Eksterne skakels

Amptelik

- [http://www.mofa.go.jp/ Amptelike werf van die Japanese Ministerie van Buitelandse sake ]- Gedetaileerde dokumente oor Japan se buitelandse beleid, opvoedingsprogramme, kultuur en lewe
- [http://www.kantei.go.jp/foreign/index-e.html Amptelike werf van die eerste minister]
- [http://www.sangiin.go.jp/eng/index.htm Amptelike werf van die Huis van Raadslede]
- [http://www.shugiin.go.jp/index.nsf/html/index_e.htm Amptelike werf van die Huis van Verteenwoordigers]
- [http://courtdomino2.courts.go.jp/home.nsf/ehome?OpenPage Amptelike werf van die Japanese Hooggeregshof]
- [http://www.kunaicho.go.jp/eindex.html Amptelike werf van die Koninklike familie]

Ander

- [http://hanami.ath.cx/ Hanami Web -Japan] (in Engels)
- [http://www.theforeigner-japan.com/ The Foreigner - Japan] - Web-tydskrif oor Japan in Engels
- [http://www.cia.gov/cia/publications/factbook/geos/ja.html CIA World Factbook -- Japan]
- [http://home.kyodo.co.jp/ Kyodo Japan News Wire Service]
- [http://newslink.org/nonusajap.html AJR Newslink] - Databasis van Engelse koerante in Japan
- [http://www.thejapanfaq.com/ The Japan FAQ: Know Before You Go]
- [http://www.businessweek.com/chapter/katz.htm Business Week - Japan: The System That Soured]
- [http://www.japan-zone.com/index.shtml Japan Zone] - Japan toergids, Japanese populêre kultuur, geskiedenis en Japanese etiket
- [http://www.dmoz.org/Regional/Asia/Japan/ Open Directory Project] - Gids van Japan
- [http://www.lookjapan.com/ lookjapan.com] -- Web-tydskrif oor Japan
- [http://www.japaneselifestyle.com.au/ japaneselifestyle.com.au] -- Web-bron vir Japanese kultuur en kimono
- [http://www.pricechecktokyo.com/ Price Check Tokyo] - 'n Nie-amptelike pryslys van alledaagse items in Tokyo
- [http://www3.tky.3web.ne.jp/~edjacob/saq.html Japan SAQ (Seldom Asked Questions)]
- [http://www.jpop.com/ J-Pop.com] 'n Web-poort na Japanese pop culture
- [http://homepage3.nifty.com/kadzuwo/triviana/links_japan_trivia.htm Link of Links on Japan Trivia] (veeltalig) category:Japan als:Japan ja:日本 ko:일본 ms:Jepun simple:Japan th:ประเทศญี่ปุ่น zh-min-nan:Ji̍t-pún

1973

Gebeure

- 6 April Pioneer 11 word gelanseer.
- 17 Desember - Die Amerikaanse Psigiatrie Vereniging verwyder homoseksualiteit van sy lys van geestesversteurings.

Geboortes

Sterftes

- 8 April Pablo Picasso skilder ---- 1968 -- 1969 -- 1970 -- 1971 -- 1972 -- 1973 -- 1974 -- 1975 -- 1976 -- 1977 -- 1978 Eeue: -- 19de eeu -- 20ste eeu -- 21ste eeu Kategorie:20ste eeu als:1973 ja:1973年 ko:1973년 simple:1973 th:พ.ศ. 2516

J.R.R. Tolkien

John Ronald Reuel Tolkien (Januarie 3, 1892 - 2 September, 1973) was 'n Engelse skrywer en het veral beroemd geword vir The Lord of the Rings.

