:: wikimiki.org ::

Bram STOKER

Bram STOKER

Literaturo > Anglalingva Literaturo > Bram STOKER < Angla Lingvo ---- La Irlanda verkisto Abraham STOKER (normale mallongita kiel Bram STOKER) naskiĝis je la 8-a de novembro 1847 apud Dublino, kaj mortis je la 20-a de aprilo 1912 en Londono. Post studado en la Dublina Trinity College Bram Stoker unue laboris kiel oficisto. En la jaro 1878 li finis tiun ĉi karieron kaj fariĝis la sekretario de la aktoro Henry IRVING. El la verkaro de Stoker nur unu vere famiĝis: la vampirrakonto Drakulo, verkita en la jaro 1897. Ĝi inspiris eĉ generaciojn poste al teatraĵoj, radiodramoj kaj filmoj. Aliaj verkoj de la aŭtoro:
- The Jewel of Seven Stars (1903)
- Personal Reminiscences of Henry Irving (1906)
- The Lair of the White Worm (1911)
- Dracula's Guest (1914) ja:ブラム・ストーカー nb:Bram Stoker

Literaturo

Literaturo estas la tuto de skribaĵoj, prozaj kaj versaj, kiuj havas socikulturan aŭ estetikan valoron. La vorto literaturo povas aŭ signifi la tutan mondan literaturon, aŭ nur la literaturon de unu specifa kulturo. Literaturo ne nur enhavas la verkaron de la arta literaturo (la beletron), sed ankaŭ la tuton de la intelektaj verkoj, kiuj koncernas la vivon kaj kulturon de iu nacio aŭ epoko. Literaturaj verkoj povas esti historiaj, biografiaj, filozofiaj, sciencaj, politikaj, kaj aliaj.

Evoluo

En antikvaj tempoj popoloj havis nur parolan tradicion, poste rakontoj kaj versaĵoj estis surskribitaj. La unuaj verkaĵoj havis mitologian aŭ religian enhavon. Kiam oni komencis presadon, literaturo akiris pli privatan karakteron kaj fariĝis rimedo por esploro kaj esprimo de emocioj kaj homaj rilatoj. Por legi pri evoluo de literaturo, vidu apartajn artikolojn: :Artikoloj pri literaturo de diversaj regionoj :Artikoloj pri literaturo de diversaj lingvoj

Specoj poezio kaj prozo

Oni distingas du specojn de literatura arto: poezio kaj prozo. Poezio estas arto komuniki emociojn per versoj, do per la muziko de la parolo, obeante iajn metrikajn kaj priformajn regulojn. Prozo estas ordinara parolo ne aranĝita laŭ versmezuro. La prozo pli konformas al ĉiutaga parolo ol la poezio. Antikvaj verkoj estis skribita versforme, la prozo estas pli nova etapo. Nur en 18-a ĝis 19-a jarcentoj ili egaliĝis laŭ valoro. Por pli da specoj, vidu: :Artikoloj pri diversaj literaturaj specoj

Literaturo kiel socia procezo

Lastatempe, ankaŭ estas akceptite ke la koncepto pri Literaturo estas socia procezo, en kiu partoprenas diversaj institucioj kaj perantoj (nome, universitatoj, lernejoj, instruistoj, eldonejoj, politikistoj, literaturaj konkursoj, librovendejoj, kritikistoj, revuoj, ĵurnaloj, ktp). Interveno de tiuj perantoj legitimas verkojn, klasifikante ilin en la kategorion literaturo. Sekve, la studo de la tiel nomataj literaturaj (ĉef)verkoj, estas ankaŭ la studo de la politikaj, sociologiaj, filozofiaj kondiĉoj, kiuj unuflanke kreis ilin; kaj aliflanke legas kaj rekomendas ilin. La esplorado de signifo de la literaturaj verkoj estas des pli kompleksa, ĉar la interpretado de unu sama verko varias historie kaj socie. Tio parte klarigas la maleblon doni ĝustan difinon al la vorto literaturo. Estante produkto de longa kaj kompleksa socia procezo, literaturo estas rezulto de reciproka influo de interesoj de sociaj sektoroj (aŭ tavoloj, grupoj) per legitimantaj institucioj, kiuj reprezentas ilin.
Pro tio ĉi, en avangardaj literatursciencaj sektoroj, oni preferas la adjektivan uzon de la vorto literaturo anstataŭ ĝia substantivo. Sekve oni aludas al literatura teorio, ne al teorio de la literaturo. Tio montras la rekonon ke literaturo ne estas reala objekto, sed tre dinamika, aktiva procezo, al kiu oni aludas per la adjektivo literatura. En tiu ĉi skemo, ankaŭ la literaturaj genroj estas rezulto de la samaj procezoj, kiuj kreas literaturajn objektojn.

