:: wikimiki.org ::

Aelita

Aelita

EdE-A > Aelita < Scienc-fikcio Aelita aŭ la Marso formortanta (ruse Аэлита) estas romano de Alekseo Tolstoj. "La vigla fantazio de la eminenta verkisto venkas la spacon, la tempon kaj flugigas nin per sia raketa aerŝipo sur Marson. La stilo estas senriproĉa". (Jobo, Hungara Heroldo, 1929, A. 2.) La libro inspiris la unuan grandan filmon sovetian en 1924. El la rusa tradukis E. Pil 1928, 200 paĝoj. Ilustrita de Geo SCHMIDT. - Horrem bei Köln: Heroldo de Esperanto. Reeldono en Niĵnij Novgorod: Akileo, 2000. - 143 paĝoj).

Ekstera ligo

- [http://akas.imdb.com/Title?0014646 Aelita (1924)] en IMDB. Angle. Kategorio:Kino

Enciklopedio de Esperanto - A

Jen kapvortoj de Enciklopedio de Esperanto. Multaj artikoloj ne estas la originalaj, sed estis redaktita aŭ eĉ originale de la Vikipedio.
- Simon AARSE
- Georgo ABAŜIDZE
- M. ABESGUS
- Abismoj
- Aborta rimo
- Abstinenculoj
- Ada
- Eŭgeno ADAM
- Z. ADAM
- Alfred John ADAMS
- William George ADAMS
- Einar ADAMSON
- Hendrik ADAMSON
- Adasismo
- Claes A. ADELSKÖLD
- Adresaroj
- Adresaro de Esperantistoj
- Adreslibro de Pollandaj Esperantistoj
- AEA
- AED
- AELA
- Aelita
- Afriko
- Alfred AGACHE
- Aglutina karaktero de Esperanto
- A. AGORIĈ
- Léon AGOURTINE
- Arvid AGREN
- José AGUILAR BLANCH
- Juan AGUILO VALENTI
- Per AHLBERG
- Fritiof AHNFELDT
- Susumu AIBARA
- Eŭgéne AISBERG
- Roman AIZA
- Jules AIZIERE
- Aleksandrs AIZPUTITIS
- Kola AJAYI
- Akademio
- Akbar
- AKITA TOKUZU
- AKLE
- Georgi AKTARĜIEV
- Aktuaroj
- Akuzativo kun infinitivo
- Josep ALBAGÉS VENTURA
- Albanujo
- Jouke ALBERDA
- Sebastià ALBERICH JOFRE
- Albumo de konataj Esperantistoj
- Aldono al la Dua Libro
- G. ALDRIDGE
- Alegorioj el la naturo
- Alberto ALESSIO
- Al Eterna Paco
- Frederick William ALEXANDER
- Jozefo ALFUS
- Alĝerio
- Aline
- Hendrik Walter ALINGS
- Al la fratoj
- ALLE
- J. ALLUM
- Bernardino d' ALMEIDA MARTINS
- Gabriel ALOMAR SERRAGUT
- Vicente ALONSO SANZ
- Adolf ALTENBURGER
- Al Torento
- Joan AMADES GELATS
- Amaj Poemoj
- Ama Stelaro
- Amerika Esperantisto
- Amerika Filozofia Societo
- Ameriko
- Amfitriono
- Amo estas pli forta ol morto
- Amo kaj Poezio
- Otto ÁMON
- Amsterdam
- Analiza Historio de la Esperanto-Movado
- Axel ANDERSEN
- Euphemia ANDERSON
- John ANDERSON
- Erik Emanuel ANDERSSON
- Drag ANDONOVIĈ
- Andrej Petroviĉ ANDREJEV
- Anekdotaro
- José ANGLADA
- Anglic
- Anglujo
- Anni kaj Montmartre
- Ano de l' ringludo
- Anstataŭa Edzino
- Antaŭen Esperantistoj
- Antaŭen kun kredo
- Antologioj en Esperanto
- Werner ANTTILA
- Antwerpen
- Aoro
- APA
- Jakob David APPLEBAUM
- Michele ARABENO
- Arabujo
- Ernest ARCHDEACON
- Argentina Esperantisto
- Argentino
- Paul ARISTE
- Miĥail ARNAUDOV
- Arne ARNESSEN
- Georg ARNHOLD
- Heinrich Gustav ARNHOLD
- Jozefo ARTIGAS LASALA
- René ARTIGUES
- Artikolo
- Max Erik ARVISTO
- Erin ASAL
- Joseph ASHBY
- Archibald John ASHLEY
- Asocio de Esperantistaj Libro-Amikoj
- Aspazio
- D. Atanas ATANASOV
- Georgi ATANASOV
- Ateistoj
- Atta Troll
- Aŭroro
- Vilmos AUSTERLITZ
- Aŭstralio: Lando kaj Popolo
- Aŭstralio
- Aŭstria Esperantisto
- Aŭstrio
- Aviado
- Georges AVRIL
- Camille AYMONIER
- Azio
- Francisko AZORIN IZQUIERDO Enciklopedio de Esperanto A A

Rusa lingvo

Lingvistiko > Lingvo > Lingvaj Familioj > Hindeŭropa lingvaro > Slava lingvaro > Orienta slava lingvaro > Rusa lingvo ---- Orienta slava lingvaro Rusa lingvo (ruse: русский язык) estas la nacia lingvo de Rusio. Ĝi estas la plej vaste parolata slava lingvo kaj la kvara plej granda lingvo en la mondo (ĉ. 285 mln. parolantoj tutmonde) post la ĉina, la angla kaj la hispana. La rusa estas unu el la oficialaj lingvoj de Unuiĝintaj Nacioj kaj plu rolas gravan rolon kiel helplingvo en internaciaj rilatoj. En multaj lokoj, ene de Rusio (ekzemple en multlingva Dagestano) kaj ankaŭ ekster ĝi, la rusa servas kiel interlingva komunikilo. Ĝi estas la dua lingvo por kelkdek milionoj da parolantoj. La rusa estas precipe parolata en Rusio kaj en la aliaj landoj de la eks-Sovetio, kaj estis vaste instruata en la lernejoj de ĉiuj landoj de la Varsovia Pakto. Malgraŭ la vera lingva demokratio de la 1920-aj jaroj, en la sovetia periodo post la Dua Mondmilito la rusa lingvo estis forte trudata malfavorigante la lokajn naciajn lingvojn. Tia politiko kaŭzis en multaj regionoj "lingvan ŝanĝon" — la loka lingvo iĝis la dua, sed la fakta denaska por novaj generacioj estas rusa. Kvankam la plejmulto el la sendependaj landoj de la eks-Sovetio nun favoras siajn lingvojn, la rusa restas vaste parolata tie kaj estas uzata por komunikado inter tiuj landoj. La rusan oni skribas per la cirila alfabeto.

Vortaroj

Vidu Esperanto-rusa vortaro.

Influoj al Esperanto

Ĉar Zamenhof mem kaj pluraj pioniroj de la movado estis ruslingvanoj, la rusa influis la Internacian Lingvon Esperanto, kaj leksike kaj sintakse. Jen kelkaj ekzemploj por la leksika influo:
барахтаться [baraĥtat'sja] > barakti, бант [bant] > banto, кроме [krom'i] > krom

Ligoj

[http://e-novosti.info/forumo/ Tre aktiva dulingva rusa-Esperanta forumo ĉe e-novosti.info] (multaj temoj pri la rusa kaj aliaj slavaj lingvoj) [http://gramota.ru Gramota.ru: granda ruslingva servilo pri la rusa lingvo] Kategorio:Slava lingvaro ja:ロシア語 ko:러시아어 ms:Bahasa Russia simple:Russian language th:ภาษารัสเซีย

Marso

Vidu ankaŭ dio Marso. Ne konfuzu ĝin kun mardo aŭ marto. ----

Nomo: Marso (Sol IV)
Diametro: 6794 km
Maso: 0,64219 . 10²⁴ kg (0,107 da tero)
Loko: la 4-a planedo, 227,94 milionoj km for de la Suno (1,52 AU).
Tago: 88 642,6 s (24h 37m 22,6s)
Jaro: 59,355 Ms (686,98 tertagoj)
Gravito: 3,7 m/s² (0,38 da tergravito)
Temperaturo: 190 K – 240 K
Atmosfero: 95% karbona dioksido, 3% nitrogeno, 1,6% argono (premo: 7 mb)
Koloro: ruĝa (hejmo de giganta, ruĝa porko, laŭ melanezianoj)
Lunoj: 2: Fobo, Dejmo
Eltrovinto: antikvulo
Naskiĝtago: antaŭ 4,6 miliardoj da jaroj.
Nuna loko en la Zodiako: Virgo (decembro 2002)

Marso, frato de Tero kaj Venuso, estas malgranda, malvarma, dezerta mondo. Simile al Tero, ĝia tago daŭras 24,6 horoj, ĝi havas sezonojn, polusan glacion kaj eble iam havis riverojn kaj grandan maron. Aliflanke, Marso estas multe pli malgranda ol Tero, tial ĝi ne povas teni sufiĉan aeron, sub sia roza ĉielo, por varmigi sin kaj allasi grandan floradon de vivo : la nuna aero estas tiel maldensa kaj malvarma, ke akvo ne povas esti fluida, kaj eĉ akva glacio ne fandas sed bolas (kiel glacio de karbona dioksido sur Tero). Se vi starus sur Marso sen premovesto, al vi estus tre malvarma sed via sango bolus!

