:: wikimiki.org ::

Sidnejo

Sidnejo

Sidnejo (angle Sydney) estas la plej granda urbo en Aŭstralio, kaj la ĉefurbo de Novsudkimrujo. En la urbo loĝas ĉirkaŭ 4 mln. personoj.

Rilataj paĝoj

Novsudkimrujo Esperanto-Societo de Sidnejo Esperanto-Federacio de Novsudkimrujo Aŭstralia Esperanto-Asocio Kategorio:Urboj de Aŭstralio ja:シドニー ko:시드니 simple:Sydney

Aŭstralio

Geografio > Oceanio > Aŭstralio < Kontinento ---- Aŭstralio estas la plej malgranda kontinento en la suda hemisfero. Aŭstralio ankaŭ estas lando sur la kontinento Aŭstralio, insulo Tasmanio kaj multnombraj insuletoj.

Landkodo: AU.
E-nomo: [o] Aŭstralia Komunumo.
Nacia nomo: [o] Commonwealth of Australia.
Areo: 7.682.300 kv.km. Naturo: 40% de la teritorio estas tropikoj, unu triono - dezerto.
Politika sistemo: konstitucia monarĥio - federacia parlamenta ŝtato.
Adm. divido: 6 ŝtatoj kaj 2 teritorioj.
- Kvinslando - ĉefurbo Brisbano
- Novsudkimrujo - ĉefurbo Sidnejo
- Okcidentaŭstralio - ĉefurbo Perto
- Sudaŭstralio - ĉefurbo Adelajdo
- Tasmanio - ĉefurbo Hobarto
- Viktorio - ĉefurbo Melburno
- Norda Teritorio - ĉefurbo Darvino
Eksteraj Teritorioj:
- Aŝmora kaj Kartia Insuloj
- Aŭstralia Antarkta Teritorio
- Kokosinsuloj
- Koralmaraj Insuloj
- Kristnaskinsulo
- Norfolkinsulo
- Makvora Insulo
Ŝtatestro: Brita reĝino Elizabeto la 2-a (Elizabeth II) (ekde 1952), kiu en la lando estas prezentita de General-guberniestro.
Leĝdona organo: duĉambra parlamento (224 membroj).
Ĉefurbo: Kanbero (331 mil).
Urboj: Sidnejo (3,9 mln), Melburno (3,0 mln), Brisbano (1,3 mln), Perto (1,2 mln), Adelajdo (1,0 mln).
Loĝantaro: 18,7 mln (2000), inter ili anglo-aŭstralianoj 73%, angloj 6%, italoj 4%, aborigenoj - 228 mil.
Ŝtatlingvo: angla.
Kredantoj: 26% katolikoj, 24% anglikanoj;
Ekonomiko: per ĉefaj ekonomikaj parametroj okupas la 13an lokon en la mondo. Gravegan rolon havas mina industrio kaj agrokulturo. La lando havas grandan provizon de energetika kaj minerala krudaĵoj.
Monunuo: aŭstralia dolaro;
GNP: totala - 384 mlrd $; pokapa: 18.720 $.
Nacia festo: 26a de Januaro - tago de Aŭstralio.
Organizoj: UNO (1945)
Historio: Aŭstralia Unio kreiĝis en 1901, fariĝis aŭtonomio de Britio en 1942. En 1967 aborigenoj akceptis ĉiujn civilajn rajtojn. En 1999 okazis referendumo, kiu devis klarigi la demandon de landa politika aranĝo. Plimulto de la loĝantoj rifuzis modelon de respublika aranĝo kaj subtenis ekzistantan sistemon.
Heredaĵo: Cacadoo-nacia parko, Granda bariera rifo, Tasmania rezervejo, Vilandra lagregiono.