Aliaj artikoloj pri literaturo

Literaturo laŭ regionoj

:Afrika Literaturo - Barata Literaturo - Eŭropa Literaturo - Islama Literaturo - Latinamerika Literaturo - Nordamerika Literaturo

Literaturo laŭ lingvo

:Angla - Araba - Bengala - Ĉeĥa - Ĉina - Dana - Esperanta - Eŭska - Finna - Franca - Frisa - Germana - Greka - Helena - Hispana - Hungara - Islanda - Itala - Japana - Kartvela - Kataluna - Keĉua - Kornvala - Latina - Malajala - Nederlanda - Norena - Norvega - Okcitana - Pensilvanigermana - Persa - Pola - Portugala - Rumana - Rusa - Samea - Slovaka - Slovena - Sveda - Urdua poezio - Vjetnama

Literaturo laŭ formo

Prozo

:Artikolo - Dramo - Eseo - Fabelo - Legendo - Mito - Novelo - Publicista Verko - Romano - Ŝlosilromano

Poezio

: Epopeo - Eposo - Fablo - Hajko - Limeriko - Poemo - Soneto - Tankao - Verso

Apartaj specoj

Apartan specon de literaturaĵoj prezentas koncizaj eldiraĵoj, montrantaj homajn pensojn pri diversaj valoroj de la vivo. :Aforismo - Devizo - Maksimo - Moto - Proverbo - Sentenco

Famaj verkistoj

Vidu ĉe Verkistoj.

Diverse

:Famaj fikciuloj - Fikciaj lokoj - Serio Oriento-Okcidento :Eldonejoj - ISBN - Librovendejoj

Vidu ankaŭ

- Skribarto
- Lingvo
- Teatro als:Littérature ja:文学 ko:문학 simple:Literature zh-cn:文学 zh-tw:文學

Angla lingvo

La angla lingvo estas okcidentĝermana lingvo, origininta de Anglio, kun forta influo de la franca lingvo. En la historio de la angla lingvo, oni distingas tri fazojn:
- la anglosaksa lingvo (500-1000)
- la meza angla lingvo (1000-1500)
- la moderna angla lingvo (1500- ) La angla lingvo evoluis el la antikva ĝermana de Anglio kaj estis disvastigita tra la mondon ek de ĉ. 1500 per la milita, teknologia kaj kultura potenco de la Brita Imperio kaj ĝia ido Usono. Eble 25% de la mondo (1500 milionoj) regas la anglan kiel denaska (375 m), dua (375 m) aŭ fremda (750 m) lingvo. La lingvo ne nur floras en Britio kaj Usono kaj la landoj de iliaj eks-imperioj, sed estas studata tra la mondon, eĉ ekzemple en Indonezio kaj Etiopio, kiuj neniam estis sub la regado de anglalingvanoj. La angla estas oficiala lingvo de UNO kaj unu el la ĉefaj internaciaj lingvoj en Afriko. Kun la franca ĝi estas unu el la du vere mondaj lingvoj. La angla estis unu el la ĉefaj fontoj, el kiu Esperanto pruntis vortojn. Ekzemple: suno, birdo, ŝipo, lando, ofta ktp. Unuflanke, la angla estas facile lernebla, ĉar ĝi havas malmulte da gramatikaj finaĵoj, sed uzas vortordon por montri la rilatojn inter vortoj. Aliflanke, ĝi estas malfacile lernebla, ĉar la ortografio estas nefonetika kaj arĥaika (moderna ortografio reflektas la prononcon de la mezepoka angla, kiam la veno de la presilo konformigis la literumadon, ĉefe laŭ la tiama Londona dialekto) kaj la lingvo enhavas multe da idiotismoj. La angla ankaŭ havas sonojn ne ofte uzatajn en aliaj lingvoj. Neatendite, la ĉina havas similajn problemojn por alilingvanoj. Nur la ĉina kaj la hinda-urda havas pli da denaskaj parolantoj ol la angla, sed ili ne estas fortaj ekster siaj regionoj. La angla, aliflanke, estas lingvo vere tutmonda: kvar kontinentoj (Nordameriko, Eŭropo, Afriko, Azio) aparte havas pli ol 50 milionojn da parolantoj, en du aliaj kontinentoj (Aŭstralio kaj Nordameriko) la angla estas la ĉefa lingvo, kaj nur unu kontinento, Sudameriko, aparte de Gujano, restas sen unualingvaj parolantoj. La angla estas la internacia lingvo de scienco, komputiko, komerco, popmuziko kaj aviado, inter aliaj. Ĝi estas laborlingvo de UNO kaj ASEAN kaj, praktike, la ĉefa laborlingvo de EU: dum multaj dokumentoj de EU estas haveblaj en la franca kaj la germana kaj, iafoje, eĉ aliaj el la 20 oficialaj lingvoj, nur en la angla estas ĉiuj dokumentoj haveblaj. La angla ankaŭ estas la ĉefa laborlingvo de multaj transnaciaj entreprenoj. Laŭ Encyclopædia Britannica, almenaŭ 16 nacioj enhavis pli ol unu milionon da anglalingvanoj en 1990:

