Home About us Products Services Contact us Bookmark
:: wikimiki.org ::
Usonaj Virgulininsuloj

Usonaj Virgulininsuloj

Geografio > Ameriko > Antiloj > Malgrandaj Antiloj > Deventaj Insuloj > Usonaj Virgulininsuloj < Usono ---- 200px US Virgin Islands Dependa teritorio de Usono en Kariba Maro, konsistanta el pluraj insuloj, el kiuj plej famas Saint Thomas kaj Saint Croix.
- Landkodo: VI.
- Nacia nomo: US Virgin Islands.
- Areo: 352 kv.km.
- Loĝantaro: 120 mil.
- Adm. centro: Ĉarlot-Amalio.
- Lingvo: angla.
- Historio: Dum multaj jaroj estis kolonio de Danio, sed vendita al Usono pro ŝparemo. Vd. ankaŭ: Britaj Virgulininsuloj ja:アメリカ領ヴァージン諸島 zh-min-nan:Bí-kok Virgin Kûn-tó

Geografio

---- Geografio (ge γη "tero", graphein γραφειν "priskribi") estas scienco, kiu pristudas geografian medion de la Tero, ĝian strukturon kaj dinamikon, influon kaj distribuon de ĝiaj komponentoj en la spaco. Ĉefceloj de la geografio estas eltrovo de manieroj de racia teritoria organizo de la socio kaj naturekspluatado, kreado de fundamentoj por strategio de ekologie sendanĝera evoluo de la socio. Gravaj objektoj de geografiaj esploroj estas interagoj de la homo kaj la naturo, regularo de dislokigo kaj influo de la komponentoj de geografia medio en loka, regiona, nacia, kontinenta, oceana kaj globala niveloj. La mondpartoj: Ameriko - Azio - Eŭropo - Afriko - Oceanio - Antarkto ----

Geografiaj objektoj

:Akvofalo - Arbaro - Delto - Dezerto - Duno - Duoninsulo - Ebenaĵo - Fjordo - Marfluo - Glaciaro - Golfo - Groto - Heĝkamparo - Insulo - Kanalo - Klafto - Komunumo - Kontinento - Lago - Laguno - Lando - Erikejo - Markolo - Maro - Montaro - Monto - Nacio - Nunatako - Oceano - Ravino - Regiono - Rivero - Rojo - Roko - Stepo - Tablomonto - Tundro - Urbo - Valo - Vilaĝo - Vulkano Vd. ankaŭ: Geografiaj Nomoj ----

Geografiaj sciencoj

Pro la komplikeco de la esplorobjektoj, oni dispartigas geografian sciencon je specializaj sciencdisciplinoj, nome: :Branĉoj de Geografio:
- Fizika Geografio
- Socio-Ekonomia Geografio
- Kartografio kaj Topografio :Intersciencaj Geografiaj Disciplinoj:
- Antropogeografio ~ Etnogeografio ~ Historia Geografio ~ Lingva Geografio ~ Medicina Geografio ~ Milita Geografio ~ Rekreacia Geografio ~ Veterinara Geografio MIKOVINYI Sámuel ----

Geografoj kaj vojaĝantoj

Geografio estas unu el antikvaj sciencoj. La unuaj provoj por naturscienca klarigo de geografiaj fenomenoj, apartenas al grekaj filozofoj de la Mileta skolo (6-a jc. a.K.) ? Taleso, Anaksimandro, k.a. : Geografia Malkovro : Anaksimandro : Ĉeng He : Ibn Batuta : Vitus BERING : François BERNIER : Samuel de CHAMPLAIN : Petro KROPOTKIN : Kolumbo : Magelano : Marko Polo : Strabono : Taleso : Vasco da GAMA : Marc Aurel STEIN ---- als:Geografie ja:地理学 ko:지리학 ms:Geografi simple:Geography th:ภูมิศาสตร์

Ameriko

Geografio > Kontinentoj > Ameriko ---- Ameriko estas kontinento inter Azio kaj Eŭropo. Ĝia nomo devenas de la itala maristo Amerigo VESPUCCI. Oni povas dividi Amerikon en tri partojn: Nordameriko, Mezameriko kaj Antiloj, kaj Sudameriko. (vidu Abya Yala)

Nordameriko

Nordameriko havas areon de 23.477.000 km2. Ĝi havas tri sendependajn landojn:
- Kanado
- Meksiko
- Usono :Ankaŭ Gronlando (dana) estas en Nordameriko.

