Karbona dioksido (CO2) estas senkolora, senodora gaso, pli peza ol la aero. Likvigite, ĝi forte vaporiĝas kaj dumtempe detiras varmon el la ĉirkaŭaĵo, tiel ke ekestas blanka karbondioksida neĝo (alia nomo: seka glacio). Tiu seka glacio vaporiĝas sen fando (sublimiĝas), tial ĝi estas bonega malvarmiga kaj konzerviga materialo.
Ĝi solviĝas en akvo al karbona acido (H2CO3). Ĝi estas uzata por karbondioksidaj trinkaĵoj, al kiuj la karbona acido donas piketan, acidetan guston.
Ĉar karbona duoksido estas pli peza ol oksigeno, ĝi emas forpeli oksigenon el profundejoj kaj formi gasajn lagojn. Tial eblas sufokiĝi en tiaj lokoj, ekzemple putoj aŭ siloj. Vidu: mosto
La karbona dioksido estas ĉefa komponento de la aero, kun ĉ. 0,038% laŭ volumo. Ĝi estas grava ĉar ĝi estas uzata de la plantoj por la fotosintezo. Krome, ĝi estas baza aganto en la forceja efiko.
Kategorio:Kemiaĵoja:二酸化炭素ko:이산화 탄소ms:Karbon dioksidasimple:Carbon dioxideth:คาร์บอนไดออกไซด์
Gaso
La gaso estas fizika stato de la substanco. Depende de la temperaturo, premo, ili povas transformiĝi al likva, solida stato.
Aero estas nomo por la miksaĵo de gasoj en la atmosfero de la Tero.
Seka aero konsistas el ĉirkaŭ 79% nitrogeno, 20% oksigeno, kaj 1% argono. Aero povas enhavi 0-7% da akvovaporo (la 79%, 20% kaj 1% akorde malgrandiĝetas), kaj malpli ol 1% da karbona dioksido. La konsisto de aero ŝanĝiĝas laŭ altitudo, kaj elspirita aero enhavas pli da karbona dioksido ol enspirita aero, ĉ. je 4,5%.
Aerpremo malgrandiĝas laŭ altitudo; tial flugmaŝinoj estas deinterne premigataj. Oni restigas la premon en la maŝino pli alta ol la ekstero, por ke restu la komforto de la enaj homoj, sed por ŝpari brulaĵon la premo estas ete malpli alta ol ĉe la tersurfaco. Kiam la suma aerpremo malgrandiĝas, la parciala premo de ĉiu konsista gaso (inkluzive oksigeno) malgrandiĝas. montgrimpistoj devas kunporti oksigenon kiam ili grimpas altajn montojn por restigi la parcialan premon de oksigeno en la sango ĉe normala nivelo.
Oni ofte uzas densigatan aeron dum skuba-plonĝado kiel malprofundakva spira gaso kaj por plenblovi flosilojn. Densigatan aeron oni uzas ankaŭ kiel energifonton por pneŭmatikajaeriloj.
ko:대기ms:Udaraja:空気simple:Air
Fotosintezo
La fotosintezo estas biokemia procezo en plantoj, algoj kaj kelkaj bakterioj, ĉe kiu la lumenergio estas transformita al kemia energio.
=Superrigardo=
La plantoj – malsame kiel la bestoj – ne kapablas sin nutri per manĝado de aliaj organismoj (kiel ĉiam en la naturo ekzistas esceptoj: insektodigestaj plantoj (alinome karnovoraj plantoj) la Muŝkaptilo de Venuso (Dionaea muscipula), kiu vivas en nitrogenmalriĉa medio, uzas la nitrogenon de la insektoj).
La plantoj konstruas el la neorganikaj komponaĵoj kiel akvo kaj karbon-dioksido organikajn kobinaĵojn kiel ekz. glukozon. La karbon-dioksido estas akceptita tra la folioj, ĉe la akvaj plantoj ĉefe tra la radikoj. La sunlumo donas la necesan energion por eki la procezon, kiu produktas la glukozon kaj eligas oksigenon al la medio.
La organoj de la fotosintezo estas la verdaj kloroplastoj En verdaj plantoj kaj algoj, la pigmentmolekuloj kiuj komence akceptas la lumenergion estas klorofiloj kun helpantaj pigmentoj kiel karotinoidoj, fikobilinoj. La bakterioj havas bakterioklorofilon, kies konstruo diferenciĝas de tiu de la planta klorofilo.
La tipa kemia reakcio de la fotosintezo:
6H2O + 6CO2 + lumo → C6H12O6 (glukozo) + 6O2
Kelkaj bakterioj uzas hidrogen-sulfidon anstataŭ akvo dum la fotosintezo:
12H2 S + 6CO2 + lumo → C6H12O6 + 6H2O + 12S
aŭ tre simpligita
H2D + A + lumenergio → H2A + X, kie H2D
estas la elektrondonanta molekulo (akvo, H2 S, laktoacido, izopropanolo ktp.) kaj A estas la reduktiĝenda molekulo (CO2, SO2, anorganika nitrogen-kombinaĵo).