Dosiero:vikinglander1-1-thumb.jpg
La surfaco de Marso fotografita per la spacprobo Viking.
[http://www.wikipedia.com/upload/vikinglander1-1.jpg Pligrandigu bildon]

Geografio

Kvankam Marso estas pli malgranda ol Tero, la areo de tero seka estas la sama. La nordo atestas pri antikva akvofluado – pri riveroj kaj eĉ granda maro – sed la sudo estas tre kraterita, kiel la Luno aŭ Merkuro. La suda tero estas multe pli alta ol la nordo. Marso, kiel la Tero, havas polusan glacion, glacio akva ĉe la norda poluso kaj glacio karbon-dioksida ĉe la sudo. Marso havas la plej altan monton konatan al homo, Olympus Mons ("monto Olimpo"), kiu estas 24 km alta de bazo al pinto! Eĉ ĉe la bazo (500 km en diametro), la klifo estas 6 km en alteco. Marso ankaŭ havas grandegan kanjonon, Valles Marineris, kiu estas 4000 km en longeco kaj 2–7 km en profundeco. En la sudo estas kratero mezuranta 2000 km en diametro kaj 6 km en profundo: Hellas Planitia ("Helenio ebenaĵo"). Por komparo, la pinto de Monto Everesto sur Tero estas 8,850 km super la maro. (Laŭ internacia konsento, la nomoj de marsaj lokoj estas en la latina).

Vivo?

Klare, la granda demando estas: Ĉu Marso ebligas – nun aŭ iam – vivon? Tra 20-a jarcento, la penso kaj kredo pri la ekzisto de marsa vivo alternadis: Dum la 1930-aj jaroj, inteligenta vivo sur Marso ŝajnis tiel probabla, ke usona radioprezento reĝisorita de Orson WELLES pri La Milito de Mondoj laŭ romano de H. G. WELLS pri invado de marsanoj sur Tero, estis kredita kiel prava novaĵo! H. G. WELLS Tia kredo en anglalingvaj landoj estis instigita de mistraduko de verko de la kolorblinda, itala astronomo, Schiaparelli. En 1877 li diris, ke li eltrovis kanalojn sur Marso. Sed la angla lingvo havas du vortojn por "kanalo": canal por kanalo artefarita kaj channel por kanalo natura. Schiaparelli pensis pri kanalo natura, sed lia vorto estis tradukita en la anglan kiel canal – kanalo artefarita, implicinte vivon inteligentan sur Marso. La usona astronomo Lowell, ekscitite de la "eltrovo", konstruis observatorion en la dezerto de Arizono en 1894 por mapi Marson. Lowell eltrovis (probable preter la povo de sia teleskopo!) pli ol 500 tiajn kanalojn artefaritajn, produkton de civilizo mortanta. Tia Marso estis priverkita de la sciencfikciaj aŭtoroj H. G. WELLS en 1898 en Milito de la Mondoj kaj Edgar Rice BURROUGHS en la 1930-aj jaroj en sia serio pri Barsoom (la indiĝena nomo por Marso, laŭ Burroughs. Burroughs ankaŭ verkis la serion pri Tarzano, homo de la ĝangalo). Ankaŭ en Rusio romano kaj filmo "Aelita" traktis la "marsan imperion". Sed dum la 1960-aj jaroj kaj 1970-aj jaroj, robotoj senditaj al Marso eltrovis planedon dezertan kaj kruelan. En 1976, Viking 1 & 2 vojaĝis al Marso por eltrovi proprainstrumente, ĉu vivo ja ekzistas sur Marso. Kvankam iuj el ĝiaj eksperimentoj sukcesis, aliaj malsukcesis. Ne havante sufiĉan pruvon, sciencistoj konkludis, ke vivo ne ekzistas sur Marso. La espero (kaj eĉ timo) pri marsa vivo disfalis. Sed dum la 1990-aj jaroj, la bildo ŝanĝiĝis ankoraŭ denove. En 1996 roko de Marso, kiu falis al Tero, estis eltrovita, kiu ŝajne atestis pri vivo antikva sur Marso. En la roko kemiaĵoj estas trovitaj, kiuj ordinare estas formitaj de vivo, ne de iu ajn alia procezo konata.

La Nova Flugaro

La nova flugaro de robotoj, kiu estas sendata al Marso inter 1996-2005, eble plue klarigos la demandon pri vivo. La unuaj robotoj alvenis al Marso je la somero de 1997 por mapi Marson en detalo kaj esplori la supraĵon. La misio de Pathfinder ankaŭ alvenis en la sama somero, en Ares Vallis ("valo de Ares, helena samvalorulo de romia Marso"), kie antaŭ 1-3 miliardoj jaroj estis grandega inundo. Pathfinder sendas robotan veturilon, Sojourner, por esplori la terenon. En 1999 alia misio al Marso estis senditaj de Usono por esplori la sudan poluson, sed ĝi fiaskis. Kiel rezulto, en 2000, Usono malambiciigis sian programon por Marso, kaj ĝia espero venigi marsajn rokojn al la Tero estis detruita. La sekvonta roboto sendita al Marso estis Beagle 2 el Eŭropo (Beagle 1 estis la ŝipo de Darvino). Ĝi estis lanĉita de orbitulo Mars Express (lanĉita de Tero la ) kaj surmarsiĝis la . Ĉar poste neniam establiĝis radia kontakto, ĝi supozeble estis detruita. Mars Express funkcias kaj faris multajn fotojn de la marsa surfaco. Komence de 2004 sukcese almarsiĝis la usonaj sondiloj Spirit (MER-A) kaj Opportunity (MER-B). En aŭgusto 2005 estis lanĉita la usona mars-sondilo Mars Reconnaissance Orbiter. En 2003, Marso estis 56 milionojn da km proksime de Tero -- la plej proksima distanco ĝis 2287. La planedo Marso nomiĝas laŭ la romia Dio Marso, verŝajne pro sia sangruĝa koloro.
- John Hickman The Political Economy of Very Large Space Projects Journal of Evolution and Technology. Vol. 4, November 1999. [http://www.transhumanist.com/volume4/space.htm Terraforming] ---- Kategorio:Sunsistemo als:Mars (Planet) ja:火星 ko:화성 ms:Marikh simple:Mars (planet) th:ดาวอังคาร

