Home About us Products Services Contact us Bookmark
:: wikimiki.org ::
Mabel HARROD

Mabel HARROD

EdE-H Mabel HARROD, anglino, instruistino. Naskiĝis en la 20-a de julio 1871 en Ackworth. Instruis en liceoj kaj gastlernejoj 1892 1930. Lerneja organizisto kaj prelegisto por la Ligo de Nacioj. Multe propagandas Esperanton.

Enciklopedio de Esperanto - H

Enciklopedio de Esperanto

- J. de HAAN
- Haartman-Harteva
- HAAS
- Georg HABELLOK
- Josefo HABERT
- Hachette et Cie
- Karl HACKL
- Hermann HAEFKER
- Alf HAGELER
- Hago
- Karl Walter HAHN
- Adolf HAINSCHEGG
- HAJAMI Sinŝo
- Eskil HAKANSSON
- Jozsef HALÁSZ
- Adolf HALBEDL
- Halka
- Lászlo HALKA
- Hilma Agatha Fredrika HALL
- Albin Henning HALLDOR
- Hamleto
- Julius HANAUER
- Florence Harriet HANBURY
- Marie HANKEL
- Holger HANSEN
- Knud Thorbjörn HANSEN
- Henriko HARABAGIU
- James Tyler HARROD
- Mabel HARROD
- Johannes HARTOG
- Ferdinand HARTWICH
- George Brinton McClellan HARVEY
- William HARVEY
- Arnold HASENÖHRL
- HASEGAŬA Riej
- Viktor HAWLIK
- James T. HAXTON
- Charles Frederic HAYES
- George Markham HAYTON
- HEA
- Hebreaj Rakontoj
- Jakob HECHTL
- Gerrit van HEEK
- Hector Hodler, lia vivo kaj lia verko
- Alfred HEID
- František HEIKENWALDER
- P. HEILKER
- Christian Petersen HEILSKOV
- Willy HEINZE
- Johan HELSING
- Helsinki
- Helena HEMPEL
- George HENDERSON
- Pieter HENDRIKS
- Gustaf HENRICLUNDQUIST
- Carlos HENRIQUE
- Hermano kaj Doroteo
- Heroldo de Esperanto
- HES
- HESL
- Henry William HETZEL
- Hilelismo
- John Henry HILL
- Himnaro Esperanta
- Himno Esperantista
- Hindoĉinujo
- Brita Hindujo
- Nederlanda Hindujo
- Frederic William HIPSLEY
- William Henry HIRST
- Hispanujo
- Historieto de Esperanto
- Historio de Esperanto
- Historio de Kristo
- Historio de la lingvo Esperanto
- Historio de la Mondolingvo
- Historio kaj Organizo de la Esperanto-Movado
- Panayot HITROW
- Tadeo Kazimiro HODAKOWSKI
- Hector HODLER
- Elizabeth HOGG
- Nikolao HOHLOV
- Holanda Esperantisto
- Holando
- John Thomas HOLMES
- Franjo HOMAR
- Homaranismo
- Ho, mia kor
- Homoj sur la Tero
- Rudolphus Henricus HOMULLE
- Honduraso
- John Edward HOOKHAM
- HORI Mamiĉi
- Horizontoj
- Isabelle M. HORN
- Rudolf HORNECK
- Rodolphe HORNER
- Rudolf HOSCHEK
- Emile HOUBART
- Herbert F. HÖVELER
- Nikolao HOVORKA
- Sir Ebenezer HOWARD
- Rudolf HROMADA
- HSU W. K.
- Louis HÜBNER
- Kurt HUBRICHT
- Horace HUET
- Ferenc HOGAI
- Alberic HUMEZ
- Humoro
- Hungara Antologio
- Hungara E-isto
- Hungara E-Muzeo
- Hungara Heroldo
- Hungarujo
- Hura
- HUYNG BA DUONG
- Carl Adolph HVORSLEV
- H. B. HYAMS
- Arthur Maurice HYDE Enciklopedio de Esperanto H Enciklopedio de Esperanto H H H

1871

Historio > Jarcentoj > 19-a jarcento > 1871 ---- Ĉi tiu jaro estas normala jaro komenciĝanta dimanĉe (ligilo montras kalendaron). En la jaro 1871 post Kristo okazis, interalie:

Eventoj


- La Descent of Man ("Deveno de Homo") de Darvino
- 18-a de januaro : Germanio unuiĝas.
- de la 22-a de marto ĝis la 26-a de majo okazis la Pariza Komunumo
- 21-a de majo: Vital Maria GONÇALVES de OLIVEIRA iĝis episkopo de Olinda.
- 20-a de julio: Brita Kolumbio aliĝis al la Kanada Konfederacio.
- 28-a de septembro Leĝo de l' libera ventro kiu liberigis la gefiloj de sklavinoj de Brazilo
- Rui BARBOSA eniris en Brazila Liberala Partio.

