:: wikimiki.org ::

't Wad

't Wad

't Wad is een buurtschap in de gemeente Schagen in de provincie Noord-Holland. 't Wad ligt net ten noordoosten van de stad Schagen en net te noorden van Nes. De plaats is ontstaan langs de weg die naar het wad leidde net boven de Westfriesche Dijk, onderdeel van Westfriese Omringdijk. De zee die toen daar nog kwam had rond dat punt een wadachtige voorgebied, voordat de dijk iets wat naar het noorden was geplaatst was dat gebied nog groter, de plaatsnaam verwijst tevens ook daarnaar. Na het droogleggen van de Zijpe werd het kleine stuk overgebleven wad zelf wat versterkt maar in de loop der tijd werd het minder. Het verdween geheel toen de polder van de Wieringerwaard werd bedijkt en drooggelegd. in 18e eeuw werd de plaats nog geschreven als twadt, dat veranderde in 19e eeuw in Het Wadt. In 20e eeuw werd het dan weer 't Wad. Categorie:Schagen Categorie:Plaats in Noord-Holland

Buurtschap

Een buurtschap is een woonplaats die niet officieel is aangeschreven als zijnde een woonplaats. Net als gehuchten worden buurtschappen meestal op landkaarten aangegeven, maar zijn in tegenstelling tot gehuchten niet in de officiële staatkundige annalen of postcodeplaatsen als zelfstandige buurt of dorp opgenomen. Vaak omdat straatnamen en nummers hiervoor omschrijvend genoeg zouden zijn. Buurtschappen zijn vaak ontstaan in de volksmond als benaming voor de locatie van een verzameling van huizen, boerderijen of molens, ook wel een nederzetting genoemd. Veel van de oude buurtschappen zijn ontstaan in gebieden/polders waar men vrij is zich in te vestigen, zulke gebieden noemt men ook Hering. Omdat het vrij was was er dan ook geen zeggenschap van of over zo'n plaats. Dit integenstelling tot een buurschap of een boerschap, waar een Heer of boeren zeggenschap hadden van of over het plaatsje. Soms werd een buurschap of boerschap opgeheven en dan werd of een buurtschap of gehucht als het klein genoeg was. Zo heel soms werden het ook dorpen of steden. Een huidige buurtschap kan ook op andere manieren ontstaan; zoals gehucht dat niet meer een officiële woonplaats is, een buurt die geografisch losstaat van de omliggende bebouwing, bijvoorbeeld door rivier/kanaal of een stuk bos (bij weilanden spreekt men dan eerder van een buurtschap dat buiten de kern ligt) en soms ook een polder waar zowel verspreid als paar huizen bij elkaar staan. Soms kan een buurtschap vrij groot zijn geworden, bijna of geheel zo groot als een dorp, dit komt meestal omdat een grotere woonplaats ernaast de landerijen of de polder van de buurtschap zo goed als heeft laten volbouwen. Vaak wordt zo'n buurtschap dan bestempeld als woonwijk of woonbuurt van die grotere woonplaats. Maar soms kan het ook zijn dat een klein dorp gewoon nooit officieel (of niet meer) is opgenomen in de staatkundige annalen. Een ander verschil tussen een buurtschap en gehucht is dat buurtschappen meestal een naam kennen die aan ofwel de gebiedsnaam is ontleend ofwel aan prominente gebouwen of dijken en wegen (meestal waar men de kern naast of op heeft gebouwd), terwijl gehuchten veelal een eigen naam hadden. Tegenwoordig is dat onderscheid niet meer zo scherp. Het traditionele onderscheid tussen een buurtschap of gehucht en een dorp is dat het eerste geen kerk bevat en het laatste wel. Maar ook de grootte van de woonplaats wordt als scheiding gebruikt. De term "buurt met dorpsrechten" houdt in dat er vroeger een kerk in de buurtschap heeft gestaan, maar dat die opgeheven is.

Zie ook

- buurschap Categorie:Plaats Categorie:Nederzettingstype

Schagen

Schagen is een stad en gemeente in de regio West-Friesland in de Nederlandse provincie Noord-Holland, en ligt daar in het oude gewest Westflinge. De gemeente telt 18.717 inwoners (1 juni 2005) en heeft een oppervlakte van 19,32 km². De gemeente ligt in het uiterst noordwesten van de regio West-Friesland, nog net binnen de Westfriese Omringdijk,

Overige plaatsen binnen de gemeente

Gehuchten:
- Keinse
- Tjallewal
- Tolke Buurtschappen:
- 't Wad
- Grotewal
- Lagedijk
- Nes

