Ciferaroj

Skribarto > Ciferaroj ---- Ciferaro estas kohera sistemo skribi numeralojn pere de signoj. Tion oni povas fari ĉu per literoj el iu skribsistemo, ĉu per memstaraj ciferoj, ĉu per ordigitaj strekoj, punktoj ktp. Plej evoluintaj estas la ciferaroj kiuj entenas simbolon por nulo. Al la plej konataj apartenas: ("0" indikas kunnulecon)
- Arabaj ciferoj 0 (kun la Eŭropaj ciferoj internacie uzataj)
- hindaj ciferoj 0
- Ĉinaj ciferoj
- Hebreaj ciferoj
- Helenaj ciferoj
- Romiaj ciferoj
- Majaaj ciferoj 0

Skribarto

Skribarto laŭ vasta difino estas la arto uzi signojn por prezenti seriojn de agoj. Iuj aŭtoroj rezervas la vorton skribo al parolskriboj, kaj aliajn specojn nomas notacioj. Skribsistemoj skribado, skribaĵoj kaj rilataj aferoj estas studeblaj laŭ multaj vidpunktoj. Laŭ nuna scio, skribarto aperis unuafoje en la fruaj urbaj kulturoj de mezopotamio kaj Egiptio inter -4000 kaj -3000. De tiam ĝis nun pluraj centoj da skribsistemoj uziĝis.

Studo laŭ konsisto de skribo

- literoj kaj ĉiuj skribosignoj: ciferoj, interpunkcio, mienoj...
- ortografio - uzreguloj de la literoj
- aboco aŭ alfabeto - orda listo de signoj.

Studo laŭ rimedoj kaj procedoj de skribado

- belskribo aŭ kaligrafio - arto bele skribi
- presarto - meĥanika faro de skribaĵoj aŭ bildoj
- skribiloj - ĉiuj iloj por manskribo
- steno - arto noti laŭ la rapido de parolo
- transskribado kaj transliterado - adapto de skriboj al novaj notaĵoj

Studo laŭ rezultoj, laŭ dokumentspecoj

- libroscienco aŭ bibliologio studas la materian konsiston de libroj (folifaldo, bindaĵo, enpaĝigo...)
- gravuroscienco aŭ epigrafiko studas skribaĵojn sur malmolaj materialoj (ŝtono, moneroj...)
- praskriboscienco aŭ paleografio studas skribaĵojn sur molaj materialoj (pergameno, papero...)
- papirusscienco aŭ papirologio studas antikvajn skribaĵojn sur papiroj alinome papirusoj.

Studo laŭ uzo de skribo kaj de dokumentoj

- bibliografio kolektas la normitajn referencojn de dokumentoj
- bibliotekoscienco zorgas pri konservado kaj disponigo de eldonaĵoj
- eldonscienco studas kvante (bibliometrio) kaj kvalite (eldonhistorio) la eldonadon
- legosociologio kaj okaze etnologio studas, kiel homoj en la diversaj socioj efektive uzas legadon kaj skribadon. Grafologio, branĉo de psiĥologio, priskribas la karakteron de homo laŭ la propraĵoj de lia skribostilo. Ĝia scienca statuso ne tute firmiĝis. kategorio:skribo ja:文字 zh-min-nan:Bûn-jī hē-thóng

Signo

Signo povas signifi
- ion, kiu reprezentas ion alian. Vidu signo (semiotiko).
- en la lingvistiko, signo estas kombino de koncepto kaj sonbildo.
- en la matematiko, la signo (pli precize signumo) de nombro estas ĝia eco esti negativa aŭ pozitiva.
- marko de interpunkcio, kiel punkto, komo, aŭ demandosigno.
- en skribado kaj tipografio signo estas ĉiu memstara skribsimbolo, ekz. litero, ideogramo aŭ interpunkcio.
- en astronomio signo estas ĉiu el la konstelacioj de la zodiako.

