- Amiga 1000, den første Amigacomputer på markedet.
- Første udgivelse af Steen og Stoffer forfattet af Bill Watterson.
- GNU Manifesto skrives af Richard Stallman.
- 8. januar - Der bliver indført rygeforbud på Den Røde Plads i Moskva med begrundelsen, at det vil være taktløst at ryge, hvor Sovjets grundlægger Lenin ligger begravet.
- 13. januar - 418 bliver dræbt og 559 kvæstet ved en af de værste togulykker i verdenshistorien, da et eksprestog med flere tusinde passagerer kører af sporet ved byen Awash i Etiopien.
- 15. januar - Den tidligere premierminister Tancredo de Almeida Neves bliver valgt til Brasiliens første civile præsident.
- 17. januar - På et repræsentantskabsmøde i Kronebanken bliver det oplyst, at bankens underskud i 1984 var på 1,3 milliarder kroner på grund af tab og hensættelser.
- 17. januar - En 25-årig flyverløjtnant omkommer, da hans fly - en "F 104 Starfighter" styrter i havet 10 km øst for øen Hjelm ud for Djursland.
- 19. september - 10.000 mennesker omkommer under jordskælv i Mexico City - 7. oktober - Passagerskibet Achille Lauro kapres af palæstinensiske terrorister.
- Hungersnød i Etiopien. Live Aid forsøger at rejse penge til nødhjælp.
- 3. december - Rådet for Den Europæiske Union i EU vedtager at oprette et indre marked med fri bevægelighed for varer, personer og tjenesteydelser. Det skal ske inden udgangen af 1992
- Loxodonta - Loxodonta cyclotis - Loxodonta africana - Elephas - Elephas maximus
De olifanten (Elephantidae) vormen een familie uit de orde der slurfdieren (Proboscidea), waartoe de grootste hedendaagse landzoogdieren behoren. Grotere landzoogdieren (zoals de Indricotherium) hebben bestaan, maar zijn uitgestorven.
Olifanten onderscheiden zich van andere dieren doordat ze een lange slurf bezitten, die zij als een soort hand gebruiken, bijvoorbeeld om voedsel op te pakken en zich met water en zand te bestrooien.
Olifanten leven in matriarchale groepen, bestaande uit enkele volwassen vrouwtjesdieren met hun onvolwassen kinderen. Volwassen mannen leven voornamelijk solitair en voegen zich alleen bij de groep om met geslachtsrijpe vrouwen te paren. Tijdens de paartijd raakt een mannetje, door hormonale veranderingen, zodanig opgewonden dat hij onberekenbaar en daardoor zeer gevaarlijk wordt.
Een mannetje wordt stier of bul genoemd en een vrouwtje koe.
Volwassen olifanten bereiken vaak een gewicht van 3 tot 5 ton bij een schofthoogte van ongeveer 3 meter. Uitschieters zijn mogelijk; de zwaarste olifant woog ongeveer 12 ton, maar dit was niet de grootste. Dit record werd behaald door een mannetje dat meer dan 4 meter hoog was met een gewicht van ongeveer 8 ton.
De slurf
Aan de kop van de olifant zit een lange slurf. De slurf is erg handig voor een olifant. Hij is heel sterk en een olifant kan er allerlei dingen stevig mee vastpakken. Eigenlijk is de slurf een heel lange neus met een bovenlip er aan vast. Aan het eind van de slurf zitten de neusgaten. Daardoor kan een olifant heel goed ruiken waar hij iets te eten kan vinden. Er zit een soort vingertje aan de slurf. Daar mee pakt een olifant zijn eten op. Je kunt dat goed zien als je hem een klontje suiker geeft. Een Afrikaanse olifant heeft zelfs twee van die vingertjes. Een olifant kan met zijn slurf drinken. Dan zuigt hij zijn slurf vol water en spuit dat in zijn bek. Zo wast een olifant zich ook.Dan gebruikt hij zijn slurf als douche. Een olifant kan met zijn slurf een geluid maken alsof hij op een trompet blaast. Met zijn slurf trekt de olifant de takken van de bomen. Een olifant vecht ook met zijn slurf. Je ziet dat de olifant zijn slurf niet kan missen, daarom is hij er erg zuinig op. Hij rolt hem op als er kans is dat hij zijn slurf pijn doet aan scherpe takken. Maar als hij de ruimte heeft houdt een olifant zijn slurf trots voor zich uit.
