:: wikimiki.org ::
| Eŭroklono |
EŭroklonoEŭroklono estas naturalisma planlingvo bazita sur eŭropaj lingvoj, aŭ pli precize, ĝermanaj kaj latinidaj lingvoj. Malgraŭ tio, eŭroklono ne estas zona planlingvo, sed proponita al la tuta mondo, eĉ al tiuj kiuj ne parolas eŭropajn lingvojn.
Tipaj eŭroklonoj estas Interlingvao kaj projektoj derivitaj el ĝi.
Laŭ alia difino de Eŭroklono, kiun uzas Richard K. HARRISON, ili estas kompromisplanlingvoj inter Ido kaj Interlingvao.
kategorio:planlingvojkategorio:eŭroklono
Naturalisma planlingvoNaturalisma planlingvo, estas internacia planlingvo kiu kombinu plej grandan naturecon kun plej granda reguleco. Estas tri grandaj familioj el ili. La unua, estas la simpliigoj de la latina, kiel Latino sen fleksio, la dua estas konstruaj latinidoj, kiel Interlingvao, Mundolingue ktp. kaj la tria estas simpliigo de modernaj lingvoj kiel Baza Anglo.
Laŭ naturalismuloj, planligvoj kiuj havas artfarita aspekto ne povas kaŭzi entuziamon al "neŭtralaj" homoj, do, pro tio, oni devas preni naturalisman planlingvon. Laŭ ili, la ĉefa motivo de naturalismaj planlingvoj, kiel interlingvao, ne havas pli grandan nombron de parolantoj estas kulpo de Esperantistoj. Lau ili, per la senlaca laboro de Esperantistoj, la publiko finfine konvikiĝis ke nure la Esperanta solvo estas inda de intereso, sed, samtempe, tiu solvo ne plaĉas ĝin.
Oni nomas Eŭroklono ĉiun naturalisman planlingvon bazitan sur eŭropaj lingvoj.
Kategorio:planlingvoj
Zonaj planlingvojZonaj lingvoj estas projektoj ellaboritaj por certaj lingvogrupoj aŭ lingvoregionoj. La plej konataj estas tutgermanaj kaj tutslavaj projektoj, ekestintaj plej multe en la epoko de "nacia revivigo" fine de la 19-a jarcento, sed eĉ nuntempe: "Tutonish", tutgermana projekto de Elias MOLEE (1902), "Universalsprghket" por skandinaviaj landoj de K. G. F. KEJHSER (1918), "Euronord" por norda Eŭropo de A. J. PILGRIM (1965), "Mezduslavjanski jezik" por Slavoj de Ladislav PODMELE (1958), ktp.
=Listo de Zonaj Planlingvoj=
- Afrihilio (por afrikanoj);
- Euronord;
- Folkspraak;
- Mezduslavjanski jezik;
- Slovio;
- Tutonish;
- Universalsprghket;
kategorio:planlingvoj !
ĜidoGeografio >
Azio >
Saŭda Arabio >
Ĝido
----
Ĝido (arabe جدّة, [ĝeddah] aŭ [ĝiddah]) estas la plej granda urbo de Saŭda Arabio kaj ĝia plej grava haveno ĉe la Ruĝa Maro.
Ĝi situas en la provinco Heĝazo kaj probable havas pli ol 3.4 milionojn da loĝantoj.
Laŭ tradicio Ĝida enhavas la tombon de Evo, la biblia prapatrino de la homaro.
Ĝi estas la haveno de Mekao, situanta ĉ. 70 km oriente.
Multaj pilgrimantoj al Mekao iras tra Ĝido.
InterlingvaoLingvo > Planlingvoj > Interlingvao
----
Nomo: Interlingua
Parolantoj: ĉ. 1000
Landoj: en 25 landoj, plejparte en Eŭropo
Origino: inventita de Alexander GODE, 1951, kiel sintezo de la angla, franca, itala, hispana kaj la portugala.
Skribo: latina
Specimeno: la Patro Nia ([http://www.wikipedia.com/upload/paternoster-ia.mp3 Aŭdigu sondosieron])
Nostre Patre, qui es in le celos,
que tu nomine sia sanctificate;
que tu regno veni;
que tu voluntate sia facite
super le terra como etiam in le celo.
Da nos hodie nostre pan quotidian,
e pardona a nos nostre debitas
como nos pardona a nostre debitores,
e non duce nos in tentation,
sed libera nos de malo.
Ĉi tiu artikolo temas pri la Interlingvao de GODE, ne la pli malnova Interlingua de Peano. Interlingua nek estas Interlingue, alia nomo de Okcidentalo.