La granda insulo de Aŭstralio estas samtempe sendependa lando kaj kontinento. Aŭstralio situas en la Suda Pacifiko, kaj havas 7.682.300 km² en areo, proksimume la grando de la kontinenta Usono. La nomo "Aŭstralio" venas de la latina vorto australis, kaj signifas "suda." La aŭstralianoj ofte diras, ke sia lando estas "sube," (angle "down under." ) Willem JANZ (1606) kaj Abel TASMAN (1642), nederlandanoj, kaj la Ŝipestro James COOK (1770), brito, vizitis Aŭstralion. La unua brita kolonio estis apud Sidnejo (1788.) Nuntempe Australio havas 18,783,551 loĝantojn (2000). La ĉefurbo de la lando estas Kanbero, kiu estas en la Aŭstralia Ĉefurba Teritorio en Novsudkimrujo. Australio havas multajn marsupiulojn. Estas, ekzemple, la kanguruo, la valabio, la vombato, la koalo; aliaj interesaj bestoj estas la monotremoj, kiel la ornitorinko kaj la eĥidno, kaj granda birdo, la emuo. Estas multaj eŭkaliptaj arboj, ŝafoj, kaj kunikloj. Kvinslando havas tre longan koralan rifon. La ĉefa lingvo de Aŭstralio estas la angla, sed la aborigenoj parolis 250 malsamajn lingvojn antaŭ la jaro 1800. Hodiaŭ restas nur proksimume 40,000 aborigenoj de pura raso. Ili nun parolas eble nur 50 aborigenajn lingvojn. Restas aliaj 40,000 homoj de raso miksta. -----

