Literaturo > Germanlingva Literaturo > Ricarda HUCH < Germana lingvo
----
Ricarda HUCH [rikada huĥ] (naskiĝis la 18-an de julio, 1864, mortis la 17-an de novembro, 1947) estis germana verkistino. Ŝi ankaŭ uzis la pseŭdonimon Richard HUGO.
Ricarda Huch naskiĝis en Braunschweig. Ŝi studis historion kaj filozofion en Zürich, kaj kiel unu el la unuaj germanaj virinoj ŝi en la jaro 1892 rajtis doktoriĝi.
Ĝis 1897 ŝi laboris kiel instruistino kaj bibliotekistino en Zürich kaj Bremen, krome ŝi verkis poemojn kaj romanojn en nov-romantisma stilo.
En la jaro 1898 ŝi edziniĝis al la itala dentisto Ermanno CECONI, la paro havis unu filinon. Post divorco ŝi en 1907 edziniĝis al sia kuzo Richard HUCH, sed en 1911 ankaŭ tiu ĉi edzeco fiaskis.
Ekde 1900 Ricarda Huch pli forte dediĉis sin al historiaj temoj: Ĉefe revolucioj kaj revoluciuloj kaptis ŝian intereson.
En la jaro 1930 ŝi kiel unua virino fariĝis membro de la Preußische Akademie der Künste (= Prusa Akademio de la Artoj), sed en 1933 ŝi forlasis tiun ĉi asocion, pro protesto al la nazieca estraro, kiu inter alie judajn membrojn forpelis.
La malfrua verkaro de Ricarda Huch konsistas ĉefe el poemoj, memoroj, filozofiaj kaj historiaj verkoj.
Ricarda Huch mortis en Schönberg im Taunus (nuntempe: Kronberg im Taunus).
Listo de verkoj
- Gedichte (poemoj, 1891)
- Erinnerungen von Ludolf Ursleu dem Jüngeren (romano, 1893)
- Die Romantik (2 vol., 1899-1902)
- Aus der Triumphgasse (romano, 1902)
- Vita somnium breve (romano, 1903)
- Die Geschichten von Garibaldi (2 vol., 1906/07)
- Das Leben des Grafen Federigo Confalonieri (romano, 1910)
- Der Dreißigjährige Krieg (3 vol., 1912-14)
- Michael Bakunin und die Anarchie (1913)
- Luthers Glaube (1916)
- Der Sinn der Heiligen Schrift (1919)
- Entpersönlichung (1921)
- Herbstfeuer (poemoj, 1944)
- Deutsche Geschichte (3 vol., 1934-49)
- Erinnerungen an das eigene Leben (memoroj, eld. 1980)
Literaturo
Literaturo estas la tuto de skribaĵoj, prozaj kaj versaj, kiuj havas socikulturan aŭ estetikan valoron. La vorto literaturo povas aŭ signifi la tutan mondan literaturon, aŭ nur la literaturon de unu specifa kulturo.
Literaturo ne nur enhavas la verkaron de la arta literaturo (la beletron), sed ankaŭ la tuton de la intelektaj verkoj, kiuj koncernas la vivon kaj kulturon de iu nacio aŭ epoko. Literaturaj verkoj povas esti historiaj, biografiaj, filozofiaj, sciencaj, politikaj, kaj aliaj.
Evoluo
En antikvaj tempoj popoloj havis nur parolan tradicion, poste rakontoj kaj versaĵoj estis surskribitaj. La unuaj verkaĵoj havis mitologian aŭ religian enhavon.
Kiam oni komencis presadon, literaturo akiris pli privatan karakteron kaj fariĝis rimedo por esploro kaj esprimo de emocioj kaj homaj rilatoj.
Por legi pri evoluo de literaturo, vidu apartajn artikolojn:
:Artikoloj pri literaturo de diversaj regionoj
:Artikoloj pri literaturo de diversaj lingvoj
Specoj poezio kaj prozo
Oni distingas du specojn de literatura arto: poezio kaj prozo. Poezio estas arto komuniki emociojn per versoj, do per la muziko de la parolo, obeante iajn metrikajn kaj priformajn regulojn. Prozo estas ordinara parolo ne aranĝita laŭ versmezuro. La prozo pli konformas al ĉiutaga parolo ol la poezio. Antikvaj verkoj estis skribita versforme, la prozo estas pli nova etapo. Nur en 18-a ĝis 19-a jarcentoj ili egaliĝis laŭ valoro.