Interlingvao, naskite en 1951, estas lingvo planlingvo novlatina. Ĝi estas sintezo de la angla, franca, itala, hispana kaj portugala lingvoj.
Historio
Interlingvaon kreis ĉefe Alexander GODE. Li parte uzis la laboron faritan en IALA. Li faris tion post la morto en 1950 de Alice Vanderbilt MORRIS, kiu monhelpis tiun institucion dum la jaroj 1924-50.
Tradicie Interlingvao prezentas sin kiel studindan per tio, ke ĝi estas lingvo naturalisma, kongrua al la vortprovizo kaj gramatiko de la ĉefaj okcidentaj lingvoj, kaj ke ĝi tiel peras ilian esprimkapablon kaj kulturon. Iuj uzantoj do asertas, ke Interlingvao valoras ne tiom kiel komunikilo, ol kiom instruo kaj enkonduko en lingvostudon.
Parolantaro
Interlingvao estas, teorie, pli-malpli komprenebla sen studo al la parolantoj de siaj fontlingvoj — al 1240 milionoj, unu kvinono de la homaro. Fakte komprenas ĝin kleraj homoj parolantaj la latinidajn lingvojn, t.e. verŝajne ĉirkaŭ 100 aŭ 150 milionoj de homoj. En la komenco de la 21a jarcento ĝi estas la ĉefa konkuranto de Esperanto inter la planlingvoj.
Interlingvao havas proksimume mil fluajn parolantojn. Inter multaj
aliaj uzoj, ĝi estas uzata en resumoj de sciencaj artikoloj. Por
tia uzo, la lingvo estas ideala: uzata kiel lingvo legata de tiuj, kiuj
havas bonan scion de latinaj radikoj pro laboro kaj studo en scienco.
Interlingvao estas instruata en lernejoj en Svedio kaj Danio (?) kiel
enkonduko al la angla, franca, ktp. Krom tio, Interlingvao ankoraŭ ne trovis ian subtenon de iu registaro.
Gramatiko
Vortprovizo
Interlingvao, pruntas vortojn laŭ jenaj reguloj:
- Vorto eniras Interlingvaon se ĝi ekzistas en almenaŭ tri el la kvar fontlingvoj: la angla, franca, itala aŭ hispana/portugala – la lastajn validas kiel unu. Se vorto ekzistas nur en du el la fontolingvoj, tiam ĝia ekzisto en la germana aŭ la rusa akceptigas ĝin.
- La interlingvaa formo de vorto estas la supozebla praformo, kutime latina aŭ angla.
Interlingvao tiel rekte kaj nerekte ĉerpas el la grekolatina vortaro, internacia en la praktiko de scienco. En komparo kun Esperanto Interlingvao ne abunde uzas regulajn afiksojn:
Elparolo kaj literumo
Al la bazaj 26 literoj respondas sonoj, kiuj en kelkaj okazoj regule dependas je la antaŭa aŭ posta literoj (vidu ekzemple ĉe "c"). En multaj okazoj estas preferinda prononco laŭeble konforma al la originala lingvo (ekzemple walzer, germandevena, sonas kiel [valtser]). Pro tio la sekvaj reguloj estas indikaj, oni lernu la prononcojn kun la vortoj.
La elparolo de interlingvao toleras iom da vario. En la ĉi-suba listo eblaj variaĵoj aperas post oblikva streko.
: a [a], b [b], ch [k] aŭ [ʃ] / [tʃ], c [k] aŭ [c] (antaŭ i e y), d [d], e [e], f [f], gi [ʒ] antaŭ a, o, u, g [g] aŭ [ʒ] (en finaĵo "-age"), h [h] (krom en ph rh th), i [i] aŭ [j] (antaŭ vokalo), j [ʒ] / [dʒ], k [k], l [l], m [m], n [n], o [o], ph [f], p [p], qu [kw] aŭ [k] (en vortetoj "que" "qui" kaj derivaĵoj), rh [r], r [r], s [s] aŭ [z] (inter vokaloj), th [t], t [t] aŭ [ts] (antaŭ i), u [u] aŭ [w] (antaŭ vokalo), v [v], w [w] aŭ [v], x [ks], y [i] aŭ [j] (antaŭ vokalo), z [z]
Duoblaj konsonantoj estas elparolataj kiel unuoblaj: "ecclesia" [e'klezja].
Diftongiĝas: "ai" [aj], "au" [aw], "ei" [ej], "eu" [ew], "oi" [oj], "ou" [ow].