Geschiedenis

De plaats Schagen wordt rond 975 al genoemd in diverse teksten, zoals bij een telling van het inwoneraantal, er woonde toen 43 mensen in Schagen. Schagen wordt dan als Scagha gemeld en verder gaan de teksten gaan over dat Schagen zes hoeven overmaakt aan de abdij van Egmond, rond 989. Schagen was toen al de grotere kern van de diverse andere terpen, woonheuvels. Om Schagen heen lag veel water, mogelijk slaat Scagha daar ook op, een uitstekende punt. Maar pas een hele tijd later zou er een zee nabij Schagen komen. Toen de zee zich weer wat terugtrok aan het eind van 13e eeuw in het gebied konden de plaatsen groeien in het gebied. Met name de grond om Schagen heen was goed en zo bleef Schagen de belangrijkste plaats in het gebied. In 1415 verleende Willem VI stadsrechten aan toen al flink gegroeide Schagen. In 1427 'schonk' Filips II Schagen aan Willem en Maria van Bronckhorst. Daarmee werd het een heerlijkheid en kreeg het nog meer rechten dan stad en kreeg het de mogelijkheid zeggenschap te hebben over de diverse andere kleinere plaatsen rondom Schagen. Willem liet een slot bouwen en trok er in 1440 in. In 1460 werd de kerk van Schagen ingewijd, de kerk was gewijd aan St. Christoforus. In 1463 kreeg Schagen het recht op het houden van een Veemarkt en daarmee zette men de plaats op de kaart in de omringende regio als handelsplaats. In 1603 kreeg Schagen een jaarlijkse paardenmarkt, men kreeg daar toestemming van de Staten van Holland en Westfriesland, die over dat soort zaken besliste. In de Gouden Eeuw kende in tegenstelling tot steden als Alkmaar, Enkhuizen, Medemblik en Hoorn nauwelijks een bloei in het begin. Pas later kon het profiteren door de toegenomen welvaart maar haalde nooit de bloei als genoemde steden. En bleef na de Gouden Eeuw de doorgroei uit. Mede door de inpoldering van het omgelegen gebied kon Schagen weer in bloei komen in 19e eeuw. Met name de Veemarkt speelde daarbij een belangrijke rol. Toen de spoorlijn tussen Alkmaar en Den Helder ingebruik werd genomen in 1856 zorgde voor een grote afzetgebied van en voor de ambtelijke nijverheid. Schagen had toen ongeveer 2.060 inwoners. In de loop van de 20e eeuw zakte de welvaart langzaam af. Vooral na de Tweede Wereldoorlog liep de agrarischesector een sterke teruggang. Maar omdat Schagen daar niet alleen afhankelijk was de sterke achteruitgang minder last dan alleen agrarische gemeenten. Rond 1960 kwam langzaam de bloei weer in Schagen, toen was het aantal inwoners nog onder 5.000. Met name in jaren zeventig maakte Schagen een enorme groei van inwoners. begin jaren werd die groei langzaam minder maar is nog altijd vrij sterk in vergelijking met omliggende kernen en gemeenten. 2005 kende de stad iets van 17.000 inwoners die direct in de stad wonen.

Bekende (oud-)inwoners van Schagen

- Gerard Joling, zanger en presentator
- Karin Bloemen, zangeres en cabaretière
- Carlo Boszhard, presentator
- Ron Boszhard, presentator
- Saskia en Serge, zangeres en zanger
- Gijs Staverman, DJ/presentator

Geboren in Schagen

- Cees Geel (13 maart 1965), Nederlands acteur
- Eric van der Linden (17 april 1974), Nederlands triatleet

Externe links

- [http://www.schagen.nl Website van de gemeente]
- [http://www.regio-westfriesland.nl/gemeente/schagen/wf_sgn02.shtml Schagen, gisteren, vandaag en morgen]
- [http://www.schagen.nl/gsc/schagen.nsf/7f756648dad17ee5c1256942003d379b/6f1b2d6a609f1c2fc1256a4900320cfe!OpenDocument Geschiedenis] Categorie:Schagen Categorie:Plaats in Noord-Holland

Nederlandse provincies

De Nederlandse provincies vormen de regionale bestuurslaag tussen de Rijksoverheid en de Nederlandse gemeenten.
Nederland heeft 12 provincies:

Afbeelding:NederlandseProvincies.png

Wat is De Provincie?

Nederland is ingedeeld in twaalf provincies. De provincies vormen de bestuurslaag tussen het rijk en de gemeenten. Ze doen het werk waarvoor het rijk 'te groot' en de gemeente 'te klein' is. Of in een bepaalde regio een ziekenhuis gehandhaafd kan worden of met andere zorginstellingen moet fuseren, of er alternatieve vormen van openbaar vervoer ontwikkeld moeten worden, maatregelen op het gebied van de jeugdhulpverlening, de aanleg van fietspaden en tal van andere activiteiten van de provincie zijn direct of indirect van invloed op het dagelijks leven. Maar slechts zelden is de provincie de enige instantie die zich met deze zaken bemoeit. De provincie is vaak een 'gebiedsgerichte regisseur' en werkt nauw samen met andere overheden (rijk, gemeenten, waterschappen), het bedrijfsleven, organisaties en instellingen. Het provinciaal bestuur is actief op een breed terrein:
- ruimtelijke ordening,
- verkeer en vervoer,
- economie, agrarische zaken,
- milieu,
- recreatie,
- natuur en landschap,
- welzijn,
- cultuur,
- bestuurlijke organisatie,
- toezicht op de waterschappen en op de financïen van de gemeenten.

