Home About us Products Services Contact us Bookmark
:: wikimiki.org ::
Okcidenta Saharo

Okcidenta Saharo

Geografio > Afriko > Okcidenta Saharo ---- Okcidenta Saharo (EH en ISO 3166) estas dezerta regiono de nordokcidenta Afriko, apud Atlantika Oceano. Ĝia oficiala statuso estas diskutata: dum multaj konsideras ĝin sendependa ŝtato, aliaj agnoskas ĝin parto de Maroko. Maroko Oni kalkulas ke la nuna loĝantaro de Okcidenta Saharo estas 267.405 homoj (saharanoj). La ĉefa lingvo estas dialekto de la araba nomata hasanija; ankaŭ la kolonia lingvo, la hispana estas parolata; la lingvo de la administrado estas la oficiala araba, kun uzo de la franca. La ĉefurbo estas Ajuno. Aliaj urboj: Daĥlo. Maroko praktike aneksis la nordajn du trionojn de Okcidenta Saharo (antaŭe Hispana Saharo) en 1976 (Verda Marŝo), kaj la ceteron de la teritorio en 1979, post la retiriĝo de Maŭritanio. Gerila milito fare de la Fronto Polisario (Popola Fronto por la Liberigo de Saguía el Hamra kaj Río de Oro) kontestanta la suverenon de Rabat finiĝis en 1991 per pafado-ĉeso. Saharaj rifuĝintoj apogantaj Polisarion devas loĝi en dezertaj tendumejoj en Alĝerio, kie ili formis ŝtaton kun la nomo Araba Sahara Demokratia Respubliko, agnoskita de OAU kaj Afrika Unio. ASDR-anoj dependas de internacia helpo por nutrado. Referendumo pri la fina statuso estas ripetade prokrastita. La dezerteco fokusas ekonomion je fosfatominado en Bukraa kaj fiŝkaptado. Kategorio:Okcidenta Saharo ja:西サハラ ko:서사하라 ms:Sahara Barat zh-min-nan:Sai Sahara

Geografio

---- Geografio (ge γη "tero", graphein γραφειν "priskribi") estas scienco, kiu pristudas geografian medion de la Tero, ĝian strukturon kaj dinamikon, influon kaj distribuon de ĝiaj komponentoj en la spaco. Ĉefceloj de la geografio estas eltrovo de manieroj de racia teritoria organizo de la socio kaj naturekspluatado, kreado de fundamentoj por strategio de ekologie sendanĝera evoluo de la socio. Gravaj objektoj de geografiaj esploroj estas interagoj de la homo kaj la naturo, regularo de dislokigo kaj influo de la komponentoj de geografia medio en loka, regiona, nacia, kontinenta, oceana kaj globala niveloj. La mondpartoj: Ameriko - Azio - Eŭropo - Afriko - Oceanio - Antarkto ----

Geografiaj objektoj

:Akvofalo - Arbaro - Delto - Dezerto - Duno - Duoninsulo - Ebenaĵo - Fjordo - Marfluo - Glaciaro - Golfo - Groto - Heĝkamparo - Insulo - Kanalo - Klafto - Komunumo - Kontinento - Lago - Laguno - Lando - Erikejo - Markolo - Maro - Montaro - Monto - Nacio - Nunatako - Oceano - Ravino - Regiono - Rivero - Rojo - Roko - Stepo - Tablomonto - Tundro - Urbo - Valo - Vilaĝo - Vulkano Vd. ankaŭ: Geografiaj Nomoj ----

Geografiaj sciencoj

Pro la komplikeco de la esplorobjektoj, oni dispartigas geografian sciencon je specializaj sciencdisciplinoj, nome: :Branĉoj de Geografio:
- Fizika Geografio
- Socio-Ekonomia Geografio
- Kartografio kaj Topografio :Intersciencaj Geografiaj Disciplinoj:
- Antropogeografio ~ Etnogeografio ~ Historia Geografio ~ Lingva Geografio ~ Medicina Geografio ~ Milita Geografio ~ Rekreacia Geografio ~ Veterinara Geografio MIKOVINYI Sámuel ----

Geografoj kaj vojaĝantoj

Geografio estas unu el antikvaj sciencoj. La unuaj provoj por naturscienca klarigo de geografiaj fenomenoj, apartenas al grekaj filozofoj de la Mileta skolo (6-a jc. a.K.) ? Taleso, Anaksimandro, k.a. : Geografia Malkovro : Anaksimandro : Ĉeng He : Ibn Batuta : Vitus BERING : François BERNIER : Samuel de CHAMPLAIN : Petro KROPOTKIN : Kolumbo : Magelano : Marko Polo : Strabono : Taleso : Vasco da GAMA : Marc Aurel STEIN ---- als:Geografie ja:地理学 ko:지리학 ms:Geografi simple:Geography th:ภูมิศาสตร์