Mezameriko

Mezameriko kaj Antiloj (aŭ la Kariba Insularo) havas areon de 758.000 km2. Ĝi havas dudek sendependajn landojn:
- Antigvo-Barbudo
- Bahamoj
- Barbado
- Belizo
- Domingo
- Dominiko
- Grenado
- Gvatemalo
- Haitio
- Honduro
- Jamajko
- Kostariko
- Kubo (lando)
- Nikaragvo
- Panamo
- Puerto-Riko (ŝtato libera asociiĝinta kun Usono)
- Salvadoro
- Sankta Kristofo kaj Neviso
- Sankta Lucio
- Sankta Vincento kaj Grenadinoj
- Trinidado kaj Tobago

Sudameriko

Sudameriko havas areon de 17.809.000 km2. Ĝi havas dek du sendependajn landojn:
- Argentino
- Bolivio
- Brazilo
- Ĉilio
- Ekvadoro
- Gujano
- Kolombio
- Paragvajo
- Peruo
- Surinamo
- Urugvajo
- Venezuelo Dosiero:ameriko-eta.png [http://meta.wikipedia.com/upload/nordameriko.png Pligrandigu mapon de Nordameriko] [http://meta.wikipedia.com/upload/sudameriko.png Pligrandigu mapon de Sudameriko] En Nordameriko, homoj lernas, ke Ameriko havas du kontinentojn: Sudameriko kaj Nordameriko, sed en Sudameriko, homoj lernas, ke Ameriko estas nur unu kontinento. La ekzisto de la dividantaj Panama kanalo kaj Mezamerika istmo pravigas la unuan ideon, dum la dua ĉerpas sian veron el la situo de Ameriko kiel mondparto izolita disde Afriko, Eŭrazio kaj Aŭstralio kaj bedaŭras malpurigi la najbarecon de usonanoj. El lingva-kultura vidpunkto oni ankaŭ povas dividi Amerikon en du partojn: Nordameriko (= Ameriko norde de Meksiko) kaj Latin-Ameriko (tiuj areoj sude de Usono, kie latinidaj lingvoj ĉefrolas), aŭ eĉ en tri partojn: Nordameriko, Hispan-Ameriko kaj Portugal-Ameriko (= Brazilo, portugallingva). Usonanoj nomas sian landon America ("Ameriko") kaj sin mem Americans ("amerikanoj"), dum ili nomas Amerikon the Americas ("la Amerikoj") kaj alilandajn amerikanojn per specifaj terminoj ("sudamerikanoj", "kanadanoj", "peruanoj" ktp.), sekve la anglan frazo "American to Americans" povas signifi "Ameriko al amerikanoj" aŭ "Ameriko al usonanoj". Hispanamerikanoj nomas ilin "nordamerikanoj". Tiu ofte ĉangrenigas aliaj landanoj, ĉar se oni diras "Amerikanoj invadis landon", "Amerikanoj mortpafas militmalliberulojn", "Amerikanoj pisas sur Koranon", "Amerikanoj mortpunas adoleskanton", ktp. ne eblas scii se la novaĵo diras pri anoj de tuta Ameriko, aŭ nur pri Usonanoj, ĉar oni ne povas scii ĉu "amerikano" estas ano de "Ameriko" aŭ "Amerikoj". En la jaro 1992 la amerikaj indiĝenaj popoloj decidis nomi Amerikon Abya Yala. Tiu nomo estis proponita de la Tuloj, panama indiĝena popolo.

Vidu ankaŭ


- Historio de Ameriko
- Komunumo Sudamerika de Nacioj
- Amerikaj montoj Kategorio:Kontinentoj Kategorio:Ameriko ja:アメリカ州 ko:아메리카 simple:The Americas th:ทวีปอเมริกา zh-min-nan:Bí-chiu

