----
Historio > Tagoj > la 18-a de julio
----
La 18-a de julio estas la 199-a tago de la jaro (la 200-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 166 tagoj restas.
Je la 18-a de julio okazis, interalie:
EdE-H
Hungara Heroldo. Gazeto movada, aperanta en Budapest, fondita jan. 1928 de L. Kökény, kiu red. kaj eld. ĝin ĝis dec. 1930. La programo de H. H. eti tiu unua periodo estis 1. Disvastigo de E. 2. Kunlaboro de la E-Societoj. 3. Servo por la paco kaj progreso. 4. La eksterlanda konatigo de la hungara kulturo. 5. Akcelo de la hungara fremdultrafiko kaj de la Budapesta Int. Foiro. 1928-30 aperis 28 kajeroj kun 360 paĝoj. De 1931 H H. aperas nur kvaronjare, ĝin eld. HES. Red. de 1931 ĝis okt. 1932 J. Mihalik, de tiam dro J. Takacs. Formato 15x 23 cm.
Kategorio:Hungaraj Esperanto-gazetoj
Lingvo Internacia (gazeto)
Lingvo Internacia - monata gazeto en Esperanto. Post la ĉeso de "La Esperantisto" Valdemar LANGLET, univ. studento dum vizito ĉe Vladimir GERNET en Odessa je la somerfino de 1895 interkonsentis kun li, ke ili solvu la urĝan problemon de E-gazeto tiel, ke nova gazeto, Lingvo Internacia estos eldonata de la Klubo Esperantista en Uppsala kun Gernet kiel ĉefa redaktoro kaj financa direktoro. La prova numero aperis en 1895, kaj de 1896 ĝi aperis kiel 16-paĝa monata organo. Komence Gernet-helpata de Langlet prizorgis la redaktadon ĉiuj presprovaĵoj estis sendataj al Odessa, kio kaŭzis tempoperdojn kaj malfruiĝojn. De aŭtuno 1897 post kelke da malfruiĝoj P. Nylén, tiama vicprezidanto de la Uppsala Klubo prenis sur sin petite de Gernet, la redaktadon kaj prizorgis ĝin ĝis fino de 1898. Dum la komenco de 1899 Lingvo Internacia ne aperis pro manko de mono. Tiam Hj. Bäckström en Lulea (Svedio) proponis sian helpon kiel eld. kaj adm., pro kio Lingvo Internacia aperis dum la dua duonjaro de 1899 per po du 8-paĝaj numeroj en ĉiu monato, ankoraŭ presata en Uppsala kaj red. de Nylén. Komence de 1900 la presadon kaj dissendadon prenis sur sin la presisto Paŭlo LENGYEL en Szekszárd (Hungario), nova vigla kaj energia Esperantisto. Nylén restis red. dum tiu jaro kaj dum grandparto de la sekvinta, sed en sept. tute lasis la redaktorecon, kiun heredis post kelktempa red. ofico de Lengyel P. Fruictier en Parizo. En septembro 1904 Lingvo Internacia kune kun Lengyel transmigris ankaŭ al Parizo, kie ĝi vivis ĝis la milito de 1907 majstre redaktata de Théophile CART(teofil kar).
P. NYLÉN.
Pri la periodo de Lingvo Internacia en Parizo l. la artikolon „Francujo“ (p: 148.), en kiu la aŭtoro tamen tro severe juĝas pri la rolo de Th. CART kaj de L. I.
Formatoj estis 22x15, 25x20 kaj 21x13. Laŭ la „Katalogo de la E-Gazetaro“ entute 252 kajeroj sur 6 74 p.
Hungara Antologio
EdE-H
Hungara Antologio. Redaktis kaj grandegan arton de la poemoj tradukis Kalocsay, kunlaboris Baghy, Bodo, Halka, Szilagyi, Totsche. Poemoj kaj noveloj de 50 hungaraj verkistoj. 1933. 473 p. kaj 24 kliŝopaĝoj kun la portretoj de 47 verkistoj. Simila Verko eĉ en grandaj naciaj lingvoj ne ekzistas pri la hungara literaturo. "La redaktantoj celis "konigi hungarajn literaturajn trezorojn kaj samtempe doni kiel eble plej valoran kontribuaĵon al la E-a literaturo". Ĉiu justa juĝanto verdiktos honore realigita tiun duoblan taskon, kaj deziros sukceson al tiu nesuperebla libro al la AELA-entrepreno." (G. S. E', 1933. p 167.)