Esperanto en Aŭstralio

Esperanto ekzistas en Aŭstralio ekde 1905, laŭ la libro "Esperanto en Aŭstralio" verkita de Ray Ross. La plej granda Esperanto-organizo en Aŭstralio estas la Aŭstralia Esperanto-Asocio. La Universala Kongreso okazis en Adelajdo en 1997.
- Teresa Metherall (1923-2004), dumviva membro en Melburno, forpasis la 18-an de majo post apopleksio. (rimarku - la sekvanta artikolo estas tre malnova kaj ne aktuala) EdE-A > Aŭstralio Aŭstralio. Pro la relativa neneceseco de helplingvo en unulingva kontinento, la progreso de Esperanto estis en Aŭstralio malrapida. Krome, la angla lingvo bone servas al aŭstraliano dum la veturado, ja preskaŭ ĉiuj vojoj de la vaporŝipoj kondukas al britaj teritorioj. Nur malrapide, kiel ankaŭ en Britujo, oni ekkomprenas, ke la angla civilizado estas nur negranda parto de la greko-latina civilizado. Certe antaŭ 1900, lernolibroj en angla lingvo ekatingis Aŭstralion, eĉ kelkaj personoj provis lerni Esperanton. Ĉirkaŭ 1909, doktoro John Pollen vizitis antipodojn, kaj en Adelaide li ricevis bonan akcepton de universita profesoro Naylor (amiko de profesoro Murray). Naylor mem baldaŭ forvelkis rilate al Esperanto, tamen en 1904 lia eldiro helpis al la propagando. Profesoro Urlaub, privata instruisto de la germana lingvo, prenis la aferon kaj ofte priparolis ĝin. En 1906 interesiĝis William Muirden, posedanto de Komerca kaj Prepara Gimnazio, kredinte, ke Esperanto "havas komercajn eblecojn" kaj aranĝis, ke Urlaub faru lekciono. La komercaj studentoj ricevis ordonon ĉeesti. La ĉambro pleniĝis - mi inter ili. Urtaub lekciis angle kun tre germana parol-maniero. La studentoj malatentis, os-cedis, ridis, intermetis malsaĝaĵojn. Subite inter la bruo venis Muirden. Silento. Urlaub faris simplan demandon, sed neniu respondis. Muirden tondravoĉe alvokis al iu respondi, la alvokita ne povis, poste mi sekvis kaj diris ian stultaĵon, kiu furiozigis la iom ekscitiĝeman Urlaub. Poste la aŭskultado estis pli atenta kaj oni tondre aplaŭdegis - pro la fino. Kelkaj promesis aĉeti lernolibron kaĵ almenaŭ mi aĉetis libreton de Bullen, por 8 pencoj. Post trafoliumeto la libro ripozis dum kvin jaroj en la ŝranko. Kunloĝado kun pastro S. Lenton, kiu ŝatis serĉadi en la libro-ŝrankoj: kaj paro de kunlernantoj fariĝis Esperantistoj. Plua kvino da jaroj kaj unu el ili (mi), translokiĝinte al Metbourne, staris antaŭ aŭdantaro, konsistanta el kvar profesoroj kaj tri-cent homoj en la universitata domo, por fari sian unuan seriozan proponan paroladon. Dumtempe la vizito de Pollen fruktiĝis, li trovis Esperantistojn en Melburno (G. Gordon, J. G. Pyke k. a.), en Sydney (G. Collindridge, E. Pryke) kaj en Novzelando. Bonaj kluboj stariĝis. En 1911 okazis la unua E kongreso en A. en Adelaide. La organizantoj plenigis la liston de "subtenantoj" kun nomoj de 4 minis-troj kaj 24 gravuloj alispecaj, sed dubinde estas, ĉu iu el ili krom min-istro de edukado, Conybeer, rigardis la aferon serioza. La ministro celis diri kelkajn vortojn E-e ĉe iu festeno, kiuj sufiĉe ridigis la aŭdantaron kaj eble bone impresis la publikon pri la facileco de E. La kongreso sukcesis, sed la organizantoj lasis ŝuldojn nepag-itajn, kiuj fuŝis la reklamon por la E--istoj en Adelaide kaj lasis al ili ĝin pa-gi. Estis kelkaj jaroj antaŭ ol la perdo pagiĝis sub gvido de Waterman. La kongreso kuraĝigis la s-anojn en aliaj urboj. Plivigliĝo. Eĥoj de la idista afero trapasis sen tro multe da malu-tilo, sed ĉiam estis unu-du personoj, kiuj uzis la "preson" por malfunkci-igi la radojn. Melbourne eble prenas la laŭrojn kiel la plej forta E centro en A. M. E Society estis forte starigita, sed ĝi ne daŭris sen interna disputo. W. L. Edmanstone eksiĝis kaj en alia strato starigis M. Komercan Klubon E-an, kiu laboris por E tra la militegaj jaroj. Edmanstone mem foriris al Velingtono (Novzelando) kaj tie star-igis alian klubon kaj daŭris fari multon ĝis la nuntempo. La komercan grupon gvidis Smart, poste L. E Thomson, kun helpo de multe el la malnovaj anoj de la pliaĝa M. Societo. Sed en 1920 okazis alia interna disputo inter la M-anoj kaj W. J. Drummond starigis la M. E Klubon: prez. estis Pyke kaj sekr. R. R. Rawson. La komerca klubo eksiĝis kaj ĝiaj anoj iris al la nova grupo. Ambaŭ kluboj funkcias ĝis hodiaŭ kaj krome grupoj en kelkaj antaŭurboj: Coburg, Surrey Hitls ktp. En Sydney L. E. Pfahl estis kaj estas la konstanta kolono de la movado. La floranta periodo de la S. Societo okazis, kiam d-ro F. Wil-liams translokiĝis el Melbourne kaj vigle organizis publikajn paroladojn antaŭ la homamasoj, kiuj kolektiĝas ĉiudimanĉe en la Sydney-Domain--Parko; ankaŭ Awayl kaj V. Rutland faris sian parton. Tiamaniere miloj da homoj aŭdis pri E kaj ricevis presaĵon pri ĝi. En Brisbane ne-granda, sed bone starigita grupo delonge funkcias, nun sub la gvido de M. Hyde. En Adelaide W. L. Wa-terman daŭras labori por la loka grupo kaj en Perth prezidas Byatt, kiu estas ankaŭ prez. de la landa organizo AEA. Oficiala subteno? Kelkaj ministroj parolis favore, sed ne faris pluon. Ministro de edukado Davies en 1932 en Novsudkimrujo promesis star-igi Eksperimenton laŭ la Eccles-plano en iu lernejo de Sidnejo, sed ĝis nun la direktoro de la edukado, Thomas, sukcesis flankenirigi la dez-iron. Inter la universitataj homoj post nedaŭra subteno de Naylor alportis fortan kaj longedaŭran helpon Mere-dith Atkinson, prof. de ekonomio ĉe M. Univ., kiu poste eksiĝis el la Uni-versitato kaj dum kelkaj jaroj (ĝis sia morto) donis senavare lokon por E en sia gazeto Stead's Review. Gravan sukceson signifas la E-aj kaj por E-aj paroladoj de R. R. Rawsor el la Radio Stacio en Melbourne, unufoje dum ĉiu monato dum kelkaj jaroj. Izola laboro okazis inter policistoj kaj inter skoltoj, sed mankas la frukto. Peacock, oficisto de la Sava Armeo, faras propagandon en sia fako. Eble la plej interesa laboro estis tiu de Edmanstone en Wellington inter malliberigitoj, konsentite de la direktoro de la malliberejoj. L. E. THOMSON