Antiloj

Geografio > Ameriko > Antiloj ---- Antiloj estas kuniga nomo de la plejmulto de la (ĉe-)Karibmaraj insuloj. Nur Bahamoj, Bermudo kaj Turkoj kaj Kajkoj troviĝas eksterantile. Oni distingas inter du (aŭ tri) insularoj Antilaj:
- Grandaj Antiloj (kun "grandaj" insuloj kiel Jamajko, Kubo, Puerto-Riko kaj Hispanjolo)
- Malgrandaj Antiloj (kun "malgrandaj" insuloj kiel Angvilo, Antigvo-Barbudo, Gvadelupo, Barbado, Dominiko, Grenado, Martiniko)
- (Ĉebordaj Antiloj (kun insuloj proksimaj al la marbordo de Sudameriko, kiel Arubo, Trinidado kaj Tobago)) Se dezirindas duonigi Amerikon, la Antiloj Grandaj kaj Mal- nature apartenas al Nordameriko, dum la Ĉebordaj al Sudameriko. Tamen, multaj homoj konsideras Trinidadon kaj Tobagon malgrandaj antiloj, kaj do Nordamerikaj. Politiko: Multaj el la insuloj estas propraj ŝtatoj, dum aliaj restas kolonioj. Por informoj pri unuopaj landoj, vidu sub la koncernata Antil-subgrupo. Aparte de Kubo, la insuloj estas demokratioj kun iafoje sangaj voĉdonadoj. La registaroj ofte estas la koruptaj peonoj de Usono (kiu rigardas la regionon kiel ĝia sfero kaj ofte sendis siajn marsoldatojn por starigi registarojn amikajn). Kubo, kies patrono estis la Sovetunio, estas la granda escepto. Ekonomio: La efika metropolo de la regiono estas Miami, kie la politika kaj komerca klaso estas plejparte fuĝintoj el komunista Kubo. La granda industrio de la insuloj estas turismo. Dum la kolonia epoko, sukero estis la granda industrio kaj ankoraŭ gravas. Alia grava industrio estas la transporto de narkotaĵoj el Sudameriko. Granda fonto de enspezo estas la transpagoj de elmigrintoj. Aparte de Haitio, la Antiloj ja estas malriĉaj sed ne malespere malriĉaj. Historio: Nun la loko de turistoj, la insularo unufoje estis la loko de piratoj, kiuj penis rabi la hispanajn ŝipojn, ŝargitajn de oro kaj arĝento el Meksiko kaj Peruo. Poste Britio kaj Francio marbatalis por posedi la insulojn: ne pro la belaj plaĝoj, sed pro la sukero, kiun ili povis produkti per la laboro de afrikanaj sklavoj. La sklaveco estis sklaveco kruela: en Barbado, ekzemple, la tipa sklavo nur vivis ok jarojn. Dum la kolonia epoko (ĉ. 1500-1950), la insuloj estis la kolonioj de Hispanio, Britio, Francio, Nederlando kaj post 1898, eĉ de Usono. Sklaveco malaperis en la 19-a jarcento. Post la Dua Mondmilito, multaj insuloj sendependiĝis kaj multaj antilanoj elmigris, precipe al Usono (Novjorko, Miami) kaj Kanado (Toronto). Kulturo: Kulture la insuloj estas afro-eŭropaj: miksaĵo de okcidenta Eŭropo kaj okcidenta Afriko. La hispanaj insuloj estas pli eŭropanaj, la anglaj insuloj pli afrikanaj (rase kaj kulture). Pro tia miksaĵo, la Antiloj estas la fontoj de novaj genroj de muziko: regeo, kalipso, salso, merengeo, ktp. Kulture, la landoj Belizo, Bahamoj kaj Gujano estas ankaŭ parto de la Antiloj. Lingvo: Kontraste al kontinenta Ameriko, Antiloj prezentas lingvan tohuvobahuon. La indiĝenaj lingvoj formortis, sed multaj novaj ekaperadis: kreolaj ks. Kelkaj antilanoj parolas la Hispanan (Kubo, Puerto-Riko, Domingo), aliaj la Anglan (Jamajko, Barbado, Trinidado kaj Tobago), kaj ankaŭ la Franca (Haitio, Gvadelupo, Martiniko) kaj Nederlanda (Arubo, Nederlandaj Antiloj) estas parolataj. ---- Vidu ankaŭ: Bermuda Triangulo - Kariboj - Kariba Maro - Britaj Antiloj Kategorio:Nordameriko ! ja:西インド諸島