Kategorio:Hungara Esperanto-movado
Hector HODLER
Esperanto-kulturo > Esperanto-movado > Grava esperantisto > Svisa esperantisto > Hector HODLER < Prezidantoj de UEA
----
Hector HODLER (naskiĝis je la 1-a de oktobro, 1887, mortis la 31an de marto, 1920) estis svisa esperantisto kiu havis fortan influon sur la frua esperanto-movado.
Hodler naskiĝis en Ĝenevo kaj estis filo de la fama svisa pentristo Ferdinand HODLER, kiu post malriĉa vivofazo fariĝis subite tre bonhava. Kiel 16-jarulo Hector Hodler lernis esperanton kun sia samlernejano Edmond PRIVAT, fondis baldaŭ poste klubon kaj la etan gazeton Juna Esperantisto.
Ili iom poste Iernis Idiom Neutral kaj Bolak, por konvinkiĝi, ĉu vere Esperanto estas la plej bona internacia lingvo.
Krom Juna Esperantisto, li verkis artikoloj en Tra la Mondo kaj la traduko de la novelo de Bernardin de SAINT PIERREPaŭlo kaj Virginio (1905).
En 1906, okaze de la dua UK lin interesis precipe la organizaj proponoj de Théophile ROUSSEAU kaj Carles, pri ia Esperanto-konsuloj, en kiuj li vidis realigebla sian planon, nome, organizi reciprokan sinhelpon inter bonvolaj homoj. Jen, la ĝermo de UEA kaj ĝiaj iniciatintoj.
La ĵurnalisto en 1907 transprenis la revuon "Esperanto" de Paul BERTHELOT, kiu fondis kaj ĝis tiam redaktis ĝin, kaj faris ĝin la plej grava organo pri organizaj demandoj de la lingva komunumo. Krome ĝi enhavis multe da artikoloj pri "socia vivo", simile al al nuntempa Monato. Li redaktis ĝin 13 jarojn, ĝis sia morto, krom ses monatojn en 1914 dum la unua mondomilito. Ĝi ankoraŭ nuntempe aperas kiel asocia organo de UEA.
Li verkis multajn gravajn artikolojn, tradukis, sugestis traduki ĉefverkojn anstataŭ bagatelaĵoj. Li signis siajn artikolojn per: A R.
La proponoj de Rousseau kaj Carles kunfandiĝis kun liaj planoj, ili estis pritraktataj en lia gazeto kaj trovis varman akcepton. Okaze de la Universala Kongreso de 1907, ekzistis jam ĉirkaŭ 200 konsuloj. Hodler kaj aliaj kiel Théophile ROUSSEAU fondis Universalan Esperanto-Asocion je la 28-a de aprilo1908.
Hodler fariĝis Ĝenerala Direktoro kaj Vicprezidanto. Unu el liaj amikoj kaj kunlaborantoj estis Eduard STETTLER, al la redaktantoj apartenis Edmond PRIVAT.
Hodler volis per ĝi "krei fortikan ligilon de solidareco inter diverslingvanoj." Dum la milito Hodler kun la tiama sekretario de UEA Hans JAKOB organizis la Dummilitan Helpservon de UEA, servo farinta eksterordinaran bruon.
Post la morto de prezidanto Harold BOLINGBROKE MUDIE en 1916 oni atendis ĝis la militfino kaj en 1919 elektis Hodler prezidanto.
Hodler speciale interesiĝis pri socialaj demandoj, pacismo kaj bestprotektado.
Privat skribis pri li: "Al tio, kion iniciatis la genio de Zamenhof sur kampo lingva, li aldonis la necesan bazon sur la kampo socia."
Laŭ la artikolo de László HALKA en Enciklopedio de Esperanto, "estas karakterize por lia nobla animo kaj humaneco, ke en Geneve li aliĝis al la loka bestprotekta societo, kaj diris, ke li ŝatus fari el UEA asocion, por protekti la homojn".
Je la fino de sia vivo, dum la milito, kiam li jam estis ofte malsana, li turnis sin ĉefe al sciencaj problemoj. En 1916 li skribis 387 paĝan franclingvan verkon pri la paca organizo de l' popoloj.
Hodler mortis en Lysin, Svislando, la 31-an de marto 1920.