223,9 Usono
60,0 Niĝerio
53,3 Britio
32,0 Filipinoj
21,0 Barato¹
16,0 Kanado
14,8 Aŭstralio
5,5 Malajzio
3,7 Tanzanio
3,5 Sud-Afriko
3,3 Irlando
3,2 Nov-Zelando
2,7 Liberio
2,3 Jamajko
1,2 Trinidado kaj Tobago
1,0 Singapuro

¹ Laŭ la barata popolnombrado de 1991 ĉ. 90 milionoj (~ 11%) de la enloĝantoj diris, ke ili scipovas la anglan kiel la unuan, duan aŭ trian lingvon ( http://www.censusindia.net/cendat/language/table4_E.PDF ).

Notu bone, ke diversaj nacioj kalkulas siajn lingvanojn malsame kaj ne ekzistas nombroj pri la angla por ĉiu nacio. Ekzemple, Kenjo, Pakistano kaj Bangladeŝo, ĉiu probable havas 3 milionojn da parolantoj. Ankaŭ, malmulte de nacioj kalkulas dualingvanojn. Almenaŭ 30 milionoj angleparolantoj ne estas en la supraj nombroj.

Famaj aŭtoroj de la angla

- Chaucer
- Ŝekspiro
- Milton
- Blake
- Charles DICKENS
- Mark TWAIN
- Joyce
- Ernest HEMINGWAY
- Orwell
- Jack KEROUAC
- J. D. SALINGER
- Tolkien Vidu ankaŭ: Anglalingva Literaturo

Eksteraj ligiloj

Pluraj vortaroj en la [http://dmoz.org/World/Esperanto/Informo/Vortaroj/Angla/ katalogo DMOZ] Kategorio:Okcidentĝermana lingvaro als:Englische Sprache ja:英語 ko:영어 ms:Bahasa Inggeris simple:English language th:ภาษาอังกฤษ zh-min-nan:Eng-gí

8-a de novembro

---- Historio > Tagoj > la 8-a de novembro ---- La 8-a de novembro estas la 312-a tago de la jaro (la 313-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 53 tagoj restas. Je la 8-a de novembro okazis, interalie:

Eventoj

- 1889: Montano fariĝis la 41-a ŝtato de Usono;
- 2003: Luna eklipso videbla en Brazilo.

Naskiĝoj

- 1847 : Bram STOKER
- 1900 : Margaret MITCHELL, Usono
- 1922 : Christiaan BARNARD
- 1935 : Alain DELON, Francio
- 1937 : Hans BAKKER

Mortoj

- 1911 : Siegfried LEDERER
- 1953 : Ivan BUNIN, Francio
- 1998 : Jean MARAIS
- 2005 : Carola HÖHN

Specialaj tagoj kaj festoj

1847

Historio > Jarcentoj > 19-a jarcento > 1847 ---- Ĉi tiu jaro estas normala jaro komenciĝanta vendrede (ligilo montras kalendaron). En la jaro 1847 post Kristo okazis, interalie:

Eventoj

- Usono : Utaho : Mormonoj gvidataj de Brigham YOUNG translokiĝis okcidenten kaj haltis en la Valo Sallaga.
- 13-a de januaro : La Traktato de Cahuenga finis la Militon Meksikia-Usonan en Kalifornio.
- Anglio : La romano Jane Eyre de la angla verkistino Charlotte Brontë aperis.

Naskiĝoj

- 11-a de februaro : Usono : Edisono
- 3-a de marto : Skotlando : Alexander Graham BELL
- 14-a de marto : Antônio de CASTRO ALVES
- 8-a de novembro : Bram STOKER

Mortoj

- ---- 1842 | 1843 | 1844 | 1845 | 1846 | 1847 | 1848 | 1849 | 1850 | 1851 | 1852 18-a jarcento - 19-a jarcento - 20-a jarcento ko:1847년 simple:1847

Dublino

Europo > Irlando > Dublino < Ĉefurbo ---- Ĉefurbo Dublino (Dublin angle, kaj Baile Átha Cliath irlande) estas la ĉefurbo de la Respubliko de Irlando. La centra urbo enhavas 495,000 homojn, kaj ĝi estas la plej granda urbego en Irlando. La provinco, aŭ 'graflando' de Dublino enhavas multajn antaŭurbojn kiel Blackrock. Loĝas 1.100.000 homoj en la graflando, inkluzive de la urbocentro. En la 10-a jarcento, la urbo ekkreskis el du vilaĝoj, unu de vikingoj kaj alia de keltoj: La urbo festis sian unuan jarmilon en 1987. Dublino estas la centro de la irlanda registara laboro. La moto de la urbo estas Obœdientia Civium Urbis Felicitas (latine: obeo de la civitanoj estas feliĉo de la urbo). Ĝin ne nepre pravigis la detruo de la Nelsona Piliero je la 8-a de marto 1966 per bombo de IRA, post daŭra rifuzo de la aŭtoritatoj forigi la simbolon de brita superrego. brita

