー

Jana FLEGO

Esperanto > Esperanta Kulturo > Esperanta Teatro > Jana RAVŜELJ-FLEGO ---- Aktorino. Gvidantino de Internacia Arta Teatro kun Srdjan FLEGO. Ŝi rolis en la filmo Angoroj. Flego Jana Flego, Jana

Jean-Paul SARTRE

Filozofio Jean-Paul SARTRE (21-a de junio 1905 en Parizo , 15-a de aprilo 1980 en Parizo) estis filozofo kaj franca verkisto. Li estas la plej tipa reprezentanto de ateisma Ekzistencialismo. Li estis amato de franca skribisto Simone DeBEAOVIR, kvankam ili neniam loĝis unu kun la alia, kaj ili komunikis per leteroj. Listo de verkoj:

- L'imagination (1936)
- La nausée (1938)
- Le mur (1939)
- L'imaginaire (1940)
- Les mouches (1943)
- L'être et le néant (1943)
- Huis clos (1945)
- Les chemins de la liberté (1945)
- L'existentialisme est un humanisme (1945)
- Morts sans sépulture (1946)
- La P... respectueuse (1947)
- Baudelaire (1947)
- Les Mains sales (1948)
- Le diable et le bon dieu (1951)
- Critique de la raison dialectique (1960)
- Les Mots (1964)
- Situations (1947-1965)
- L'Idiot de la famille (1971-1972) pri Gustave FLAUBERT
- Cahiers pour une morale (postmorta, eldonita en 1983) Sartre, Jean-Paul SARTRE JEAN-PAUL ja:ジャン＝ポール・サルトル ko:장 폴 사르트르 th:ฌอง ปอล ซาร์ต

Kategorio:Esperanto-movado

Tiu kategorio temas pri la Esperanto-movado. Movado

Kategorio:Universala Kongreso de Esperanto

Tiu kategorio temas pri la Universalaj Kongresoj de Esperanto Universalaj_Kongresoj_de_Esperanto Universalaj_Kongresoj_de_Esperanto Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj

Hellig gral

Ordet gral er ikke fuldstændigt forklaret, etymologisk set, men man er nået så langt, at det må være det occitanske grazal eller tidligt franske graal, der begge betyder "kar" eller "fad". Det er mere usikkert, om man kan gå længere tilbage og lade det stamme fra græsk krater = "vinblandingskar", som så over latin cratalis/gradalis = "kar", "fad" eller "bæger" kan være nået til de franske lande. Den hellige gral er et magisk bæger, der ifølge legenden blev brugt af Jesus Kristus ved den sidste nadver og senere til at opsamle hans blod i under korsfæstelsen. I sagnkredsen om Kong Arthur er gralen den genstand, som ridderne af det runde bord stræber efter at finde. Jagten på den hellige gral kan muligvis ses som et litterært billede på kristen stræben, eller ligefrem på korstogene. Samtidig har gralen tydelige hedenske forbilleder i kelternes hellige kar, hvoraf Gundestrupkarret der er fundet her i Danmark, er det smukkeste eksempel. Kelterne brugte hellige kar i religiøse ceremonier helt tilbage i bronzealderen.

Gralen i moderne litteratur

Gralsmotivet er benyttet i adskillige bøger, således senest i Dan Browns Da Vinci Mysteriet.

Se også


- Religion | Emma Jung

Eksterne henvisninger


- [http://home6.inet.tele.dk/hon/gral/kronik.htm Parzival og den hellige gral]
- [http://www.usao.edu/~facshaferi/GRAIL.HTML The Holy Grail] Kategori:Middelalder Kategori:Mytologi ja:聖杯

Nurkowanie encyklopedia Online Casinos Prague hotels realplayer










































:: RELATED NEWS ::


Allerød
Allerød é um município da Dinamarca, localizado na região oriental, no condado de Frederiksborg. O município tem uma área de 67 km² e uma população de 23 425 habitantes, segundo o censo de 2004.

Fredensborg-Humlebæk
Fredensborg-Humlebæk é um município da Dinamarca, localizado na região oriental, no condado de Frederiksborg. O município tem uma área de 72 km² e uma população de 19 978 habitantes, segundo o censo de 2004
Frederiksværk
Frederiksværk é um município da Dinamarca, localizado na região oriental, no condado de Frederiksborg. O município tem uma área de 90 km² e uma população de 20 324 habitantes, segundo o censo de 2004.
Græsted-Gilleleje
Græsted-Gilleleje é um município da Dinamarca, localizado na região oriental, no condado de Frederiksborg. O município tem uma área de 134 km² e uma população de 20 996 habitantes, segundo o censo de 2004
Hillerød
Hillerød é um município da Dinamarca, localizado na região oriental, no condado de Frederiksborg. O município tem uma área de 133 km² e uma população de 37 176 habitantes, segundo o censo de 2003.


Hundested
Hundested é um município da Dinamarca, localizado na região oriental, no condado de Frederiksborg. O município tem uma área de 32 km² e uma população de 9 765 habitantes, segundo o censo de 2004.

All Rights Reserved 2005 wikimiki.org