Home About us Products Services Contact us Bookmark
:: wikimiki.org ::
Parthoj

Parthoj

Partoj estis skita popolo, kiu en la 3-a jarcento ekkonstruis imperion en la teritorio de nuna Irano. Ilia origina nomo estis Parni; la nomon "partoj" ili alprenis post migrado en la persan provincon "Partio". Por la listo de partaj imperiestroj, vidu : Arzakidoj Eksteraj ligoj: [http://www.parthia.com/ TTT-ejo (anglalingva) pri la Partoj] Kategorio:Etnoj ja:パルティア

Skitoj

La skitoj (aŭ scitoj) estis hindeŭropa nomada popolo de irana grupo, kiu unuafoje en Kazaĥstano aperis kaj disetendis la teritorion ĝis la tuta eurazia stepoj de la Altajo tra Sudrusio kaj nuna Ukrainio ĝis Danubo. Tiuj rajdomilitantoj estis famaj arkopafistoj kaj varbitis ofte kiel Solduloj. En la urboŝtatoj (Polis) de antikva Grekio, ili servis kiel polico. En la 8-a jarcento a. K. la skitoj migris en la areon norde ka oriente de la Nigra maro kaj ili forpelis de tie la ?kimmerojn?. La setlejo de la skitoj etendiĝis baldaŭ de la sudrusaj stepoj al Danubo, sed ankaŭ al Sudsibirio kaj Centra Azio. La skitoj entreprenis plej ofte milit- kaj rab-irojn al Mezeŭropo. En la 7-a jarcento a. K. la skitoj komencis atakon en Malgrand-Azio, kie ili neniigos la imperion de Urartu kaj de tie daŭris rabirojn ĝis al Palestino. En la jaro -594 ili estis venkitaj far medoj sub gvido de Kyaxares la 2-a, tiel la skitoj retiriĝis al sia eŭropa hejmo. En la jaro -513 kondukis la persa reĝo Darius la 1-a de la Granda sensukcesan militiron kontraŭ la skitoj kun grandega armeo de pluraj centmiloj da soldatoj. Ekde la 4-a jarcento a. K. la skitoj estis premataj fare de la fortiĝanta parenca popolo sarmatoj. La skitoj povis vivteni sin nur en la Krimeo ĝis la 1-a jarcento a. K.. Unu el la plej konataj reĝoj de la skitoj estis Atheas, kiu militiris kontraŭ Filipo la 2-a de Makedonio kiel pli ol 90-jaraĝa oldulo. La arkeologiaj restaĵoj baziĝas nur sur elgrabigoj de la grabholmoj (kurganoj), kiuj enhavis iter aliaj oraĵojn, silkaĵojn, armilojn, ĉevalojn (skeletojn) kaj homooferton. Mondkonatas la "Oro de la skitoj", altvaloraj oroforĝaĵoj, kiuj inter alie montras la militantajn skitojn en naturfidela ilustraĵo. La parte bona stato de la restaĵoj dankeblas al Mumiigaj teĥnikoj kaj al ĉiamfrido. La skitoj ne postlasis skribaĵojn, sed ili estis detale priskribitaj far la greka historisto Herodoto. En la epoko de la popolmigrado la gotoj estis rigardataj far Jordanes kaj aliaj historioskribantoj kiel "tribo de skitoj". La originlando de la skitoj estis donata en malnovaj fontoj kiel Gerrhos. La skitoj kunportis siajn preparitajn mortintoj al tiu lando spite de la kelkfoje tre longa vojo. Ĉerande de Mezexuropo, la skita ĉeesto estas bone dokumentebla. Tiel oni povas ekzameni la halŝtatepokan setlejojn en Smolenice Molpir kaj Witzen Wiscina (Slovakio + Hungario?), la brultavolon, en kiu troviĝas karakerizaj skitaj armiloj (triflugila sagopinto). La Ortrezoro de Vettersfelde, en kiu la tipa skita stilo eble pruvas la ĉeeston de skita princo. Ĉu aŭ kiom la skitoj invadis en Mezeŭropon estas ankoraŭ neklara. Unuj arĥeologoj ne akceptas tiujn trovaĵojn, sed ekzistas kelkaj elementoj kiel ekzemple la transpreno de trinkkornokutimo, kio estas alligita al la skitoj. Vd. ankaŭ: sarmatoj, alanoj, osetoj. Pazyryk ja:スキタイ