vidu

- Listo_de_urboj_laŭ_lando
- Landnomoj
- [http://www.anbg.gov.au/anbg/esperanto/ Aŭstralia Nacia Botanika Ĝardenaro] Biblio: title: "BOOMERANG COLLECTION ", éditions du Pécari, author: Serge d'Ignazio : ©2004 - http://www.atlantica.fr ISBN 2-91284-835-0 (version française) - ISBN 2-912848-41-5 (english version) Kategorio:kontinentoj Kategorio:Aŭstralio ja:オーストラリア ko:오스트레일리아 minnan:Ò-tāi-lī-a ms:Australia simple:Australia th:ประเทศออสเตรเลีย

Novsudkimrujo

Novsudkimrujo (NSK) estas la plej multpopola kaj plej malnova ŝtato de Aŭstralio, lokigita en la sud-oriento, norde de Viktorio, kaj sude de Kvinslando. Ĝi estis starigita en 1788 kaj origine enhavis grandan parton de la Aŭstralia kontinento. Dum la 19-a jarcento, grandaj areoj estis sukcese apartigitaj por formi la Britaj kolonioj de Tasmanio (1825), Viktorio (1851), Kvinslando (1859), kaj Sudaŭstralio (kiu tiutempe inkluzivis tion kio aktuale nomiĝas la Norda Teritorio. En 1901 ĉi tiuj kolonioj kaj Okcidentaŭstralio voĉdonis por formi sendependan nacion nomitan la "Komunejo de Aŭstralio". Novsudkimrujo estas konata en la tuta mondo pro la bela haveno de sia ĉefurbo, Sidnejo. Sidnejo estas la plej malnova kaj plej granda urbo de Aŭstralio kaj centro de internacia komerco. Sidnejo estis la gastiganta urbo de la 2000 Olimpikaj Someraj Ludoj.

Historio

- [1770]]: Kapitano James COOK malkovras la orientan marbordon de , kiu poste iĝis Nova Suda Kimrujo, Aŭstralio.
- 1788: Kapitano Arthur PHILLIP establis Britan punkolonion en Port-Jackson.
- 1813: William WENTWORTH, Gregory BLAXLAND kaj William LAWSON, kondukis ekspedicion kiu trovis vojon trans la Blua Montaro okcidente de Sidnejo, malfermiganta la paŝtejojn de interna Novsudkimrujo.