Famaj dublinanoj

- Samuel BECKETT -teatra verkisto
- Bono - ĉefkantisto en U2.
- Sir Bob GELDOF - ĉefkantisto en Boomtown Rats kaj organizinto de bonfara Live Aid.
- James JOYCE - verkisto de, inter aliaj, Dubliners
- Sinead O'CONNOR - Kantisto
- Bram STOKER - verkisto
- Jonathan SWIFT - verkisto
- Oscar WILDE - verkisto Kategorio:Ĉefurboj ja:ダブリン ko:더블린 simple:Dublin

1912

Historio > Jarcentoj > 20-a jarcento > 1912 ---- Ĉi tiu jaro estas superjaro komenciĝanta lunde (ligilo montras kalendaron). En la jaro 1912 post Kristo okazis, interalie:

Eventoj

- 8-a Universala Kongreso de Esperanto en Krakovo.
- L.L. ZAMENHOF ĉe la UK de Krakovo rezignis ĉian oficialan rolon en la aferoj de Esperanto, kaj eĉ la simplan titolon „Majstro“.
- Edukministro CAJ Juanpej dekretas la enkondukon de Esperanto en la elementajn lernejojn de Ĉinio.
- Eklernis Esperanton: Bruno RIEFLING, SIFO, Gerrit WOUD, Gerrit Paulus de BRUIN, Maksimiliano BLASSBERG, Frits FAULHABER, Helmi DRESEN, Modesto Eugenio CAROLFI, Carl Adolph HVORSLEV kaj Vasilij ĴELEZNJAKOV.
- Fonditaj Esperanto-asocio de Ŝanhajo, Virina Esperanto-Klubo en Brazilo kaj Esperanta junulara grupo de Varsovio.
- Fondita unua Esperanto-Klubo en Venezuelo
- Kreitaj planlingvoj Omnezo, Lingvo Kosmopolita, Ariana kaj Fraternitato.
- Ĉinio elĵetas fremdan regon kaj fariĝas respubliko.
- Albanio sendependiĝas.
- Hispanio: Kanarioj: Fuerteventura ekhavas propran parlamenton.
- 6-a de januaro: Nov-Meksiko fariĝis la 47-a ŝtato de Usono.
- 16-a de januaro: La grupo de anglo Robert Falcon SCOTT apud Sudan Poluson trovas restaĵojn de tendaro de konkuranta norvego Roald AMUNDSEN.
- 18-a de januaro: Scott atingas Sudan Poluson.
- 14-a de februaro: Arizono fariĝis la 48-a ŝtato de Usono.
- 15-a de aprilo: La Titanic pereas en la norda Atlantiko
- Tupaciguara fondita.

Naskiĝoj

- Raymond DOURY
- 20-a de februaro: Francio: Pierre BOULLE
- 21-a de aprilo : William Thomas STEAD
- 16-a de majo: Johannes HARTOG
- 23-a de junio: Britio: Alan TURING, frua komputikisto (m. 1954)
- 14-a de aŭgusto: Germanio: Erwin STRITTMATTER
- 26-a de novembro : Eugène IONESCO

Mortoj

- 16-a de januaro: Georg HEYM
- 27-a de januaro: BAGGI de ARAUJO
- 30-a de marto: Germanio: Karl MAY.
- 20-a de aprilo: Bram STOKER
- 14-a de majo: Svedio: August STRINDBERG
- 16-a de aŭgusto : Germanio : Johann Martin SCHLEYER
- 24-a de decembro : George W. BULLEN.
- Ĉeĥio: Zikmund WINTER.
- Antarkto: Kapitano SCOTT kaj sia grupo.
- Amatus van der BIEST-ANDELHOF ---- 1907 | 1908 | 1909 | 1910 | 1911 | 1912 | 1913 | 1914 | 1915 | 1916 | 1917 19-a jarcento - 20-a jarcento - 21-a jarcento ja:1912年 ko:1912년 simple:1912 th:พ.ศ. 2455

Londono

Geografio > Eŭropo > Britio > Londono < Urboj ---- Londono (angle London) estas la ĉefurbo de Britio.

Historio

- Tie naskiĝis Robert MURRAY.
- Tie mortis John BUCHANAN.