Irano

Geografio > Azio > Irano ---- Azio thumb Irano - Iran - ايران Irano estas unu el antikvaj landoj, situanta en Sud-Okcidenta Azio. Ankoraŭ en la 1-a jarmilo antaŭ nia erao ĉi-tie loĝadis popoloj parolintaj en hindeŭropaj lingvoj, aperis fortaj ŝtatoj - Medio kaj Persio, pli poste Baktrio kaj Partio. (1) Akemenida Irano estis fakte la unua imperio de antikva mondo, kies potenco disvastigadis de Grekio ĝis Hindio. Ĝin sekvis la Sasanida dinastio. Sur la procesoj de etna kaj kultura evoluado forte influis konkermilitoj de araboj dum 6-7 jc. Ili alportis novan religion - Islamon, kiu de tempo al tempo forpelis la malnovan - Zoroastrismon. Malgraŭ de daŭra etna, lingva kaj kultura ekspansio, iranaj popoloj konservis sian originecon kaj en 16 jc denove kreis ŝtaton. En la 19a jarcento Irano famiĝis kiel la naskiĝlando de la Bahaa Kredo, kiu nun estas la dua plej granda minoritata religio en Irano, post Islamo. Nuntempa Irano estas bona ekzemplo de mirinda kunvivado de jarmilaj tradicioj kun specifikeco de islama revolucio. Eĉ multjara milito kun Irako ne povis detrui la kutiman vivritmon, ĝian variecon kaj brilon.

vidu ankaŭ


- Historio de Irano
- Iranaj Artistoj
- Perslingva literaturo
- Listo de urboj de Irano
- Landnomoj

eksteraj ligoj


- [http://www.geocities.com/esagil1/arkiran.htm malnovega historio de Irano] (france)
- (1)[http://www.geocities.com/esagil1/iraniens.htm alveno de la unuaj iranaj popoloj en Irano] (france)
- [http://www.bahai.org/article-1-8-3-6.html la situacio de bahaanoj en Irano] (angle) Kategorio:Irano ja:イラン ko:이란 ms:Iran simple:Iran th:ประเทศอิหร่าน zh-min-nan:Iran

Arzakidoj

Historio > Dinastio > Parthoj > Arzakidoj > < Irano ----
- Arsakes la 1-a 246-211 a.K.
- Artabano I 211-191 a.K.
- Priapatius 191-176 a.K.
- Phraates I 176-171 a.K.
- Mithridato la 1-a 171-138 a.K.
- Phraates II 138-128 a.K.
- Artabano la 2-a 128-124 a.K.
- Mithridato la 2-a 124-87 a.K.
- Gotarzes I 91-78 a.K.
- Orodes I d.78 a.K.
- Sanatruces 77-70 a.K.
- Phraates III 70-58 a.K.
- Mithridato la 3-a 58-57 a.K.
- Orodes II 57-37 a.K.
- Phraates IV 37-30 a.K.
- Tiridates II 30-29 a.K.
- Phraates IV (restarigita) 29-28 a.K.
- Tiridates II (restarigita) 28-26 a.K.
- Phraates IV (restarigita) 26-2 a.K.
- Phraataces 2 a.K. - 4 p.K.
- Orodes III 4-7 p.K.
- Vonones I 7-11 p.K.
- Artabanus III 11-38 p.K.
- Gotarzes II 38-51 p.K.
- Vardanes 39-47 p.K.
- Vonones II 51 p.K.
- Vologases I 51-78 p.K.
- Pacorus II 78-79 p.K.
- Artabanus IV 79-81 p.K.
- Pacorus II (restarigita) 81-115 p.K.
- Vologases II 106 p.K.
- Chosroes 109 p.K.
- Parthamaspates 116 p.K.
- Chosroes (restarigita) 117-128 p.K.
- Mithridates IV 128-147 p.K.
- Vologases la 3-a 148-192 p.K.
- Vologases IV 191 p.K.
- vacant 192-207 (?) p.K.
- Vologases V 207-213 p.K.
- Artabano la 5-a 213-226 p.K.
- Artavasdes 226-227 p.K.