Geografio

Ĝiaj kvar ĉefaj urboj de la nordo ĝis la sudo estas Novkastelo, Gosfordo, Sidnejo, kaj Wollongong kiuj ĉiuj kuŝas apud la marbordon. Malpli grandaj urboj inkluzivas Albury, Broken Hill, Dubbo, Tamworth, Armidale, Lismore, Nowra, Griffith, Leeton, Wagga Wagga, Goulburn and Coffs Harbour. Norde de la ŝtato estas Kvinslando, okcidente estas Sudaŭstralio, kaj sude estas . Ĝiaj marbordoj frontas la Tasmanan Maron. Novsudkimrujo enhavas du Federajn teritorioj ene de si: la Aŭstralia Ĉefurba Teritorio (ACT), kaj la Jervis Golfa Teritorio. Novsudkimrujo povas esti fizike dividigita en kvar sekciojn:
- Mallarĝa marborda strio, kie la klimato varias de malvarmaj tempera klimato je la sudega marbordo ĝis subtropika klimato apud la Kvinslanda marbordo, inkluzive de la regionoj sude de Sidnejo kiel la Illawarra, la Shoalhaven apud Nowra, Novkastelo, la Centra Marbordo, la Norda Marbordo, norde de la Huntera Regiono, kaj aliaj.
- La montecaj regionoj de la Granda Dividiga Montaro kaj la alta tereno kiu ĉirkaŭas ilin. Kvankam ne tre kruta, multaj montoj estas pli ol 1000 metrojn altaj, kaj la plej alta Monto Kosciuszko estas 2229 metrojn alta 7308 futojn. Ĉi tiu inkluzivas la Suda Altejo, la Centra Ebenaĵo kaj la regionoj.
- La agrikulturaj ebenaĵoj kiuj komprizigas konsiderindan porcion de la areo de la ŝtato, kun multe malpli densa loĝantaro ol ĉe la marbordo, inkluzivas la Riverina areo ĉirkaŭ Wagga Wagga.
- La malfekundaj ebenaĵoj en la plej nordokcidenta parto de la ŝtato, kiuj ne taŭgas por eĉ malgranda loĝantaro. Wagga Wagga

Registaro

Ĉefa Artikolo:: Registaro de Novsudkimrujo La strukturo de la Registaro de Novsudkimrujo estas priskribita en ĝia Konstitucio, kiu originas de 1856, kvankam ĝi estis amendita multajn fojojn ekde tiam. Ekde 1901 Novsudkimrujo estas ŝtato de la Komunejo de Aŭstralio kaj la Aŭstralia Konstitucio reguligas ĝian rilato kun la Komunejo. Laŭ la Aŭstralia Konstitucio, Novsudkimrujo donis iujn leĝajn kaj ĵurajn povorjn al la Komunejo, sed retenis kompletan sendependecon en ĉiuj aliaj sferoj. La Novsudkimrujo Konstitucio diras: "La Leĝaron, kondiĉa je la provizioj de la Komunejo de Aŭstralio Konstitucia Akto, havos la povon fari leĝojn por la paco, bonfaro, kaj bonregon de Novsudkimrujo en ĉiuj ajn kazoj." Efektive, tamen, la sendependeco de la Aŭstraliaj ŝtatoj estis larĝparte malpliigita de la pliiĝanta financa superrego de la Komunejo. La Ŝtata Parlamento komprizas du ĉambrojn aŭ domojn; la Leĝa Asembleo (suba ĉambro), kaj la Leĝa Konsilantaro (supra domo. La estro de la Ŝtata Registro estas la Premiero, aktuale Morris Iemma.

Ekonomio

Novsudkimrujo havas Malnetan Enlandan Produkton de AU$265,966,000,000, kiu estis egala al po AU$39,950 per loĝantaro, en 2003. Ĉi tio estis egala al US$30,277, pli al ol la ĉefaj Eŭropuniaj ekonomioj.

Alia Novsudkimrujo

La Aŭstralia regiono ne estis la unua tereno kun la nomo Novsudkimrujo. Mapo de Nordameriko presita en la 1780aj jaroj donis la nomon Novsudkimrujon al ĉefe neesplorita areo apud la suda marbordo de la Hudsona Golfo kie la Kanadaj provincoj de Manitoba kaj Ontario nun estas.

Esperanto en Novsudkimrujo

La historio de Esperanto en Novsudkimrujo estas longa kaj interesa. La ĉefa organizio por Esperanto en Novsudkimrujo estas la Esperanto-Federacio de Novsudkimrujo. Ĝi posedas la nuran Esperanto-domon en Aŭstralio. Lokaj grupoj ekzistas en Sidnejo, Manlio, Novkastelo, kaj la Bega Riverbordo.