Jobo

Julio BAGHY (originale BAGHY Gyula, pseŭdonome Jobo), (naskiĝis la 13-an de januaro 1891 en Szeged, mortis la 18-an de marto 1967) estis verkisto kaj aktoro. Naskita en Hungario, li lernis Esperanton en 1911 kaj komencis sian laboron por la Esperanto-movado dum ses-jara milita kaptiteco en Siberio. Elstara movadano kaj Esperanto-instruisto. Iama vicprezidanto de la Akademio de Esperanto. Lia patro estis drama aktoro kaj la patrino teatra sufloristino. Post liaj lernejaj studoj ankaŭ li fariĝis aktoro kaj reĝisoro de diversaj teatroj. La milito rompis lian karieron kaj ses jarojn li devis pasigi for de sia patrujo en rusa militkaptiteco. Ankoraŭ dum sia junaĝo multaj liaj poemoj kaj noveloj hungarlingvaj aperis en hungaraj gazetoj. En 1911 li konatiĝis kun Esperanto kaj ĝia "interna ideo" tuj forlogis lin. Lia ampleksa Esperanto-agado komenciĝis jam en la siberia militkaptitejo, kie li gvidis multajn kursojn por diversnacianoj. Alveninte al Hungarujo post la milito, li fariĝis unu el la ĉefaj gvidantoj de la Esperanto-movado: multaj diversgradaj kursoj, gvidado de E-Rondo Amika, aranĝo de literaturaj vesperoj, ktp. Dum pluraj UK-j li estis aktoro (kaj reĝisoro) de la kongresaj teatraĵoj. Por la reorganizo de la internacia Esperanto-movado ellaboris detalan proponon: Publika letero (1931). Baghy agitis multe por plialtigi la spiritan nivelon de la esperantistaro; tion celis ankaŭ lia iniciato, laŭ kiu la naskiĝtago de Zamenhof fariĝis la tago de la esperanta libro. Kiel Cseh-metoda instruisto en la lastaj jaroj li gvidis multajn kursojn en Estonio, Latvio, Nederlando, Francio, ktp. Baghy kunlaboris al multaj Esperanto-gazetoj, kaj estis unu el la ĉefredaktoroj de Literatura Mondo (ĝis 1933). Liajn verkojn karakterizas la tendenco, kiun esprimas lia devizo: "Amo kreas pacon, Paco konservas homecon, Homeco estas plej alta idealismo." Liaj unuaj poemoj venis el rusa militkaptiteco; ili kaŭzis surprizon kaj ĝojon. Zamenhof kaj la antaŭmilitaj Esperanto-poetoj estis baritaj de la lingvo, kiu donis malmulte da eblecoj. Mem Zamenhof povis forgesigi la neperfektecon de la poezia lingvo, almenaŭ plejparte per sia sincera, nobla, arda sento, kiu kreskis super la formaĵojn. Sed krom la eksperimentoj de Grabowski, neniu poeto volis, aŭ povis elperforti sin el la frua tradiciemo de la juna esperanta poezio. Post la mondmilita apatio kun multobligita forto eksonis la individua, nova, melodiriĉa poezio de Baghy. Lia unua poemaro, la Preter la vivo (1922) montris novan vojon al la Esperanto-poezio; la vorto, la rimo, la bildoj ricevas novan signifon kaj en la abundo de la novaj belaĵoj la leganto estas forsorĉita, ĉu temas pri individua temo, ĉu pri homaranismaj pensoj. En lia verkaro eĉ la multe prikantitaj temoj aperas kun la efiko de la novo, ĉar la verkado estas lia bezono kaj li ĉiam trovas originalan formon en ta esprimo de siaj sentoj. Feliĉe li retrovas la asonancon, novajn formajn eblojn. En la dua poemvolumo, Pilgrimo (1926), lia talento plimaturiĝas, sed samtempe pli forte aperas lia patoso, kiu donas al lia poezio iom romantikisman aromon, sen, ke tio forigus nian intereson. La poemoj, troveblaj en la Migranta Plumo (1929) montras la serĉadon de novaj formoj. En la lasta poemvolumo La vagabondo kantas (1933) Baghy reiras al la klasika Esperanto-lingvo kaj inter puritanaj kadroj li pruvas sian eksterordinaran vers-faran talenton, sed kun kelkfoje sentebla influo de la hungara poezio. Kiel novelisto, en Dancu Marionetoj (1927), Migranta Plumo, Printempo en la Aŭtuno (1931) li prezentas sin, kiel batalanto por la paco, uzante kelkfoje nigrajn kolorojn, sed kelkfoje la pintigitan krajonon de la satiristo. Sed en la laste citita longa novelo li desegnas per subtilaj pastelkoloroj, kun speciala ŝato de siaj figuroj, knabinon kaj knabon, kies burĝonan amon li prirakontas. Lia unua romano la Viktimoj (1926) estas romano el la militkaptita vivo; la stilo, konstruo, interna ardo, humoro tiom ligas la leganton, ke, malgraŭ la neverŝajneco de la romantikaj figuroj, estas ne eble ne ŝati la romanon, ĉar la poeto scias la manieron kredigi al ni, kion li kredas. Lia plej signifa verko estas la vasta romano Hura! (1930), kiu estas parte brila satiro de la homa socio kaj socianoj, parte utopio, kaj tiu parto paliĝas apud la majstra grimaco. En la Migranta Plumo ni trovas liajn dramprovojn. En la verkado komence de 1930-aj (La vagabondo kantas; simplaj versoj; Verdaj Donkiĥotoj, romano kaj karikaturoj (1933) Baghy ŝoviĝas ĉiam pli kaj pli al la satiro kaj li iĝas akra kaj forta kritikanto de la Esperanto-movado. Lia verko: La teatra korbo (1934) enhavas rememoraĵojn jam ekde la infanaĝo kaj konfesojn pri la homo kaj verkisto; ĝi kontribuas multajn interesajn detalojn ankaŭ al la esperantista kariero de Baghy. Du el liaj verkoj ricevis akademian premion. Multaj noveloj kaj poemoj de li aperis en diversaj lingvoj. Citaĵo de Ulrich LINS: :"Baghy, karese nomata Paĉjo, esprimis sentojn, kiuj dekomence estis karaj al la esperantistoj... Li evitis ligi sin al konataj politikaj-ideologiaj pozicioj kaj tiamaniere helpis al la meza nepolitikema esperantisto identigi sin kun lia idealo de homa frateco."
Verkoj

- Preter la vivo, 1922, poemaro
- Pilgrimo, 1926, poemaro
- Viktimoj, 1926 (2-a eldono 1930) - romano el la militkaptita vivo
- Dancu Marionetoj!, 1927, novelo
- Migranta Plumo, 1929, novelo
- Hura!, 1930 (germana traduko - 1933) - satira romano
- Insulo de Espero, daŭrigo de Hura!, malaperinta dum la Dua Mondmilito
- Printempo en la aŭtuno, 1931
- Sur sanga tero, 1933
- La Vagabondo Kantas, 1933
- Verdaj Donkiĥotoj (noveloj kaj skeĉoj, kun unu romaneto), 1933
- La Teatra Korbo, 1934, novelaro
- Sonĝe sub pomarbo
- En maskobalo
- Koloroj, 1960, (tiam konsistanta nur el jam aperintaj)
- Ĉielarko, 1966 - versa reverko de fabeloj de 12 popoloj
- Aŭtuna foliaro, 1970 (eldonita postmorte)
- En 1971 'Viktimoj kaj Sur Sanga Tero reaperis en unu volumo en 1971.

Rete legeblaj verkoj

- [http://donh.best.vwh.net/Esperanto/Literaturo/literaturo.originala.b.html#julio_baghy Listo de ĉiuj liaj rete alireblaj verkoj]
- [http://donh.best.vwh.net/Esperanto/Literaturo/migranta/ Migranta Plumo]
- [http://donh.best.vwh.net/Esperanto/Kursoj/Verda_Koro/leciono_01.html La Verda Koro]
- [http://donh.best.vwh.net/Esperanto/Literaturo/Noveloj/Kiel_Mihok_Instruis_Angle.html Kiel Mihok instruis angle]
- [http://donh.best.vwh.net/Esperanto/Literaturo/Poezio/vagabondo/ La Vagabondo Kantas]

Eksteraj ligoj

- [http://donh.best.vwh.net/Esperanto/Literaturo/Revuoj/nlr/nlr65/baghy.html Apreza artikolo pri Julio Baghy] de Karolo PIĈ
- [http://donh.best.vwh.net/Esperanto/Literaturo/Revuoj/nlr/nlr65/julio.html Poemo pri Baghy] de Jiři KOŘÍNEK
- [http://www.mindspring.com/~jimhenry/esp/baghy.htm Recenzo de Hura!]
- Aŭstriaj militmalliberuloj en Rusio dum la unua mondmilito. El la kolorfotado-verkaro de Sergei Miĥailoviĉ PROKUDIN-GORSKJI. Tiu sceno montras samsortuloj kiel la roluloj de Baghy en Viktimoj kaj Sur Sanga tero. Baghy, Julio Baghy, Julio Baghy, Julio BAGHY, Julio Baghy, Julio Baghy, Julio

Hungara Heroldo

EdE-H Hungara Heroldo. Gazeto movada, aperanta en Budapest, fondita jan. 1928 de L. Kökény, kiu red. kaj eld. ĝin ĝis dec. 1930. La programo de H. H. eti tiu unua periodo estis 1. Disvastigo de E. 2. Kunlaboro de la E-Societoj. 3. Servo por la paco kaj progreso. 4. La eksterlanda konatigo de la hungara kulturo. 5. Akcelo de la hungara fremdultrafiko kaj de la Budapesta Int. Foiro. 1928-30 aperis 28 kajeroj kun 360 paĝoj. De 1931 H H. aperas nur kvaronjare, ĝin eld. HES. Red. de 1931 ĝis okt. 1932 J. Mihalik, de tiam dro J. Takacs. Formato 15x 23 cm. Kategorio:Hungaraj Esperanto-gazetoj

