----
Historio > Tagoj > la 3-a de julio
----
La 3-a de julio estas la 184-a tago de la jaro (la 185-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 181 tagoj restas.
Je la 3-a de julio okazis, interalie:
Kosmonaŭto (devenas de la greka kosmos, "kosmo" aŭ "universo", kaj nautes, "navigisto") estas homo, kiu faras flugojn en la ekstertera spaco, aŭ kosmo. La unua kosmonaŭto estis Jurij GAGARIN (1961).
Kiam komenciĝis la vetkurado en spaco dum la malvarma milito, Sovetunio uzis la vorton "kosmonaŭto" kaj Usono "astronaŭto". Pro tio, multaj naciaj lingvoj uzas la vortojn kosmonaŭto, astronaŭto kaj tajkonaŭto (ĉi tie esperantigataj) por respektive distingi inter rusaj, usonanaj kaj ĉinaj kosmonaŭtoj. Eble, kiam aliaj nacioj havos siajn proprajn kosmonaŭtojn, oni inventos aliajn novajn vortojn. Do, por simpleco, esperante la vorto kosmonaŭto estas preferinda, tamen oni ofte trovas la aliajn vortojn, eble laŭ la lingva fono de la parolanto/skribanto.
Oficiro estas ĝenerala nomo de ĉiuj armeaj estroj, ekde vicleŭtenanto, ĝis marŝalo, dume suboficiro estas ĝenerala nomo de ĉiuj armeaj estroj, ekde kaporalo ĝis ekskluzive vicleŭtenanto.
En multaj armeoj oni dividas oficirajn rangojn laŭ skemo simila al jena:
- Generaloj (diversrangaj): Oni ofte nomas ilin laŭ la trupa unuo, kiun ili estras; do ekzistas brigada generalo, divizia generalo, korpusa generalo. Generalo de plej supera rango ofte nomiĝas simple generalo, tiu de la dua rango vicgeneralo, leŭtenanta generalo aŭ kolonela generalo. Kie generaloj portas diversajn nombrojn da steloj en siaj insignoj, oni diras ankaŭ unu-, du- ktp. -stela generalo.
- Superaj aŭ stabaj oficiroj
- kolonelo
- vickolonelo aŭ kolonelo-leŭtenanto
- majoro
- (Simplaj) oficiroj
- kapitano
- leŭtenanto (aŭ supera, ĉefa leŭtenanto)
- vicleŭtenanto (subleŭtenanto, aŭ simple leŭtenanto)
La rolo de la vorto "leŭtenanto" por marki malsuperecon (al kapitano, kolonelo, generalo) deriviĝas de ĝia etimologie origina signifo "viculo" ("loko-tenanto", de la franca vorto lieu = loko).
Geografio > Eŭropo > Rusio > Ĉuvaŝio
----
Rusio
Ĉuvaŝio (ĉuvaŝe: Чавашъěн [Ĉavaŝjenj]), Ĉuvaŝa Respubliko, en Rusio. Teritorio: 18,3 mil kv.km. En la respubliko loĝas 1,3149 milionoj loĝantoj (2002), inter ili 906 mil ĉuvaŝoj (vidu ankaŭ ĉuvaŝa lingvo), la aliaj - rusoj, tataroj, mordovoj, ukrajnoj, marioj. La respubliko havas 10 urbojn, 21 regionajn distriktojn (rajonojn) kaj 1 727 vilaĝojn.
En la cara Rusio la teritorio de la nuntempa Ĉuvaŝio troviĝis en du gubernioj: Simbirska kaj Kazana. La 24-an de junio1920 estis fondita Ĉuvaŝa Aŭtonoma Regiono, kiu la 21-an de junio1925 estis transformita je Ĉuvaŝa Aŭtonoma Soveta Socialisma Respubliko kaj en ekde 1992 - Ĉuvaŝa Respubliko. En 1993 en la Respubliko estis elektita la unua prezidento - Nikolaj FJODOROV. Li funkcias kiel prezidento ekde la 21-a de januaro1994 kaj estas reelektita en la elektoj de 1997 kaj 2001.
En novembro 1994 estis elektita la Ŝtata Konsilio de la Ĉuvaŝa Respubliko. Ekde tiam ekzistas certa konflikto inter la prezidento kaj la Ŝtata Konsilio.