Por pli da specoj, vidu:
:Artikoloj pri diversaj literaturaj specoj
Literaturo kiel socia procezo
Lastatempe, ankaŭ estas akceptite ke la koncepto pri Literaturo estas socia procezo, en kiu partoprenas diversaj institucioj kaj perantoj (nome, universitatoj, lernejoj, instruistoj, eldonejoj, politikistoj, literaturaj konkursoj, librovendejoj, kritikistoj, revuoj, ĵurnaloj, ktp). Interveno de tiuj perantoj legitimas verkojn, klasifikante ilin en la kategorion literaturo. Sekve, la studo de la tiel nomataj literaturaj (ĉef)verkoj, estas ankaŭ la studo de la politikaj, sociologiaj, filozofiaj kondiĉoj, kiuj unuflanke kreis ilin; kaj aliflanke legas kaj rekomendas ilin.
La esplorado de signifo de la literaturaj verkoj estas des pli kompleksa, ĉar la interpretado de unu sama verko varias historie kaj socie. Tio parte klarigas la maleblon doni ĝustan difinon al la vorto literaturo. Estante produkto de longa kaj kompleksa socia procezo, literaturo estas rezulto de reciproka influo de interesoj de sociaj sektoroj (aŭ tavoloj, grupoj) per legitimantaj institucioj, kiuj reprezentas ilin.
Pro tio ĉi, en avangardaj literatursciencaj sektoroj, oni preferas la adjektivan uzon de la vorto literaturo anstataŭ ĝia substantivo. Sekve oni aludas al literatura teorio, ne al teorio de la literaturo. Tio montras la rekonon ke literaturo ne estas reala objekto, sed tre dinamika, aktiva procezo, al kiu oni aludas per la adjektivo literatura. En tiu ĉi skemo, ankaŭ la literaturaj genroj estas rezulto de la samaj procezoj, kiuj kreas literaturajn objektojn.
Hodiaŭ proksimume 100.000.000 homoj parolas la germanan kiel unuan lingvon, kaj eble aliaj 28 milionoj homoj kiel duan lingvon. (World Almanac 2000) Ĝi estas la Oficiala lingvo de Germanio, Aŭstrio kaj Liĥtenŝtejno, kaj unu de la oficialaj lingvoj de Svislando, Luksemburgio kaj Belgio. En Brazilo la germana estas gepatra lingvo de ĉirkaŭ 20 mil homoj, pranepoj de germanoj kiuj alvenis al tiu lando dum la 19-a kaj frua 20-a jarcentoj por anstaŭi nigrajn sklavojn.
En la plej norda provinco de Italio,
Sudtirolo,
ĝi estas oficiala lingvo samranga kun la itala
kaj unua lingvo de la pliparto de la loĝantaro.
Ekzistas multaj germanaj dialektoj, sed la alta-germana de Martin Lutero en ties Biblio (1534) iĝis la normo, kaj hodiaŭ preskaŭ ĉiu germano-parolanto aŭ parolas ĝin, aŭ povas paroli ĝin.
La germana estas grava lingvo de la scienco, de la filozofio, de la literaturo, de la muziko, de la teknologio, de la industrio kaj de la monda komerco. Ĝi gravas en la monda kulturo.
Sintakse, la germana havas V2 vortordon.
----
Historio > Tagoj > la 18-a de julio
----
La 18-a de julio estas la 199-a tago de la jaro (la 200-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 166 tagoj restas.
Je la 18-a de julio okazis, interalie:
Badenio-Vurtembergo, Bavario, Berlino, Brandenburgio, Bremeno, Hamburgo, Hesio, Malsupra Saksio, Meklenburgo-Antaŭpomerio, Nord-Rejno-Vestfalio, Rejnlando-Palatinato, Saksio, Saksio-Anhalto, Sarlando, Ŝlesvigo-Holstinio kaj Turingio
La regionaj ŝtatoj estas nomataj en Germanio federaciaj landoj ('Land' aŭ 'Bundesland', pl. 'Länder'). Ili estas teorie ŝtatkarakteraj politikaj unuoj. Ano de federacia lando estas ĉiu enloĝanto kiu havas tie sian oficialan loĝejon minimume ekde tri monatoj. La limoj de regiona ŝtato estas ŝanĝeblaj nur per plebiscito de la koncernaj enloĝantoj.