1924

Historio > Jarcentoj > 20-a jarcento > 1924 ---- Ĉi tiu jaro estas superjaro komenciĝanta marde (ligilo montras kalendaron). En la jaro 1924 post Kristo okazis, interalie: Historio > Jarcentoj > 20-a jarcento > 1924 ---- Ĉi tiu jaro estas superjaro komenciĝanta marde (ligilo montras kalendaron). En la jaro 1924 post Kristo okazis, interalie:

Eventoj

- 16-a Universala Kongreso de Esperanto en Vieno.
- Ekapero de revuo Sennaciulo.
- Publikita Amaj Poemoj de Casas Jaume GRAU.
- Fonditaj Internacia Radio Asocio, Aŭstria Esperantisto, Austria Esperantista Pacifista Societo kaj Esperanta Propaganda Asocio de Onisabro DEGUĈI.
- Petro FIRU, Tibor CZITROM, Poul JÖRGENSEN, Antonín ELTSCHKNER, Wilfred B. JOHNSON kaj Aleksandro LILJER eklernis Esperanton.
- Unua radio-disaŭdigo en Esperanto en Kanado, Francio, Ĉeĥoslovakio, Finnlando kaj Brazilo.
- Publikitaj Gŭidareko, Neoromano kaj Esperantido da Antido.
- Gregoria kalendaro lanĉita en Grekio.
- Soveta Unio : Mortas Lenino (21-a de januaro). Potencprenas Stalino.
- Mongolio proklamatas "Mongola Popola Respubliko". Eko de komunismaj jaroj.
- 18-a de januaro: Encikliko 'Maximam Gravissimamque' publikita de Papo Pio la 11-a
- 28-a de februaro: Usono invadis Hondurason.
- aprilo: Prepara Konferenco por Internacia Radiotelefona Interkonsento en Ĝenevo .
- 1-a de aprilo: Adolf HITLER estas arestita kaj ekskribis Mein Kampf.
- 26-a de junio: Usona armeo eliris Domingon.
- 4-a de julio: kreita Diocezo de Santos.
- 5-a de julio: Ribelaj militistoj invadis San-Paŭlon kaj forpuŝis la ŝtatestron de San-Paŭlio, Carlos de CAMPOSn.
- 20-a de decembro: Adolf HITLER estas malarestita.

Naskiĝoj

- Aldo de' GIORGI
- 4-a de januaro: Carolina MARTUSCELLI BORI, brazila scientistino
- 18-a de februaro: Ledo Ivo, brazila verkisto
- 21-a de februaro : Zimbabvo : Robert MUGABE, prezidento de Zimbabvo
- 26-a de februaro: Climério ALMEIDA de ANDRADE, brazila episkopo
- 1-a de marto: Esquerdinha brazila ludanto de piedpilko
- 3-a de aprilo : Usono : Marlon BRANDO
- 3-a de aprilo : Usono : Doris DAY
- 7-a de aprilo : Johannes Mario SIMMEL
- 13-a de aprilo : José Cândido de CARVALHO Filho, brazila ĵuĝisto
- 20-a de aprilo: Dulce BRAGA, brazila polikistino
- 7-a de majo : Britio : Marjorie BOULTON
- 15-a de majo: José Maria de ALBUQUERQUE, brazila paŝtro kaj biologisto
- 22-a de majo : Charles AZNAVOUR, franca kantisto
- 9-a de junio: Oldegard Olsen SAPUCAIA, brazila heroo
- 12-a de junio : Usono : George H. BUSH
- 5-a de julio: Osman LINS, brazila verkisto
- 11-a de julio: César LATTES, brazila fizikisto
- 13-a de aŭgusto : Serafim FERNANDES de ARAÚJO, brazila ĉefepiskopo
- 14-a de aŭgusto : Péricles de ANDRADE MARANHÃO, brazila humordezegnisto
- 16-a de septembro : Lauren BACALL
- 18-a de septembro : Eloísa Mafalda, brazila aktorino
- 28-a de septembro : Marcello MASTROIANNI
- 30-a de septembro : Truman CAPOTE
- 1-a de oktobro : Usono : Jimmy CARTER

Mortoj

- 21-a de januaro : Sovetunio: Lenino
- 3-a de februaro : Woodrow WILSON
- 31-a de marto : Nilo PEÇANHA, brazila prezidento
- 22-a de aprilo: Vicente de CARVALHO, brazila poeto
- 3-a de junio : Aŭstrio: Franz KAFKA
- 10-a de julio: Giacomo MATTEOTI
- 12-a de oktobro : Anatole FRANCE
- 29-a de novembro : Giacomo PUCCINI
- 6-a de decembro : Klara ZAMENHOF
- 29-a de decembro : Carl SPITTELER
- Antonie JANALIKOVÁ ---- 1919 | 1920 | 1921 | 1922 | 1923 | 1924 | 1925 | 1926 | 1927 | 1928 | 1929 19-a jarcento - 20-a jarcento - 21-a jarcento

Naskiĝoj

- Aldo de' GIORGI
- 21-a de februaro : Zimbabvo : Robert MUGABE, prezidento de Zimbabvo
- 3-a de aprilo : Usono : Marlon BRANDO
- 3-a de aprilo : Usono : Doris DAY
- 7-a de aprilo : Johannes Mario SIMMEL
- 7-a de majo : Britio : Marjorie BOULTON
- 22-a de majo : Charles AZNAVOUR, franca kantisto
- 12-a de junio : Usono : George H. BUSH
- 16-a de septembro : Lauren BACALL
- 28-a de septembro : Marcello MASTROIANNI
- 30-a de septembro : Truman CAPOTE
- 1-a de oktobro : Usono : Jimmy CARTER

Mortoj

- 21-a de januaro : Sovetunio: Lenino
- 3-a de februaro : Woodrow WILSON
- 3-a de junio : Aŭstrio: Franz KAFKA
- 12-a de oktobro : Anatole FRANCE
- 29-a de novembro : Giacomo PUCCINI
- 6-a de decembro : Klara ZAMENHOF
- 29-a de decembro : Carl SPITTELER ---- 1919 | 1920 | 1921 | 1922 | 1923 | 1924 | 1925 | 1926 | 1927 | 1928 | 1929 19-a jarcento - 20-a jarcento - 21-a jarcento ja:1924年 ko:1924년 simple:1924 th:พ.ศ. 2467

Rusa literaturo

Literaturo > Ruslingvaj verkistoj < Rusa lingvo ----

Rusaj verkistoj

- Anna AĤMATOVA
- Aleksandro BLOK
- Miĥail BULGAKOV
- Ivan BUNIN
- Anton ĈEĤOV
- Fjodor DOSTOJEVSKIJ
- Aleksandr FADEEV
- Arkadij GAJDAR
- Nikolaj GOGOL
- Maksim GORKIJ
- Vasilij KUROĈKIN
- Miĥail LOMONOSOV
- Vladimir MAJAKOVSKIJ
- Vladimir NABOKOV
- Boris PASTERNAK
- Aleksandr PUŜKIN
- Arkadij kaj Boris STRUGACKIJ
- Miĥail ŜOLOĤOV
- Aleksej Konstantinoviĉ TOLSTOJ
- Aleksej Nikolajeviĉ TOLSTOJ
- Lev TOLSTOJ
- Ivan TURGENEV

