:: wikimiki.org ::
| Francis Bacon (filósofo) |
Francis Bacon (filósofo)
Francis Bacon, político, filósofo e ensaísta inglés, barón Verulan, visconde de St. Albans, naceu en Londres, o 22 de xaneiro de 1561 e morreu na mesma cidade o 9 de abril de 1626. Desde cedo, a súa educación orientouno á vida política, na cal exerceu postos elevados. En 1584 foi eleito para a Cámara dos Comúns.
Sucesivamente, durante o reinado de Xaime I, desempeñou as funcións de procurador-xeral (1607), fiscal-xeral (1613), Garda do Selo (1617) e Gran Chanceler (1618). Neste mesmo ano, foi nomeado barón de Verulan e en 1621, barón de St. Albans. Tamén en 1621, Bacon foi acusado de corrupción e condenado ao pago dunha pesada multa e prohibiuselle exercer cargos públicos. Como filósofo, salientou cunha obra onde a ciencia exaltabase como benéfica para o home. Nas súas investigacións, ocupouse especialmente da metodoloxía científica e do empirismo. Considerado a miúdo fundador da ciencia moderna, a súa principal obra filosófica é o Novum Organum.
Francis Bacon foi un dos máis coñecidos e influentes rosacruces e tamén un alquimista, tendo ocupado o posto máis elevado da Orde Rosacruz, o de Imperator.
Primeiros Anos
Francis Bacon foi o oitavo fillo de Sir Nicholas Bacon e Anna Cook e seus propios pais influenciaronno de xeito antagonico. Súa nai, apesar de recoñecidamente culta, era calvinista e puritana. En vista diso, estimulou o mozo Bacon na severidade. A leitura da Biblia era unha obriga diaria que veu a refletirse ata mesmo no seu estilo literario. Súa nai foi, ata certo ponto, opresora, preocupandose non apenas coas compañas do fillo e o seu tipo de vida, mais ata mesmo coas súas leituras cando xa era adulto. Por outra banda, seu pai desempeñara a función de Garda do Gran Selo e seu tio, lord Burghley, foi ministro da raiña Elizabeth I durante catro décadas; ese lado da familia, ensinoulle o comportamento máis mundano dun verdadeiro cortesán.
En 1573, aos doce anos de idade, Bacon é enviado ao Trinity College da Universidade de Cambridge, reducto preferido da nobreza e funcionarios do Estado. Ahí ficou ata 1575, onde recebeu sólidos ensinamentos sobre filosofía antiga e escolástica. Foi nese período cando non só descobriu senón tamén adquiriu aversión ao pensamento de Aristóteles.
Ao mesmo tempo, Bacon comezaba a comprender a gran mudanza que se desenvolvia desde os fins da Idade Media e coñeceu obras sobre mineraloxía, metalurxia, química, xeoloxía, agricultura e outras áreas técnicas. Posteriormente, Bacon dirá no Novun Organum que a técnica mudara o mundo.
En 1577, despois de concluir os estudos, o pai de Bacon enviouno a Francia, a fin de traballar xunto ao embaixador Sir Amyas Paulet. Era o comezo dunha carreira diplomática na cal Bacon acadaría os máis altos cargos do reino.
Política
A estada de Bacon na Francia foi máis curta do previsto. Pouco despois de chegar, alguns maus negocios conducidos polo pai deixaron a familia en situación financeira precaria. Non tendo como arcar con seus gastos, retornou á Inglaterra e ingresou na Gray's Inn, unha especie de corporazón de avogados e escola de Dereito.
Concluiu o curso no 1582 e pasou a avogar. En 1584, foi elexido deputado do Parlamento inglés. Por esta época, xa demostraba gran maturidade na análise dos asuntos de Estado, como proba a súa carta Carta de consellos á raiña Elizabeth, escrita en 1584-85. En 1589 retornou para Gray's Inn como profesor.
Pouco despois, recebeu o título de conselleiro da Coroa e en 1593 proferiu un discurso na Camara dos Comuns criticando os impostos. En vista diso, Elizabeth I travoulle a carreira, recusandose a nomear Bacon para as funcións de Asistente Procurados Xeral da Coroa e Procurador da Coroa. Por outro lado, o conde de Esex, de quen Bacon tornarase conselleiro en 1591, protexialle e presenteouno cun solar e un parque en Twickenham, ás marxes do Támesis. Neste solar, Bacon adicouse ao traballo intelectual e escribeu os seus Ensaios, verdadeiro clásico da literatura inglesa.