Wat zijn de hoofdsteden van de provincies?

provincie - hoofdstad

Drenthe - Assen
Flevoland - Lelystad
Friesland - Leeuwarden
Gelderland - Arnhem
Groningen - Groningen
Limburg - Maastricht
Noord-Brabant - 's-Hertogenbosch
Noord-Holland - Haarlem
Overijssel - Zwolle
Utrecht - Utrecht
Zeeland - Middelburg
Zuid-Holland - Den Haag

Wat doet De Provincie?

Taken en werkterreinen

Provincies zijn voor hun inkomsten voor het overgrote deel afhankelijk van de rijksoverheid. Een deel van de inkomsten komt uit het zogenaamde Provinciefonds, een fonds waarin het Rijk jaarlijks een deel van de belastingopbrengst stopt en verdeelt over de twaalf provincies. Deze inkomsten mag de provincie naar eigen inzicht besteden. Naast inkomsten uit het Provinciefonds ontvangen de provincies zogenaamde doeluitkeringen van het Rijk, uitkeringen voor een vastomschreven doel zoals openbaar vervoer, jeugdhulpverlening of bodemsanering. Hoeveel een provincie krijgt is afhankelijk van het aantal inwoners, van het oppervlak aan land en water en regionale omstandigheden. Provincies kunnen ook zelf belasting heffen, de meest bekende provinciale heffing wordt gevormd door de 'opcenten', een provinciale opslag op de motorrijtuigenbelasting. Provinciefonds, doeluitkeringen en de motorrijtuigenbelasting dekken zo'n tachtig procent van de inkomsten. Overige inkomsten komen uit andere, kleinere bronnen en zijn per provincie verschillend. Alle provincies ontvangen leges, vergoedingen voor provinciale stukken of verleende diensten zoals bepaalde milieuvergunningen en het omhoog zetten van een brug. Sommige provincies krijgen inkomsten uit fondsen van de Europese Unie. De meeste provincies hebben reserves die, bijvoorbeeld in de vorm van rente, zorgen voor opbrengsten. Van de eigen provinciale taken is ruimtelijke ordening één van de belangrijkste. Nederland is dichtbevolkt. Voor elk stuk grond zijn gemakkelijk tien bestemmingen te bedenken. In streekplannen bepaalt de provincie voor een gebied in hoofdlijnen waar huizen mogen komen, landbouw, natuurgebieden, kantoren, bedrijfsterreinen en wegen. Streekplannen moeten passen binnen de plannen die het rijk maakt voor heel Nederland. Op zijn beurt beoordeelt het provinciebestuur of de bestemmingsplannen van de gemeenten stroken met de streekplannen. Water en milieu spelen een grote rol in het dagelijks werk van de provincie. De provincie verricht onderzoek en zorgt waar nodig voor de schoonmaak van verontreinigde terreinen, bijvoorbeeld van oude gasfabrieken. Met fabrieken maakt de provincie afspraken om stank en luchtvervuiling te beperken. De provincie stimuleert hergebruik en milieuvriendelijke afvalverwerking. Samen met Rijkswaterstaat en de waterschappen regelt de provincie dat rivieren, sloten en plassen bevaarbaar blijven, dat er gezond zwemwater is en dat afvalwater van huishoudens en fabrieken gezuiverd wordt. Op het terrein van verkeer en vervoer zorgt de provincie voor de aanleg van wegen, fietspaden, het bouwen van bruggen en viaducten. Het beheer en onderhoud van die wegen en bruggen is naast de zorg voor verkeersveiligheid een belangrijke provinciale taak. De provincie ontwikkelt in menige regio alternatieve vormen van vervoer zoals belbussen en regiotaxi en de aansluiting op het openbaar vervoer, zoals de aanleg van carpoolplaatsen. Met betrekking tot de economie heeft de provincie vooral een stimulerende taak. Ieder provinciebestuur zal zich inspannen om economische ontwikkeling en werkgelegenheid te bevorderen. Samen met gemeenten, werkgevers en werknemers werkt de provincie aan een goed vestigingsklimaat voor bedrijven. Sommige provincies hebben samen met andere overheden en het bedrijfsleven speciale ontwikkelingsmaatschappijen opgericht, waarbij ook aandacht aan de mogelijkheden voor scholing en onderwijs wordt besteed. Vrijwel alle provincies lobbyen bij de rijksoverheid en vooral de Europese Unie om economische subsidies binnen te krijgen. De provincie behoudt waardevolle landschappen als de duinen, de Delta met de Biesbosch, het rivierenlandschap in Limburg, Overijssel en Gelderland, de Veluwe, de Friese meren en de Waddenzee. In agrarisch gebied stimuleert de provincie het behoud van natuurwaarden. Samen met het rijk, maar ook met de landbouw, de natuurbescherming en landschapsstichtingen, werkt de provincie aan het instandhouden en ontwikkelen van natuur en landschap. Andere provinciale taken liggen vooral op het terrein van welzijn en cultuur. Daaronder vallen onder meer de geestelijke gezondheidszorg, het bibliotheekwerk, toezicht op verzorgings- en verpleeghuizen, het bevorderen van de cultuur, de recreatie en de sportbeoefening. Zo verstrekt de provincie subsidie aan jongerenadviescentra en medische kleuterdagverblijven en kunnen vernieuwende kunst- en cultuurprojecten een beroep doen op provinciale ondersteuning. Behalve eigen taken heeft de provincie ook het toezicht op de gemeenten, al neemt die taak af doordat gemeenten de laatste jaren meer eigen verantwoordelijkheden gekregen hebben. Het toezicht is vooral financieel, vanuit de provincie wordt gecontroleerd of de gemeenten hun begroting wel op orde hebben. Bij meningsverschillen tussen een gemeentebestuur en een inwoner van die gemeente zijn Gedeputeerde Staten (GS) vaak scheidsrechter. En wie bezwaar heeft tegen een gemeentelijk bestemmingsplan kan daartegen bij GS in beroep gaan. Daarnaast houden de provincies toezicht op de waterschappen. Veel provincies hebben tenslotte belangen in de nutsbedrijven die water, gas en elektriciteit leveren en maken deel uit van het bestuur daarvan. Categorie:Nederland