Vidu ankaŭ jenon:

- Greater London
- Brita Muzeo
- Palaco Buckingham
- Londona Okulo
- Granda Incendio de Londono
- Universitato de Westminister - London
- Esperanto-movado Esperanto-movado Kategorio:Ĉefurboj de Eŭropo Kategorio:Urboj de Britio als:London fiu-vro:London ja:ロンドン ko:런던 ms:London simple:London th:ลอนดอน zh-min-nan:London

1878

Historio > Jarcentoj > 19-a jarcento > 1878 ---- Ĉi tiu jaro estas normala jaro komenciĝanta marde (ligilo montras kalendaron). En la jaro 1878 post Kristo okazis, interalie:

Eventoj

- 17-a de decembro: L. L. Zamenhof unue montris Pra-Esperanton.

Naskiĝoj

- Rudolf FRIDRICH
- Theodor ČEJKA
- Hungario : Jenö FUCHS
- 2-a de januaro: Lehman WENDELL
- 24-a de januaro: João PESSOA
- 29-a de januaro : JOŜINO Sakuzo
- 26-a de februaro: Hugo STEINER
- 1-a de aprilo : Germanio : Carl STERNHEIM
- 6-a de aprilo : Erich MÜHSAM
- 15-a de aprilo : Svislando : Robert WALSER
- 1-a de junio : John MASEFIELD
- 15-a de julio : Arnold MIMBECK
- 15-a de julio : Wilfrid Walwyn PADFIELD
- 10-a de aŭgusto : Alfred DÖBLIN
- 12-a de septembro : Josep M. TERRICABRAS
- 20-a de septembro : Upton SINCLAIR
- 20-a de oktobro: Andrés PIÑÓ ALEGRET
- 7-a de novembro : Aŭstrio : Lise MEITNER
- 26-a de decembro: István ZÖLDY

Mortoj

- 12-a de junio : William Cullen BRYANT ---- 1873 | 1874 | 1875 | 1876 | 1877 | 1878 | 1879 | 1880 | 1881 | 1882 | 1883 18-a jarcento - 19-a jarcento - 20-a jarcento ko:1878년

Drakulo (literaturo)

Ĉi tiu artikolo temas pri la Drakulo kreita de Bram STOKER. Vidu ankaŭ la artikolon pri Vlad la 3-a Drakulo. ---- Drakulo estas fikciulo, eble la plej fama vampiro en literaturo. Lin kreis la irlanda verkisto Bram STOKER en 1897 per sia horora romano. La libro estas epistola romano, tio estas, rakontita per taglibroj kaj leteroj de la personoj, kvankam Stoker ankaŭ elfaras gazeteltranĉojn, kaj eĉ uzas transskribojn de diktafono, tiam tre nova ilo.

Intrigo

La rakonto komenciĝas, kiam Jonathan HARKER, angla solicitoro, estas invitata al la fora, kaduka kastelo de la grafo en Transilvanio por makleri pri bienoj. Dum la vizito, Harker iĝas fakta malliberulo, malkovras maltrankviligantajn flankojn de la ĉiutaga vivo de la grafo, kaj estas delogita per tri vampirinoj. Fine li eskapas el la kastelo piede. Post nelonge, rusa ŝipo grundas en Whitby, marborda urbeto en Anglio. Ĉiuj pasaĝeroj kaj ŝipanoj estas mortintaj. Oni vidas grandan hundon aŭ lupon, forkurantan de la ŝipo, kiu nenion entenas krom skatoloj da tero el Transilvanio: Grafo Drakulo, sub la formo de besto, estas alvenita. Baldaŭ la grafo minacas la sindonan fianĉinon de Harker, Wilhelmina "Mina" Murray, kaj ŝian vivplenan amikinon Lucy Westenra. Lucy ricevas tri edzigajn proponojn en unu tago, de Arthur, Lordo Godalming; usonano nomita Quincy Morris, kiu ĉiam havas grandan tranĉilon sur sin; kaj psikiatro ĉe frenezulejo, John Seward. Okazas rimarkinda renkonto inter Drakulo kaj unu el la pacientoj de Seward, frenezulo nomita Renfield, kiu volas manĝi insektojn, araneojn, kaj birdojn, kaj aliajn kreitaĝojn — laŭ ilia grandeco — por absorbi ilian "vivforto". Renfield servas kiel speco de sensilo, kiu detektas la proksimecon de Drakulo kaj elsendas indicojn. Lucy suspektinde ekvelkas. Ĉagreniĝas ĉiuj ŝiaj amindumantoj; Seward vokas al sia eksinstruisto, Profesoro Abraham Van Helsing, el Amsterdamo. Van Helsing tuj determinas la kaŭzon de ŝia kondiĉo, sed li rifuzas malkaŝi ĝin, sciante ke la fido de Seward estos skuita se li ekparolas pri vampiroj. Van Helsing provas multajn transfuzojn, sed ili evidente malprogresas. Unu nokton, kiam Van Helsing devas reiri al Amsterdamo (kaj lia mesaĝo al Seward, demandante ke tiu zorgu pri la familio Westenra, malfeliĉe estas sendita al malbona adreso), Lucy kaj ŝia patrino estas atakita dum la nokto de stranga lupo. Sinjorino Westenra, kiu havas kormalsanon, mortas pro timo, kaj Lucy verŝajne mortas post nelonge. Lucy estas enterigita, sed post nelonge la gazetaro raportas, ke "bela damo" ŝtelĉasas infanojn nokte. Van Helsing, sciante ke ĉi tiu signifas, ke Lucy iĝis vampirino, konfidas tion al Seward, Godalming, kaj Morris. La amindumantoj kaj Van Helsing spuras ŝin, kaj post maltrankviliganta renkonto inter Arthur kaj ŝia vampirina memo, ili palisumas ŝin kaj senkapigas ŝin. Ĉirkaŭ tiu tempo, Jonathan Harker alvenas de Transilvanio (Mina kuniĝis tie kun li post lia eskapo el la kastelo); li kaj Mina ankaŭ kuniĝas kun la koalicio, kiu nun direktas sian atenton al Drakulo mem. Tiam komenciĝas la pli longa dramo de spuri la movojn de Drakulo tra Londono kaj trakti lian intensiĝanta delogo de Mina Harker. Drakulo fuĝe reiras al sia kastelo en Transilvanio, sekvata de la bando de Van Helsing, kiuj remortigas lin kaj liajn tri vampirinojn. Mina estas liberigita, Quincy Morris estas mortigita dum la lasta batalo, kaj la supervivantoj reiras al Anglio.