Vroeëre lewe

Sy pa, Arthur, was van Engelse oorsprong, hoewel die Tolkien-stamvader (ene Toll-kühn) vermoedelik in die 1700’s uit Sakse in Duitsland na Engeland verhuis het. Arthur Tolkien was 'n bankklerk. Hy het in die 1890's na Suid-Afrika gekom omdat hy gereken het dat dit sy kanse sou verbeter om bevorder te word. Hy het hom in Bloemfontein gevestig, waar sy bruid, self ’n Engelandse nooi Mabel Suffield, haar by hom aangesluit het. Tolkien is op 3 Januarie 1892, in Bloemfontein gebore. Sy familie en kindervriende het hom Ronald genoem. J.R.R. Tolkien het as volwassene min herinneringe aan sy Bloemfonteinse kinderdae gehad, maar die bietjie wat daar was, kon hy hom tog helder voor die gees roep -- soseer dat dit sy latere geskrifte ook in 'n sekere mate beïnvloed het. Een daarvan was 'n ondervinding met 'n harige spinnekop. Tolkien se verblyf in sy geboorteland was kortstondig. Hy was skaars vier toe sy pa sterf en hy, sy ma en boetie Hilary noodgedwonge na Engeland moes terugkeer. Hulle bevind hulle mettertyd in Birmingham. Die vaderlose Tolkien-gesin moes maar spartel om kop bo water te hou, veral toe ma Mabel 'n Katoliek word en hierdie ommeswaai haar totaal van haar familie vervreem. Nog 'n gevolg van dié stap was dat Ronald en Hilary in die Roomse geloof geskool is en hul lewe deur stoere Katolieke gebly het. In 1904 tref ’n ramp die gesin toe diabetes by Mabel gediagnoseer word. Die siekte kon destyds nog nie met middels beheer word nie en was inderdaad 'n doodsvonnis. Mabel sterf. Haar twee jong seuns bevind hulle in die uiterste armoede. Hul priester, die half-Spaanse, half-Walliese vader Francis Morgan, ontferm hom oor die kinders en sorg vir hul verdere opvoeding. Teen hierdie tyd toon Ronald reeds dat hy 'n merkwaardige taalkundige talent het. Hy bemeester Latyn en Grieks en raak meer as vaardig met 'n aantal ander tale. Hy is ook besig om sy eie tale op te maak - sommer vir die lekkerte. Hy ontmoet vir Edith Brad. Ronald is slegs 16 en sy 19, maar die twee is erg danig met mekaar en hul verhouding verdiep geleidelik. Vader Francis verbied Ronald om Edith te sien of aan haar te skryf, totdat hy 21 is. Stoïsyns gee Ronald ten volle gehoor aan sy instaan-pa se bevel. Hy gaan na Exeter College, Oxford, waar hy hom tot in 1913 in die klassieke tale verdiep, waarna hy vinnig - maar nie so maklik nie - die ou bande met Edith probeer hernuwe. Oplaas verower hy haar hart ten volle en word sy self 'n Katoliek. Die Eerste Wêreldoorlog breek in Augustus 1914 uit.

Eerste Wêreldoorlog

Anders as so baie van sy tydgenote, sluit Tolkien hom nie dadelik by die leër aan nie, maar gaan studeer hy verder aan Oxford, waar hy in 1915 'n graad in die eerste klas verwerf. Uiteindelik word hy gestuur om aktiewe diens aan die Westelike Front te verrig. Ná vier maande in en uit die loopgrawe, word hy 'n slagoffer van "loopgraaf-koors", 'n tifus-agtige infeksie wat volop voorkom in onhigiëniese toestande. Hy word na Engeland teruggestuur, waar hy 'n maand lank in die hospitaal in Birmingham deurbring. Daar herstel hy darem sodanig dat hy hom by Edith in Great Haywood, Staffordshire, kan aansluit. Maar regdeur 1917 en 1918 pak die koors hom telkens weer. Gelukkig is hy tussendeur gesond genoeg om tuisdiens in verskillende kampe te verrig en daardeur tot luitenant bevorder te word. Toe hy by Hull gestasioneer was, het hy en Edith by die nabygeleë Roos in die woude gaan stap en het sy in 'n bos vir hom dans. Dit word die inspirasie van die verhaal van Beren en Lúthien, 'n herhalende tema in sy werk Legendarium. Hy het aan Edith begin dink as "Lúthien" en aan homself as "Beren". Hul eerste seun, John (wat later ’n priester sou word), is reeds op 16 November 1917 gebore.