ISO 3166

La internacia normo ISO 3166 donas duliterajn, triliterajn kaj triciferajn kodojn al sendependaj landoj kaj (kelkaj) dependaj teritorioj. Sube jen listo de la nunaj duliteraj kodoj. Hodiaŭ la sufikso -io estas multe pli ofte uzata anstataŭ -ujo, sed ĉi tiu listo montras la formojn kun -ujo, ĉar tiel oni pli klare distingas la landonomojn, kiuj devenas de la nomo de landanoj (afganoj - Afganio, ktp), disde aliaj landonomoj, kiuj finiĝas per -io (Aŭstralio, Bolivio, ktp). Ŝanĝu la finaĵojn -ujo al -io por ricevi la hodiaŭ pli kutimajn nomojn. Por alternativaj nomoj de la landoj vidu la apartan artikolon pri landonomoj. La normo ISO 3166-2 fiksas kodojn por sub-unuoj (regionoj, provincoj, subŝtatoj) ene de landoj. ISO 3166-3 estas normo pri kodoj de eksaj suverenaj landoj.
- AD - Andoro
- AE - Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj
- AF - Afganujo
- AG - Antigvo-Barbudo
- AI - Angvilo
- AL - Albanujo
- AM - Armenujo
- AN - Nederlandaj Antiloj
- AO - Angolo
- AQ - Antarkto
- AR - Argentino
- AS - Usona Samoo
- AT - Aŭstrujo
- AU - Aŭstralio
- AW - Arubo
- AX - Alando
- AZ - Azerbajĝano
- BA - Bosnujo kaj Hercegovino
- BB - Barbado
- BD - Bangladeŝo
- BE - Belgujo
- BF - Burkino
- BG - Bulgarujo
- BH - Barejno
- BI - Burundo
- BJ - Benino
- BM - Bermudoj
- BN - Brunejo
- BO - Bolivio
- BR - Brazilo
- BS - Bahamoj
- BT - Butano
- BV - Buvetinsulo
- BW - Bocvano
- BY - Belorusujo
- BZ - Belizo
- CA - Kanado
- CC - Kokosinsuloj
- CD - Kongo (Kinŝasa)
- CF - Centr-Afrika Respubliko
- CG - Kongo (Brazavila)
- CH - Svislando
- CI - Ebur-Bordo
- CK - Kukinsuloj
- CL - Ĉilio
- CM - Kameruno
- CN - Ĉinujo
- CO - Kolombio
- CR - Kostariko
- CS - Serbujo kaj Montenegro
- CU - Kubo
- CV - Kabo-Verdo
- CX - Kristnaskinsulo
- CY - Kipro
- CZ - Ĉeĥujo
- DE - Germanujo
- DJ - Ĝibutio
- DK - Danujo
- DM - Dominiko
- DO - Domingo
- DZ - Alĝerio
- EC - Ekvadoro
- EE - Estonujo
- EG - Egiptujo
- EH - Okcidenta Saharo
- ER - Eritreo
- ES - Hispanujo
- ET - Etiopujo
- FI - Finnlando
- FJ - Fiĝioj
- FK - Falklandoj
- FM - Mikronezio
- FO - Ferooj
- FR - Francujo
- GA - Gabono
- GB - Britujo
- GD - Grenado
- GE - Kartvelujo
- GF - Franca Gviano
- GH - Ganao
- GI - Ĝibraltaro
- GL - Gronlando
- GM - Gambio
- GN - Gvineo
- GP - Gvadelupo
- GQ - Ekvatora Gvineo
- GR - Grekujo
- GS - Sud-Georgio kaj Sud-Sandviĉinsuloj
- GT - Gvatemalo
- GU - Gvamo
- GW - Gvineo Bisaŭa
- GY - Gujano
- HK - Honkongo
- HM - Herda kaj Makdonaldaj Insuloj
- HN - Honduro
- HR - Kroatujo
- HT - Haitio
- HU - Hungarujo
- ID - Indonezio
- IE - Irlando
- IL - Israelo
- IN - Barato
- IO - Brita Hindoceana Teritorio
- IQ - Irako
- IR - Irano
- IS - Islando
- IT - Italujo
- JM - Jamajko
- JO - Jordanio
- JP - Japanujo
- KE - Kenjo
- KG - Kirgizujo
- KH - Kamboĝo
- KI - Kiribato
- KM - Komoroj
- KN - Sent-Kristofo kaj Neviso
- KP - Nord-Koreujo
- KR - Sud-Koreujo
- KW - Kuvajto
- KY - Kejmanoj
- KZ - Kazaĥujo
- LA - Laoso
- LB - Libano
- LC - Sent-Lucio
- LI - Liĥtenŝtejno
- LK - Sri-Lanko
- LR - Liberio
- LS - Lesoto
- LT - Litovujo
- LU - Luksemburgio
- LV - Latvujo
- LY - Libio
- MA - Maroko
- MC - Monako
- MD - Moldavujo
- MG - Madagaskaro
- MH - Marŝaloj
- MK - Makedonujo
- ML - Malio
- MM - Birmo
- MN - Mongolujo
- MO - Makao
- MP - Nord-Marianoj
- MQ - Martiniko
- MR - Maŭritanujo
- MS - Moncerato
- MT - Malto
- MU - Maŭricio
- MV - Maldivoj
- MW - Malavio
- MX - Meksiko
- MY - Malajzio
- MZ - Mozambiko
- NA - Namibio
- NC - Nov-Kaledonio
- NE - Niĝero
- NF - Norfolkinsulo
- NG - Niĝerio
- NI - Nikaragvo
- NL - Nederlando
- NO - Norvegujo
- NP - Nepalo
- NR - Nauro
- NU - Niuo
- NZ - Nov-Zelando
- OM - Omano
- PA - Panamo
- PE - Peruo
- PF - Franca Polinezio
- PG - Papuo-Nov-Gvineo
- PH - Filipinoj
- PK - Pakistano
- PL - Pollando
- PM - Sent-Piero kaj Mikelono
- PN - Pitkarna Insulo
- PR - Puerto-Riko
- PS - Palestino
- PT - Portugalujo
- PW - Palaŭo
- PY - Paragvajo
- QA - Kataro
- RE - Reunio
- RO - Rumanujo
- RU - Rusujo
- RW - Ruando
- SA - Saŭda Arabujo
- SB - Salomonoj
- SC - Sejŝeloj
- SD - Sudano
- SE - Svedujo
- SG - Singapuro
- SH - Sent-Heleno
- SI - Slovenujo
- SJ - Svalbardo kaj Jan-Majen-insulo
- SK - Slovakujo
- SL - Siera-Leono
- SM - San-Marino
- SN - Senegalo
- SO - Somalujo
- SR - Surinamo
- ST - Sao-Tomeo kaj Principeo
- SV - Salvadoro
- SY - Sirio
- SZ - Svazilando
- TC - Turkoj kaj Kajkoj
- TD - Ĉado
- TF - Francaj Sudaj Teritorioj
- TG - Togo
- TH - Tajlando
- TJ - Taĝikujo
- TK - Tokelao
- TL - Orienta Timoro
- TM - Turkmenujo
- TN - Tunizio
- TO - Tongo
- TR - Turkujo
- TT - Trinidado kaj Tobago
- TV - Tuvalo
- TW - Tajvano
- TZ - Tanzanio
- UA - Ukrainujo
- UG - Ugando
- UM - Usonaj malgrandaj insuloj
- US - Usono
- UY - Urugvajo
- UZ - Uzbekujo
- VA - Vatikano
- VC - Sent-Vincento kaj la Grenadinoj
- VE - Venezuelo
- VG - Britaj Virgulininsuloj
- VI - Usonaj Virgulininsuloj
- VN - Vjetnamujo
- VU - Vanuatuo
- WF - Valiso kaj Futuno
- WS - Samoo
- YE - Jemeno
- YT - Majoto
- ZA - Sud-Afriko
- ZM - Zambio
- ZW - Zimbabvo ko:ISO 3166-1 th:ISO 3166-1