Analizo

On efike naras la novelon per multaj voĉoj -- la taglibro de Jonathan Harper pri lia vojaĝo al Transilvanio; la taglibro de Mina; kaj pervoĉa taglibro de D-ro. Seward; kune kun leteroj kaj ĵurnaleroj. Kvamkvam iomete kruda kaj certe sensacia, la novelo ankaŭ havas psikologian povon, kaj tre evidentas la seksumak deziroj kaŝiĝante en la vampiratencoj. La ritmo estas kalma; la etoso kaj karakteroj estas pli riĉaj ol oni kredus. Malgraŭ siaj gravaj kontribuoj al la vampirmitaro, multaj popularaj [tropo#Literatura uzo|tropoj]forestas: ekzemple Grafon Drakulon mortas oni per klingoj, ne ligna paliso; la destruo de vampira Lucy estas tri-parta afero (palisumo; senkapigo, kaj ajlo en la buŝo) kaj ne la simpla palisumo ke oni legas en postaj vampiraj rakontoj. Drakulo ankaŭ havas la kapablon iri kiel nebuleto kaj rampi laŭ la muroj de sia kastelo. Stoker aldonis al la vampirmitaro, ke vampiro ne povas esti vidata en spegulo; tiu oni ne vidis antaŭe en tradicia Eŭropa fokloro. Ankaŭ notindas ke en la novelo Drakulo povas tramarŝi en la taglumo hela, kvamkvam sen la plejmulto de siaj povoj. Tamen li estas ankoraŭ sufiĉe forta kaj rapida por lukti kaj eskapi en unu sceno el liaj ĉasantoj. Tradicia fokloro pri vampiroj nediras ke la sunbrilo estas mortiga al ili; kvamkvam ili estas noktumaj. Nur laŭ la filmo Nosferatu la sunbrilo povas morti vampiron.

Originoj

Drakulo en Rumanio

Kino

Multfoje la novelo adaptiĝas al filmo. La plej lasta, estis la versio de Francis FORD COPPOLA en 1992], kun [[Gary OLDMAN]] kiel Drakulo, [[Winona RYDER kiel Mina Murray kaj Elisabeta (nova karactero por la filmo), Anthony HOPKINS kiel Abraham Van Helsing kaj fine Keanu REEVES kiel Jonathan Harker.

Populara Kulturo

En 2004 la filmo Blade: Trinity montras nova vampiro Drakulo, la plei malbonulo "Drake", li estis dormanta en Irako, ekde la jaro 1500. New Line Cinema, redaktu David Goyes, kun Wesley Snipes kaj Kris Kristoferson.

Vidu ankaŭ

[http://eo.wikibooks.org/wiki/Drakulo Drakulo tradukata ĉe Vikilibroj]

Eksteraj ligiloj

[http://osiek.org/lagazeto/LG-58/drakulo-dracula.html Artikolo pri Drakulo el La Gazeto] [http://www.esperanto.be/fel/2005/008717.php Artikolo pri Bram Stoker el Monato] ja:ドラキュラ

1897

Historio > Jarcentoj > 19-a jarcento > 1897 ---- Ĉi tiu jaro estas normala jaro komenciĝanta vendrede (ligilo montras kalendaron). En la jaro 1897 post Kristo okazis, interalie:

Eventoj

- Clarence BICKNELL lasis Volapükon kaj ekesperantiĝis.
- Fondita en Louhans la unua Esperanto-Klubo de Francio.
- Unua Esperantisto en Santos.
- Unua Cionista Kongreso.
- Kreita Novromano.