Na die Eerste Wêreldoorlog

Toe die wapenstilstand op 11 November 1918 onderteken word, was Tolkien reeds aan die soek na akademiese werk. Hy werk 'n tyd lank vir die Oxford English Dictionary, wat destyds nog in wording was, en word in die somer van 1920 as adjunk-professor in Engels aan die Universiteit van Leeds aangestel. Hier word nog twee seuns tot sy en Edith se gesin toegevoeg. In die 1925 kry hy die pos as professor aan Oxford. Edith skenk in 1929 die lewe aan hul laaste kind, 'n dogter, wat net soos die seuns 'n groot rol sou speel om Tolkien se vrugbare verbeelding te stimuleer. Hy het talle slaaptyd-stories vir sy kinders vertel, wat later in boeke verewig sou word. Tog was dit, interessant genoeg, nie presies waar sy beheptheid met Middle-earth begin het nie. Na wat hy self vertel het, was hy eendag met die sieldodende taak besig om studente se eksamenskrifte te merk, toe hy opmerk dat 'n student een bladsy van sy antwoordeboek blanko gelaat het. Op hierdie bladsy skryf hy toe: "In a hole in the ground there lived a Hobbit." Tipies Tolkien besluit hy daarna hy moet uitvind wat 'n Hobbit is, in watter soort gat hy woon, hoekom hy hom juis in n gat gaan tuismaak het, ensovoorts. Uit hierdie fassinasie groei 'n storie wat hy wel vir sy kinders begin vertel en waarvan 'n onvoltooide getikte manuskrip in 1936 in die hande van 'n uitgewer beland. Tolkien word gevra om die manuskrip te voltooi en die uitgewersfirma se voorsitter, Stanley Unwin, lê die voltooide werk aan sy tienjarige seun, Rayner, voor. Die kind skryf 'n verslag van goedkeuring en dit word in 1937 as The Hobbit uitgegee. Die boek was 'n onmiddellike sukses en kinders het nog nooit opgehou om dit aan te beveel nie. Dit is so geslaag dat Stanley sr. vir Tolkien vra of hy nie soortgelyke geskrifte het wat uitgegee kan word nie. Uiteindelik ontwikkel dit tot iets veel groters as 'n blote kinderverhaal - die hoogs komplekse sestienjare geskiedenis van dit wat The Lord of the Rings sou word. Rayner Unwin raak as volwassene diep betrokke in die latere stadiums van hierdie opus. Hy werk op 'n uitmuntende manier saam met 'n talmende en temperamentele skrywer wat, in een stadium, die hele werk aan 'n mededinger van die betrokke uitgewer aanbied. (Hierdie konkurrent raak egter gou knypstert toe hy die presiese aard en omvang van die pakket besef.) Dis danksy Rayner Unwin se voorspraak dat The Lord of the Rings hoegenaamd gepubliseer is. Sy pa se firma het besluit om die waarskynlike verlies van duisend Britse pond vir die prestige-werk te dra en dit in 1954 en 1955 in drie dele uit te gee. Dit raak gou duidelik dat sowel die skrywer as die uitgewer die gewildheid, om die minste te sê, totaal onderskat het.

Die kultus en 'n enkelgraf vir twee

Tolkien het sy roem met gemengde gevoelens ervaar. Enersyds het hy uiters gevlei gevoel en, tot sy groot verbasing, nogal ryk geword. Andersyds kon hy maar net 'n walging voel vir die feit dat sekere van die destydse dwelmslawe dit as ’n "great trip" beskou het om The Lord of the Rings saam met LSD te verteer. The Lord of the Rings was sy beroemdste, maar natuurlik nie sy enigste werk nie. Tussen 1925 en sy dood het hy 'n aantal ander werke, waaronder 'n reeks akademiese essays gepubliseer. Wat dit nog meer merkwaardig maak, is dat die stroom publikasies met sy dood net tydelik tot stilstand gekom het. So was daar onder meer die heel geslaagde History of Middle-earth, onder die redakteurskap van sy een seun Christopher. Ná sy aftrede in 1969 het Edith en Ronald in Bournemouth gaan woon. In November 1971 is Edith oorlede en Ronald het kort daarna na Oxford teruggekeer, waar hy tot sy dood op 2 September 1973 gewoon het. Maar die roem leef voort. In 1997 was hy bo-aan drie groot meningsopnames waarin mense gevra is om vir die grootste boek van die twintigste eeu te stem. Hy en Edith lê saam begrawe in ’n enkelgraf in die Katolieke deel van die Wolvercote-begraafplaas in die noordelike voorstede van Oxford. Die inskripsie op die grafsteen lui: Edith Mary Tolkien, Lúthien, 1889-1971 John Ronald Reuel Tolkien, Beren, 1892-1973