Ambtelijke organisatie

Bij de twaalf provincies zijn totaal ongeveer 14.000 medewerkers in dienst (2003). Deze provincie-ambtenaren zijn op vele terreinen werkzaam en hebben dan ook uiteenlopende werksoorten en beroepen. Bijvoorbeeld landmeter, jurist, sluiswachter en bestuurskundige. Aan het hoofd van de organisatie staat een griffier. De griffier heeft de leiding over de ambtenaren en vormt de verbinding tussen het college van Gedeputeerde Staten en het ambtelijk apparaat. Hij ondertekent samen met de Commissaris van de Koningin de belangrijkste provinciale besluiten. Provinciale Staten benoemen de griffier, op voordracht van het college van Gedeputeerde Staten. De ambtelijke organisatie is verdeeld in diensten of directies, met daaronder afdelingen voor onderdelen van het provinciale beleidsterrein, bijvoorbeeld voor milieu, waterstaatszaken, ruimtelijke ordening, economie, recreatie, natuur, verkeer en vervoer.

Wie vormen het Provinciebestuur

Provinciale Staten

Provinciale Staten staan aan het hoofd van de provincie en vormen het algemeen bestuur van een provincie. De leden van Provinciale Staten worden een keer in de vier jaar gekozen en behoren allen tot politieke partijen. De Statenleden die tot eenzelfde partij behoren vormen een fractie. Statenleden die hun fractie verlaten kunnen onder hun eigen naam of die van een nieuwe groepering deel van Provinciale Staten blijven uitmaken. Elke fractie kiest uit haar midden een voorzitter, die leiding geeft aan de fractie en als belangrijkste woordvoerder optreedt. De gezamenlijke fractievoorzitters komen bij elkaar in het zogenaamde 'seniorenconvent', onder andere als er gevoelige politieke zaken te bespreken zijn in een vertrouwelijke sfeer. Binnen de fractie is het werk verdeeld, waardoor niet elk Statenlid overal evenveel verstand van hoeft te hebben. Zo zijn er voor elk beleidsterrein één of meer specialisten binnen de fractie. De specialisten zitten namens hun partij in de vaste commissies uit Provinciale Staten. Elke Statenfractie heeft meestal de steun van één of meer fractie-assistenten. Hoofdtaken van Provinciale Staten zijn het vaststellen van het beleid en het toezien op de uitvoering daarvan. In Provinciale Staten heeft ieder statenlid een even zware stem. Besluiten worden genomen met een meerderheid van de aanwezige statenleden. Statenleden hebben meestal een gewone baan en doen het Statenwerk in hun vrije tijd. Ze krijgen voor hun werkzaamheden een onkostenvergoeding.