Vidu ankaŭ

- Ruslingva literaturo en Esperanto ja:ロシア文学

Köln

Geografio > Eŭropo > Germanio > Nord-Rejno-Vestfalio > Kolonjo < Urboj ----
- loko: 50.93 Norde, 6.97 Oriente
- horzono: GMT+1h (+2h de aprilo ĝis oktobro)
- loĝantaro: 967.000 (2003) (1.850 mil en la aglomeraĵo en 2000)
- areo: 405 km² Kolonjo (germane, Köln [keln], france kaj angle, Cologne [kolonj]) estas granda urbo en okcidenta Germanio sur ambaŭ bordoj de la rivero Rejno. Kolonjo, kiel la nomo indikas, estis kolonio de Romio proksima de la limo de la imperio. En 50 la romia imperiestro Klaŭdio nomis la urbon laŭ sia edzino Agripina: Colonia Claudia Ara Agrippinensium. Kompreneble, la nomo mallongiĝis. La urbo havis ekde romiaj tempoj multajn judojn kaj estis la elirpunkto de la alorienta migrado de la judoj tra la nuna Germanio, Pollando kaj Rusio dum 500-1900. En la 5-a jarcento, rego de la urbo iris al la frankoj. Poste Karolo la Granda starigis ĉefepiskopon en Kolonjo. La ĉefepiskopoj de la urbo fariĝis princoj de la Sankta Romia Imperio kaj regis la urbon ĝis 1288. Eĉ hodiaŭ Kolonjo estas grava centro de germana katolikismo kaj havas la plej grandan gotikan katedralon (jen bildo [http://en.wikipedia.org/upload/4/49/Cologne_cathedral3.jpg]) de Eŭropo: ĝiaj turoj estas 157 m altaj. De 1288 ĝis 1475 resp. 1794 Kolonjo estis "libera urbo", tio signifas, ke ĝi estis submetata nur al la imperiestro. Ĝi prosperis kiel membro de la Hansa Ligo ĝis la 16-a jarcento kaj sukcesis senpotencigi la princepiskopon. En la epoko de la religiaj konfliktoj la urbo komencis malprosperi. En 1794 Francio aneksis la landon maldekstran de la Rejno kaj sekve ankaŭ Kolonjon. En 1815, post la militoj de Napoleono la 1-a de Francio, Rejnlando kaj Vestfalio estis donitaj al Prusio. La provinca ĉefurbo de Rejnlando fariĝis Koblenz, sed Kolonjo estis (kaj estas) sidejo de unu el la granddistriktoj en la regiono. La 19a jarcento kunportis industrian kaj ekonomian reviviĝon de la urbo kaj la finkonstruon de la katedralo, komencita en la 13a jarcento. Grava por la evoluo estis interalie la trajnlinio Kolonjo-Antverpeno, per kiu oni transportis Ruhr-regionan karbon al la oceano, kaj kiu estis unu el la unuaj internaciaj trajnkonektoj. Post la 1-a Mondmilito la venkintoj devigis la detruon de ĉiuj fortikaĵoj ĉirkaŭ Kolonjo, kaj la urbo estis okupata de britaj soldatoj (ĝis 1926). La 12an de marto 1933 la nacisocialistoj, post premo kaj perforto, laŭ la balotoj fariĝis la plej granda frakcio en la urboparlamento. La postan tagon la katolik-partia urbestro Konrad ADENAUER fuĝis. Dum la regado de la nacisocialistoj la Rejnlando denove fariĝis parto de la germana armea teritorio (1936), kaj ekde 1942 fariĝis unu el la ĉefaj celoj de la usonaj kaj britaj bombatakoj. En 1940 la diktaturo forprenis la kolonjajn ciganojn, la postan jaron la kolonjajn judojn. Post la 2-a Mondmilito la tute detruita Kolonjo estis okupata unue de la usona armeo, kiu reinstalis ADENAUER kiel urbestron, kaj baldaŭ poste de la brita armeo, kiu malinstalis lin: fakte pro lia memstareco, oficiale pro lia "malkapableco". Kvar jarojn poste ADENAUER fariĝis la unua ĉefministro de Federacia Respubliko Germanio. Kolonjo, ne la ĉefurbo sed la plej granda metropolo de la nova regiona ŝtato Nord-Rejno-Vestfalio, evoluis denove al riĉa kaj kulturplena urbo, interalie kun la Okcidentgermana Radio en 1956, la samjare finrestaŭrita katedralo, la Romia-Ĝermana Muzeo en 1974, la muzeo Wallraff-Richartz en 1986. De 1949 ĝis 1999, kiam la iom pli suda Bonn estis la sidejo de la federaci-germana registaro kaj parlamento, Kolonjo havis iel la statuson de "krom-ĉefurbo". Ĝis 1994 Germanio estis okupita de la venkintaj potencoj, sed la politika influo de la okcidentaj venkintoj jam rapide post 1949/1952 plimalfortiĝis. Tamen restis en Nord-Rejno-Vestfalio la brita regulo, ke la urbanoj elektas la urboparlamenton kaj tiu poste elektas la ĉefurbestron (neprofesian) kaj la urbodirektoron (plenofican, ĉefon de la administrado). En 1994 tio estis ŝanĝita: ekde 1999 la kolonjanoj unuafoje rekte elektis sian ĉefurbestron.

Eksteraj ligiloj

- [http://www.stadtpanoramen.de/koeln/koeln.html StadtPanoramen Köln] - Panorama Kolonjo
- [http://www.esperantoland.org/grupoj/leggrupo.php?grid=394&R=13 Kolonja Esperanto-klubo]
- [http://www.esperanto.de/vereine/gruppen.html#Köln Ligo al la Kolonja esperantistaro]
- [http://www.esperanto.de/revelo/prezentoj/Nordrejno.htm Ligo al la nordrejna parto en la REVELO-paĝoj] --- =Encilopedio de Esperanto= Kategorio:Esperanto Kategorio:Esperanto-kulturo Kategorio:Esperanto-movado Kategorio:Enciklopedio de Esperanto Kategorio:Enciklopedio de Esperanto K Köln. (Kolonjo). Urbo en Germanujo sur ambaŭ bordoj de la Rejno; 740. 000 loĝantoj. 25-a UK 29 jul. 5 aŭg. 1933; la kongreson antaŭis gravaj malfaciloj pro la tiamaj politikaj ŝanĝoj; okazis interkonsento pri la organizo. Tie aperas la grava E-a gazeto HDE. als:Köln ja:ケルン simple:Cologne

Heroldo de Esperanto

Esperanto > Esperanto-kulturo > Esperanto-gazeto > Heroldo de Esperanto ---- Heroldo de Esperanto aŭ HdE estas gazeto fondita en aprilo 1920 de Teo JUNG en Kolonjo (Germanio), sub la titolo "Esperanto Triumfonta". Originale semajna, ĝi estis (kaj daŭre estas, kvankam nun trisemajna) la plej ofte aperanta gazeto en Esperanto. Politike kaj religie sendependa (sed fakte modere orientita), ĝi pretervivis la unuan persekuton de la nazia reĝimo, sed en 1936 devis migri al Nederlando. En la dialektiko inter UEA (centralo en Ĝenevo) kaj la landaj societoj (CO en Parizo) HdE estis principe favora al la duaj, kaj forte subtenis la skismon de 1936, fariĝante unu el la du oficialaj organoj de la nova Internacia Esperanto-Ligo. Post la dua mondmilito Teo Jung daŭrigis la redaktadon ĝis 1961, sed nur duonmonate. La konfliktemo kontraŭ la rekunigita UEA ne ĉesis: unue ĝi havis koloron de lingva batalo (HdE defendis la atistojn) kaj poste flamis, sub la nova redaktorino Ada FIGHIERA SIKORSKA, ĝis pinto de akreco en 1969-1974. Post la retiriĝo de Ivo LAPENNA, la gazeto subtenis la novan kurson en UEA, tamen ree kun kelkaj distanciĝoj kaj fortaj kritikoj pri financaj kaj administraj temoj. Je la morto de Ada Fighiera Sikorska (1996) la gazeton transprenis Itala Interlingvistika Centro, kiu tuj cedis ĝin al LF-koop. Nova redaktorino fariĝis Perla MARTINELLI. Danke al LF-koop HdE daŭras kiel eĉ pli ofte aperanta informa gazeto pri la Esperanto-mondo, sendependa religie kaj politike. En 1998 la redakcio de HdE iniciatis, kun aliaj establoj, la Pakton por la Esperanta Civito. La transdono de Heroldo de Esperanto, laŭ informo en Dumonata Bulteno de Torina Esperanto Centro, okazis en konflikta etoso inter LF-koop kaj la Societo "Heroldo de Esperanto" kies prezidanto estis Gian Carlo FIGHIERA. Li konsideris ke LF-koop "ekmalrespektis la tradicion kaj principojn" de la gazeto. FIGHIERA klarigas : "La tradicio kaj principoj estis, i.a.: la gazeto havas ĉefe informan karakteron pri la disvastigo de Esperanto; ĝi estas sendependa kaj supertendenca pri movadaj ideologioj kaj internaj konfliktoj. Kiel ĉiuj povas konstati, la supraj kondiĉoj neniam estis respektataj de la nova redakcio." Li estus la unusola vivanta membro de la antaŭa eldona societo, kaj eksmembro de LF-koop (eksigita de la Asembleo en marto 1998). Ekde 2003 HdE havas du redaktorojn, kiujn nomumis LF-koop: Perla MARTINELLI kaj Marie-France CONDE REY. Konstantaj kunlaborantoj estas Zofia Banet FORNALOWA, Leen DEIJ, Marco PICASSO, Johann H. ROSBACH, Giorgio SILFER, Ljubomir TRIFONĈOVSKI, Walter ŻELAZNY.