Eksterajn ligilojn

- [http://www.austlii.edu.au/databases.html#nsw NSW Ŝtata Leĝaro]
- [http://www.nsw.gov.au Oficiala ŝtata retejo]
- [http://www.parliament.nsw.gov.au Novsudkimruja Parlamento]
- [http://www.police.nsw.gov.au Novsudkimruja Polico]

Vidu ankaŭ

- Aŭstraliaj Ŝtatoj kaj Teritorioj
- Lokaj Registaraj Regionoj de Novsudkimrujo
- Naciajn Parkojn en Novsudkimrujo
- Poŝtmarkojn kaj Poŝta historio de Novsudkimrujo
- Listo de ŝoseoj en Novsudkimrujo
- Listo de poŝtkodoj en Novsudkimrujo
- Novsudkimruja Rurala Fajro-Servo Kategorio:Aŭstralio ja:ニューサウスウェールズ州 ko:뉴사우스웨일스 주

Esperanto-Societo de Sidnejo

La Esperanto-Societo de Sidnejo estas unu el la lokaj grupoj en la Esperanto-Federacio de Novsudkimrujo kaj en la Aŭstralia Esperanto-Asocio. Ĝi situas ĉe la Esperanto-domo de Sidnejo, 143 Lawson St, Redfern NSW, en Sidnejo. Lastatempe la grupo estis neaktiva, sed pluekzistas kiel "Kafo kun Sid". La membroj de la grupo plej aktivas en la Esperanto-Federacio de Novsudkimrujo, kie oni okazigas kursojn kaj kulturajn aranĝojn, kaj la Esperanto-Klubo de Manlio, kie oni ankaŭ okazigas kulturajn aranĝojn.

Eksterajn ligojn

[http://manly.esperanto.org.au Esperanto-Klubo de Manlio] [http://www.esperanto.org.au Aŭstralia Esperanto-Asocio]

Esperanto-Federacio de Novsudkimrujo

La Esperanto-Federacio de Novsudkimrujo estas unu el la ŝtataj federacioj de la Aŭstralia Esperanto-Asocio. Ĝi havas longan historion kaj la nuran Esperanto-domon en Aŭstralio: la Esperanto-domo de Sidnejo. La adreso de la Esperanto-Federacio estas ĉe la Esperanto-domo de Sidnejo.

Lokaj grupoj

- Esperanto-Societo de Sidnejo - Sidnejo
- Esperanto-Klubo de Manlio - Manlio
- Novkastela Esperanto Societo - Novkastelo
- Sudorienta Esperanto - Bega

Kontaktdetalojn

Esperanto-domo, 143 Lawson St, Redfern NSW 2016, Aŭstralio +61 2 9319 4775 nsw@esperanto.org.au

Eksteraj ligoj

[http://www.esperanto.org.au Aŭstralia Esperanto Asocio]

Kategorio:Urboj de Aŭstralio

Kategorio:Aŭstralio

Schiffsjunge

Seeleute nannte und nennt man Menschen, die ihren Arbeitsplatz auf Schiffen haben, die über die Meere der Erde Güter und / oder Passagiere von einem Land in ein anderes bzw. von einem Hafen in einen anderen transportieren. Das Arbeitsverhältnis von Seeleuten auf Schiffen unter Deutscher Flagge ist heute durch das Seemannsgesetz geregelt. Des weiteren wird das Tun der Tätigkeiten eines Matrosen umgangssprachlich auch als "Matroserei" bezeichnet. Italienische Seeleute wurden wegen ihrer auffallenden Locken und ihrem Akzent jahrhundertelang als Lumpeys bezeichnet.