Inter Federacio kaj regionaj ŝtatoj ekzistas divido de la taskoj. Ekzemple, nur la Federacio okupiĝas pri eksteraj rilatoj, defendo, valuto kaj mezuroj, kaj nur la regionaj ŝtatoj okupiĝas pri lernejoj. Multaj taskoj tamen estas komuna agadkampo de ambaŭ. La regionaj ŝtatoj estas reprezentataj en speciala germana organo, la Federacia Konsilio ('Bundesrat'), kiu havas certajn veto-rajtojn rilate al federaciaj leĝoj. Ĉar laŭ la germana konstitucio ĉiuj germanoj devas havi proksimume samajn vivkondiĉojn en la tuta lando, Germanio estas tre unuecisma federacia ŝtato (kompare ekzemple al Usono).
Germana regiona ŝtato havas propran ĉefministron, registaron kaj parlamenton, sed ankaŭ konstitucion, flagon kaj ofte ankaŭ himnon.
La etnogenezo, la estiĝo de la germana popolo, estis longdaŭra procezo. Post la disigo de latinidalingva okcidento kaj ĝermanlingva oriento, la orientfrankona regno fariĝis la lulilo de posta Germanio.
Legu pli > Historio de Germanio
Vidu ankaŭ:konstitucio (Germanio)
La Federacia Respubliko estas federacia ŝtato laŭ popola suvereno. Centra organo estas la unuĉambra parlamento ('Bundestag'), elektita laŭ personigita proporcia baloto de la germanoj. La parlamento elektas interalie la ĉefministron (Kanceliero) kaj la superajn juĝistojn; la ĉefa laboro estas decidi pri la federaciaj leĝoj (kaj la ŝtata budĝeto). Oficperiodo estas kvar jaroj.
Krom la parlamento ekzistas la Federacia Konsilio (FK, "Bundesrat"), kiu estas propra organo (ne konsiderata kiel parto de la parlamento) kaj daŭrigas la federaciisman tradicion de la 'Reichstag' antaŭ 1806. La FK konsistas el reprezentantoj de la regionaj subŝtatoj kaj kundecidas pri la federaciaj leĝoj (se ili tuŝas la interesojn de la regionaj subŝtatoj).
Kiel dirite, la parlamento elektas nur la Federacian Kancelieron ('Bundeskanzler') laŭ propono de la Federacia Prezidento. La Kanceliero mem proponas al la Federacia Prezidento la ministrojn. Estas iom specialaj la reguloj rilate al elekto kaj malelekto de Kanceliero; plej gravas, ke la parlamento povas forelekti ĉefministron nur, se ĝi samtempe elektas novan.
La plej alta reprezentanto estas la Federacia Prezidanto, elektita de speciala organo nomata Federacia Asembleo. Tiu organo kunvenas nur por elekti Fed. Prezidanton, normale do ĉiun kvinan jaron. Ĝi konsistas el ĉiuj anoj de la (federacia) parlamento kaj same granda nombro de homoj elektitaj de la parlamentoj de la regionaj ŝtatoj. Kvankam la Federacia Prezidanto havas ĉefe nur reprezentajn taskojn, restas certaj kompetentecoj specialaj por krizaj kazoj.
Kutime Germanio estas regata de koalicio el du partioj, unu granda, unu malgranda. Tiuj du partioj havas la (absolutan) plimulton en la parlamento kaj komune formas la registaron. La du grandaj partioj estas la Kristandemokrata Unio (CDU) (en Bavario: Kristansociala Unio) kaj la Socialdemokrata Partio (SPD). Krome en la nuna parlamento (elektita lastfoje en 2005) sidas la frakcio de la verduloj ('Bündnis 90 / Die Grünen'), de la liberaluloj (FDP) kaj de la "Maldekstra Partio", kiu antaŭe nomiĝis PDS ("partio por demokrata socialismo").
- Areo: 192,09 km2 - Loĝantoj: 245.076 (en 2003)
- Situo: 52º 16' NO, 10º 31' OR
- Averaĝa alteco: 70 metroj super la marnivelo
- Horzono: GMT+1h (+2h de aprilo ĝis oktobro)
ja:ブラウンシュヴァイクko:브라운슈바이크
Filozofio
Filozofio estas la kritika studado de la plej fundamentaj demandoj, kiujn homoj povas demandi. Ĝi okupiĝas pri ekzisto, moralo, scio, vero, Dio, beleco, logiko kaj similaj temoj.
La vorto filozofio venas de la grekavortoφιλοσοφoς [filosofos] kiu signifas amiko de la saĝo.
Ofte estas la vorto filozofio misuzata anstataŭ koncepto: filozofio de urbanizado, filozofio de lerneja edukado ktp.