Post sia morto en 1920 li heredigis al UEA la revuon "Esperanto" kaj sian esperanto-bibliotekon, kiu nuntempe portas lian nomon, cetere grandan kapitalon kun la celo certigi ĝian ekziston.
Hodler HectorHodler Hector
EdE
La Enciklopedio de Esperanto estas enciklopedio pri la esperanto-movado. Ĝi aperis kiel dulibra eldono, de Literatura Mondo en Budapeŝto en la jaro 1934. Unulibra versio (represo) estis eldonita en Hungario pere de HEA Hungaria Esperanto-Asocio en la jaro 1979 kaj 1986. La libro pri si mem raportas jenon sub la litero E:
EdE-E
Enciklopedio de Esperanto estis kelkfoje pli frue iniciatata antaŭ ol realiĝis la eldono de 1933. En 1913 Petro STOJAN proponis Universalan Slipan Enciklopedion (USE), kiu laŭ lia ideo povus esti daŭre eldonata per apartaj slipoj por ĉiu temo. Samtempe estis eldonitaj 5 unuaj slipoj (N1-Slipa enciklopedio kaj ĝia estonteco, N2- Kinematika teorio pri la tempo, N3 - Himno "Espero", N4-Int. transskribo de propraj nomoj kaj NIOI - Kunveno, poemo de L. Levenzon.) En 1917 V. Ŝmurlo eldonis en Petrograd Universalan alfabetan nomaron-adresaron "Ariadna fadeno" (ANA) ĉefe kun nuraj referencoj kiel "unuan provon de enciklopedio de l'esperantismo kun firma kredo ke el tiu ... semo kreskos grandega arbo de l' E. Universala Enciklopedio." La unuaj paĝoj 1-88 de ANA presiĝis en Riga, pro militaj cirkonstancoj la sekvaj paĝoj de la libro aperis en malpli granda amplekso kaj nur de post la vorto "E", kun enhavo tre malabunda kaj skemeca. N. NEKRASOV.
SOMLAI László (Ladislao Spierer, pseŭdonimo: L. Rereips) (naskiĝis la 7-an de marto1906 en Vajszló, mortis la 12-an de marto1971 en Budapeŝto) estis hungara esperantisto kaj pentraĵagento.
László Somlai lernis Esperanton en 1925 kaj dum kelkaj jaroj estis prezidanto de HESL. Li estis fakdelegito de UEA pri literaturo, iama kunlaborinto de Literatura Mondo, kiam ĝi estis redaktata en Budapeŝto. Estas mirinde, ke li tradukis en Esperanton pli ol cent diversajn hungarajn literaturaĵojn, el kiuj la plej menciindaj estas La knaboj de Paŭlo-strato, La vojoj estas nekonataj, La strato de fiŝanta kato, Amara pano, Printempo de morto kaj Sep vangofrapoj. Li estis ankaŭ posedanto de unu el la plej riĉaj privataj Esperanto-bibliotekoj en la mondo.
ZILAHY Lajos (naskiĝis en 1891, mortis en 1974) estis unu el la plej gravaj hungaraj verkistoj, same kiel MÁRAI Sándor kaj SZERB Antal. Li skribis multajn romanojn, novelojn kaj teatraĵojn.
Verkoj
- A Dukay család - A fegyverek visszanéznek - A lélek kialszik - Ararát - A szűz és a gödölye - Fehér hajó - Halálos tavasz. Szépapám szerelme - Két fogoly - Krisztina és a király - Valamit visz a víz
Judy Garland ( - 10. Juni1922 in Grand Rapids, Minnesota, USA; † 22. Juni1969 in Chelsea, London; eigentlich Frances Ethel Gumm) war eine US-amerikanische Filmschauspielerin und Sängerin.