Sung hsiao-tsung

Emperor Xiaozong (November 27, 1127June 28, 1194) was the eleventh emperor of the Song Dynasty of China, and the second emperor of the Southern Song. His personal name was Zhao Shen. He reigned from 1162 to 1189. Xiaozong was the 7th generation descendant of Emperor Taizu, the founder of the Song Dynasty. He was found after Emperor Gaozong lost his only child and heir and thus ordered the administration to look for all the descendants of the imperial family all across southern China (all the close relatives of Gaozong had been captured by the Jurchen invaders when they entered the capital Kaifeng during their conquest of northern China in 1127). Xiaozong was the second son of Zhao Zicheng (趙子偁) ( ? -1143), known posthumously as Prince Xiu Anxi (秀安僖王), who was a sixth cousin of emperors Gaozong and Qinzong. Zhao Zicheng was the son of Zhao Linghua (趙令譮), known posthumously as Duke of Qing (慶國公), who was a fifth cousin of emperors Huizong and Zhezong. Zhao Linghua was the son of Zhao Shijiang (趙世將), known posthumously as Marquess of Huayin (華陰侯), who was a fourth cousin of Emperor Shenzong. Zhao Shijiang was the son of Zhao Congyu (趙從郁), known posthumously as Marquess of Xinxing (新興侯), who was a third cousin of Emperor Yingzong. Zhao Congyu was the son of Zhao Weixian (趙惟憲) (979-1016), known posthumously as Duke of Ying (英國公), who was a second cousin of Emperor Renzong. Zhao Weixian was the second son of Zhao Defang (趙德芳) (959-981), known posthumously as Prince Kanghui of Qin (秦康惠王), who was a first cousin of Emperor Zhenzong, and the second surviving son of Emperor Taizu. Xiaozong's mother, titled Princess Xiu (秀王夫人) ( ? -1167), was from the Zhang (張) family. Xiaozong Xiaozong, Emperor Xiaozong, Emperor ja:孝宗 (宋)

Granada accommodation wagi gry zrcznociowe tanie latanie, tanie loty best online casino










































:: RELATED NEWS ::

John-Olle Persson
John-Olof Persson, "John-Olle", född 1938, död 8 maj 1989, politiker (socialdemokrat), finansborgarråd i Stockholms stad 1973-76 och 1979
Hjalmar Mehr
Hjalmar Mehr, politiker (socialdemokrat), finansborgarråd i Stockholms stad 1958-66 och 1970-71, landshövding i
Motorvägar i Slovenien
Bild:Motorway DK S.gif
Detta är en lista över motorvägar i Slovenien Slovenien har motorvägar som till största del är byggda under den tid då det dåvarande Jugoslavien existerade. De flesta slovenska motorvägar är byggda mellan
Lista över motorvägar i Slovenien
Bild:Motorway DK S.gif
Detta är en lista över motorvägar i Slovenien Slovenien har motorvägar som till största del är byggda under den tid då det dåvarande Jugoslavien existerade. De flesta slovenska motorvägar är byggda mellan
Hjälmareds folkhögskola
Hjälmareds folkhögskola är en folkhögskola i Hjälmared i Alingsås kommun. Skolan drivs av en skolförening med ideologi
Motorvägar
: Denna artikel är bättre än motsvarande artikel i Nationalencyklopedin. bättre än motsvarande artikel i Nationalencyklopedin En motorväg eller autostrada är en väg som består av två skilda körbanor med minst två filer på varje körbana, en körbana i vardera riktningen och med en mittremsa emellan. Motorvägar har också planskilda Gammalsvenskby, Zmijevka på ukrainska, är en ort i nuvarande Ukraina. By i södra Ukraina, Chersonoblasten invid Dneprs strand. Dagens Zmijevka är egentligen två sammanväxta byar, Gammalsvenskby och Schlangendorf. Schlangendorf betyder Ormby på tyska och det är just vad Zmijevka betyder på ukrainska. Gammalsvenskby befolkades av svenskbybor medan Schlangendorf befolkades av tyskar. Än idag bor det svenskbyboättlingar i Zmijevka och man kan få höra det egendomliga s
Knut G Ewerlöf
Knut Gerhard Ewerlöf, född 28 november 1890 i Karlskrona, död 28 november 1973, politiker (h), konsultativt statsråd 1941-1945. Knut G. Ewerlöf var son till vice häradshövdningen Carl Gotthard Ewerlöf och Elin Eli
All Rights Reserved 2005 wikimiki.org