Eksteraj ligoj

- [http://www.esperantio.net/heroldo.php Heroldo de Esperanto]
- [http://www.murialdo.it/didaskaleion/esper/bult47.htm "Heroldo" reiros al sia legitima posedanto] en dumonata bulteno de TORINA ESPERANTO-CENTRO n. 47. januaro-februaro 1999 (§ 7-a) --------------- EdE-H Heroldo de Esperanto. Unu el la plej gravaj gazetoj en E, semajna, ilustrita, internacia. HDE estas fondita en apr. 1920 sub titoio "E Triumfonta" de Teo Jung. Ĝi aperis de 20 nov. 1920 ĉiusemajne, de dec. 1924 ĝis fino de 1925, duonsemajne, dum la 15a UK 1923 ĉiutage. La nomon HDE ĝi ricevis kun la unua n-ro de 1925. Formato: 46x30 cm, kun kelkfojaj ŝanĝetoj. Paĝonombro: 4-6-8-10. Abonantaro: 20 nov. 1920 ĉ. 500, 3 sept. 1927 2900, fine de 1924 2500, aŭtune 1928 1800, l jan. 1929 pli ol 2000, apr. 1930 ĉ. 2600. Ĝis aŭtuno 1928 HDE aperis en Horrem apud Köln, de tiam en Köln. Red., poste ĉefred. la fondinto kaj posedanto Teo Jung, respondeca red. J. F. Berger, anonca red. M. Wieland, kunlaboras multaj verkistoj kaj prop-istoj. Apud HDE aperis dum plimalpli longa daŭro diversaj aldonoj, eĉ apartaj eldonaĵoj, kiel "Verda Stelo". Nunaj regulaj aldonoj: Lingva Kritiko, monata revuo por lingvaj demandoj (kun lab. prof. Migliorini, La Colla ktp.); La Bela Mondo, monata paĝo por turismo ktp.; Nia Revueto, dumonata aldono por junuloj La Strigo, dumonata paĝo pri literaturo kaj arto; Humoro, Distro, Ludo, dumonata paĝo; La Anteno, radiopaĝo Sur la kvin linioj, muzika paĝo; La Regno Virina, paĝo por virinoj. La kuraĝa iniciato - fondo kaj regula aperigo de semajna gazeto signas memorindan fakton en la historio de E, kun speciala graveco por la postmilitaj jaroj. En 1925 HDE fondis Librofakon, kiu eldonis i. a. du romanojn de Remarque, originalan historian verkon de Haefker, "Ĉirkaŭ la mondon kun la verda stelo" de Scherer, romanojn originalajn kaj tradukitajn, lernolibrojn ktp. La ĝis nun eldonitaj 64 diversgrandaj volumoj havas vendvaloron de 2. 140 sv. fr. HDE havas dekomence propran presejon; presejestro estas L. Goppel. L. pluajn detalojn en la 500a kaj 566 n-roj de HDE. Kategorio:Esperanto-gazeto

Americans in Venona

Senator Daniel Patrick Moynihan, Chairman of the bipartisan Commission on Government Secrecy, responsible for securing the release of Venona project materials, in the Introduction to his book Secrecy states, "The Venona intercepts contained overwhelming proof of the activities of Soviet spy networks in America, complete with names, dates, places, and deeds."⁽¹⁾ The release involved careful consideration of privacy interests of individuals mentioned, referenced, or identified in the translations. Some names have not been released when to do so would constitute an invasion of privacy. ⁽²⁾ According to Haynes and Klehr, 349 U.S. citizens, noncitizen immigrants, and permanent residents of the United States who had covert relationships with Soviet intelligence are cited in the Venona papers. Of these 171 are identified by true names and 178 are known only by a cover name.⁽³⁾ Soviet Archives yielded additional identifications and verifications of Venona project materials. The persons identified represent only a partial list and many are listed below. An additional twenty-four persons targeted for recruitment into Soviet espionage remain uncorroborated as to the recruitment taking place. These individuals are marked with an asterisk (
- ).⁽⁴⁾ The NSA followed Soviet intelligence traffic for only a few years in World War II and decrypted only a small portion of that traffic. The evidence regarding another 139 persons from sources other than Venona decryptions has been documented and many can be found within the list of :Category:Soviet spies. FBI Director J. Edgar Hoover kept the intercepts in a pesonal vault in his office and refused to inform President Harry Truman, Secretary of State Dean Acheson, General George Marshall or Attorney General J. Howard McGrath while they were in office. The CIA was not notified until 1952.

Critical Views

Some critics claim as a potential primary source, the content of the released VENONA papers is unverifiable. They are skeptical of both the substance and the prevailing interpretations made since the release of the VENONA material. Victor Navasky, editor and publisher of The Nation has written an editorial highly critical of the interpretation of recent work on the subject of Soviet espionage. :In Appendix A to their book on Venona, Haynes and Klehr list 349 names (and code names) of people who they say "had a covert relationship with Soviet intelligence that is confirmed in the Venona traffic." They do not qualify the list, which includes everyone from Alger Hiss to Harry Magdoff, the former New Deal economist and Marxist editor of Monthly Review, and Walter Bernstein, the lefty screenwriter who reported on Tito for Yank magazine. It occurs to Haynes and Klehr to reprint ambiguous Venona material related to Magdoff and Bernstein but not to call up either of them (or any other living person on their list) to get their version of what did or didn't happen. :The reader is left with the implication--unfair and unproven--that every name on the list was involved in espionage, and as a result, otherwise careful historians and mainstream journalists now routinely refer to Venona as proof that many hundreds of Americans were part of the red spy network. :My own view is that thus far Venona has been used as much to distort as to expand our understanding of the cold war--not just because some researchers have misinterpreted these files but also because in the absence of hard supporting evidence, partially decrypted files in this world of espionage, where deception is the rule, are by definition potential time bombs of misinformation. ).⁽⁵⁾ Ellen Schrecker concedes that, "Venona and the Moscow sources reveal [that the Communist Party] recruited dozens, perhaps hundreds, of its members to spy for the Soviet Union."⁽⁶⁾ Elsewhere she says, "Because they offer insights into the world of the secret police on both sides of the Iron Curtain, it is tempting to treat the FBI and Venona materials less critically than documents from more accessible sources. But there are too many gaps in the record to use these materials with complete confidence" (1998, pp. xvii-xviii).⁽⁷⁾ Other skeptics include Walter and Miriam Schneir. Many of the persons in the list below were never indicted, and some publicly denied their involvement in Soviet espionage.