Deventaj Insuloj

Geografio > Ameriko > Antiloj > Malgrandaj Antiloj > Deventaj Insuloj < Nordameriko ---- Deventaj Insuloj (angle Leeward Islands) tiel nomiĝas pro sia "gardateco" sude en la Kariba Maro kun Alventaj Insuloj kiel ŝirmo kontraŭ la sovaĝaj "ventoj" de la Atlantiko. Famaj Deventaj Insuloj inkluzivas Angvilon, Antigvon, Gvadelupon, Monceraton kaj Sent-Kristofon kaj la Britajn kaj la Usonajn Virgulininsulojn. Norde de la insula ĉeno situas la Portorika kavaĵo. Kategorio:Mezameriko

Kariba Maro

Geografio > Maroj > Kariba Maro ---- La Kariba Maro komunikas kun Atlantika Oceano, sude de la Meksika Golfo. Ĝin bordas sude Venezuelo, Kolombio, kaj Panamo, okcidente Kostariko, Nikaragvo, Honduro, Gvatemalo, Belizo, kaj la Jukatano-duoninsulo apartenanta al Meksiko, norde Grandaj Antilaj insuloj Kubo, Hispanjolo, Jamajko, kaj Puerto-Riko, kaj oriente Malgrandaj Antiloj. La Kariba Maro etendiĝas sur 2 754 000 km². La plej profunda punkto estas la Kajmana tranĉeo inter Kubo kaj Jamajko, 7500 metrojn sub mara nivelo. La ligo inter la Kariba Maro kaj la Meksika Golfo estas la Jukatana Markolo. Vidu ankaŭ: Antiloj ja:カリブ海

Angla lingvo

La angla lingvo estas okcidentĝermana lingvo, origininta de Anglio, kun forta influo de la franca lingvo. En la historio de la angla lingvo, oni distingas tri fazojn:
- la anglosaksa lingvo (500-1000)
- la meza angla lingvo (1000-1500)
- la moderna angla lingvo (1500- ) La angla lingvo evoluis el la antikva ĝermana de Anglio kaj estis disvastigita tra la mondon ek de ĉ. 1500 per la milita, teknologia kaj kultura potenco de la Brita Imperio kaj ĝia ido Usono. Eble 25% de la mondo (1500 milionoj) regas la anglan kiel denaska (375 m), dua (375 m) aŭ fremda (750 m) lingvo. La lingvo ne nur floras en Britio kaj Usono kaj la landoj de iliaj eks-imperioj, sed estas studata tra la mondon, eĉ ekzemple en Indonezio kaj Etiopio, kiuj neniam estis sub la regado de anglalingvanoj. La angla estas oficiala lingvo de UNO kaj unu el la ĉefaj internaciaj lingvoj en Afriko. Kun la franca ĝi estas unu el la du vere mondaj lingvoj. La angla estis unu el la ĉefaj fontoj, el kiu Esperanto pruntis vortojn. Ekzemple: suno, birdo, ŝipo, lando, ofta ktp. Unuflanke, la angla estas facile lernebla, ĉar ĝi havas malmulte da gramatikaj finaĵoj, sed uzas vortordon por montri la rilatojn inter vortoj. Aliflanke, ĝi estas malfacile lernebla, ĉar la ortografio estas nefonetika kaj arĥaika (moderna ortografio reflektas la prononcon de la mezepoka angla, kiam la veno de la presilo konformigis la literumadon, ĉefe laŭ la tiama Londona dialekto) kaj la lingvo enhavas multe da idiotismoj. La angla ankaŭ havas sonojn ne ofte uzatajn en aliaj lingvoj. Neatendite, la ĉina havas similajn problemojn por alilingvanoj. Nur la ĉina kaj la hinda-urda havas pli da denaskaj parolantoj ol la angla, sed ili ne estas fortaj ekster siaj regionoj. La angla, aliflanke, estas lingvo vere tutmonda: kvar kontinentoj (Nordameriko, Eŭropo, Afriko, Azio) aparte havas pli ol 50 milionojn da parolantoj, en du aliaj kontinentoj (Aŭstralio kaj Nordameriko) la angla estas la ĉefa lingvo, kaj nur unu kontinento, Sudameriko, aparte de Gujano, restas sen unualingvaj parolantoj. La angla estas la internacia lingvo de scienco, komputiko, komerco, popmuziko kaj aviado, inter aliaj. Ĝi estas laborlingvo de UNO kaj ASEAN kaj, praktike, la ĉefa laborlingvo de EU: dum multaj dokumentoj de EU estas haveblaj en la franca kaj la germana kaj, iafoje, eĉ aliaj el la 20 oficialaj lingvoj, nur en la angla estas ĉiuj dokumentoj haveblaj. La angla ankaŭ estas la ĉefa laborlingvo de multaj transnaciaj entreprenoj. Laŭ Encyclopædia Britannica, almenaŭ 16 nacioj enhavis pli ol unu milionon da anglalingvanoj en 1990:
  1. 223,9 Usono
  2. 60,0 Niĝerio
  3. 53,3 Britio
  4. 32,0 Filipinoj
  5. 21,0 Barato1
  6. 16,0 Kanado
  7. 14,8 Aŭstralio
  8. 5,5 Malajzio
  9. 3,7 Tanzanio
  10. 3,5 Sud-Afriko
  11. 3,3 Irlando
  12. 3,2 Nov-Zelando
  13. 2,7 Liberio
  14. 2,3 Jamajko
  15. 1,2 Trinidado kaj Tobago
  16. 1,0 Singapuro