Naskiĝoj

- Eŭropo : Milos LUKAS.
- Hungario : SZATHMÁRI Sándor
- Norbert BARTHELMESS
- 4-a de februaro : Ludwig ERHARD
- 11-a de februaro : Emil POST, frua komputikisto
- 17-a de aprilo : Thornton WILDER
- 18-a de aprilo: Božena SKLENČKOVÁ
- 22-a de majo : Robert NEUMANN
- 31-a de majo: Lajos KÖKÉNY
- 24-a de julio : Amelia EARHART
- 2-a de aŭgusto : OOHAŜI Kaiziro
- 11-a de aŭgusto : Enid BLYTON
- 25-a de septembro : Usono: William FAULKNER
- 26-a de septembro : Japanio: KOBAJAŜI Tomeki
- 26-a de oktobro: Jakobo ŜAPIRO

Mortoj

- 17-a de junio : Sebastian KNEIPP ---- 1892 | 1893 | 1894 | 1895 | 1896 | 1897 | 1898 | 1899 | 1900 | 1901 | 1902 18-a jarcento - 19-a jarcento - 20-a jarcento ko:1897년

Francisco Serrano y Domínguez

Serrano y Dominguez, Francisco, Duke de la Torre and Count of San Antonio (1810-1885), Spanish marshal and statesman, was born in the island of León at Cádiz on 17 December 1810. His father was a general officer and a Liberal. Serrano began his studies at Vergara in the Basque provinces, became a cadet in 1822, cornet in 1833 in the lancers of Sagunto, passed into the carabineers in 1829, and when the Carlist agitation began in 1833 he exchanged into the cuirassiers. He formed part of the escort which accompanied Don Carlos, the first pretender and brother of Ferdinand VII, to the frontier of Portugal. As aide-de-camp of Espoz y Mina, then under the orders of General's Cordoba and Espartero, in the armies of Queen Isabella, Serrano took such an active part in the Carlist War from 1834 to 1839 that he rose from the rank of captain to that of brigadier-general. His services obtained for him the Cross of San Fernando and many medals. In 1839 he was elected a member of Cortes for the first time by Málaga, and in 1840 he was made a general of division and commander of the district of Valencia, which he relinquished to take his seat in congress. From that day Serrano became one of the chief military politicians of Spain. In 1841 he helped Espartero to overthrow the regency of Queen Christina; in 1843 at Barcelona he made a pronunciamiento against Espartero; he became minister of war in the Lopez cabinet, which convoked the Cortes that declared Queen Isabella of age at fifteen, served in the same capacity in an Olozaga cabinet, sulked as long as the Moderados were in office, was made a senator in 1845, captain-general of Granada in 1848, and from 1846 to 1853 lived quite apart from politics on his Andalusian estates or traveling abroad. He assisted Marshal O'Donnell in the military movements of 1854 and 1856, and was his staunch follower for twelve years. O'Donnell made him marshal in 1856 and captain-general of Cuba from 1859 to 1862; and Serrano not only governed that island with success, and did good service in the war in Santo Domingo, but he was the first viceroy who advocated political and financial reforms in the colony. On his return to Spain he was made Duke de la Torre, grandee of the first class, and minister of foreign affairs by O'Donnell. Serrano gallantly exposed his life to help O'Donnell quell the formidable insurrection of [[22 June]] [[1866]] at Madrid, and was rewarded with the Order of the Golden Fleece. At the death of O'Donnell, be became the chief of the Union Liberal, and as president of the senate he assisted Rios Rosas to draw up a petition to Queen Isabella against her Moderado ministers, for which both were exiled. Undaunted, Serrano began to conspire with the Duke of Montpensier, Prim and Sagasta; and on 7 July 1868 Gonzalez Bravo had Serrano and other generals arrested and taken to the Canary Islands. There Serrano remained until Admiral Topete sent a steamer to bring him to Cadiz on 18 September of the same year. On landing he signed the manifesto of the revolution with Prim, Topete, Sagasta, Martos and others, and accepted the command of the revolutionary army, with which he routed the troops of Queen Isabella under the orders of the marquis of Novaliches at the bridge of Alcolea. The queen fled to France, and Serrano, having entered Madrid, formed a Provisional Government, convoked the Cortes Constituyentes in February 1869, and was appointed successively president of the executive and regent. He acted very impartially as a ruler, respecting the liberty of action of the Cortes and cabinets, and bowing to their selection of Amadeus I of Savoy, though he would have preferred Montpensier. As soon as Amadeus reached Madrid, after the death of Prim, Serrano consented to form a coalition cabinet, but it kept together only a few months. Serrano resigned and took the command of the Italian king's army against the Carlists in North Spain. He tried to form one more cabinet under King Amadeus, but again resigned when that monarch declined to give his ministers dictatorial powers and sent for Ruiz Zorilla, whose mistakes led to the abdication of Amadeus on 11 February 1873. Serrano would have nothing to do with the federal republic, and even conspired with other generals and politicians to overthrow it on 23 April 1873; but having failed, he had to go to France until General Pavia, on the eve of his coup d'etat of 3 January 1874, sent for him to take the head of affairs. Serrano assumed once more the title of president of the executive; tried first a coalition cabinet, in which Iilartos and Sagasta soon quarrelled, then formed a cabinet presided over by Sagasta, which, however, proved unable to cope with the military and political agitation that brought about the restoration of the Bourbons by another pronunciamienio at the end of December 1874. During the eleven months he remained in office Serrano devoted his attention chiefly to the reorganization of finance, the renewal of relations with American and European powers, and the suppression of revolt. After Alfonso XII ascended the throne in 1875, Serrano spent some time in France. He returned to Madrid in 1876, attended palace receptions, took his seat as a marshal in the senate, coquetted a little with Sagasta in 1881, and finally gave his open support to the formation of a dynastic Left with a democratic program defended by his own nephew, General Lopez Dominguez. He died in Madrid on 26 November 1885, twenty-four hours after Alfonso XII.