Gedeputeerde Staten

Het college van Gedeputeerde Staten (GS) vormt het dagelijks bestuur van de provincie. De gedeputeerden worden gekozen door Provinciale Staten voor een periode van vier jaar. Zij treden tegelijk af met de leden van Provinciale Staten. Sinds maart 2003 zijn gedeputeerden geen lid meer van de Provinciale Staten¹). Het aantal gedeputeerden varieert per provincie. In Flevoland, de kleinste provincie zijn er vier, de meeste andere provincies hebben er zes of zeven. Voorzitter van het college van Gedeputeerde Staten is de Commissaris van de Koningin. In het college heeft iedere gedeputeerde zijn eigen taakgebied of portefuille, zoals ruimtelijke ordening, verkeer en vervoer, natuur en milieu, welzijn en cultuur. Gedeputeerden hebben als voornaamste taak het voorbereiden en vervolgens uitvoeren van besluiten van Provinciale Staten. Gedeputeerde Staten voeren een groot aantal regelingen van de rijksoverheid uit, de zogenaamde medebewindstaak. Daarnaast hebben zij een coördinerende en plannende functie en taken als het toezicht op de gemeentebesturen. De gedeputeerden zijn verplicht over alle onderdelen van hun beleid inlichtingen te geven aan PS. Dit is de zogeheten verantwoordings- of informatieplicht. De gedeputeerden kunnen informatie aan Provinciale Staten onthouden, wanneer het vrijgeven ervan in strijd is met het openbaar belang. Weigert een gedeputeerde de gevraagde informatie en er is geen sprake van strijd met het openbaar belang, dan kunnen Provinciale Staten hem of haar ontslaan. Een gedeputeerde kan zelf tussentijds ontslag nemen. De opengevallen plaats wordt dan over het algemeen opgevuld door een ander statenlid van dezelfde politieke partij. ^{1) Daarvóór bleven ze, eenmaal gekozen tot gedeputeerde, gewoon lid van de Provinciale Staten, en hielden ze hun stemrecht in de Statenvergadering.}

De Commissaris van de Koningin

Een Commissaris van de Koningin wordt niet gekozen door de inwoners van de provincie, maar benoemd door de Kroon (Koningin en ministers). De benoeming geldt voor een periode van zes jaar, met de mogelijkheid tot herbenoeming. De Commissaris kan alleen door de Kroon worden ontslagen. Bij de vervulling van een vacature voor een Commissaris geven Provinciale Staten aan de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties in een profielschets hun wensen voor de nieuwe Commissaris. Alle Commissarissen zijn afkomstig uit een van de grote landelijke politieke partijen. Eenmaal benoemd wordt de Commissaris echter geacht zijn functie onafhankelijk uit te voeren. De Commissaris van de Koningin maakt deel uit van het provinciaal bestuur én heeft tevens een taak als vertegenwoordiger van de landsregering, rijksorgaan wordt dat genoemd, in de provincie. Zo heeft de Commissaris coördinerende bevoegdheden bij de rampenbestrijding en brengt hij regelmatig werkbezoeken aan gemeenten. Bij burgemeestersbenoemingen speelt de Commissaris een belangrijke rol. Als in een gemeente een vacature voor een burgemeester ontstaat stuurt de Commissaris een aanbeveling voor een opvolger aan de minister van Binnenlandse Zaken. Maar eerst wint de Commissaris advies in van de gemeenteraad. De commissaris betrekt dit advies in de aanbeveling aan de minister. De Commissaris is niet alleen voorzitter, maar ook volwaardig lid van Gedeputeerde Staten en kan bepaalde taken in zijn portefeuille krijgen. Voorts heeft de Commissaris het toezicht over de ambtelijke organisatie en eventuele provinciale bedrijven en vertegenwoordigt hij de provincie in tal van zaken. In Limburg wordt de Commissaris van de Koningin ook wel aangeduid met de term Gouverneur.

Hoe werken de Provinciale Staten?

Statenvergaderingen

In vrijwel alle provincies vergaderen Provinciale Staten minimaal één maal per maand, op een vaste dag. Politiek hoogtepunt in het zittingsjaar van Provinciale Staten vormt de begrotingsbehandeling, die doorgaans vlak na het zomerreces wordt gehouden. Het college van Gedeputeerde Staten komt met voorstellen voor reguliere en nieuwe uitgaven of bezuinigingen. De fracties van de politieke partijen in Provinciale Staten debatteren over de plannen, komen met wijzigingvoorstellen en stellen uiteindelijk de begroting vast. In de normale Statenvergaderingen houden Provinciale Staten zich vooral bezig met de uitwerking van concrete voorstellen en de controle op de uitvoering van genomen besluiten. De provinciewet bepaalt dat Provinciale Staten commissies kunnen instellen. Provinciale Staten regelen bevoegdheden en samenstelling van deze commissies. Wanneer een voorstel van Gedeputeerde Staten in de Statenvergadering aan de orde komt, is het meestal al uitvoerig besproken door één of meer commissies.