1 Laŭ la barata popolnombrado de 1991 ĉ. 90 milionoj (~ 11%) de la enloĝantoj diris, ke ili scipovas la anglan kiel la unuan, duan aŭ trian lingvon ( http://www.censusindia.net/cendat/language/table4_E.PDF ).

Notu bone, ke diversaj nacioj kalkulas siajn lingvanojn malsame kaj ne ekzistas nombroj pri la angla por ĉiu nacio. Ekzemple, Kenjo, Pakistano kaj Bangladeŝo, ĉiu probable havas 3 milionojn da parolantoj. Ankaŭ, malmulte de nacioj kalkulas dualingvanojn. Almenaŭ 30 milionoj angleparolantoj ne estas en la supraj nombroj.

Famaj aŭtoroj de la angla


- Chaucer
- Ŝekspiro
- Milton
- Blake
- Charles DICKENS
- Mark TWAIN
- Joyce
- Ernest HEMINGWAY
- Orwell
- Jack KEROUAC
- J. D. SALINGER
- Tolkien Vidu ankaŭ: Anglalingva Literaturo

Eksteraj ligiloj

Pluraj vortaroj en la [http://dmoz.org/World/Esperanto/Informo/Vortaroj/Angla/ katalogo DMOZ] Kategorio:Okcidentĝermana lingvaro als:Englische Sprache ja:英語 ko:영어 ms:Bahasa Inggeris simple:English language th:ภาษาอังกฤษ zh-min-nan:Eng-gí

Britaj Virgulininsuloj

Geografio > Ameriko > Antiloj > Malgrandaj Antiloj > Deventaj Insuloj > Britaj Virgulininsuloj < Britio ---- Dosiero:britaj-virgulininsuloj.gif British Virgin Islands Dependa teritorio de Britio en Kariba Maro, konsistanta el pluraj insuloj.
- Landkodo: VG.
- Nacia nomo: [o] British Virgin Islands.
- Areo: 153 kv.km.
- Loĝantaro: 20 mil.
- Adm. centro: Rod-Taŭno.
- Lingvoj: angla, kreola.