Akcento trafas la silabon antaŭ la lasta konsonantgrupo, ne enkalkulante la finaĵon "-s" de plurnombro: "regula" [re'gula], plunombre "regulas" [re'gulas], "trovar" [tro'var]. Pro etimo ekzistas esceptoj, kia "corpore" ['korpore].
Ekzemploj: "corde" ['korde], "concerto" [kon'certo], "schola" ['skola], "choc" [ʃok], "agente" [a'gente], "avan'tage" [avantaʒe], "secretario" [sekre'tarjo], "mangiar" [man'ʒar], "quanto" ['kwanto], "que" [ke], "absolute" [abso'lute], "accusativo" [akuza'tivo], "telephono" [tele'fono], "nation" [na'tsjon], "industria" [indus'tria], "puero" ['pwero], "typo" ['tipo], "yogurt" [jo'gurt]
Ekzistas dua ortografio pli proksima al tiuj de latinidaj lingvoj, kiu ne notas "ph" sed "f", ne "y" sed "i" kaj ŝanĝas ankaŭ la finaĵojn de kelkaj vortoj. Tiu pli simpla literumo malofte uziĝas.
Sintakso
La gramatiko estas la minimuma gramatiko komuna al la kvar fontlingvoj. Ekzemple, ĉiu fontlingvo faras per finaĵo plurnombron de o-vortoj, kutime -s, kaj tial Interlingvao havas tian finaĵon. Aŭ, ekzemple, ne ĉiu fontlingvo kongruigas la substantivon kun la adjektivo (t.e, la angla), tial Interlingvao ne akordigas ilin. Kaj tiel plu.
Listo de internaciaj kongresoj de Interlingvao
- 1955: 25–30 de julio, Tours, Francio.
- 1957: 3–10 de aŭgusto, Basel, Svislando.
- 1959: 1–6 de aŭgusto, Tours, Francio.
- 1971: 24–27 de julio, Basel, Svislando.
- 1974: 23–30 de julio, Norwich, Britio.
- 1983: 28 de julio — 3 de aŭgusto, Sheffield, Britio.
- 1985: 28 de julio — 4 de aŭgusto, Taastrup, Danio.
- 1987: 26 de julio — 2 de aŭgusto, Parizo, Francio.
- 1989: 22–30 de julio, Zwolle, Nederlando.
- 1991: 4–11 de aŭgusto, Helsingborg, Svedio.
- 1993: 24–31 de julio, Borne, Nederlando.
- 1995: 5–12 de aŭgusto, Prago, Ĉeĥio.
- 1997: 26 de julio — 2 de aŭgusto, Strasburgo, Francio.
- 1999: 24–31 de julio, Focsani, Rumanio.
- 2001: 28 de julio — 4 de augusto, Gdansk, Pollando.
- 2003: 26 de julio — 2 de aŭgusto, Lovetch, Bulgario.
- 2005: 16 de julio — 22 de julio, Svedio.
Interlingvaaj Revuoj
- Actualitates — Interlingua i Norden
Ekstera ligo
- [http://www.interlingua.com/ Oficiala TTT-paĝo de Union Mundial pro Interlingua]
- [http://ia.wikipedia.org Interlingvao Vikipedio]
Kategorio:Planlingvojkategorio:eŭroklono
ja:インターリングア
Kategorio:PlanlingvojKategorio:Lingvo
ja:Category:人工言語
Estrela Vermelha
O FK Estrela Vermelha de Belgrado (Nome Oficial: Фудбалски клуб Црвена звезда ou Fudbalski Klub Crvena Zvezda) é um dos clubes de futebol mais populares da República da Sérvia e Montenegro.
O uniforme titular da equipe é composto por camiseta com listras verticais vermelhas e brancas, calção branco e meias vermelhas.
Seu período áureo foi em 1991, ano em que conquistou tanto o Campeonato Iugoslavo quanto a Liga dos Campeões da UEFA e o Mundial Interclubes. A equipe era a base da seleção de seu país, a melhor de sua história.
A final européia foi conquistada em Bari, na Itália, no dia 29 de maio de 1991. O adversário foi o temível Olympique de Marselha. O herói da partida foi o goleiro Stojanovic, que segurou o placar de 0 a 0 nos 120 minutos e garantiu a vitória nos pênaltis. Esta vitória classificou o time para a final do Mundial em Tóquio, no dia 8 de dezembro, contra o Colo colo do Chile. E a vitória veio mesmo com 10 homens em campo (o capitão e principal jogador Dejan Savicevic recebeu cartão vermelho nos primeiros segundos de jogo), com um placar de 3 a 0. Dois gols foram marcados por Vladimir Jugovic.