Atlantika Oceano

Geografio > Atlantika Oceano ---- Atlantika Oceano aŭ Atlantiko estas la dua plej granda oceano sur la terglobo inter Nord-Ameriko, Sud-Ameriko, Eŭropo kaj Afriko. Ĝi etendiĝas sur 100 000 000 km2. Ĝi formiĝis el la disigo antaŭ milionoj da jaroj de la afrika kaj amerika kontinentoj. Ĝia plej granda profundo estas 9 560 m ĉe la marprofundo de Porto Riko. En ĝia centro troviĝas submara montaro la mezatlantika dorsalo. vidu ankaŭ :
- Golfa-marfluo Kategorio:Oceano als:Atlantik ja:大西洋 ko:대서양 simple:Atlantic Ocean th:มหาสมุทรแอตแลนติก zh-min-nan:Tāi-se-iûⁿ

Maroko

Geografio > Afriko > Maroko ---- Dosiero:ma.gif Maroko (arabe: المغرب [Al-Maghrib]) estas lando en Nord-Afriko, okcidente de Alĝerio.
  • Landkodo: MA.
  • E-nomo: Maroka Reĝlando.
  • Nacia nomo: Al-Mamlaka al-Maghribija.
  • Etimologio: "Maroko" estas eŭropa misprononco de la nomo de la malnova ĉefurbo Marakeŝ; arabe ĝi nomiĝas "al-Maghrib", t.e. "sunsubirejo, okcidento".
  • Areo: 458.730 kv.km.
  • Politika sistemo: konstitucia monarĥio.
  • Ŝtatestro: reĝo Mohamed VI.
  • Ĉefurbo: Rabato (519 mil).
  • Urboj: Kazablanko (3.500 mil), Marakeŝo (673 mil).
  • Adm. divido: 28 provincoj kaj 2 urbaj prefekturoj.
  • Diskutaj teritorioj: Ceŭto, Melilo, Okcidenta Saharo
  • Loĝantaro: 26.562 mil (1995), inter ili 73,9% marokaj araboj, 25,4% berberoj.
  • Ŝtatlingvo: araba lingvo.
  • Kredantoj: muzulmanoj.
  • Eksporto: fosfatoj, mineraloj, frukto, tabako, fiŝaj konservaĵoj.
  • Pokapa GNP: 1.110 $.
  • Organizoj: UNO (1956)
  • Historio: de 19-a jarcento estis okupita de Francio kaj Hispanio. Ĝi akiris sendependecon en 1956, malgraŭ tio Hispanio kontrolas Mediteraneajn portojn ĉe la Afrika bordo - Ceŭto kaj Melilo. En proksima pasinteco Maroko havis teritoriajn pretendojn kun Maŭritanio pro la iama hispana dependa teritorio en Okcidenta Saharo. En 1979 Maŭritanio rifuzis siajn pretendojn kaj nun la tutan teritorion de Okcidenta Saharo okupacias Maroko.
  • Heredaĵo: historiaj urboj estas Feso, Marakeŝo, Mekneso kaj Rabato. Antikvaj lokoj: Volubiliso kaj Likso (apud Laraŝo).