Vidu ankaŭ


- Usonaj Virgulininsuloj ja:イギリス領ヴァージン諸島 zh-min-nan:Britain Virgin Kûn-tó

Friedrich Argelander

Friedrich Wilhelm August Argelander (
- 22. März 1799 bei Memel, † 17. Februar 1875 in Bonn) war ein deutscher Astronom. Er leitete den Bau mehrerer Sternwarten in Europa, untersuchte Veränderliche Sterne und führte die Bonner Durchmusterung durch, die er in einem Sternkatalog zusammenfasste. Argelander wurde bei Memel in Ostpreußen geboren. Sein Vater war ein Kaufmann finnischer Abstammung, seine Mutter war von deutscher Herkunft. Nach der Schlacht von Jena und Auerstedt hatte die preußische Königsfamilie Berlin verlassen und hielt sich zeitweise in Memel auf. Der Kronprinz (später König Friedrich Wilhelm IV.) war mehrmals in Argelanders Elternhaus zu Gast und freundete sich mit dem Sohn an. Argelander besuchte das Gymnasium in Elbing und ab 1913 das Collegium Fredericianum in Königsberg. 1817 nahm er ein Studium an der Universität Königsberg auf. Hier faszinierten ihn die astronomischen Vorlesungen von Friedrich Wilhelm Bessel, dem Leiter der Sternwarte Königsberg. Argelander führte in der Folgezeit Berechnungen für die Sternwarte durch, wurde ab 1820 Bessels Assistent und unterstütze ihn bei der exakten Bestimmung von Sternpositionen. 1822 promovierte er mit einer kritischen Untersuchung der Beobachtungen von John Flamsteed. Im gleichen Jahr veröffentlichte er die Schrift „Untersuchungen der Umlaufbahn des Großen Kometen von 1811“, die ihn in Fachkreisen in ganz Europa bekannt machte. 1823 wurde eine Stelle als „Observator“ an der Sternwarte von Turku (schwedisch: Åbo) in Finnland frei. Bessel sollte einen seiner ehemaligen Studenten hierfür vorschlagen. Widerwillig (da er seinen besten Mitarbeiter nur ungern verlor) schlug er Argelander vor und ein entsprechendes Empfehlungsschreiben an die Verantwortlichen in St. Petersburg wurde verfasst. Die Reise nach Finnland war gleichzeitig Argelanders Hochzeitsreise; am 2. Mai 1823 hatte er Marie Sophie Charlotte Courtan geheiratet. Die Sternwarte von Turku war erst kurz zuvor fertiggestellt worden und noch nicht komplett eingerichtet. Sie verfügte zu diesem Zeitpunkt u.a. über einen sehr guten Refraktor von Fraunhofer mit 8 Zoll (20 cm) Öffnung, der als Durchgangsinstrument genutzt wurde und einen Heliometer von Fraunhofer. In den Anfangsjahren bestand die Tätigkeit der Sternwarte hauptsächlich in der Beobachtung von Kometen. Nachdem 1827 ein Meridiankreis von Ertel zur Verfügung stand, untersuchte Argelander Sterne mit hoher Eigenbewegung. Am 4. September 1827 zerstörte ein Großbrand große Teile von Turku, einschließlich der Universitätsgebäude. Die Universität wurde daraufhin nach Helsingfors (heute Helsinki) verlegt. Obwohl die Sternwarte aufgrund ihrer isolierten Lage vom Brand nur gering betroffen war, wurde das Institut ebenfalls verlegt. 1828 wurde Argelander zum Professor an der neu errichteten Universität Helsingfors ernannt. Die Pläne für eine neue Sternwarte lagen 1830 vor. Aufgrund von ungünstigen Bodenverhältnissen ergaben sich Schwierigkeiten bei der Erstellung des Fundaments und das Vorhaben verzögerte sich. Argelander nutzte die Zeit, reiste nach Ostpreußen und rekrutierte neue Mitarbeiter aus den Reihen von Bessel. Ab 1833 konnte die Sternwarte ihren Betrieb eingeschränkt aufnehmen. Argelander führte exakte Bestimmungen der hellen zirkumpolaren Sterne durch und ermittelte aus der Bewegung von 390 Sternen die Eigenbewegung des Sonnensystems. 1836 beschloss die preußische Regierung die Errichtung eines astronomischen Institutes an der Universität Bonn. Die Stelle des Sternwartendirektors wurde Argelander angetragen. 1837 zog er nach Bonn und bereitete den Bau einer Sternwarte vor. In dieser Zeit nutzte er einen alten Festungsbau am Rhein für seine Beobachtungen. Er bestimmte die scheinbaren Helligkeiten aller von Mitteleuropa aus mit bloßem Auge sichtbaren Sterne. Er beschäftigte sich eingehend mit veränderlicher Sternen und entwickelte die (später so genannte) Argelandersche Stufenschätzmethode. Sie erwies sich in der Folgezeit (vor Entwicklung der Fotografie bzw. elektronischer Messgeräte) als unverzichtbares Hilfsmittel bei der Beobachtung Veränderlicher Sterne. Da der Bau der Sternwarte nur zögerlich voranschritt, errichtete Argelander in der Nähe der Rheinfestung ein kleines Observatorium, in dem er ein Durchgangsinstrument mit 10 cm Öffnung aufstellte. Von 1841 bis 1843 bestimmte er mit Hilfe eines Assistenten die Position von etwa 22.000 Sternen. Die neue Sternwarte Bonn wurde Mitte 1844 fertig gestellt und 1845 eingeweiht. In den nächsten Jahren wurde ein Reihe von Kometen und Asteroiden beobachtet. 1849 begann Argelander mit einer neuen „Durchmusterung“ des Himmels. Er teilte den Himmel in 200 Zonen ein führte bis zum Mai 1852 23.250 Beobachtungen an 17.000 Sternen durch. Jede Positions- und Helligkeitsbestimmung wurde mit bekannten Sternen abgeglichen, um ein möglichst hohes Maß an Genauigkeit zu erreichen. Die Durchmusterung war noch nicht abgeschlossen, als Argelander ein noch größeres Projekt in Angriff nahm. Bessel hatte seinerzeit die Bestimmung sämtlicher Sterne bis zur 9. Größenklasse vorgeschlagen, jedoch nicht durchgeführt. Argelander beschloss, die „große Durchmusterung“ durchzuführen, wobei alle Sterne bis zur 9. Größenklasse der nördlichen Hemisphäre bis zu einer Deklination von 2° erfasst werden sollten. Bis 1863 vermaßen Argelander und seine Assistenten Adalbert Krüger und Eduard Schönfeld 324.198 Sterne und fertigten Karten an. Der daraus resultierende Sternkatalog wird als Bonner Durchmusterung bezeichnet. 1863 war Argelander einer der Mitbegründer der Deutschen Astronomischen Gesellschaft. Er wies auf das Erfordernis hin, die in der Bonner Durchmusterung dargelegten Sternpositionen noch genauer zu bestimmen. Diese Aufgabe müssten sich allerdings mehrere Sternwarten teilen. Ein entsprechender Vorschlag wurde 1867 von der Astronomischen Gesellschaft angenommen. Der Bonner Sternwarte wurde eine 10° breite Zone zugewiesen. Argelander selbst beteiligte sich nicht mehr an den Beobachtungen, sondern führte Messungen von Stern-Eigenbewegungen durch. Bis 1874 erfreute sich Argelander bester Gesundheit. Im Sommer erkrankte er an einem typhusartigen Fieber, das in der Umgebung grassierte. Im Herbst trat zunächst eine Besserung ein, jedoch schwanden seine Kräfte in der Folgezeit und er verstarb am 17. Februar 1875. Er hinterließ seine Frau, mit der er 52 Jahre lang verheiratet war, zwei Söhne und eine Tochter.