Nach Sue (1916) und Virginia (1919) kam Frances 1922 als 3. Kind von Frank Avant und Ethel Marian Gumm zur Welt. Judy Garland stand bereits als Kind auf der Bühne. Ihr Vater führte ein Kino in Grand Rapids und die Familie trat in den Pausen mit Gesangs- und Tanznummern auf. 1924 verkauften die Gums ihr Haus und ließen sich mit der Hoffnung, vom Film entdeckt zu werden, in Hollywood nieder. In Lancaster übernahm der Vater erneut ein Filmtheater. 1932 zog man wieder um, nach Los Angeles. DieGumm Sisters traten in Vaudeville Shows auf. Star dieser Shows war die jüngste Tochter Frances Gumm. 1933 durfte man schon auf der Weltausstellung in Chikago auftreten. 1934 änderte Frances ihren Namen in Judy Garland um (nach dem Schauspielkritiker Robert Garland). Der Talentsucher Jack Robbins verschaffte ihr einen Vertrag bei MGM. Nach einem Jahr intensiver Ausbildung, in dem ihr Vater an spinaler Meningitis verstarb, trat Judy 1935 in ihrem ersten Film auf (Every Sunday). Judy spielte sehr selbstsicher und war perfekt. Der erste Film, in dem Judy eine Hauptrolle spielte war "Broadway Melody of 1938". Der Durchbruch kam im selben Jahr mit dem ersten Film der Andy Hardy Film-Serie, wo sie an der Seite von Mickey Rooney die Betsy Booth spielte. Beide wurden durch diese Filmreihe zu den populärsten amerikanischen Jungdarstellern.
Zu ihrer bekanntesten Rolle wurde jedoch die Dorothy in dem Film Das zauberhafte Land (The Wizard of Oz) mit dem Song Over The Rainbow. Die Verfilmung aus dem Jahre 1939 des Kinderbuchklassikers Der Zauberer von Oz aus dem Jahr 1900 von L. Frank Baum ist auch heute noch einer der bekanntesten Filme der USA. Ursprünglich wollte man für die Rolle er Dorothy Shirley Temple engagieren. Doch die war bei Fox unter Vertrag. Figuren und Handlungsabläufe sind Bestandteile des US-amerikanischen Allgemeinwissens geworden. Für ihre Darstellung erhielt sie den damals noch vergebenen Juvenile Oscar für jugendliche Darsteller.
Nach dem Welterfolg spielte sie in zahlreichen erfolgreichen MGM-Musicals. Vor allem Meet Me in St. Louis aus dem Jahre 1944 gilt bis heute als ein herausragendes Beispiel des MGM-Stils und Judy Garland wurde eine seiner bedeutendsten Interpretinnen. Jedoch galt die junge Schauspielerin bei Dreharbeiten als äußerst schwierig. Es kam wiederholt zu langen Verzögerungen und Skandalen, die dafür sorgten, dass sie 1950 aus ihrem Vertrag entlassen wurde. Vorausgegangen war wegen ihrer psychischen Anspannung und ihres bislang unglücklich verlaufenen Privatlebens ein Selbstmordversuch. Ihre Ehe mit Minelli stand kurz vor dem Zusammenbruch. Judy Garland erhob in Nachhinein schwere Vorwürfe gegen das Filmstudio MGM und ihre inzwischen verstorbene Mutter, welche sie aus finanziellen Interessen rücksichtlos ausgebeutet hätten.
Sie entfernte sich von Hollywood. Es folgte eine schwere erfolglose Zeit. Schließlich kehrte sie auf Anraten ihres neuen Ehemanns und Managers Sid Luft zurück auf die Bühne. Mit einer Gesangsshow tourte quer durch die USA, wo Menschenmassen sie mit ihren Filmhits feierten. Der Rauswurf bei MGM führte dazu, dass sie als Sängerin noch größere Erfolge feierte als bisher beim Film. 1954 kehrte sie furios auf die Leinwand zurück. George Cukor besetzte sie in der Hauptrolle neben James Mason in A Star is Born. Es gelang ihr ein riesiges Comeback und sie erhielt für die Rolle der Vicky Lester eine Oscarnominierung. Die Branche war sich einig, dass nur sie diesen Oscar bekommen kann, doch die Akademie hatte die Schwierigkeiten mit ihr nicht vergessen und gab den Oscar Grace Kelly. Für sie war die Enttäuschung so groß, dass sie nur noch sporadisch in Filmen auftrat. In den 1960er Jahren wurde sie dann mit der CBS - Judy-Garland-Show im Fernsehen erfolgreich.
Judy Garland war fünfmal verheiratet. Ihre Ehepartner waren: David Rose (1941-1945), Vincente Minnelli (1945-1951), Sidney Luft (1952-1965), Mark Herron (1965-1966) und Mickey Deans (1969). Zum Schluß wandte sie sich immer jüngeren Männern zu.
Ihre Kinder sind: Liza Minnelli, Lorna Luft, Joey Luft.