Esperanto-movado

Unuaj pioniroj estis en 1906 francaj oficiroj. Kapitano Fernando REDONDO ITUARTE en 1913 fondis en Melilla Esperanto-societon. Laboris en Tanger R. MANFRED (fotografisto, 1925), gvidis ankaŭ kursojn Vincent C. RICHARD. En la 1930-aj jaroj esperantistoj troviĝis en urboj Ceuta, Tetuan, Casablanca, Meknes, Kenitra kaj Tanger; UEA havis delegitojn en kvar urboj. Nuntempe la movado ne estas tiom vigla. Sed Mohamed GHARBI, juna viro el Tanger, estas membro de la komisiono pri agado en arablingvaj landoj de UEA. Kategorio:Maroko Kategorio:Enciklopedio de Esperanto M ja:モロッコ ko:모로코 ms:Maghribi simple:Morocco zh-min-nan:Morocco

Araba lingvo

Titola teksto

Lingvo > Lingvaj familioj > Afrik-Azia lingvaro > Semida Lingvaro > Araba lingvo ---- nomo: al-Arabia
parolantoj: 230 miliionoj
landoj: norda Afriko kaj sudokcidenta Azio: Egipto, Irako 75%, Maroko, ktp
origino: semida lingvo de la Araba Duoninsulo
skribo: araba
vortoj pruntitaj: abrikoto, admiralo, algoritmo, alkoholo, antimono, cifero, gazelo, ĝirafo, haremo, hazarda, kafo, kotono, lemono, lilako, magazeno, masko, matraco, mumio, nadiro, oranĝo, siropo, spinaco, sukero, zenito La araba lingvo (ISO-kodoj : ISO 639-2 : ara, ISO 639-1 : ar) estas semida lingvo kiu estas parolata en preskaŭ 24 landoj, precipe en sudokcidenta Azio kaj norda Afriko, de Atlantiko ĝis la araba-persa golfo. Estante semida, ĝi similas al iuj tre antikvaj lingvoj de sudokcidenta Azio, kiel la hebrea, la akada , la aramea kaj la asiria. Ĝi estas la lingvo de la Korano. La araba origine estis la lingvo de la nomadoj kaj la terkulturistoj de la Araba Duoninsulo. Kun la alveno de la araba imperio kaj islamo, ĝi ekspandiĝis, kun la arabigo de aliaj popoloj. Ĝi ankaŭ fariĝas grava religia lingvo, ĉar per ĝi oni legas la Koranon, la sanktan libron de la islamanoj. Dum la mezaj epokoj, la islama civilizo gajnis tre altan nivelon de kulturo kaj scienco, kaj la araba estis la perilo de tiu progreso. Trezoro da mezepokaj verkaĵoj estis verkitaj en la araba, kaj uzis ĝin sciencistoj tre diversaj, de Aviceno, perso de Buĥara, al Majmonido, judo de Kordovo. Oni skribas la araban per la araba alfabeto, semida skribsistemo senvokala, kiu estis adaptita de la fenica skribsistemo. Ĝin uzas ankaŭ lingvoj en aliaj islamaj landoj, kiel la persa, urduo, kaj pasintece la turka (ĝis la 20-a jarcento) kaj eĉ la hispana kaj hebrea lingvoj. Nuntempe, kvankam la araba estas malpli grava ol pasintece, ĝi estas parolata de preskaŭ 200 milionoj da homoj, kaj estas unu el la oficialaj lingvoj de la Unuiĝintaj Nacioj. Ĝi ekzistas en diversaj lokaj dialektoj. Historie, la malta lingvo, parolata sur la eta mediteranea insulo Malto, devenis origine de la araba de Nordafriko. Hodiaŭ ĝi estas la sola semida lingvo, kiu uzas la latinan alfabeton, kaj kiu estas parolata en Eŭropo, de kristana popolo. Ortografio, prononco, elparolo La araba ua'u prononco aperas en la franca skribo kiel ou, en la angla kiel w. La araba ĝ elparolo skribitas la angla kiel j kaj la franca kiel dj. Oni akcentas, elparolas la vortojn diverse en la arabaj landoj. Kvankam ekzistas komuna literatura lingvo, sed la parolata lingvo estas diversforma. En la araba lingvo oni skribas nur la konsonantojn kaj oni signas la vokalojn nur etaj komoj (haraka) sub la konsonantoj, sed tiuj signoj estas uzataj nur en la Korano, klasikaj tekstoj kaj gramatikaj libroj. Laŭ arabaj gramatikistoj ekzistas 9 vokaloj: mallongaj a, u, i; longaj a, u, i; finaĵajn an, un, in. Usama bin Ladin: en la angla lingvo oni skribis la i sonanton (Laden) per e, tiel disvastiĝis Laden-formo dismonde. ibn, abu: ibn signifas en la araba filo, abu signifas patro. Tiel se iu (Aĥmad) havas knabon (Umar) kaj patron (Karim), li povas nomiĝi Ibn Umar aŭ Abu Karim.
- [http://skrib01.free.fr/dosieroj/sk57eo.htm pri la Sud-Araba skribo en Esperanto]
- [http://www.uea.org/dokumentoj/bib/araba.html E-arabaj vortaroj]
- [http://www.nicoweb.com/sirpus La araba lingvo en MP3]. La araba lingvo en MP3 ja:アラビア語 ko:아랍어 ms:Bahasa Arab simple:Arabic language th:ภาษาอาหรับ