- John Abt United States Department of Agriculture; Works Progress Administration; Civil Liberties Subcommittee, Senate Committee on Education and Labor; special assistant to the United States Attorney General, United States Department of Justice
- Solomon Adler, United States Department of the Treasury
- Lydia Altschuler
- Thomas Babin, Yugoslavia Section Office of Strategic Services
- Marion Bachrach, (
- ) congressional office manager of Congressman John Bernard of the Minnesota Farmer-Labor Party
- Rudy Baker
- Vladimir Barash
- Joel Barr, United States Army Signal Corps Laboratories
- Alice Barrows, United States Office of Education
- Theodore Bayer, President, Russky Golos Publishing
- George Beiser, National Research Establishment, Research and Development Board; engineer Bell Aircraft
- Aleksandr Belenky, General Electric
- Cedric Belfrage, journalist; British Security Coordination
- Elizabeth Bentley
- Marion Davis Berdecio, Office of Naval Intelligence; Office of the Coordinator of Inter-American Affairs; United States Department of State
- Josef Berger, (
- ) Democratic National Committee
- Joseph Bernstein, Board of Economic Warfare
- Walter Sol Bernstein, Hollywood Screenwriter, listed on the MPAA's Hollywood blacklist
- T.A. Bisson, Board of Economic Warfare
- Thomas Lessing Black, Bureau of Standards United States Department of Commerce
- Samuel Bloomfield, (
- ) Eastern European Division, Research and Analysis Division, Office of Strategic Services
- Robinson Bobrow
- Ralph Bowen, (
- ) United States Department of State
- Abraham Brothman, chemist
- Earl Browder, General Secretary of the Communist Party of the United States
- Rose Browder
- William Browder
- Michael Burd, Head of Midland Export Corporation
- Paul Burns, employee of TASS
- Norman Bursler, United States Department of Justice Anti-Trust Division
- James Callahan
- Sylvia Callen
- Frank Coe, Assistant Director, Division of Monetary Research, United States Department of the Treasury; Special Assistant to the United States Ambassador in London; Assistant to the Executive Director, Board of Economic Warfare; Assistant Administrator, Foreign Economic Administration
- Lona Cohen
- Morris Cohen
- Eugene Franklin Coleman, RCA electrical engineer
- Anna Colloms, New York City schoolteacher
- Judith Coplon, Foreign Agents Registration section, United States Department of Justice
- Lauchlin Currie, Administrative Assistant to President Roosevelt; Deputy Administrator of Foreign Economic Administration; Special Representative to China
- Byron Darling, United States Rubber Company; United States Office of Scientific Research & Development
- Eugene Dennis, General Secretary CPUSA
- Samuel Dickstein, United States Congressman from New York; New York State Supreme Court Justice
- Martha Dodd, daughter of United States Ambassador to Germany William Dodd, Popular Front
- William Dodd Jr., son of William Dodd, United States Ambassador to Germany; Democratic Congressional candidate
- Laurence Duggan, head of United States Department of State Division of American Republics
- Demetrius Dvoichenko-Markov, U.S. Army
- Eufrosina Dvoichenko-Markov
- Frank Dziedzik, National Oil Products Company
- Nathan Einhorn, Executive Secretary of American Newspaper Guild
- Max Elitcher, (
- ) Naval Ordinance Section, National Bureau of Standards
- Jacob Epstein, International Brigades
- Jack Fahy, Office of the Coordinator of Inter-American Affairs; Board of Economic Warfare; United States Department of the Interior
- Linn Markley Farish, Liaison Officer with Tito's Yugoslav Partisan forces, Office of Strategic Services
- Edward Fitzgerald, War Production Board
- Charles Flato, Board of Economic Warfare; Civil Liberties Subcommittee, Senate Committee on Education and Labor
- Isaac Folkoff
- Jane Foster, Board of Economic Warfare; Office of Strategic Services; Netherlands Study Unit
- Zalmond Franklin
- Isabel Gallardo
- Boleslaw Gebert, National Officer of Polonia Society of International Workers Order
- Harrison George, senior CPUSA leadership, editor of People's World
- Rebecca Getzoff
- Harold Glasser, Director, Division of Monetary Research, United States Department of the Treasury; United Nations Relief and Rehabilitation Administration; War Production Board; Advisor on North African Affairs Committee; United States Treasury Representative to the Allied High Commission in Italy
- Bela Gold, Assistant Head of Program Surveys, Bureau of Agricultural Economics, United States Department of Agriculture; Senate Subcommittee on War Mobilization; Office of Economic Programs in Foreign Economic Administration
- Harry Gold
- Sonia Steinman Gold, Division of Monetary Research United States Department of Treasury Department; United States House of Representatives Select Committee on Interstate Migration; United States Bureau of Employment Security
- Elliot Goldberg, engineer for an oil equipment company in New York
- Jacob Golos
- George Gorchoff
- Gerald Graze, United States Department of State
- David Greenglass
- Ruth Greenglass
- Joseph Gregg, Office of the Coordinator of Inter-American Affairs; United States Department of State
- Theodore Hall
- Maurice Halperin, Chief of Latin American Division, Research and Analysis Section, Office of Strategic Services; United States Department of State
- Kitty Harris
- William Henwood, Standard Oil of California
- Clarence Hiskey, University of Chicago Metallurgical Laboratory, Manhattan Project
- Alger Hiss, Director of the Office of Special Political Affairs United States Department of State
- Donald Hiss, United States Department of State; United States Department of Labor; United States Department of the Interior
- Louis Horvitz, International Brigades
- Rosa Isaak, Executive Secretary of the American-Russian Institute
- Herman R. Jacobson, Avery Manufacturing Company
- Bella Joseph, motion picture division of Office of Strategic Services
- Emma Harriet Joseph, (
- ) Office of Strategic Services
- Julius Joseph, National Resources Planning Board; Federal Security Agency; Social Security Board; Office of Emergency Management; Labor War Manpower Commission; Deputy Chief, Far Eastern section (Japanese Intelligence) Office of Strategic Services
- Gertrude Kahn
- David Karr, Office of War Information; chief aide to journalist Drew Pearson
- Joseph Katz
- Helen Grace Scott Keenan, Office of the Co-ordinator of Inter-American Affairs; Office of United States Chief Counsel for Prosecution of Axis War Criminals, Office of Strategic Services
- Mary Jane Keeney, Board of Economic Warfare; Allied Staff on Reparations; United Nations
- Philip Keeney, Office of the Coordinator of Information (later OSS)
- Alexander Koral, former engineer of the municipality of New York
- Helen Koral
- Samuel Krafsur, journalist TASS
- Charles Kramer, Senate Subcommittee on War Mobilization; Office of Price Administration; National Labor Relations Board; Senate Subcommittee on Wartime Health and Education; Agricultural Adjustment Administration; United States Senate Civil Liberties Subcommittee, Senate Committee on Education and Labor; Senate Labor and Public Welfare Committee; Democratic National Committee
- Christina Krotkova, Office of War Information
- Sergey Nikolaevich Kurnakov
- Stephen Laird, Hollywood Producer; Time Magazine Reporter; Columbia Broadcasting System (CBS) correspondent
- Rudy Lambert, California Communist party labor director and head of security
- Oskar Lange
- Trude Lash, United Nations Human Rights Committee
- Richard Lauterbach, Time Magazine
- Duncan Lee, counsel to General William Donovan, head of Office of Strategic Services
- Michael Leshing, superintendent of Twentieth Century Fox film laboratories
- Leo Levanas, Shell Oil Company
- Morris Libau
- Helen Lowry
- Willaim Mackey
- Harry Magdoff, Chief of the Control Records Section of War Production Board and Office of Emergency Management; Bureau of Research and Statistics, WTB; Tools Division, War Production Board; Bureau of Foreign and Domestic Commerce, United States Department of Commerce; Statistics Division Works Progress Administration
- William Malisoff, owner of United Laboratories of New York
- Hede Massing, journalist
- Robert Menaker
- Floyd Miller
- James Walter Miller, United States Post Office, Office of Censorship
- Robert Miller, Office of the Coordinator of Inter-American Affairs; Near Eastern Division United States Department of State
- Robert Minor, Office of Strategic Services
- Leonard Mins, Russian Section of the Research and Analysis Division of the Office of Strategic Services
- Arthur Moosen
- Vladimir Morkovin, Office of Naval Research
- Boris Moros, Hollywood Producer
- Nicola Napoli, president of Artkino, distributor of Soviet films
- Franz Leopold Neumann, consultant at Board of Economic Warfare; Deputy Chief of the Central European Section of Office of Strategic Services; First Chief of Research of the Nuremberg War Crimes Tribunal
- Melita Norwood
- Eugénie Olkhine
- Rose Olsen
- Frank Oppenheimer, (
- ) physicist
- Nicholas W. Orloff
- Nadia Morris Osipovich
- Edna Patterson
- William Perl, National Advisory Committee for Aeronautics (NACA) at Langley Army Air Base; Lewis Flight Propulsion Laboratory
- Victor Perlo, chief of the Aviation Section of the War Production Board; Head of Branch in Research Section, Office of Price Administration Department of Commerce; Division of Monetary Research Department of Treasury; Brookings Institution
- Burton Perry
- Aleksandr N. Petroff, Curtiss-Wright Aircraft
- Emma Phillips
- Paul Pinsky
- William Pinsly, Curtiss-Wright Aircraft, Cornell Aeronautical Laboratory
- William Plourde, engineer with Bell Aircraft
- Vladimir Pozner, head Russian Division photographic section United States War Department
- Lee Pressman Department of Agriculture; Works Progress Administration; General Counsel Congress of Industrial Organizations (CIO)
- Mary Price, stenographer for Walter Lippmann of the New York Herald
- Esther Trebach Rand, United Palestine Appeal
- Bernard Redmont, head of the Foreign News Bureau Office of the Coordinator of Inter-American Affairs
- Peter Rhodes, Foreign Broadcasting Monitoring Service, Allied Military Headquarters London; Chief of the Atlantic News Service, Office of War Information
- Stephen Rich
- Kenneth Richardson, World Wide Electronics
- Ruth Rivkin, United Nations Relief and Rehabilitation Administration
- Samuel Rodman, United Nations Relief and Rehabilitation Administration
- Allan Rosenberg, Board of Economic Warfare; Chief of the Economic Institution Staff, Foreign Economic Administration; Civil Liberties Subcommittee, Senate Committee on Education and Labor; Railroad Retirement Board; Councel to the Secretary of the National Labor Relations Board
- Julius Rosenberg, United States Army Signal Corps Laboratories
- Ethel Rosenberg
- Amadeo Sabatini, International Brigades
- Alfred Sarant, United States Army Signal Corps laboratories
- Saville Sax, Young Communist League
- Marion Schultz, chair of the United Russian Committee for Aid to the Native Country
- Bernard Schuster
- Milton Schwartz
- John Scott, Office of Strategic Services
- Ricardo Setaro, journalist/writer Columbia Broadcasting System (CBS)
- Charles Bradford Sheppard, Hazeltine Electronics
- Anne Sidorovich
- Michael Sidorovich
- George Silverman, Director of the Bureau of Research and Information Services, US Railroad Retirement Board; Economic Adviser and Chief of Analysis and Plans, Assistant Chief of Air Staff, Material and Services, War Department
- Greg Silvermaster, Chief Planning Technician, Procurement Division, United States Department of the Treasury; Chief Economist, War Assets Administration; Director of the Labor Division, Farm Security Administration; Board of Economic Warfare; Reconstruction Finance Corporation Department of Commerce
- Helen Silvermaster
- Morton Sobell, General Electric
- Jack Soble
- Robert Soblen
- Johannes Steele, journalist and radio commentator
- Alfred Kaufman Stern, Popular Front
- I. F. Stone, (
- ) journalist for The Nation
- Augustina Stridsberg
- Anna Louise Strong, journalist for The Atlantic Monthly, Harper's, The Nation and Asia
- Helen Tenney, Office of Strategic Services
- Mikhail Tkach, editor of the Ukrainian Daily News
- Lud Ullman, delegate to United Nations Charter meeting and Bretton Woods conference; Division of Monetary Research, Department of Treasury; Material and Services Division, Air Corps Headquarters, Pentagon
- Irving Charles Velson, Brooklyn Navy Yard; American Labor Party candidate for New York State Senate
- Margietta Voge
- George Vuchinich, 2nt. United States Army assigned to Office of Strategic Services
- Donald Wheeler, Office of Strategic Services Research and Analysis division
- Enos Wicher, Wave Propagation Research, Division of War Research, Columbia University
- Maria Wicher
- Harry Dexter White, Assistant Secretary of the Treasury
- Ruth Beverly Wilson
- Ignacy Witczak
- Ilya Wolston, United States Army military intelligence
- Flora Wovschin, Office of War Information; United States Department of State
- Jones Orin York
- Daniel Zaret, United States Army Explosives Division
- Mark Zborowski