Statencommissies

De meest voorkomende commissies zijn vaste statencommissies voor bijvoorbeeld de beleidsterreinen ruimtelijke ordening, economie of verkeer en vervoer, de werkterreinen in de portefuille van een gedeputeerde. Ze bestaan uit leden van Provinciale Staten en worden vaak ook commissies 'van advies en bijstand' genoemd, omdat ze formeel advies uitbrengen aan Gedeputeerde Staten. Dat college kan met het advies rekening houden in het uiteindelijk aan Provinciale Staten voor te leggen voorstel. Daarnaast spreken de commissies de uitvoering van het beleid door. Mede daarom kunnen steeds meer zaken in de praktijk in de Vaste Commissies worden afgedaan. Naast de Vaste Commissies kunnen voor bijzondere onderwerpen bestuurscommissies in het leven worden geroepen, waarin ook buitenstaanders, deskundigen, belanghebbenden kunnen zitten. Het is zelfs mogelijk bestuurscommissies in te stellen voor een deel van de provincie.

Hoe wordt Provinciale Staten samengesteld?

Statenverkiezingen

De leden van Provinciale Staten worden om de vier jaar, bij de Provinciale Statenverkiezingen, rechtstreeks door de stemgerechtigde inwoners van de provincie gekozen. Verkiesbaar zijn in principe alle inwoners van de provincie die passief kiesrecht hebben en die kandidaat gesteld zijn door een aan de verkiezingen deelnemende politiek partij. De provinciewet stelt een paar beperkingen: een minister, staatssecretaris en Commissaris van de Koningin kunnen geen lid van Provinciale Staten zijn. Hetzelfde geldt voor ambtenaren in dienst van de provincie. Op het stembiljet voor de Provinciale Statenverkiezingen staan de namen van de belangrijkste landelijke politieke partijen vemeld. Die partijen hebben provinciale en regionale afdelingen die zich met de provinciale politiek bezighouden. Daarnaast zijn in een aantal provincies partijen vertegenwoordigd die zich voornamelijk op de politiek in de eigen provincie richten. Alle partijen proberen op eigen wijze zo veel mogelijk stemmen te winnen. Zeker in verkiezingstijd bestaan voor de kiezer volop mogelijkheden om kennis te nemen van het gedachtegoed en de standpunten van de deelnemende partijen. Het aantal leden van Provinciale Staten hangt af van het aantal inwoners van de provincie. Flevoland als kleinste provincie heeft er 43, Zuid-Holland met haar 3,3 miljoen inwoners 83, het maximum. De eerstvolgende verkiezingen voor Provinciale Staten worden gehouden in 2007.

De collegevorming

Na de Statenverkiezingen komen vertegenwoordigers van de fracties bij elkaar om te onderhandelen over de vorming van een college van Gedeputeerde Staten. In de college-onderhandelingen besluiten zij welke partijen deel gaan nemen aan het college van Gedeputeerde Staten en de gedeputeerden leveren. Meestal worden tijdens de college-onderhandelingen ook al afspraken gemaakt over de portefeuilleverdeling: welke partij krijgt welk beleidsterrein. De eerste taak van een nieuw gekozen college van Gedeputeerde Staten is de definitieve verdeling van de portefeuilles. Dat wil zeggen: het toewijzen van beleidsterreinen aan de gedeputeerden. De portefeuillehouder heeft grote invloed op zijn of haar beleidsterreinen. Al neemt het college van Gedeputeerde Staten uiteindelijk de beslissingen over de belangrijkste zaken.

Verkiezingen voor de Eerste Kamer

Een bijzondere taak van de leden van Provinciale Staten is het kiezen van de leden van de Eerste Kamer. Eerste-Kamerleden of senatoren worden niet rechtstreeks gekozen, maar door getrapte verkiezingen: de inwoners van de provincies kiezen de Statenleden en dezen kiezen dan de Eerste-Kamerleden. De verkiezingen van Provinciale Staten zijn daarmee van direct belang voor de landspolitiek.

Burger en provincie

De provincie treedt vaak op als regisseur van ontwikkelingen in een gebied, en als oplosser van regionale problemen. De provincie doet dat in overleg en samenwerking met andere overheden, met maatschappelijke instellingen en het bedrijfsleven. Personen en instanties kunnen op verschillende manieren invloed uitoefenen op het beleid en de besluiten van de provincie.

Openbaarheid

Openbaarheid en communicatie zijn van groot belang voor wie over het beleid van de provincie geïnformeerd wil zijn en/of het wil beïnvloeden. De vergaderingen van Provinciale Staten en de statencommissies zijn in principe openbaar. Iedereen kan ze bijwonen. Ook informatie over provinciale bestuurszaken is openbaar. De Wet openbaarheid van bestuur (WOB) geeft iedereen die daarom vraagt het recht op informatie. Slechts in een beperkt aantal gevallen kan de gevraagde informatie worden geweigerd. Bijvoorbeeld als openbaarmaking de privacy van anderen zou schenden. De WOB bepaalt ook dat de provincies en andere overheden uit zichzelf informatie moeten geven over hun beleid en activiteiten.