Werke


- Observationes astronomicae in specula universitatis Fennicae factae. 3 Bde. Helsinki (Helsingfors) 1830-32)
- DLX stellarum fixarum positiones mediae ineunte anno 1830. Helsinki 1835
- Über die eigene Bewegung des Sonnensystems. St. Petersburg 1837)
- Durchmusterung des nördlichen Himmels zwischen 45° und 80° nördlicher Deklination. Bonn 1848
- Neue Uranometrie. Berlin 1843
- Durchmusterung des der Himmelszone zwischen 15° und 31° südlicher Deklination. Bonn 1852
- Atlas des nördlichen gestirnten Himmels. Bonn 1857 und folgende

Weblinks


- [http://www.jgiesen.de/astro/argelander/index.html Kurzdarstellung mit weiteren Links]
- Argelander, Friedrich Wilhelm August Argelander, Friedrich Wilhelm August Argelander, Friedrich Wilhelm August Argelander, Friedrich Wilhelm August Argelander, Friedrich Wilhelm August

alkomaty sylwester na sowacji Odzyskiwanie danych poker narty szwajcaria










































:: RELATED NEWS ::

Hapan Battle Dragon
The Hapan Battle Dragon is a fictional spaceship in the Star Wars universe.

Design and Function

Designed by Olanji/Charubah, Battle Dragons became the primary capital ships of the Hapan Navy, supported by Nova-class cruisers. The Hapan fleet, led by
Conveyer
A conveyor belt or belt conveyor consists of two end pulleys, with a continuous loop of material that rotates about them. The pulleys are powered, moving the belt and the material on the belt forward. Conveyor belts are extensively used to transport industrial and agricultural materials, such as grain, coal, ores, etc. Conveyor belts with regularly spaced partitions are often called elevator belt
All Rights Reserved 2005 wikimiki.org