Hispana lingvo

Ĉi tiu artikolo traktas la latinidan lingvon kiu devenas de Kastilio kaj nun estas parolata en Hispanio kaj grandaj partoj de norda kaj suda Ameriko. Por aliaj lingvoj parolataj en Hispanio, vidu: Lingvoj de Hispanio. ---- La hispana lingvo estas latinida lingvo origininta en Hispanio, kaj nuntempe parolata ĉefe en Hispan-ameriko kaj Hispanio. La hispana lingvo estas oficiala en Hispanio, Hispanameriko (Argentino, Bolivio, Ĉilio, Domingo, Ekvadoro, Salvadoro, Gvatemalo, Honduro, Kolombio, Kostariko, Kubo, Meksiko, Nikaragvo, Panamo, Paragvajo, Peruo, Puerto-Riko, Urugvajo kaj Venezuelo) kaj Ekvatora Gvineo. Krome, ĝi estas ankaŭ ofte parolata en Filipinoj, Okcidenta Saharo, norda Maroko, Andoro, Ĝibraltaro, Trinidado kaj Tobago, Kanado, Germanio, Francio kaj Svislando. Laŭ la oficiala usona censo de 2000, 28,1 milionoj parolis la hispanan hejme. En la urbo de Hialeah (Florido), ekz., 92 porcentoj da la loĝantaro parolas la hispanan hejme. La hispana estas unu el la kvin oficialaj lingvoj de UNO (kun la ĉina, angla, rusa, araba kaj la franca), la Eŭropa Unio kaj la Afrika Unio. Ĝi estas unu el la fontoj de Interlingvao. Ĝi tamen apenaŭ influis Esperanton rekte. Laŭ nombro de parolantoj, ĝi estas la plej furora latinida lingvo, sed laŭ internacieco kaj nombro de dualingvanoj, la franca pli furoras: la franca estas regata kaj studata tra la mondo, sed la hispana, ekster Ameriko, malpli ofte. La hispana plej similas al la portugala kaj la kataluna: dum la portugala estas la latinida lingvo de okcidenta Iberio, kaj la kataluna tiu de orienta Iberio, la hispana estas tiu de la mezo, precipe de Madrido. Akademio nomata Real Academia Española registras kaj gvidetas la evoluon de la lingvo, celante la interkomprenon de hispanparolantoj tutmonde. Instituto Cervantes estas komisiita de hispana registaro instrui la lingvon tutmonde. Papiamento kaj Ĉabakano estas kreolaj lingvoj kun hispana influo. En la kanaria insulo La Gomera, oni konservas fajfan variaĵon de la loka hispana, nomatan silbo gomero.

Historio

Oni nomas la komencan fazon de la hispana "kastilia lingvo", kiu devenas de la latina vulgara de la jaroj 500-1000, t.e. la jarcentoj post la disfalo de la Okcidenta Romia Imperio, kiam la latina de la nuna Iberio fariĝis izolita de Francio kaj Italio. La origina lando de la hispana lingvo (norda Kastilio kaj Rioĥo) havis subtavolon eŭskan. Tial kelkaj studantoj resumas, ke la hispana lingvo estas la vulgara latina tia, kiel ĝin parolis eŭskoj. La unuaj skribaj atestoj de la kastilia estas glosoj en latinaj religiaj tekstoj manskribitaj ĉe monaĥejo en San Millán de la Cogolla en la 10-a jarcento. La potenco de Kastilio, kiu post Reconquista restis la plej granda regno en Iberio, kaŭzis, ke ties lingvo estis favorata de kleraj hispanoj, anstataŭ la galega, la kataluna, la eŭska kaj aliaj iberiaj latinidaj lingvoj. En la Mezepoko la kastilia ricevis grandan vortoprovizon el la prestiĝa araba lingvo, ĉu rekte ĉu per la mozarabaj latinidoj, ĉefe pri terkulturo, juro kaj milito. Ankaŭ francaj vortoj pri feŭdismo estis ricevitaj. Maturiĝo venis ankaŭ per la laboro de la Akademio de Tradukistoj kiun Alfonso la 10-a de Kastilio fondis en Toledo. En 1492 la Katolikaj Gereĝoj komisiis Antonion de Nebrija verki la unuan gramatikon, por fiksi la uzon, kaj por instrui la novajn subulojn de la hispaniaj gereĝoj. Ankaŭ en 1492, hispanaj judoj (sefardoj) estis trudpelitaj el Hispanio. Tiu komunumo portis la lingvon de la 15-a jarcento, kaj evoluigis ĝin en siaj rifuĝaj landoj. Eĉ hodiaŭ la judhispana lingvo estas konservata en Israelo, Balkanio, Turkio, kaj norda Afriko. Inter la 16-a jarcento kaj la 18-a jarcento, per la kresko de la hispana imperio, la hispana estis disvastigita al Ameriko. La hispana de Ameriko devenas plejparte de suda Hispanio, ne de la madrida variaĵo, tial ili evoluis malsame (precipe en prononco), sed malgraŭ tio, la klera lingvo estas rekoneble la sama de Tierra del Fuego ĝis Madrido. Dum Renesanco, la hispanaj artistoj, diplomatoj kaj militistoj riĉigis la lingvon per vortoj italaj, francaj kaj klasiklatinaj. La koloniistoj en Ameriko devis adapti aŭ preni vortojn por nomi amerikaĵojn. La baza vortoprovizo devenas de la latina vulgara, sed ĝi estas modifita de jarcentoj da sonŝanĝoj.