Dienstgrade

Kapitän (auch Captain, Master) Kapitän an Bord eines Schiffes ist ein Nautiker, der durch schulische Ausbildung sein nautisches Patent erworben hat, dieses zuerst mindestens ein Jahr lang als nautischer Wachoffizier und danach entweder ein Jahr als Erster Offizier oder weiterhin zwei Jahre als nautischer Wachoffizier ausgefahren hat. Als rechtlicher Vertreter des Reeders leitet er den gesamten Schiffsbetrieb und trägt dafür die Verantwortung. (Handelsschifffahrt) Maschineningenieur / Leitender Ingenieur (auch Chief Engineer, kurz: Chief genannt an Bord) Der Chief ist nach dem Kapitän die zweitwichtigste Person im Schiffsbetrieb. Er ist verantwortlich für die Maschinenanlage und alle technischen Angelegenheiten an Bord. Nautischer Wachoffizier (1., 2., 3. oder 4.) Der nautische Wachoffizier hat ein Patent zum Führen einen Seeschiffes erworben. Mit seiner Wachtätigkeit auf der Brücke ist er für die Sicherheit des Schiffes und des umliegenden Verkehrs verantwortlich. Ausgebildet wird heute nach dem internationalen STCW 95 Standard für die internationale Seefahrt. Während der 1. Offizier für Ladung und die Besatzung zuständig ist, ist der 2. in der Regel für die Sicherheit, Brandabwehr und Rettung sowie Navigation zuständig. Maschinenpersonal
- Ingenieur / Engineer: Er untersteht direkt dem leitenden Ingenieur
- Elektriker
- Schiffsmechaniker: mit Kombinationsausbildung für Vollmatrose und Motorenwart
- Oiler, Wiper: Schmier und Reinigungskräfte sowie Assistenten für Wartungs-, Inspektions- und Instandhaltungsarbeiten Deckspersonal / Deckshands
- Bootsmann: Er untersteht direkt dem 1. nautischen Offizier und koordiniert die Arbeiten an Deck und im Laderaum.
- Schiffsmechaniker: Als Vollmatrose und Motorenwart untersteht er u.a. dem Bootsmann.
- Vollmatrose/Fachkraft/Rating/Able Bodied Seaman (Leichtmatrose mit einjähriger Fahrzeit), er muss steuern und rudern können.
- Leichtmatrose/Ordinary Seaman (Matrosenlehrling vor der Prüfung)
- Azubi/Moses/Cadet: Auszubildender oder Praktikant Matrose (von mittelhochdeutsch mazgenoze, zusammengesetzt aus Mahl + Genosse; Schiffsjunge) ist ein Angehöriger einer Schiffsbesatzung des untersten Ranges.
- In der Handelsmarine wurde bis 1982 ein Seemann nach Beendigung der dreijährigen Lehrzeit als Matrose bezeichnet. Die Ausbildung zum Matrosen wurde in Deutschland durch das Berufsbild des Schiffsmechanikers ersetzt. Noch gängige Bezeichnungen für Matrosen sind OS (ordinary seaman, Leichtmatrose) und AB (able seaman, Vollmatrose).
- In der Deutschen Marine ist ein Matrose der unterste Mannschaftsdienstgrad. Aufgrund der verschiedenen Tätigkeitsbereiche in der Marine muss ein Matrose nicht notwendigerweise eine seemännische Ausbildung oder Verwendung haben. Die Abkürzung ist Matr. Die typische Uniform besteht u.a. aus einer weißen Bordmütze und einem weißen Matrosenhemd mit blauem Exerzierkragen. weitere Seeleute
- Purser
- Koch
- Steward
- Wäscher Schiffsbesatzung Stichworte
- Seemannsweihnacht
- Seemannsradio

Literatur

Zum Los der Seeleute in der beginnenden Neuzeit siehe den literarischen Bericht von Heinrich Hasebeck in dem von Andreas Venzke herausgegebenen Buch Gasparan oder Die letzte Fahrt des Francis Drake (Benziger-Verlag, Zürich 1996, ISBN 3-545-36531-X).