Die letzten Lebensjahre verbrachte sie vorwiegend in London. Sie nahm ständig Tabletten und Aufputschmittel zu sich. Ihr turbulentes und chaotisches Leben zollte schließlich seinen Tribut. Sie hatte selbst einmal von sich gesagt: "Ich habe 2 Leben in einem untergebracht!" Mit 47 Jahren starb sie durch eine versehentlich eingenommene Überdosis Schlaftabletten. Sie wurde in New York beigesetzt.
Filmographie
- Every Sunday (1936)
- Pigskin Parade / Der springende Punkt (1936)
- Broadway Melody of 1938 (1937)
- Thoroughbreds Don't Cry (1937)
- Everybody Sing (1938)
- Love Finds Andy Hardy (1938)
- Listen, Darling (1938)
- The Wizard of Oz / Das zauberhafte Land (1939)
- Babes in Arms (1939)
- Andy Hardy Meets Debutante (1940)
- Strike Up the Band (1940)
- Little Nellie Kelly (1940)
- Ziegfeld Girl / Mädchen im Rampenlicht (1941)
- Life Begins for Andy Hardy (1941)
- Babes On Broadway (1941)
- For Me and My Gal (1942)
- Presenting Lily Mars (1943)
- Thousands Cheer (1943)
- Girl Crazy (1943)
- Meet Me in St. Louis (1944)
- The Clock (1945)
- The Harvey Girls (1946)
- Ziegfeld Follies (1946)
- Till the Clouds Roll by (1946)
- The Pirate (1948)
- Easter Parade (1948)
- In the Good Old Summertime (1949)
- Summer Stock (1950)
- A Star Is Born / Ein neuer Stern am Himmel (1954)
- Andy Hardy Comes Home (1958)
- Pepe / Pepe, was kann die Welt schon kosten (1960)
- Judgement at Nuremberg / Das Urteil von Nürnberg (1961)
- Gay Purr-ee (1962)
- A Child is Waiting / Ein Kind wartet (1963)
- I Could Go on Singing / Bretter, die die Welt bedeuten (1963)
- Valley of the Dolls (1967)
Curros Henriquez
Manoel Curros Henriques nasceu em Celanova o 15 de setembro de 1851, na casa número 14 da rua de San Roque. Era filho do escrivão José Maria de Curros Vázquez (de Santiso-Melide) e de Petra Henriques (de Vilanova dos Infantes). Casou em 1873 com Modesta Luisa Polonia Vázquez Rodrigues (natural de Pobra
Carlos Quiroga right
Carlos Quiroga foi director da Revista Galega de Criaçom O Mono da Tinta (1987-1991) e Professor de Língua e Literatura Galegas no Ensino Secundário. Foi também Chefe do primeiro Departamento de Português em E.O.I.(Escola de Línguas) na Galiza. Foi Bolseiro de investigaçom da Read More...
Cidade da Escócia (Reino Unido) e importante porto do Mar do Norte, com cerca 216.000 hab.
É conhecida como a "cidade do granito" por haver muitos edifícios edificados à base dessa matéria-prima.
É banhada pelo Mar do Norte e fica situada na foz dos rios
Partido alemão do centro
O Deutsche Zentrumspartei (Partido alemão do centro), foi o partido mais antigo a ser fundado na Alemanha - em 1870. Foi um partido orientado pelos valores católicos, forte nas zonas católicas da Alemanha (Baviera, Renânia, entre outras). Até 1933 foi um dos partidos mais importantes nos sistemas políticos do Império Alemão e da ]
As fezes são material restante após a digestão e absorção dos alimentos pelo tubo digestivo dos animais.
Nos seres humanos o alimento pode levar cerca de nove horas para transitar no
Várzea (geografia)
Várzea é a campina plana às margens de um rio que em época de enchente é inundada com as águas deste último.
Um dos exemplos mais clássicos deste termo é a várzea do Nilo, regiões ribeirinhas ao rio que na época de cheias do rio eram alagadas, deixando aí o húmus, rico adubo natural que permitia o cultivo com
Terceira guerra púnica
A Terceira Guerra Púnica foi a última das guerras a opor Roma e Cartago (149 a.C. - 146 a.C.) tendo acabado com a derrota e destruição desta última às mãos dos romanos de Cipião Emiliano; diz a lenda ter sido provocada pela repetida afirmação no Senado, por parte Catão, o Velho