Inspraak en overleg

Soms organiseren provincies zelf inspraak over bepaalde kwesties. In andere gevallen is inspraak wettelijk verplicht. Zo moet een ontwerp-streekplan twee maanden ter inzage liggen op het provinciehuis en bij de gemeenten in het streekplangebied. Belanghebbenden kunnen er dan kennis van nemen, een reactie geven of bezwaar tegen maken. Inspraak kan verschillende vormen hebben, afhankelijk van het karakter van de beslissing die moet worden genomen. In de praktijk blijkt inspraak vooral een zaak voor organisaties, instellingen, verenigingen en professionals. De participatie van de niet-georganiseerde burger is meestal beperkt. De afgelopen jaren heeft zich een nieuwe vorm van inspraak ontwikkeld, die onderdeel is van 'interactief beleid'. Daarin overlegt het provinciebestuur in een vroeg stadium van de beleidsontwikkeling over een bepaald onderwerp met andere overheden, instellingen, organisaties en belangengroeperingen. Over en weer worden ideeën en standpunten uitgewisseld en getoetst. In een aantal overlegronden wordt dan de besluitvorming voorbereid.

Bezwaar en beroep

Wie het niet eens is met een besluit van de provincie kan daartegen in het algemeen eerst bezwaar en vervolgens beroep aantekenen. Elk bestuursorgaan is verplicht onder een besluit aan te geven welke bezwaar- of beroepsmogelijkheid geldt. De voornaamste administratiefrechtelijke procedure is die op grond van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Daarin staan de termijnen waarbinnen en de voorwaarden waaronder men beroep kan aantekenen. De eerste stap is een heroverweging door het provinciaal bestuur. Wie het niet eens is met het nieuwe besluit kan in beroep gaan bij de rechtbank in het arrondissement waar het bestuur zetelt (de provinciehoofdstad). Daarna kan men dan nog in hoger beroep gaan bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. Een bezwaar- of beroepschrift moet altijd schriftelijk (en gemotiveerd) worden ingediend.

Gerelateerde onderwerpen

- Lijst van provinciale vlaggen van Nederland

Externe links

- Deze pagina, of een oudere versie daarvan, is met toestemming gekopieerd van http://www.overheid.nl.
- http://www.provincies.nl/ Categorie:Provinciale Staten Categorie:Nederlandse provinciehoofdstad

Noord-Holland

| |- | |- |] |{| colspan="2" | Gemeenten in Noord-Holland #Aalsmeer #Alkmaar #Amstelveen #Amsterdam #Andijk #Anna Paulowna #Beemster #Bennebroek #Bergen #Beverwijk #Blaricum #Bloemendaal #Bussum #Castricum #Den Helder #Diemen #Drechterland #Edam-Volendam #Enkhuizen #Graft-De Rijp #Haarlem #Haarlemmerliede en Spaarnwoude #Haarlemmermeer #Harenkarspel #Heemskerk |

|{{{

Nes (Schagen)

Nes is een buurtschap in de gemeente Schagen in de provincie Noord-Holland. Nes ligt net ten oosten van de stad Schagen. De plaatsnaam is afgeleid aan het feit dat voor dat de Westfriesche Dijk, onderdeel van Westfriese Omringdijk, op de huidige plaats lag de dijk net onder Nes lag en Nes een soort van landtong was, een land dat uitsteekt in de zee. Later ontstond er een waddengebied en nog wat later werd de dijk verlegd. Nes was eeuwenlang een kleine plaats maar sinds 1990 heeft de gemeente Schagen er groeikern van gemaakt. Nes ligt ideaal voor de groei van de Stad Schagen. Met de wijk Noord-Nes werd de eerste grootschalige bebouwing in die richting gedaan. Categorie:Schagen Categorie:Plaats in Noord-Holland

Zijpe (stroomgat)

Zijpe was een stroomgat in de huidige gemeente Zijpe, in de provincie Noord-Holland. Zijpe werd eigenlijk genoemd en geschreven als Sìpe wat een verwantschap heeft aan het woord sijbelen. Later is het vertaald/verbasterd naar Zijpe. De gehele stroomgat was geleidelijk ontstaan in de 13e eeuw nadat in 1170 en in 1196 het gebied was overspoeld door de zee. In de jaren daarna "sijbelde" het water verder het gebied in en de zee "sijbelde" zo ook het land langzaam weg. Het stroomgat lag ongeveer tussen Petten en Callantsoog en liep landinwaarts tot aan de Westfriese Zeedijk (onderdeel van Westfriese Omringdijk). In de 15e eeuw poogde men het voor het eerst in te polderen maar het duurde tot 1597 voordat het gehele gebied volledig ingepolderd was. De aanzet daarvan was al in 1552 ingezet. Jan van Scorel, geboren op 1 augustus 1495, was kanunnik in Utrecht en kunstschilder. Hij wist Nicolaas Nicolai uit Brabant en diens zwager Guillaume Moys Pertszoon uit Antwerpen ervan overtuigen dat het gebied bedijkt zou kunnen worden. Op 14 mei 1552 werd in opdracht van Jan van Scorel en consorten door Helico Hubertszoon begonnen met 12 werkers een dijk te maken. Het project loopt echter voor een deel niet naar wens, mede door de voor die tijd uiterst gebrekkige middelen. Jan van Scorel besloot advies te vragen aan Andries Vierlingh, een deskundige in waterschapszaken. Vierlingh kwam kijken en schreef later; "Als men mij bij de eerste plannen geraadpleegd had dan had ik de hele onderneming naar mijn beste vermogen ontraden." Na zijn adviezen lukte het toch om het gebied te bedijken. Maar drie jaar na de drooglegging, in de herfst van 1555, brak de zee de dijken en was het gebied weer volgelopen met water. Het jaar erop ging landsheer Philips II, schoonzoon van Karel de Vijfde, aan de slag met de bedijking. De bedijking lukte maar weer brak de zee een aantal maal stukken dijk weg. Uiteindelijk kwamen er molens en sluizen in het gebied om het droog te maken en droog te houden. De definitieve drooglegging werd in 1597 werkelijkheid. In het gebied staan nog 10 van de molens die het gebied drooghielden. Een paar van die molens doen nog steeds hun werk. Ook een aantal sluizen bestaat nog, zoals in Zijpersluis en Oudesluis. Categorie:Zijpe Categorie:Noord-Holland