La ĉefaj sektoroj de la industrio estas: maŝinkonstruado kaj metalprilaborado (44,1%),
energetiko (12%), nutra industrio (14,2%), kemio (9,8%), leĝera industrio (8%).
Urboj de la Ĉuvaŝa Respubliko:
- Ĉeboksaro (440 800) - ĉefurbo
- Alatir (46 900)
- Civilsk (11 200)
- Jadrin (11 100)
- Kanaŝ (53 100)
- Kozlovka (12 700)
- Mariinskij Posad (10 900)
- Novoĉeboksarsk (123 100)
- Ŝumerlja (40 200)
Distriktoj de la Ĉuvaŝa Respubliko:
- Alatir (Алатырский)
- Alikovo (Аликовский)
- Batirevo (Батыревский)
- Civilsk (Цивильский)
- Ĉeboksari (Чебоксарский)
- Ibresi (Ибресинский)
- Jadrin (Ядринский)
- Jalĉiki (Яльчикский)
- Jantikovo (Янтиковский)
- Kanaŝ (Канашский)
- Komsomolskoje (Комсомольский)
- Kozlovka (Козловский)
- Krasnoarmejskoje (Красноармейский)
- Krasnoĉetajskoje (Красночетайский)
- Mariinskij Posad (Мариинско-Посадский)
- Morgauŝi (Моргаушский)
- Poreckoje (Порецкий)
- Ŝemurŝa (Шемуршинский)
- Ŝumerlja (Шумерлинский)
- Urmari (Урмарский)
- Vurnari (Вурнарский)
- [http://www.jeachr.by.ru/index.htm JEAĈR]
- [http://www.tppchuvashia.ru/eo Komerc-Industria Ĉambro]
- [http://www.tejo.org/turismo/Ĉuvaŝio pri la urboj ĉe vikio pri turismo]
ja:チュヴァシ共和国ko:추바슈 공화국
11-a de aŭgusto
----
Historio > Tagoj > la 11-a de aŭgusto
----
La 11-a de aŭgusto estas la 223-a tago de la jaro (la 224-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 142 tagoj restas.
Je la 11-a de aŭgusto okazis, interalie:
----
Historio > Tagoj > la 15-a de aŭgusto
----
La 15-a de aŭgusto estas la 227-a tago de la jaro (la 228-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 138 tagoj restas.
Je la 15-a de aŭgusto okazis, interalie:
Ĉeboksari (ĉuvaŝe Ŝupaŝkar) estas ĉefurbo de Ĉuvaŝio, kaj situas sur la dekstra bordo de riveroVolgo. En la urbo loĝas 440 800 loĝantoj (laŭ informoj de 2002).
La unua mencio pri la urbo venas de la jaro 1469. Dum la foslaboroj estis trovitaj setlaĵoj de bolgaroj, kiuj datiĝas de la 14a jarcento. En 1555 Ĉeboksari fariĝas fortikaĵo de Moskva ŝtato. En la jaro 1781 ĝi fariĝas urbo.
En Ĉeboksari okazadas de 1996 ĉiujare fine de oktobro Lingva Festivalo kie dekoj da lingvoj estas prezentitaj. La festivalo akceptas ĉiujare honorajn gastojn kiuj reprezentas aliajn lingvajn festivalojn, lingvon aŭ lingvaron, kiaj Aŝok Sadĵanhar (Barato), direktoro de la kultura Centro Ĝavaharlal Neru en Moskvo, Bertrand MENCIASSI (Francio/Belgio), reprezentanto de la Eŭropa Buroo por malpli uzataj lingvoj aŭ JoMo, kantisto el Tuluzo kiu prezentas recitalon en 25 lingvoj kaj komponis unu kanton titolitan Ĉeboksari.
Eksteraj ligoj
- [http://nebo.by.ru/nebo_eo.htm Novjarfestoj En Betularo]
- [http://www.jeachr.by.ru/agado/lf_historio.htm Lingva Festivalo]
- [http://www.eola-14.by.ru/ 14-a EoLA]
- [http://www.tejo.org/turismo/Cxeboksari Ĉeboksari ĉe turisma vikio de tejo.org]
Kategorio:Urboj de RusioKategorio:Ĉuvaŝioja:チェボクサルko:체복사리
The historical interaction of Islam and Judaism began in the 7th century with the spread of Islam in the Arabian peninsula. Because both of these religions share a common origin in the Middle East, and because of the shared aspects between Judaism and Islam, as well as the influence of Muslim culture and philosophy on practitioners of Judaism within the Islamic world, there has been considerable and continued physical, theological, and political overlap between the two faiths in the subsequent 1,400 years.