Naskiĝoj


- Alberto COUTO FERNANDES
- 5-a de marto : Rosa LUKSEMBURG
- 27-a de marto : Germanio : Heinrich MANN
- 6-a de aprilo: José GARZÓN RUIZ
- 6-a de majo : Germanio : Christian MORGENSTERN
- 30-a de majo : William Ebenezer THOMSON
- 10-a de julio : Francio : Marcel PROUST
- 12-a de julio : Japanio : Onisabro DEGUĈI
- 20-a de julio : Mabel HARROD
- 30-a de aŭgusto : Ernest RUTHERFORD
- 27-a de septembro : Italio: Grazia DELEDDA
- 10-a de novembro : NOHARA Kiuiĉi
- 18-a de novembro : Adolf BISCHITZKY

Mortoj


- 25-a de majo : Charles DELESCLUZES
- 6-a de julio : Antônio de CASTRO ALVES
- 9-a de decembro : Josef MÁNES
- John HERSCHEL : Anglio ----
1866 | 1867 | 1868 | 1869 | 1870 | 1871 | 1872 | 1873 | 1874 | 1875 | 1876
18-a jarcento - 19-a jarcento - 20-a jarcento
ko:1871년 simple:1871

Ligo de Nacioj

Ligo de Nacioj Fondita je iniciato de la usona prezidento Woodrow WILSON pere de la Traktato de Versailles en 1920. Tiu kontrakto enhavis ĉefe la postulojn de la venkintoj de la unua mondmilito kontraŭ Germanio. La ideo havas plurajn patrojn, interalie la germanan filozofon Immanuel KANT, kiu fine de la 18a jarcento en Zum ewigen Frieden proponis aliancon de tiuj ŝtatoj, en kiuj liberas la civitanoj. Ligo de Nacioj celis esti tia alianco por pace solvi disputojn inter la membroj kaj defendi la membrojn kontraŭ atakoj de ekstere. La Ligo grandparte ne povis plenumi tion pro

- la nealiĝo de pluraj ŝtatoj (precipe Usono mem; kelkaj atribuas tion al la agado de Henry Cabot LODGE),
- la malvenko de la demokratio en aliaj (ekz. Germanio, membro de 1926 ĝis 1933),
- la eksigo de agresemaj membroj (ekz. Sovetunio, kiu atakis Finnlandon en 1939)
- sed ankaŭ pro la tolerado de agresemo de aliaj membroj (ekz. Italio, kiu en 1936 atakis la membron Etiopio, kaj buĉis civilulojn tieajn pere de bombadoj kaj uzo de venengaso; la parolado de la etiopia delegito denuncinta tiujn militkrimojn estas seninterese kaj senreage aŭskultita de la esence okcidentula ĉeestantaro. La Ligo estis dissolvita oficiale en 1946.

Ligo de Nacioj kaj Esperanto

Ĉe la Ligo estis Edmond PRIVAT la ĉefa Esperanto-lobiisto, kiu atingis almenaŭ ke la vicsekretario NITOBE Inazi verkis sufiĉe favoran raporton pri la stato de Esperanto (1922), estis historia ŝanco por E-o iĝis laborlingvo de liu organizo, sed la franca delegito plej draste oponis tiun projekton, kaj ĝi fiaskis. Ankaŭ estas menciinda la inĝeniero Leonardo TORRES QUEVEDO, membro de la Komisiono por Intelekta kooperado (antaŭulo de la Unesko), kiu proponis la unuan rezolucion favoran al la konsiderado de la internacia lingvo, ankaŭ sensukcese. -------------------------------------------------------------

Laŭ Enciklopedio de Esperanto

Ligo de Nacioj. Jam en la unua kunveno de la Ligo en 1920 kelkaj delegitoj proponis rekomendan rezolucion por Esperanto, kun peto, ke la sekretariaro preparu raporton. La propono estis prokrastata. En la sekvanta jaro, 1921, simila propono estis farata, petanta denove pri enketo farota de la sekretariaro. Dume la vic. sekr. ĝenerala de la Ligo, d-ro Nitobe (v.) estis vizitinta la kongreson en Praha kaj estis favore raportinta pri siaj spertoj. La sekvo estis, ke la supre nomita propono estis akceptata kaj ke la sekretariaro ricevis komision prepari raporton. Vasta enketo estis entreprenata, kaj la Konferenco pri Esperanto en Lernejoj (v. Konferencoj), okazinta en apr. 1922 en la palaco de la Ligo liveris same tre utilan materialon. La raporto de la sekretariaro do estis prezentata al la tria kunveno de la Ligo en sept. 1922. Ĝi estis oficiale akceptata, sed la demando pri enkonduko en lernejoj estis transdonata al la Komisiono por intelekta Kooperado. La rezolucio, kiun tiu komisiono faris en aŭg. 1923, estis iom stranga: ĝi opiniis, ke antaŭ ĉio ĝi devas rekomendi la studadon de vivantaj lingvoj, kiel unu el la plej potencaj rimedoj por la intelekta alproksimiĝo de la diversnaciaj homoj kaj do ne povas favori Esperanton. Tamen klopodo akceptigi tiun rezolucion, nur bazitan sur politikaj intrigoj, en la kunveno de la Ligo mem, ne sukcesis, kaj la afero do restis kia ĝi estis. La raporto de la sekretariaro ankaŭ entenis paragrafon por rekomendi faciligon al Esperanto en la int. telegrafado. En pli favora momento, en 1924, la persa delegitaro proponis rezolucion, rekomendantan la traktadon kaj la tarifon de tiel nomata „klara lingvo“ (ne kodo) por Esperanto. Tiu rezolucio estis unuanime akceptata kaj ĝi estis do la unua interŝtata rekono de Esperanto kiel uzata lingvo. En 1925 la Universala Telegrafa Unio en sia tutmonda konferenco en Parizo sekvis la rekomendon de la Ligo kaj ŝanĝis sian regularon tiel, ke Esperanto estas allasata kiel „klara“ lingvo flanke de la latina. - La E-istaro dankas la sukcesojn de tiu ĉi kvinjara pacienca laboro en unua loko al Edmondo Privat. Laŭ la „Historio kaj Organizo de la E-movado“ de J. R. G. ISBRÜCKER. ja:国際連盟 ko:국제 연맹