Filozofiaj demandoj
Oni povas plej bone difini la filozofion per la demandoj, kiujn ĝi provas respondi. Fakte, "Kio estas filozofio?" mem estas filozofia demando. Aliaj tipe filozofiaj demandoj estas jenaj:
- Kio estas vero? Kial aŭ kiel ni fiksas ke iu frazo estas vera aŭ malvera, kaj kiel ni rezonas?
- Ĉu scio eblas? Kiel ni scias kion ni scias?
- Ĉu estas iu diferenco inter morale ĝustaj kaj malĝustaj agoj? Se jes, kia estas la diferenco? Ĉu moralo estas absoluta aŭ relativa? Kiel mi vivu?
- Kion signifas esti bela? Kiel belaj aferoj diferencas de ĉiutagaj aferoj? Kio estas arto?
- Ĉu ekzistas unu Dio, pluraj dioj, aŭ neniu? Ĉu ni havas animon, kiu pludaŭras post nia morto?
- Kiel vivi ?
En diversaj kulturoj la homoj komencis filozofii pri diversaj temoj, kaj el tiu naskiĝis diversaj filozofiaj tradicioj. Oni ĉefe povas distingi la Okcidentan filozofion disde la Orienta filozofio. Tiuj du tradicioj ankoraŭ restas apartaj, kvankam en la nuntempo ili iomete influas unu la alian.
Codex Calixtinus vel Liber Sancti Jacobi est collatio documentorum scripta a.D. 1140 circiter ad celebrandum sanctum Iacobum apostolum. Praecipuum monumentum est de peregrinatione ad Compostellam.
Historia
Ad dandam maiorem auctoritatem ei collationi, auctores libri introduxerunt litteras pseudepigraphas papae Callixti II (iam defuncto!), unde nomen "Codex Callixtinus".
Versio antiquissima eius libri descripta fuit a.D. 1150 circiter et asservata est in Archivum cathedralis Compostellanae. Altera versio antiqua, vulgo "Ripoll" dicta, asservata est Barcinonae.
Postea, aliae versiones diffusae sunt in variiis Europae urbibus, praecipue Romae.
Editio princeps huius libri impressa est a.D. 1882 a R.P. Fidelis Fita, ex Academia Regali Matritensi, cum Prof. Iulianus Vinson.
Index
Codex Calixtinus V libros habet:
- Anthologia liturgica (hymni et homiliae)
- De miraculis sancti Iacobi - Liber de translatione (scil. corporis sancti Iacobi ad Compostellam)
- Historia Karoli Magni et Rotholandi - Iter pro peregrinis ad Compostellam, Aimery Picaud ascriptum
Nexus externi
- [http://www.jdiezarnal.com/public/santiagocatedralbiblioteca01.jpg Archivium cathedralis Compostellanae]
- [http://www.goldbergweb.com/fr/magazine/essays/2004/10/25137_2.php Musica in Codice]
- [http://visualiseur.bnf.fr/Visualiseur?Destination=Gallica&O=NUMM-102558 Textus itineris ad Compostellam]
Categoria:Textus Christiani
Moskva
Moskva, rusky Москва , je hlavním městem Ruské federace a s 10 381 288 obyvatel (stav v lednu 2005) největším městem v Evropě (okolní města tvoří s Moskvou aglomeraci, již obývá 14 435&
Wi-fi
Wi-Fi (nebo také Wi-fi, WiFi, Wifi, wifi) je zkratka anglického termínu „Wireless Fidelity“ (bezdrátová věrnost, slovní hříčka vůči Hi-Fi). Wi-Fi je standardem pro lokální bezdrátovésítě (Wireless LAN, WLAN) a vychází ze specifikace
Hz
Hertz - Hz - je jednotkou frekvence neboli kmitočtu v soustavě SI. Jednotka je pojmenována podle profesora Heinricha Hertze, badatele v oblasti elegtromagnetických vln.
Jednotka vyjadřuje, kolik pravidelných dějů se odehraje za jednu sekundu.
Ve starší literatuře se můžete dočíst o cyklech. Například o přijímačí o dvaceti kilocyklech.
Kategorie:Soustava SItřicetileté válce. Doba sama ho neznala.
Dle tehdejšího chápaní byl člověk poddaným, což byl jasně definovaný právní vztah, na jehož základě poddaným příslušela určitá oprávnění a povinnosti. Poddaným se někdy vedlo lépe, někdy hůře, podle milosti vrchnosti,