References

- Serrano y Dominguez, Francisco Serrano y Dominguez, Francisco

sprzet wagi elektroniczne Hotele w Warszawie po�ciel sem

:: RELATED NEWS ::

Synop
Synop ist ein Kurzwort für SYNOPtische Observation, d.h. Wettermeldung. Wetterbeobachtungen werden weltweit nach einem speziellen Zahlenschlüssel codiert. Ein Synop Code hat feste Bestandteile und ist immer in der gleichen Form aufgebaut, um für jeden Dritten die Beobachtung nachvollziehbar zu machen.

Synopcode

Beispiel: 10637 41570 53035 10054 21011 40158 52021 72186 82842 Jeder Synopcode besteht aus fünfstelligen Zahlenreihen. Dabei werden die wichtigsten Wetterinformationen zuerst der Reihe nach eingetragen. Jede Reihe beinhaltet jeweils einen Messwert, mit Ausnahm

Liebenwerda
Bad Liebenwerda ist eine Kurstadt im Landkreis Elbe-Elster im Bundesland Brandenburg (Deutschland) und liegt ca. 60 km nordwestlich von Dresden. Sie hat eine Kurklinik für Rheumatologie und Orthopädie, eine Psychotherapeutische Klinik und ein Kurmittelzentrum ("Lausitztherme Wonnemar"). Die Sta

Franz Eckert
Franz Eckert (
- 5. April 1852 in Neurode bei Waldenburg/Schlesien; † 8. August 1916 in Seoul) war ein deutscher Komponist und unter anderem Schöpfer der westlichen Fassung de

Bernhard Schweitzer
Bernhard Schweitzer (
- 3. Oktober 1892 in Wesel ; † 16. Juli 1966 in Tübingen) war ein deutscher Archäologe. Schweitzer stammte aus einer badischen Offiziersfamilie. Er studierte von 1911 bis 1917 in Heidelberg und Berlin

Bram STOKER

Literaturo

Evoluo

Specoj poezio kaj prozo

Literaturo kiel socia procezo

Aliaj artikoloj pri literaturo

Literaturo laŭ regionoj

Literaturo laŭ lingvo

Literaturo laŭ formo

Prozo

Poezio

Apartaj specoj

Literaturo laŭ enhavoj

Literaturo laŭ skoloj

Literaturo laŭ famo

Literaturo laŭ distribuo

Famaj verkistoj

Diverse

Vidu ankaŭ

Angla lingvo

Famaj aŭtoroj de la angla

Eksteraj ligiloj

8-a de novembro

Eventoj

Naskiĝoj

Mortoj

Specialaj tagoj kaj festoj

1847

Eventoj

Naskiĝoj

Mortoj

Dublino

Famaj dublinanoj

1912

Eventoj

Naskiĝoj

Mortoj

Londono

Historio

Vidu ankaŭ jenon:

1878

Eventoj

Naskiĝoj

Mortoj

Drakulo (literaturo)

Intrigo

Analizo

Originoj

Drakulo en Rumanio

Kino

Populara Kulturo

Vidu ankaŭ

Eksteraj ligiloj

1897

Eventoj

Naskiĝoj

Mortoj

Francisco Serrano y Domínguez

References

Synopcode