Macquarie Bank

Macquarie Bank Limited is an Australian merchant bank and financial services group, providing a broad range of services to business. Its headquarters is in Sydney, and it is listed on the Australian Stock Exchange (ASX). It is the only large majority Australian-owned investment bank. The bank was founded in January of 1970 as Hill Samuel Australia, a subsidiary of the UK's Hill Samuel, with three staff in Sydney. The bank took its name from Lachlan Macquarie, an early Governor of New South Wales who dramatically transformed the early colonial economy. The company became a trading bank and changed to its present name in 1986, at which time it opened branches in Melbourne and Brisbane. The company listed on the ASX in 1996, with an initial market capitalization of 1.3 billion AUD. Over the past decade, the listed managed fund Macquarie Infrastructure Group, has become the world's largest operator of private toll roads both nationally and internationally. The Macquarie Infrastructure Group is listed separately on the ASX, but is managed by a wholly-owned subsidiary of the bank. The other funds managed by the bank's subsidiaries have invested in projects such as airports, operating Kingsford Smith International Airport in Sydney, for instance. Macquarie's current managing director is Allan Moss, and the board chairman is David Clarke. The bank's growth, and the consequent rewards for its senior staff, have seen gossip news website Crikey dub the bank "The Millionaire Factory".

Political connections

An unusual feature of Macquarie Bank, as a financial institution, is the very strong political connections that it maintains through the appointment of former politicians and senior political staffers to senior and highly paid positions. Notable political connections include:
- Bob Carr, former New South Wales Premier, employed as a consultant.
- Max Moore-Wilton, former chief political advisor to John Howard, is Chief Executive Officer of Macquarie Airports, the owner of Sydney Airport.
- Alan Stockdale, former Victorian Treasurer, is an employee.
- Warwick Smith, former Federal Cabinet Minister, is an employee.
- Ross Cameron, former Parliamentary Secretary to the Treasurer, is an employee.
- Irene Moss, wife of the CEO, was the Commissioner of the New South Wales Independent Commission Against Corruption until November 2004. Graeme Samuel, the current chairman of the Australian Competition and Consumer Commission - one of Australia's main business regulatory bodies – is also a former executive director of the company.

See also


- 407 ETR
- M6 Toll

External links


- [http://www.macquarie.com Macquarie Bank global site]
- [http://www.macquarie.com.au/au/index.html Macquarie Bank Australian site] Category:Banks of Australia Category:Companies traded on the Australian Stock Exchange ja:マッコーリー銀行

slots Pozycjonowanie madrid accommodation wynajem autokarw spalanie kalorii










































:: RELATED NEWS ::
Партии России
Партии России — политические партии, которые действуют на территории России. Как правило, они участвуют в выборах в законодательные собрания. Наиболее известны а.]] Ботанический сад – это научно исследовательские, учебно-вспомогательные и культурно-просветительные учреждения, культивирующие и изучающие растения, пропагандирующие ботанические
Гаусс

- Гаусс, Карл Фридрих — немецкий математик, физик и астроном
- Гаусс — единица Древнем Риме, была пожизненной. В 753-712 гг. до н. э. должность занимали цари. Великий понтифик был главой Коллегии понтификов
Понтифики
Вели́кий понти́фик () — первоначально — высшая жреческая должность в Древнем Риме, была пожизненной. В 753-712 гг. до н. э. должность занимали цари. Великий понтифик был главой Коллегии понтификов
Суперарбитр
Суперарби́тр — назначаемый или избираемый в случае наличия разногласий председатель третейского суда. Суперарбитром становится по решению сторон или в установленном законом поря

Опухоль
О́пухоль (син.: новообразование, неоплазия, неоплазма) – патологический процесс, характеризующийся безудержным размножением (ростом) клеток; при этом нарушения роста и дифференцировки клеток обус
Судоустройство
Судоустро́йство:
- Судоустройство (нормы) — совокупность правовых норм, определяющих задачи и принципы организации и деятельности, структуру и