Cifero

Cifero estas signo ĉefe reprezentanta numeralon, kontraŭe al ekzemple romanaj numeraloj, kies ĉefa tasko estas litera. Al ciferoj plej konataj en Esperantio apartenas 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 kaj 0. ---- Vd. ankaŭ: eŭropaj ciferoj π, Kategorio:Matematiko

Arabaj ciferoj

Arabaj ciferoj estas, en la strikta senco de la esprimo, la formon de la ciferoj uzataj en la araba lingvo: ٩ ٨ ٧ ٦ ٥ ٤ ٣ ٢ ١ ٠. Ofte, tamen, oni per arabaj -- aŭ, en esperanto, arabidaj -- ciferoj celas ĉiujn ciferojn uzantajn la decimalan sistemon, senkonsidere de ilia aspekto; do ankaŭ la eŭropajn ciferojn. Tiu uzo estas iom konfuziga, ĉar tiu cifersistemo originis ne inter araboj sed inter hindoj; la araboj tamen, okaze de la disvastiĝo de islamo, havis kontakton kun Hindio, trovis tie la sistemon kaj peris ĝin al Eŭropo. En suda kaj sudorienta Azio estas uzataj ĝis hodiaŭ aliajn formojn de tiuj ciferoj -- vidu ekzemple Devanāgarī.

Hindaj ciferoj

Skribarto > Ciferaroj ---- Ili formiĝis inter la 3-a jarcento antaŭ Kristo kaj la 5-a jarcento post Kristo. Ili venis al Eŭropo per la Araboj.
Iliaj modernaj formoj en la plej uzata Hindia skribo : ॰ १ २ ३ ४ ५ ६ ७ ८ ९

Romiaj ciferoj

Matematiko > Nombro > Romiaj ciferoj < Ciferaroj < Skribarto ---- La sistemo aperis ĉirkaŭ la jaro 800 a.K. ĉe etruskoj kaj ĝin uzis ankaŭ latinlingvaj romianoj. Anoj de la eŭropa kulturo ankoraŭ uzas ĝin hodiaŭ por datoj (monatnombroj, jarcentoj), por nomoj de seriaj moŝtuloj (reĝoj, imperiestroj, papoj...), por ĉapitroj en libroj aŭ simple por dekoraj celoj en horloĝo.

Unu	I	Dek unu	XI	Tridek	XXX
Du	II	Dek du	XII	Kvardek	XL
Tri	III	Dek tri	XIII	Kvindek	L
Kvar	IV (IIII en horloĝoj)	Dek kvar	XIV	Sesdek	LX
Kvin	V	Dek kvin	XV	Sepdek	LXX
Ses	VI	Dek ses	XVI	Okdek	LXXX
Sep	VII	Dek sep	XVII	Naŭdek	XC
Ok	VIII	Dek ok	XVIII	Cent	C
Naŭ	IX	Dek naŭ	XIX	Kvincent	D
Dek	X	Dudek	XX	Mil	M

La regulo por skribi naturalajn nombrojn estas simpla: oni skribas romiajn ciferojn en vico, dume, se la granda cifero staras antaŭ malgranda, ili adiciiĝas (VI = 5+1 = 6), kontraŭkaze - oni subtrahas la malgrandan nombron de la granda (IX = 10-1=9). La dua principo estas uzata nur por eviti kvarfojan ripeton de la sama nombro: oni skribas XL = 50-10 = 40 anstataŭ XXXX = 10+10+10+10 = 40. Plenumo de aritmetikaj operacioj per romanaj ciferoj estas maloportuna. Romianoj uzis abakon. ja:ローマ数字 ko:로마 숫자 th:เลขโรมัน

Magnitud adimensional

Magnitud adimensional es toda aquella que no se expresa en unidades físicas, por ser independiente de la escala. Así, serían magnitudes adimensionales todas aquellas que no tienen unidades, o cuyas unidades pueden expresarse como relaciones matemáticas puras.