Soorten
Tot 2001 werd gedacht dat er twee olifantensoorten waren, de Aziatische en de Afrikaanse olifant. Op veel websites en in veel boeken is dit (in 2003) nog zo vermeld. DNA onderzoek heeft echter aangetoond dat de Afrikaanse olifantensoort uit twee soorten bestaat, die onderling grote genetische verschillen hebben, net zo veel verschil als bijvoorbeeld tijgers en leeuwen. Deze soorten zijn de bosolifant en de savanneolifant. Ook uiterlijk verschillen de twee Afrikaanse soorten. De bosolifant is kleiner, heeft kortere en smallere slagtanden, rondere oren, en een andere vorm van de kop.
Het is ook wel eens anders geweest.
De drie olifantensoorten met hun ondersoorten zijn:
- Elephas maximus - de Aziatische olifant.
- Elephas maximus indias - de Indische olifant - Elephas maximus maximus - de Ceylon-olifant - Elephas maximus sumatranus - de Sumatraanse olifant - Elephas maximus borneensis - de Borneodwergolifant - Loxodonta africana - de Afrikaanse savanneolifant - Loxodonta cyclotis - de Afrikaanse bosolifant
De bosolifant komt vooral in Centraal-Afrika voor (Congo).
Out of Africa
Interessant aan de olifantenfamilie is dat ze zich op ongeveer dezelfde manier en in dezelfde tijd als de mens over de wereld hebben verspreid vanuit Afrika: de Out of Africa - theorie. Eerst naar het Midden-Oosten, vandaar naar Europa en Azië en vervolgens naar Amerika. Onderweg evolueerden ze. De eerste Afrikaanse olifanten waren bladeters, maar de mammoeten op de Euraziatische steppe kregen sterkere kiezen om de taaie, harde grassen die op de droge steppen groeiden te kunnen vermalen. Ze ontwikkelden daarnaast een dikke harige vacht en kleinere oren tegen de kou.
Tamme olifanten
Tamme Indische olifanten zijn al sinds mensenheugenis als werkdieren gebruikt. Omdat een olifant bijna even lang leeft als een mens, blijven de oppasser (de mahout) en zijn olifant hun hele leven samen. In Thailand begint dat nu steeds moeilijker te worden. Veel mahouts zijn werkloos omdat gemechaniseerde trekkracht goedkoper is. Zij zijn dan gedwongen hun olifant te verlaten en met verlaten olifanten loopt het vaak verkeerd af.
In Afrika zijn er in het verleden ook tamme olifanten geweest. We weten bijvoorbeeld dat Hannibal er de Alpen mee overgetrokken is in de Tweede Punische Oorlog. In die tijd kwamen er nog olifanten voor in Noord-Afrika. In Belgisch Congo is er ook - met succes - geprobeerd olifanten te temmen. Het is een moeizaam en langdurig proces, omdat de tweede generatie pas echt tam is. Na de onafhankelijkheid van Kongo in 1960 zijn de olifanten weer teruggekeerd naar het bos.
In de jaren 1998-1999 heeft men het in Zuid-Afrika nog eens geprobeerd. De eigenaar van een privé-wildpark vond het een goed idee zijn park beter op de markt te brengen door een aantal mahouts aan te trekken om een begin te maken met het domesticatie proces. Lang heeft het niet geduurd. Toen de pers er achter kwam dat er jonge olifantjes geslagen werden, werd er snel een eind aan gemaakt door de Zuid-Afrikaanse dierenbescherming (de SPCA). Deze organisatie geniet veel steun onder de bevolking, vooral het blanke deel daarvan. Volgens de SPCA waren de arme dieren zo getraumatiseerd dat zij eerst in rehabilitatie moesten. Onder de zwarte jeugd was men wat minder verontwaardigd, misschien omdat men zich afvroeg waar hun eigen rehabilitatie bleef: zij waren zelf ook geslagen, soms door hun eigen opvoeders, soms ook door anderen.
Afbeelding:Olifanten_met_jong.jpg|Olifanten met jong
Afbeelding:Olifant.jpg|Aziatische olifant Foto:Snoop
Afbeelding:Olifant_afrikaanse.jpg|Afrikaanse olifant
Afbeelding:Parende_olifanten.jpg|Parende olifanten
This image is not an orphan—see
This image is needed as it is either linked from a text link or is otherwise useful, even though it appears to have nothing linking to it.
Please do not delete this image without verifying that it is really not needed.