Ĉe bestoj okazas tiu ĉi procezo dum la spirado kontraŭe: tie el sukero kaj oksigeno estiĝas akvo kaj karbon-dioksido kaj energio. Sed gravas noti, ke la priskribita kemia ekvacio estas tre simpligita kaj la fotosintezo havas pli komplikan meĥanizmon – kun gravaj intermolekuloj - por la akcepto kaj transformo de la luma energio al kemia.
La fotosintezo havas du ŝtupojn kiel la lumaj reakcioj (akcepto, transformo de la lumo al kemia energio, eligo de oksigeno, ATP-konstruo) kaj la karbonaj reakcioj (transformo de karbon-dioksido al organikaj molekuloj). Oni nomas la duan ŝtupon nelumaj reakcioj aŭ mallumaj reakcioj, kiuj ne bezonas por la reakcioj plian lumenergion kaj la reakcioj okazas ankaŭ en mallumo ankaŭ en lumo.
=La produktado de oksigeno=
Kiel jam supre skizita, la oksigeno estiĝas dum la lumaj reakcioj. Estas interese noti, ke la oksigeno ellasita dum la fotosintezo derivas ne el la karbon-dioksido, sed ĉefe el la akvomolekulo foruzita en la reakcioj.
Ĝenerale, la fotosinteza procezo bezonas hidrogenon por redukti karbon-dioksidon al karbonhidratoj.
Lumaj reakcioj
La lumaj reakcioj estas la unuaj procezoj de la fotosintezo. La reakcioj okazas en la verdaj klorofiloj. La lumo necesas por „ŝarĝi „ elektronon, kiu estas transportata tra elektrona transporta sistemo al molekulo de NADP+, kiu transformiĝas al hidrogen-portanta NADPH (kiu estos uzata en la Calvin-ciklo). Dumtempe la akvomolekulo splitiĝas. La oksigeno foras en la atmosferon, la hidrogen-jonoj (kiuj nur estas protonoj post la splitiĝo) ligiĝas al NADP, la liberiĝinta energio estas uzata por la estigo de ATP.
=La Kalvin-ciklo (Calvin-ciklo)=
La karbono enpaŝas la Kalvin-ciklon en formo de CO2 kaj transformiĝas al sukero (karbonhidrato) en reakcioj, helpataj de ATP kaj NADPH. La ATP kaj NADPH estas produktitaj dum la lumaj reakcioj.
En la pliaj paŝoj, la glukozmolekuloj kuniĝas per foriĝo de akvomolekulo al polisakarido, amelo.
N C6H12O6→ (C6H12O5)n + n H2O
Nokte, la estiĝinta amelo hidroliziĝas al sakarozo aŭ glukozo kaj transportiĝas al la ejo de la uzado aŭ deponado. La sakarozo aŭ glukozo denove rekonstruiĝas al amelo en la sdeponejo.
Vidu: kemosintezoja:光合成ko:광합성ms:Fotosintesissimple:Photosynthesisth:การสังเคราะห์ด้วยแสง
Alitteration
Allitteration, även kallat stavrim, bokstavsrim eller uddrim. Vanlig rimtyp i äldre eller muntliga sammanhang. Rimmet består i att efterföljande (och vanligen betonade) ord påbörjas med samma bokstäver, eller i vissa fall enligt ett substitutmönster. Vokaler rimmar således oftast på alla andra vokaler.
I fornnordisk dikt är allitteration mycket viktig och mycket vanligt förekommande.
Exempel,
- bättre börda man bär ej på vägen, än mycket mannavett (Havamal, Poetiska Eddan, Erik Brates tolkning)
- utan och innan
- Arla i urtid (Völuspa, Poetiska Eddan)
Albert Park railway station, Adelaide
Albert Park railway station is located in Adelaide’s north-western suburbs on the single-track branch line between Woodville and Grange. The station is 9.1km (5¾ miles) from Adelaide and serves the adjacent suburbs of Albert Park and Woodville W
Aristobulus of Cassandrela
Aristobulus, of Cassandreia, Greekhistorian, accompanied
Alexander the Great on his campaigns, of which he wrote an
account, mainly geographical and ethnological. His work was
largely used by Arrian.
Qos
In the fields of packet-switched networks and computer networking, the traffic engineering term Quality of Service (QoS) refers to the probability of the telecommunication network meeting a given traffic contract, or in many cases is used informally to refer the probability of a packet succeeding in passing between two points in the network.
In the field of <
Londo Mollari is being forced into negotiating with the Narn. He would rather be persuing a new love interest though. The love interest, Adira Tyree, is actually the slave of one of Londos rivals, Trakis. He is using her to get his Purple Files, a stash of dirt and i
Land registration
In law, land registration is a system by which the ownership of estates in land, is recorded and registered, usually by government, in order to provide evidence of title and to facilitate dealing. The Torrens title system is a widely used method for registering land, particularly in