O seu maior rival é o Partizan, também da cidade de Belgrado. O jogo entre as duas equipes é chamado de O Eterno Clássico (вечити дерби).
Títulos
- 1 Campeonato da Sérvia e Montenegro
(2004)
- 22 Campeonatos da Iugoslávia
(1951, 1953, 1956, 1957, 1959, 1960, 1964, 1968, 1969, 1970, 1973, 1977, 1980, 1981, 1984, 1988, 1990, 1991, 1992, 1995, 2000, 2001)
- 1 Copa da Sérvia e Montenegro
(2004)
- 19 Copas da Iugoslávia
(1948, 1949, 1950, 1958, 1959, 1964, 1968, 1970, 1971, 1982, 1985, 1990, 1993, 1995, 1996, 1997, 1999, 2000, 2002)
- 1 Campeonato da Europa Central
(1968)
- 1 Liga dos Campeões da UEFA
(1991)
- 1 Mundial Interclubes
(1991)
Obs.: A partir de 1992, o torneio foi jogado com a Iugoslávia "dividida", e a partir de 2003 o país passou a se chamar Sérvia e Montenegro.
Jogadores Famosos
- Vladimir Beara
- Miodrag Belodedić
- Dragan Džajić
- Ilija Ivić
- Vladimir Jugović
- Stanislav Karasi
- Bora Kostić
- Nebojša Krupniković
- Siniša Mihajlović
- Rajko Mitić
- Slavoljub Muslin
- Darko Pančev
- Dejan Petković
- Robert Prosinečki
- Dušan Savić
- Dejan Savićević
- Dragoslav Šekularac
- Miloš Šestić
- Dejan Stanković
- Dragoslav Stepanović
- Dragan Stojković
- Jovan Aćimović
Sites
- [http://www.fc-redstar.net/ Site Oficial]
- [http://pt.uefa.com/footballEurope/Club=50069/domestic.html Site doméstico na UEFA]
categoria:clubes de futebol da Sérvia e Montenegro
ja:レッドスター・ベオグラード
Jamnik Jamniki Zoja eba mieszne zdjcia zasony warsaw map
|
|
|
| :: RELATED NEWS :: |
Parque Estadual da Serra do Mar
O Parque Estadual da Serra do Mar tem cerca de 315 mil hectares, vai da divisa de São Paulo com o Rio de Janeiro até Itariri, no sul do estado, e contém a maior área contínua de Mata Atlântica preservada do Brasil.
É formado pelos núcleos:
- Cubatão
- Caraguatatuba/São Sebastião
- Santa Virginia
- Picinguaba
Fontes
- [http://www.iflorestsp.br Instituto Florestal]
categoria:Parques estaduais
|
Instituto Florestal
O Instituto Florestal é o órgão da Secretaria do Meio Ambiente do Estado de São Paulo que pesquisa e divulga conhecimentos sobre silvidultura e conservação, e que conserva e administra os áreas de preservação ambiental do estado. Tem três linhas de atividades: conservação, produção e pesquisa.
História
Embora tenha recebido este nome em 26 de janeiro de 1970, começou no século XIX, com a chegada a São Paulo de
Albert Löfgren em 1874. A expedição botânica de que fazia parte estudou os estados de Minas Ge
|
Parque Eatadual da Serra do Mar
O Parque Estadual da Serra do Mar tem cerca de 315 mil hectares, vai da divisa de São Paulo com o Rio de Janeiro até Itariri, no sul do estado, e contém a maior área contínua de Mata Atlântica preservada do Brasil.
É formado pelos núcleos:
- Cubatão
- Caraguatatuba/São Sebastião
- Santa Virginia
- Picinguaba
Fontes
- [http://www.iflorestsp.br Instituto Florestal]
categoria:Parques estaduais
|
|
Delfim
Delfim pode referir-se a:
- O Delfim, livro de José Cardoso Pires
- Delfim, nome alternativo do golfinho
- Os dois peixes do género Coryphaena:
- Coryphaena hippurus - peixe (Coryphaena hippurus) também conhecido como dourado.
- Coryphaena equiselis, também conhecido pelo nome dourad
|
Cultura da Guiné-Bissau
Esta é uma lista de tópicos sobre a cultura da Guiné-Bissau:
- Lista de escritores da Guiné-Bissau
Alguns indicadores culturais:
- Língua: português (oficial), crioulo, mandé
- Taxa de
|
|