Notes

- Note (1): Secrecy: The American Experience; by Daniel Patrick Moynihan, New Haven: Yale University Press 1998, pg. 15.
- Note (2): [http://permanent.access.gpo.gov/lps33233/www.nsa.gov/docs/venona/monographs/monograph-4.html VENONA Historical Monograph #4] National Security Agency Archives, Cryptological Museum
- Note (3): John Earl Haynes and Harvey Klehr, Venona: Decoding Soviet Espionage in America, Appendix A, Source Venona: Americans and U.S. Residents Who Had Covert Relationships with Soviet Intelligence Agencies, pgs. 339-370. (New Haven: Yale University Press, 1999)
- Note (4): Haynes and Klehr, Appendix D, Americans and U.S. Residents Targeted as Potential Sources by Soviet Intelligence Agencies, pgs. 387-389. Cold War Ghosts
- Note (5): Victor Navasky, "Cold War Ghosts," The Nation, July 16, 2001 [http://ssl.thenation.com/docprint.mhtml?i=20010716&s=navasky].
- Note (6): Ellen Schrecker, The Right's Cold War Revision, The Nation, July 24/31, 2000, pp. 21, 23-24, (with Maurice Isserman). [http://www.nationarchive.com/Summaries/v271i0004_13.htm]
- Note (7): Ellen Schrecker, Many are the Crimes: McCarthyism in America (Boston: Little Brown, 1998) pp. xvii-xviii.

External links

- [http://www.nsa.gov/venona/venon00017.cfm National Security Agency Archives] Cryptographic Museum, Custodian of Documents for the Army Signals Intelligence Agency
- [http://www.cia.gov/csi/books/venona/part2.htm Selected Venona Messages]
- [http://foia.fbi.gov/foiaindex/venona.htm Venona FBI FOIA Files]
- [http://cryptome.org/fbi-nsa.htm FBI Memo "Explanation and History of Venona Project Informantion"] (1 February 1956)
- [http://www.mi5.gov.uk/output/Page242.html MI5 Releases to the National Archives]
- VENONA; Decoding Soviet Espionage in America, Yale University Press. Despite the title, this is less about VENONA itself than about Communist Party USA espionage and support of espionage. It is based on research in the CPUSA archives made available to the authors in Moscow. See [http://yalepress.yale.edu/yupbooks/book.asp?isbn=0300061838 Yale University Press Web site information on the book]
- [http://www.utoronto.ca/crees/serap/ Stalin-Era Research and Archives Project]
- [http://www.iisg.nl/~abb/abb_b12.html Russian State Archive] (RGASPI) Category:Espionage Category:Venona Category:Spies by nationality Category:World War II espionage Category:World War II spies Category:U.S. government secrecy

statystyki transport bia�ystok Jamnik Jamniki Zoja cheap london hotels pozycjonowanie stron

:: RELATED NEWS ::

Compiled HTML Help
CHM (Compiled Help Modules) ist ein Dateiformat der Fa. Microsoft für das Betriebssystem Windows. Es handelt sich um Archive, die wiederum verschiedene Dateien wie Hilfetexte, Fotos oder auch Java-Script (DHTML) in kompilierter Form enthalten. Der Nutzer startet diese Hilfe oft mit der Taste F1 oder aus dem Hilfemenü des Programms, worauf das Betriebssystem Windows mit dem Help Viewer die zugrundeliegende CHM-Datei öffnet und anzeigt. Bei Datei

Schützenpanzerwagen Sd.Kfz. 251
Der Schützenpanzerwagen SdKfz 251 war in der deutschen Wehrmacht das gepanzerte Standard-Fahrzeug für Panzergrenadiere. Trotz des hohen Motorisierungsgrades der Panzergrenadiere waren jedoch nur wenige Einheiten mit einer größeren Zahl gepanzerter Truppentransporter ausgerüstet. Haupttransportmittel war insoweit der LKW. Panzergrenadier

Entwicklung

Zur Halbkettenkonst

Minderwert
Der Begriff Minderwert wird vor allem in Zusammenhang mit der versicherungstechnischen Abwicklung von Unfallschäden bei Kraftfahrzeugen verwendet. Unter gewissen Umständen, die den Schadenumfang und das Fahrzeugalter berücksichtigen, steht einem durch einen Verkehrsunfall geschädigten Fahrzeughalter die Entschädigung eines Minderwertes zu. Gemäß Rechtsprechung des

SSTV
Slow Scan Television (SSTV) ist eine Digitale Betriebsart im Amateurfunkdienst und dient der langsamen Übertragung von Standbildern. Die Übertragungsgeschwindigkeit von Amateurfunk-Fax ist bei großer Bildqualität doch recht gering, so dass man in den USA um 1960 ein Verfahren entwickelte, um Bilder schneller zu übertragen. Im Deutschen wird SSTV Schmalband-Fernsehen genannt und kann in einer Minute z.B. mehrere Schwarz-Weiß-Bilder übertragen. Das ist ziemlich einfach, man benötigt nur eine Video-Kamera und einen Speicherkonverter oder e

Frieden von Passarowitz
Der Friede von Passarowitz wurde am 21. Juli 1718 in Passarowitz, dem heutigen Požarevac in Serbien, zwischen Karl VI. und Venedig einerseits sowie Sultan Ahmed III. andererseits abgeschlossen. Das Osmanische Reich trat das

Gottfried Hüngsberg
Gottfried Hüngsberg arbeitete um 1970 mit Rainer Werner Fassbinder zusammen. Seit 1974 ist er mit Elfriede Jelinek verheiratet. Mitwirkung bei Fassbinder-Filmen: Soundtrack
- Schatten der Engel (1976).
- La Paloma (1974).
- Welt am Draht (1973). Ton
- Read More...

Lunar Landing Research Facility
] Die Lunar Landing Research Facility (LLRF), zu Deutsch in etwa Mondlandeforschungsanlage, wurde 1965 in Hampton, Virginia, USA beim NASA Langley Research Center

Und täglich grüßt das Murmeltier
Und täglich grüßt das Murmeltier (Original: Groundhog Day) ist eine Filmkomödie aus dem Jahr 1993, in der Bill Murray als Phil Conners einen egozentrischen Wetteransager spielt, dem es davor graut, seiner alljährlichen Verpflichtung nachzugehen, von einem Wetter-Ritual in der Kleinstadt Punxsutawney zu berichten. Andie MacDowell spielt Rita, seine neue Aufnahmeleiterin. Regie führte