Hispana lingvo kaj Esperanto

Kvankam Esperanto malofte prunteprenas vorton el la hispana, multe de vortoj en ambaŭ lingvoj estas sametimaj, tial ili similas:

Identaj (laŭ litero):

al, de, gusto, la, lago, libro, lino, mano, mil, minuto, oro, piano, piloto, pino, polvo, sola, teatro, tubo, veneno, vino, ktp.

Tre similaj:

alto (alta), amar (ami), barba (barbo), blanco (blanka), campo (kampo), cantar (kanti), claro (klara), color (koloro), comenzar (komenci), dolor (doloro), dormir (dormi), droga (drogo), estar (esti), fábrica (fabriko), flor (floro), grande (granda), ir (iri), lana (lano), león (leono), luna (luno), mar (maro), miel (mielo), pan (pano), pensar (pensi), pluma (plumo), picar (piki), que (ke), rana (rano), sal (salo), seco (seka), seis (ses), taza (taso), (teo), tener (teni), venir (veni), vender (vendi), verde (verda), vivir (vivi), ktp. La malsamoj inter esperantaj kaj hispanaj parencaĵoj plejparte sekvas la sonŝanĝon inter la latina, kies vortoj estas preferataj de Esperanto, kaj la hispana. La latina ne havas la sonojn [ĉ], [ĝ], [ĵ] kaj [ŝ], kiuj plejparte eniris en Esperanton tra la franca (kaj la angla). Tial la malsamo inter vorto hispana kaj Esperanta, ofte spegulas la malsamon inter la hispana kaj la franca -- ekzemple, boca [boka] (buŝo), caballo [kabaljo] (ĉevalo), playa [plaja] (plaĝo), ktp.

Hispanaj vortoj en Esperanto

bojno (siavice de la Eŭska lingvo), ĉaĉaĉao, donjuano (de Don Juan), donkiĥoto (de Don Quijote), gerilo (siavice de gota lingvo), mestizo, salso, tango, tekilo, toreo, zambo (Amerik-hispana), zarzuelo (siavice de la Eŭska lingvo) Vidu ĉe: Esperantigo de vortoj el hispana fonto

Famaj aŭtoroj de la hispanlingva literaturo

Pluraj el ĉefaj modernaj aŭtoroj akiris premion Cervantes, premion Planeta aŭ la Nobelan premion de literaturo.
- Isabel ALLENDE : Ĉilio
- Miguel Ángel ASTURIAS : Gvatemalo
- Vicente BLASCO IBÁÑEZ : Hispanio
- Jorge Luis BORGES : Argentino
- Camilo José CELA : Hispanio
- Miguel de CERVANTES : Hispanio
- Rubén DARÍO : Nikaragvo
- Carlos FUENTES : Meksiko
- Federico GARCÍA LORCA : Hispanio
- Gabriel GARCÍA MÁRQUEZ : Kolombio
- Octavio PAZ : Meksiko
- Rafael SÁNCHEZ FERLOSIO : Hispanio

Famaj kantistoj en la hispana lingvo

La hispanlingvaj landoj kreis kaj adaptis multajn muzikstilojn miksante eŭropajn, arabajn, ciganajn, okcidentafrikajn, indianajn kaj usonajn influojn. Stiloj kiel flamenko, zarzuelo, salso kaj pluraj karibaj stiloj, tango, mariaĉo estas ĉefe hispanlingvaj. Tial, multaj el la sekvaj kantistoj estas ŝatataj eĉ ekster la hispanlingvaj landoj.
- Carlos GARDEL
- Compay Segundo
- Gipsy Kings
- Julio IGLESIAS kaj ties filo Enrique IGLESIAS
- Plácido DOMINGO
- Shakira

Vidu ankaŭ


- Hispanaj Idiotismoj

Eksteraj ligoj


- Vortaroj en la [http://dmoz.org/World/Esperanto/Informo/Vortaroj/Hispana/ katalogo DMoz]
  - [http://aulex.ohui.net/es-eo/?idioma=eo Reta Hispana - Esperanta vortaro]
  - [http://aulex.ohui.net/eo-es/?idioma=eo Reta Esperanta - Hispana vortaro]
- [http://www.welcome.to/101spanish/ Spanish 101] ja:スペイン語 simple:Spanish

Ajuno

Ajuno (El Aaiún kaj Laâyoune respektive en la hispana kaj franca lingvoj) estas la ĉefurbo de Okcidenta Saharo, teritorio en la nodokcidento de Afriko, kiu estis kolonio de Hispanio kaj nun estas okupata de Maroko, kun disputata internacia statuso. La loĝantaro de la urbo estas de ĉ. 200.000 homoj, parte originaj de la apuda teritorio, kaj parte transloĝigitaj de la maroka administracio. Ajuno estis jam la ĉefurbo de la tradicia teritorio de Saguia el Hamra kaj de la hispana kolonia administrado. Kategorio:Okcidenta Saharo Kategorio:Ĉefurboj ja:アイウン