Wieringerwaard

Wieringenwaard is een polder en dorp in de gemeente Anna Paulowna in de provincie Noord-Holland. Tevens is Wieringerwaard een voormalig zelfstandige gemeente. De gemeente omvatte de polder, die in 1610 was ingepolderd. De grenzen van de polder en gemeente vormden de Zuiderzee, de dijksloten langs de buitenzijde van de Westfriese Omringdijk en de Slikkerdijk van de Zijpe. De gemeente Wieringerwaard werd in 1970 toegevoegd aan de gemeente Barsingerhorn, maar in 1990 werden ze weer uit elkaar gehaald en werd Wieringerwaard onderdeel van de gemeente Anna Paulowna. De polder werd echter al veel eerder in de geschiedenis bewoond. In de paar eeuwen voor de Allerheiligenvloed in 1170 woonden er in het gebied al Friezen, die later Westfriezen genoemd werden. Na de vele stormen die rond de 12e eeuw woedden werd het gebied echter onbewoonbaar. Nadat het gebied in 1610 weer was gewonnen door inpoldering raakte het weer bevolkt. In het noorden ontstond er langzaam bewoning in kernen. Zo ontstond langzaam een lintdorp dat van de sluis uit 1621 aan de Slikkerdijk tot aan de sloot, De Kolk, liep. Dit dorp kreeg dezelfde naam als de polder. Toen later aan de andere kant van de De Kolk een nieuwe sluis werd gelegd, bij de Pishoek en het Waardkanaal, ontstond ook daar een kern. Deze kreeg de naam Nieuwesluis. In 1742 werd bovenaan de Noorderdijk een molen gebouwd. De kern die daar ontstond werd De Molens genoemd, er lagen immers in de buurt ervan nog vijf andere molens die rond dezelfde tijd verschenen en zorgden voor de uitwatering van de polder. En zo legde die plaats tevens vast waar het dorp Wieringerwaard een sterkere groei aan woningen kende dan verder in het lint van het dorp. Met de komst van de kerk in 1812 was dat nog meer een feit en werd de kern De Molens ook langzaamaan meer een onderdeel van het dorp en uiteindelijk verdween de eigen plaatsnaam ook. In 1949 werd de sluis aan de Slikkerdijk, die ondertussen al paar keer was vernieuwd, afgebroken en was er alweer een reden minder de kern in die richting enorm uit te breiden.

Bezienswaardigheden

Naast het Witte Kerkje zijn er meer bezienswaardigheden in Wieringerwaard, zoals de vele monumentale boerderijen. De molen De Hoop, die van oorsprong uit 1742 kwam is sinds in 1972 omgebouwd naar een korenmolen en is iedere zaterdag te bezichtigen, doordeweeks alleen op afspraak. In Wieringerwaard staat ook nog een Watertoren. Ieder jaar worden er begin mei de bloemendagen gehouden, een bloemenmozaïek gemaakt van hyacinten en gemaakt door de bewoners zijn door het dorp heen dan te bezichtigen. Categorie:Anna Paulowna (Noord-Holland) Categorie:Noordhollandse droogmakerij Categorie:Plaats in Noord-Holland Categorie:Polder Categorie:Voormalige gemeente in Noord-Holland

Categorie:Schagen

categorie:Gemeente in Noord-Holland

Categorie:Plaats in Noord-Holland

Deze categorie bevat woonplaatsen in Noord-Holland. Noord-Holland

3432 г. пр.н.е.

#виж 4 хилядолетие пр.н.е.

wakacje jastrz�bia g�ra Online Casino cheap tickets hotel kiev poker

:: RELATED NEWS ::