Weblinks

- [http://www.dippold.org/?bundeswehr/dienstgrade/dg_m.html Dienstgrade der Marine]
- [http://www.deutschemarine.de/80256B100061BA9B/vwContentByKey/N25N6ADM030MJOEDE Deutsche Marine: Mannschaften]
- [http://www.reederverband-bonn.de/schiffsmechaniker.html Reederverband: Schiffsmechaniker]
- [http://www.mare.de/mare/hefte/telefon_template.php?id=174 Seemannssonntag] Kategorie:Dienstleistungsberuf Kategorie:Seemannschaft Kategorie:Dienstgrad

narty we francji Nurkowanie bia�ko last minute egipt london cheap hotel

:: RELATED NEWS ::

Batalla de Mendaza
La batalla de Mendaza fue la primera batalla librada durante la Primera Guerra Carlista. Tuvo lugar el 12 de diciembre de 1834 en los campos de Mendaza en Navarra. La batalla la presentó el general carlista Zumalacárregui, siendo aceptada por el general cristino cazabombardero todotiempo. El monoplaza original F/A-18 Hornet fue el primer avión de ataque y caza de los Estados Unidos. Diseñado para los roles tradicionales de ataque, interdicción aérea y series de tiempo son secuencias de datos, medidos habitualmente a lo largo del tiempo a intervalos uniformes. El análisis de las series de tiempo comprende métodos orientados a comprender estas series (¿de donde vienen los datos? ¿qué los generó?) o para hacer predicciones. Para la predicción a partir de series de tiempo se utiliza un modelo para predecir eventos futuros basandonos en los datos pasados de la serie, predecir datos antes de que ocurran. Un ejemplo habitual es el de la predicción de los valores de las acciones de

Reglamento
El reglamento es una Norma jurídica de carácter general dictada por el poder ejecutivo. Su rango en el orden jerárquico es inmediatamente inferior a la ley y, generalmente, la desarrolla. Por lo tanto, según la mayoría de la doctrina, se trata de una de las Fuentes del Derecho, formando pues parte del ordenamiento jurídico. La titularidad de la potestad reglamentaria viene recogida e

Reglamento Comunitario Europeo
Reglamento Comunitario Europeo es una norma jurídica de carácter general dictada por el Consejo de Europa y el Parlamento Europeo. Tiene carácter obligario para todos los estados y sus ciudadanos. Es una norma de aplicación directa ya que una vez plublicada en el Boletín Oficial de las Comunidades Europeas

Ged
Protagonista de Un mago de Terramar, y personaje importante en los demás libros del ciclo de Terramar, de Ursula Le Guin. Ged es apenas un muchacho cuando se revela en él un gran poder mágico, salvando a su aldea de una invasión. Como se relata en Un mago de Terramar, es instruído por el mago Ogión, quien lo envía a Roke, donde se convierte en un Mago, pero debiendo aprender

Francisco Pacheco
Francisco Pacheco (1564 - 1654) nació en Sanlúcar de Barrameda y murió en Sevilla. Pintor y tratadista de arte, su obra se caracteriza por su manierismo de corte académico, siguiendo las formas de los grandes maestros, por el estatismo de las figuras y lo marcado de los pliegues de sus ropajes. Dada su dedicación al estudio, análisis y explicación del arte, es muy importante su influencia en la ic

Nuevo Reino de Granada
El Nuevo Reino de Granada o Nueva Granada fue el nombre dado al territorio de la Real Audiencia (1550-1718) y posterior Virreinato (1718-1819) cuya sede fue Santa Fe de Bogotá, durante el dominio español.

Política y gobierno

Durante el tiempo que fue audiencia, estaba gobernado por un Presidente.

Presidentes

# Laredo, actual Cantabria. Antes de ir a América fue convictor mayor y catedrático de Vísperas y Cánones del Colegio de Santa Cruz en Valladolid (1548); posteriormente estuvo de fiscal y oidor del Consejo y Contaduría de Castilla

Francisco Briceño
Oriundo del Corral de Almaguer. Fue oidor de Santafé; en ese cargo, junto con fray Juan de Barrios, hizo la primera tasación del tributo de los indios de las provincias de Santafé y Tunja; actuó como juez de residencia de Sebastián de Belalcázar, a quien se le imputaba la muerte de Jorge Robledo. Recibió el apodo de "Guaricha de Montaño", al parecer por su debilidad pa