Daĥlo

Geografio > Afriko > (Maroko) > Okcidenta Saharo > Daĥlo ---- Daĥlo aŭ Ad Dakhla estas urbo en Okcidenta Saharo, teritorio nun okupata de Maroko. Ĝi situas 550 km sude de Ajuno ĉe la bordo de Atlantiko. Ĝi havas 30.000 loĝantojn. Dum la hispana kolonia epoko ĝi nomiĝis Villa Cisneros, kaj estis la ĉefurbo de teritorio nomita Ora Rivero (Río de Oro) ja:ダフラ

Maŭritanio

Geografio > Afriko > Maŭritanio ---- Dosiero:mr.gif Maŭritanio - Al-Muritanija (arabe) - Mauritanie (franca) Lando en Okcidenta Afriko.
  • Landkodo: MR.
  • E-nomo: [a] Maŭrujo, Maŭrlando; [o] Maŭritana Islama Respubliko.
  • Nacia nomo: Al-Djumhurija al-Islamiija al-Muritanija (ar), Republique islamique de Mauritanie (fr).
  • Etimologio: landnomo laŭ unu versio devenas el la tribnomo de Maŭroj, laŭ dua versio - el Fenicia vorto "Mauharim", kio signifas "orienta".
  • Areo: 1.030.700 kv.km.
  • Politika sistemo: respubliko.
  • Ŝtatestro: prezidento Maaouya Ould Sid Ahmed Taya (1997).
  • Ĉefurbo: Nuakŝuto (150 mil).
  • Loĝantaro: 2.274 mil (1995), inter ili mauroj 82,4 %, volofoj 6,4%.
  • Ŝtatlingvo: araba kaj franca.
  • Kredantoj: muzulmanoj.
  • Eksporto: fiŝo, fera krudaĵo.
  • Pokapa GNP: 460 $.
  • Historio: en 1903-1960 Maŭritanio estis Franca kolonio, depost tio - sendependa ŝtato.
Kategorio:Maŭritanio ja:モーリタニア ko:모리타니 ms:Mauritania zh-min-nan:Mauritania

Saguia el Hamra

Saguía el Hamra estis hispana protektorato en norda Hispana Saharo (nuntempe, Okcidenta Saharo), nomata laŭ rivero Al-Ŝagija Al-Hamra.

Rabat

Rabat, arabe ربط estas la ĉefurbo de Maroko, atlantika haveno, en la buŝo de la Bu Regreg; 520 000 loĝantoj (pli ol 800 000 loĝ. kun la antaŭurboj). Administra, komerca kaj industra centro. Monumentoj de la 11-a jarcento ĝis la 18-a jarcento. Muregoj (11-a jarcento) kun fortigitaj pordegoj. Muzeoj. ja:ラバト

1991

Historio > Jarcentoj > 20-a jarcento > 1991 Jarcentoj: 19-a jarcento - 20-a jarcento - 21-a jarcento Jardekoj: 1960-oj - 1970-oj - 1980-oj - 1990-oj - 2000-oj - 2010-oj - 2020-oj Jaroj: 1986 - 1987 - 1988 - 1989 - 1990 - 1991 - 1992 - 1993 - 1994 - 1995 - 1996 ---- Ĉi tiu jaro estas normala jaro komenciĝanta je mardo (vidu ĉi tie kalendaron). En la jaro 1991 post Kristo okazis, interalie:

Eventoj


- 9-a de aprilo : Kartvelio: Surbaze de tutlanda referendumo la Supera Soveto akceptas "Akton pri Restaŭro de Ŝtata Sendependeco".
- Junio : Boris JELCIN iĝas rusia guberniestro.
- 3-a de junio : Japanio : La vulkano Unzen erupcias, mortigante 43 sciencistojn kaj ĵurnalistojn.
- 27-a de julio3-a de aŭgusto : Norvegio : 76-a Universala Kongreso de Esperanto en Bergeno.
- 24-a de aŭgusto : Rusio eliras Sovetan Union.
- 27-a de novembro : Esperanta PEN-Centro estas fondita.
- Decembro : Rusio : Jelcin prezidentiĝas.
- 8-a de decembro : Belorusio : Belorusio eliras Sovetan Union kaj kunfondas Komunumon de Sendependaj Ŝtatoj kun Rusio kaj Ukrainio.
- Meznokto Metropola publikita de Krys UNGAR.
- Interlingvisto Rick HARRISON publikigis Vorlinon.
- La brazila piloto Ayrton SENNA gajnis la mondan ĉampionecon de Formulo Unu.
- Jugoslavia Socialisma Federacia Respubliko eksurvojas al disiĝo. Slovenio eliras la union. Sekvas Makedonio.
- Bosniajn regionojn ĉelimajn ekokupas la Serba armeo. Bosn(ian)oj deklaras sendependecon, kaj ekflamas etna konflikto.
- Sovetunio : Gorbaĉevo abdikas. La respublikoj sovetaj sendependiĝas. Fino de la Fridmilito.
- Rusio heredas la postenon de Sovetunio en la Konsilio de Sekureco ĉe UNO.
- Estonio, Latvio, Litovio, Marŝaloj, Mikronezia Federacio, Norda Koreio kaj Suda Koreio membriĝas ĉe UNO.
- Bulgario : adoptitas nova konstitucio.
- Linukso kreita de Linus TORVALDS.
- Eritreo sendependiĝas de Etiopio.
- Kongolo: Mobutou dum mallonga tempo dividas potencon kun opoziciulo.
- Somalio: levo de Somalilando.
- Turkmenio: S. Niazov prezidentiĝas.
- Zambio: Frederick CHILUBA prezidentiĝas.