Bronnelys

- [http://www.mieliestronk.com Die mieliestronk] - Met toestemming gebruik Kategorie:Mense ja:J・R・R・トールキン ko:존 로널드 류엘 톨킨 simple:J. R. R. Tolkien th:เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน

Kategorie:Datum

Kategorie:Geskiedenis ja:Category:日付 ko:분류:날짜 simple:Category:Days th:Category:วัน

Reinhard Sebastian Zimmermann

Reinhard Sebastian Zimmermann (
- 9. Januar 1815 in Hagnau am Bodensee; † 16. November 1893 in München) war ein deutscher Maler. Zimmermann absolvierte eine kaufmännische Lehre und trat anschließend als Kaufmannsgehilfe in das Geschäft seines Vetters in Meersburg ein. In Meersburg begann er auch erstmals, sich mit der Portrait-Malerei zu befassen. 1837 ging er aus beruflichen Gründen nach Freiburg im Breisgau, wo er auch seine Malerei-Kenntnisse vertiefte. Von 1840 bis 1842 studierte Zimmermann an der Kunstakademie in München, gefolgt von einem Studienaufenthalt in Paris und Reisen nach London und Brüssel. Nach seiner Rückkehr nach München 1847 beteiligte er sich aktiv an der bürgerlichen Revolution von 1848. Inzwischen hatte sich Zimmermanns künstlerischer Ruf so gefestigt, dass er bei der Kunst- und Gewerbeausstellung 1854 in München Jury-Mitglied wurde. Bei der Allgemeinen Deutschen Kunstausstellung in Köln 1861 erhielt er für seine Werke eine Goldmedaille. Ein Jahr später wurde er durch Großherzog Friedrich zum badischen Hofmaler ernannt. Es folgten weitere Studienreisen nach Venedig und Paris. 1873 erhielt er auf der Internationalen Ausstellung in der Royal Albert Hall in London eine Bronzemedaille. Ein Jahr später wurde er vom badischen König Ludwig II. für sechs Wochen zu Studienaufenthalten nach Paris und Versailles entsandt. Später folgten noch weitere Studienaufenthalte in Italien. 1878 baute Zimmermann sich seinen Ruhesitz, das so genannte "Malerhäusle" in seinem Geburtsort Hagnau. 1884 wurde er mit dem Ritterkreuz I. Klasse Ordens vom Zähringer Löwen ausgezeichnet.

Veröffentlichungen

- Erinnerungen eines alten Malers, 1882, Neuausgaben 1922 und zuletzt 2003 (Heimat- und Geschichtsverein, Hagnau 2003, ISBN 3-00-012010-6)

Literatur

- Rudolf Dimmeler (Redaktion): "Südliche Impressionen". Bodensee - Dalmatien - Italien. Malerfamilie Reinhard Sebastian Zimmermann, Ernst Reinhard Zimmermann (1881-1939). Ausstellungskatalog. Heimat- und Geschichtsverein, Hagnau 2005
- Siegfried Tann, Bernd Wiedmann] (Hrsg.): Der Genremaler Reinhard Sebastian Zimmermann. 1815-1893. Ausstellungskatalog. (= Kunst am See; Band 16). Gessler, Friedrichshafen 1986, ISBN 3-922137-34-2

Weblinks

-
- [http://www.hagnau.de/gemeinde/zimmermann.html Biographie auf der Webpräsenz Seite der Gemeinde Hagnau] Zimmermann, Reinhard Sebastian Zimmermann, Reinhard Sebastian Zimmermann, Reinhard Sebastian Zimmermann, Reinhard Sebastian Zimmermann, Reinhard Sebastian

online slots Dorota Rabczewska apartments in Nice gry sportowe Skr�ty angielskie