Ejemplos

Algunos ejemplos de magnitudes adimensionales:
- Número de objetos de un conjunto.
- Razones de proporcionalidad.
- Ángulos: pese a expresarse en grados, radianes, etc., sus unidades se pueden definir de forma puramente matemática, sin necesidad de definir una unidad física, simplemente expresándolos como fracción de un "círculo".
- Algunos números usados en aeronáutica como el número de Mach, el número de Reynolds, etc. Ejemplos de magnitudes no adimensionales serían la masa, el tiempo, la longitud, la carga eléctrica, y todas las unidades derivadas de ellas.

Importancia y utilidad

La distinción entre magnitudes dimensionales y adimensionales es muy importante en Física e Ingeniería. El resultado cuantitativo de cualquier fenómeno físico medible en un experimento o de un estudio teórico del mismo depende de los parámetros que afecten a tal fenómeno y que podemos denominar parámetros de entrada. Ejemplos de posibles parametros de entrada son: la masa de un objeto de estudio, su longitud o la temperatura ambiente. El análisis dimensional es una poderosa herramienta para el estudio de cualquier fenómeno físico ya que su resultado fundamental, el teorema de Vaschy-Buckingham (más conocido por teorema

), permite cambiar el conjunto de parametros de entrada dimensionales original del problema por otro más reducido de parámetros de entrada adimensionales. Tales parámetros adimensionales se obtienen mediante combinaciones adecuadas de los dimensionales y no son únicos, aunque sí lo es el número mínimo de parametros de entrada necesario para estudiar cada sistema. De este modo, al obtener uno de estos conjunto de tamaño mínimo se consigue:
- interpretar con mayor facilidad el sistema en experimento
- reducir drásticamente el número de ensayos del mismo experimento que debe realizarse para averiguar la respuesta completa del sistema. El análisis dimensional también es la base de los ensayos con maquetas a escala propios de muchas ramas de la ingeniería, como la aeronáutica, la automoción o la ingeniería civil. Tales ensayos se basan en la semejanza física (ya sea total o parcial) que debe existir entre el ensayo y el fenómeno real. Finalmente, el análisis dimensional también es un herramienta útil para la búsqueda y corrección de errores en los cálculos científicos e ingenieriles. En este sentido, las unidades asociadas a magnitudes adimensionales (radianes, grados, ciclos, moles...) actúan como "falsas unidades", que no se tienen en cuenta a la hora de comprobar la congruencia de las unidades con la magnitud a medir. Por ejemplo, sólo se puede obtener la exponencial de cantidades adimensionales. Si los radianes no fueran unidades de una magnitud adimensional, no podríamos definir las funciones trigonométricas en función de exponenciales. Categoría:Magnitudes físicas

metal narty w szwajcarii online casinos online slots wegetarianizm

:: RELATED NEWS ::

W20
Würfel haben im Papier-und-Bleistift-Rollenspiel eine besondere Bedeutung. Mit ihnen werden Zufallszahlen ermittelt, die zusammen mit den Regeln des Spielsystems eine Möglichkeit darstellen den weiteren Verlauf des Spiels festzulegen. Als Würfel wird im Rollenspiel nicht nur der bekannte geometrische Würfel bezeichnet. Auch die vier anderen 15. März 1976 in Berlin) ist eine deutsche Sängerin und Frontfrau der Gruppe X-Perience Claudia Uhle hatte als Kind zunächst Flöten- und Klavierunterricht, interessierte sich aber mehr für den Gesang. Um ihren Gesangsunterricht zu finanzieren, verding

Ausbildung:

Hermann Stützer erhielt seit seinem 5. Lebensjahr Unterricht im Fach Klavier bei Mag. Christina Ruttinger, zunächst privat, später im Rahmen der Städtischen Musikschule Bad Reichenhall. Seit dem 8. Lebensjahr im Hauptinstrument Kontrabass, zunächst bei Erich Hehenberger (Camerata Academica Salzburg, akt. Mozarteumorchester Salzburg), seit 2002 bei Prof. Christine Hoock, Musikunivers