Naskiĝoj

Mortoj


- 3-a de aprilo : Svislando : Graham GREENE
- 5-a de aprilo : Jiří MUCHA
- 8-a de junio : Heidi BRÜHL
- 14-a de junio : Adina MANDLOVÁ
- 25-a de oktobro : Arkadij STRUGACKIJ
- 9-a de novembro : Yves MONTAND
- 23-a de novembro : Klaus KINSKI
- 24-a de novembro : Freddie MERCURY
- Svislando: Max FRISCH
- Brazilo: Francisco ALMADA ----
1986 | 1987 | 1988 | 1989 | 1990 | 1991 | 1992 | 1993 | 1994 | 1995 | 1996
19-a jarcento - 20-a jarcento - 21-a jarcento
als:1991 ja:1991年 ko:1991년 simple:1991 th:พ.ศ. 2534

OAU

La Organizaĵo por Afrika Unueco (OAU, aŭ OUA laŭ la franca nomo) establiĝis la 25-an de majo, 1963. Je la 8-a de junio, 2002, la organizaĵo eksiĝis kaj anstataŭiĝis per la Afrika Unio. Ĝia celo estis instigi la unuecon kaj solidarecon de la afrikaj ŝtatoj kaj agi kiel kolektiva voĉo por la kontinento. Ĝi dediĉis sin al la elradikigo de koloniismo kaj establis Liberigo-Komitaton por asisti sendependecajn movadojn. Ĝi establiĝis en Adis-Abebo en Etiopio, kie restas ĝia ĉef-oficejo, kaj kie subskribis la Ĉarton de la Organizaĵo 32 sendependaj afrikaj ŝtatoj. Je ĝia fino, 53 el la 54 landoj en Afriko estis membroj. Maroko eliĝis en 1985 post la aliĝo de Araba Sahara Demokratia Respubliko, kiu reklamacias Okcidentan Saharon. Kiel la UN, la OAU estis pli diskutejo kun morala potenco ol vera forto.

Kategorio:Okcidenta Saharo

Kategorio:Afrikaj landoj

Fossieux

Fossieux è un comune francese di 141 abitanti situato nel dipartimento della Mosella nella regione della Lorena. Fossieux Fossieux

Gry Playstation disco polo diety sylwester na sowacji narty we francji










































:: RELATED NEWS ::
Investiture dispute
The Investiture Controversy was the most significant conflict between secular and religious powers in medieval Europe. It began as a dispute in the 11th century between the Holy Roman Emperor and the Gregorian Papacy concerning who would control appointments of church officials (investiture). The cont
Babrius
Babrius was the author of a collection of fables written in Greek. Practically nothing is known of him. He is supposed to have been a Roman, whose gentile name was possibly Valerius, living in the East, probably in Syria, where the fables seem first to have gained popularity. The address to "a son of King Alexander" has caused much speculation, with the result that dates varying between the 3rd century BC
Multilayer switch
A multilayer switch (MLS) is a computer networking device, that switches on OSI layer 2 like an ordinary network switch - and provides extra functions on higher OSI layers.

Layer 3 Switching

The major difference between the packet switching operation of a router and a Layer 3 switch is the physical implementation. In general-purpos
The Camas Potholes
The Camas Potholes (in Camas, Washington) is a popular place for local high school-aged kids to jump from moderately high cliffs into the waters below. Speculation also states that the area is a favorite location for students to smoke marijuana, obviously for the inclusion of "pot" (a connotation for marijuana) in the name "potholes". The Camas Potholes can be accessed via a
William Gunion Rutherford
William Gunion Rutherford (July 17, 1853 - July 19, 1907) was a Scottish scholar. He was born in Peeblesshire and educated at St Andrews and Oxford, where he graduated in natural science, with a view to following t
DiffServ
DiffServ or differentiated services is a method of trying to guarantee quality of service on large networks such as the Internet. DiffServ deals with bulk flows of data rather than single flows and single reservations. This means that a single negotiation will be made for all of the packets from, for example, a single cryptography. There is a categorised and (somewhat) annotated list of the same articles in subject groupings at Topics in cryptography; it will probably be more useful to those attempting to make some sense of the field. This page is intended to be useful to those monitoring Wikipedia's coverage of the subject (e.g. for editing or maintenance purposes) by providing an easy way to track changes in t
WSFL
Web Services Flow Language is an XML Language proposed by IBM to describe the composition of Web services. WSFL is superseded by BPEL.

See also


- List of Web service markup languages
- Comparison of Web service markup languages
IntServ
In computer networking, IntServ or integrated services is an architecture, which specifies the elements to guarantee quality of service (QoS) on networks. IntServ can for example be used to allow video and sound to reach the receiver without interruption. IntServ specifies a fine-grained QoS system, which is often contrasted with DiffServ's coarse-grained control system. The idea of IntServ is that every quality of service on large networks such as the Internet. DiffServ deals with bulk flows of data rather than single flows and single reservations. This means that a single negotiation will be made for all of the packets from, for example, a single