Islam affirms Torah as the word of God, considering it a divine scripture. However, it is believed that the versions of Torah in existence today have been modified over time by certain scribes and preachers of Judaism over the years. According to Islamic belief, the present Jewish scriptures (including the Torah) are not the original divine revelations given to Moses. The Muslims scriptures pronounce and refer to the Torah as Tawrat. Muslims also believe the Torah was changed because of the coming of Jesus to guide the "Lost sheep of Israel" (Matthew 15:24) back to the right path and that Jesus' story was incomplete from the aspect of revelation (and depends upon human witnesses and hearsay). As a result, Muslims believe the Qur'an is the final revelation from Allah and a completion of the previous books including the New Testament.
Historical
Jews have often lived in predominantly Islamic nations. Since many national borders have changed over the fourteen centuries of Islamic history, a single community, such as the Jewish community in Cairo, may have been contained in a number of different nations over different periods.
Jewish ethnic groups that have lived in the majority-Islamic world include Sephardi, Mizrahi, and Temani. The majority Muslim populations were generally tolerant of the Jewish minority and lived in relative peace with each other.
Spain (711-1492)
Ottoman Empire (1326-1800)
Iraq
Persia and Iran (711-1900)
North Africa
Tunisia
Morocco
Egypt
Algeria
Central Asia and the Mongol Khanates
Dar ul-Islam was considered the golden medinah for the medieval Jew because of the considerable ease to observe kashrut and the halacha in a land where halal and the shari'a were maintained, unlike in Christian countries.
The Mongols, being Shamanists, Buddhists, Nestorian Christians and Muslims at different stages of the Mongol domination of Turan, greatly enhanced Jewish social status, partly due to the Mongols' strategic interests with Jewish merchants. It is conjectured that the Yiddish word for the kippa, yarmulke, derived from the Turkic work yarmuk, meaning "rain cover". There are also accounts of special Mongol charters protecting Jews all over the Golden Horde in the events when the Khans' Muslim or Christian subjects directed their hostilities towards the Jews. The Yiddish culture of Eastern Europe in modern times had extensive affinities to the Muslim Tatar cultures of Crimea, Russia, Poland-Lithuania and the North Caucasus. Jewish Klezmer bands often celebrate the themes of "Bulgarsky", revealing the origin of klezmer music in Eurasian Bulgaria (not the Balkans). It is safe to say that the culture of the Eastern European shtetls had the same soul as the Tatar cultures of Russia and Ukraine.
However, in the rather fervently Sunni Mongol khanate of the Timurids and the Uzbeks, a heavy Jiziyya (tax) was imposed on the Jews of Central Asia, especially Bukhara, which was collected yearly, accompanied by a humiliating slap on the taxpayers' face (Central Asian Muslims also developed this myth scapegoating the existence of Jews in their cities for the devastating onslaughts of Genghis Khan and Tamerlane, casting their Mongol overlords in a noble "scourge of God" mold).
One of the most important early Jewish philosophers influenced by Islamic philosophy is Saadia Gaon (892-942). His most imporant work is Emunoth ve-Deoth (Book of Beliefs and Opinions). In this work Saadia treats of the questions that interested the Motekallamin so deeply—such as the creation of matter, the unity of God, the divine attributes, the soul, etc. — and he criticizes the philosophers severely.
The 12th century saw the apotheosis of pure philosophy. This supreme exaltation of philosophy was due, in great measure, to Gazzali (1058-1111) among the Arabs, and to Judah ha-Levi (1140) among the Jews. Since no idea and no literary or philosophical movement ever germinated on Arabian soil without leaving its impress on the Jews, Gazzali found an imitator in the person of Judah ha-Levi. This illustrious poet took upon himself to free religion from the shackles of speculative philosophy, and to this end wrote the Cuzari, in which he sought to discredit all schools of philosophy alike.
Maimonides endeavored to harmonize the philosophy of Aristotle with Judaism; and to this end he composed his immortal work, Dalalat al-Ḥairin (Guide of the Perplexed)—known better under its Hebrew title Moreh Nebukim—which served for many centuries as the subject of discussion and comment by Jewish thinkers. In this work, Maimonides considers Creation, the unity of God, the attributes of God, the soul, etc., and treats them in accordance with the theories of Aristotle to the extent in which these latter do not conflict with religion. For example, while accepting the teachings of Aristotle upon matter and form, he pronounces against the eternity of matter. Nor does he accept Aristotle's theory that God can have a knowledge of universals only, and not of particulars. If He had no knowledge of particulars, He would be subject to constant change. Maimonides argues: "God perceives future events before they happen, and this perception never fails Him. Therefore there are no new ideas to present themselves to Him. He knows that such and such an individual does not yet exist, but that he will be born at such a time, exist for such a period, and then return into non-existence. When then this individual comes into being, God does not learn any new fact; nothing has happened that He knew not of, for He knew this individual, such as he is now, before his birth" (Moreh, i.20). While seeking thus to avoid the troublesome consequences certain Aristotelian theories would entail upon religion, Maimonides could not altogether escape those involved in Aristotle's idea of the unity of souls; and herein he laid himself open to the attacks of the orthodox.
Ibn Roshd (Averroes), the contemporary of Maimonides, closes the philosophical era of the Arabs. The boldness of this great commentator of Aristotle aroused the full fury of the orthodox, who, in their zeal, attacked all philosophers indiscriminately, and had all philosophical writings committed to the flames.
Driven from the Arabian schools, Arabic philosophy found a refuge with the Jews, to whom belongs the honor of having transmitted it to the Christian world. A series of eminent men—such as the Tibbons, Narboni, Gersonides—joined in translating the Arabic philosophical works into Hebrew and commenting upon them. The works of Ibn Roshd especially became the subject of their study, due in great measure to Maimonides, who, in a letter addressed to his pupil Joseph ibn Aknin, spoke in the highest terms of Ibn Roshd's commentary.
Influence on exegesis
The influence which the Arabic intellect exercised over Jewish thought was not confined to philosophy; it left an indelible impress on the field of Biblical exegesis also. Saadia Gaon's commentary on the Bible bears the stamp of the Motazilites; and its author, while not admitting any positive attributes of God, except these of essence, endeavors to interpret Biblical passages in such a way as to rid them of anthropomorphism. The Jewish commentator, Abraham ibn Ezra, explains the Biblical account of Creation and other Scriptural passages in a philosophical sense. Nahmanides (Rabbi Moshe ben Nahman), too, and other commentators, show the influence of the philosophical ideas current in their respective epochs. This salutary inspiration, which lasted for five consecutive centuries, yielded to that other influence alone that came from the neglected depths of Jewish and of Neoplatonicmysticism, and which took the name of Kabbalah.
Influences on Worship
The Zohar, a work of Kabbalah, permits travelling Jews, in the circumstance where the number of Jews are insufficient to form a minyan, to pray alongside Muslims in a salaat, provided that Jewish prayers be uttered by the Jews.
- [http://www.houseofdavid.ca/isl_jud.htm Islam and Judiasm - Influences Contrasts and Parallels].
- [http://www.geocities.com/martinkramerorg/JewishDiscovery.htm The Jewish Discovery of Islam] by Martin Kramer -
Eternità
Il concetto di eternità deriva dall'estensione al dominio metafisico del concetto di tempo fisico, ma privato di un limite anteriore e posteriore. In fisica un orologio misura un intervallo di tempo tra due istanti; l'eternità consiste nella sequenza ideale di intervalli di tempo in numero illimitato sia precedenti che posteriori a uno dato. Non esistendo alcuno strumento in grado di misurare un tale intervallo privo di limiti, esso si configura come congettura, e pertiene quindi il campo della metaf
- La ragazza del secolo scorso di Rossana Rossanda, Einaudi, Torino- 2005
:Autobiografia dall'infanzia protetta e borghese alla Resistenza, dal primo viaggio a Mosca all'attività di milizia, fino alla radiazione dal PCI nel 1969. Un ripensamento della storia e della politica del Novecento.
-