A súa relación co conde de Essex foi controvertida. En gran parte, a acensión política de Bacon debiase á proteción do conde. Cando este caiu en desgraza xunto a raiña Elizabeth I, Bacon acabou por colaborar coa súa execución. Acusado de traición, Bacon foi encarregado de preparar a acusación legal. O conde de Essex era acusado de manter entendimentos co pretendente escocés ao trono da Inglaterra e Bacon tentou disuadilo de tais ligacións. Non tendo éxito, acabou por acusar o vello amigo e protetor que foi condenado a morte e executado en 1601. En seguida, publicou Esclarecimentos acerca da imputacións relacionadas ao recén-falecido conde de Esex. Neste escrito, Bacon defendese das acusacións de deslealdade e afirma que apenas cumprira co seu deber. Súa xustificativa foi que un home honesto prefere Deus ao seu rei, o seu rei ao seu amigo.
Cumio político e caída
Sen embargo, o controverso episodio rendeulle beneficios. Coa morte de Elizabeth I, Xaime I ascende ao trono e Bacon tornase seu conselleiro. Ocupa diversos cargos, recebe o título de sir, exerce as funcións de Garda do Gran Selo (a mesma función que seu pai outrora exercera). En 1617 foi Lord Protetor e finalmente, en 1618, Bacon tornase Lord Chanceler, o máis alto posto do reino británico.
Súa lealdade ao rei foi total. Acreditaba nun Estado amplo, moderno e centralizado nunha monarquía poderosa. Chegou mesmo a xustificar teoricamente o absolutismo real e oponse a Sir Edward Coke, que defendia un poder maior para o Parlamento.
A política do reino e as súas proprias posicións políticas renderanlle inimigos. O Parlamento estaba cada vez máis descontento coa administrazón real. O rei, obviamente, era intocable. As críticas deberian cair sobre os conselleiros e, especialmente, o seu chanceler. Nunha manobra ben articulada, Bacon foi acusado de receber suborno de litigantes. Os auxiliares do rei, como Bacon, opinaban sobre autorizacións de comercio e manufacturas, monopolios e patentes comerciais. A pesar da tolerancia, non era moral nen legalmente admisible que os xuíces recebesen regalos. Bacon recoñeceu a súa culpa, mais alegou que os presentes recebidos non influiran no seu xulgamento. A súa alegación, con todo, non impediu a súa desgraza. Foi obrigado a deixar os cargos que ocupaba. En 2 de maio de 1621, foille tomado o Gran Selo e, no día seguinte, excluíronno de todos os postos e encarceraronno na Torre de Londres. Ali ficou poucos dias, grazas a intervención do rei.
Filosofía
O pensamento filosófico de Bacon representa a tentativa de realizar aquilo que el mesmo chamou de Instauratio magna (Gran restaurazón). A realización dese plano comprendia unha serie de tratados que, partindo do estado en que se atopaba a ciencia da época, acabaría por apresentar un novo método que debería superar e substituir o de Aristóteles. Eses tratados deberian apresentar un modo específico de investigación dos fatos, pasando, a seguir, para a investigación da leis e retornaban para o mundo dos fatos para nele promover as acións que se revelasen posibeis. Bacon desexaba unha reforma completa do coñecimento. A tarefa era, obviamente, xigantesca e o filósofo produciu apenas certo número de tratados. Non obstante, a primeira parte da Instauratio foi concluída.
A reforma do coñecimento é xustificada nunha crítica á filosofía anterior (especialmente a Escolástica), considerada estéril por non apresentar nengun resultado prático para a vida do home. O coñecimento científico, para Bacon, tan por finalidade servir o home e darlle poder sobre a natureza. A ciencia antiga, de orixe aristotélica, tamén é criticada. Demócrito, con todo, era tido en alta conta por Bacon, que o consideraba máis importante que Platón e Aristóteles.
A ciencia debe restablecer o imperium hominis (imperio do homem) sobre as cousas. A filosofía verdadeira non é apenas a ciencia das cousas divinas e humanas. É tamén algo prático. Saber é poder. A mentalidade científica somente será alcanzada a través do expurgo dunha série de preconceitos por Bacon chamados ídolos. O coñecimento, o saber, é apenas un meo vigoroso e seguro de conquistar poder sobre a natureza.
Clasificación das ciencias
Preliminarmente, Bacon propón a clasificación das ciencias en tres grupos:
- a poesia ou ciencia da imaxinación;
- historia ou ciencia da memoria;
- filosofía ou ciencia da razón.
A historia é subdividida en natural e civil e a filosofía é subdividida en filosofía da natureza e en antropoloxía.
Ídolos
No que se refere ao Novun Organum, Bacon preocupouse inicialmente coa análise de falsas nocións (ídolos) que se revelan responsabeis polos erros cometidos pola ciencia ou polos homes que dicen facer ciencia. É un dos aspectos máis facinantes e de interese permanente na filosofía de Bacon. Eses ídolos foron clasificados en catro grupos:
1) Idola tribus (ídolos da tribo). Ocorren por conta das deficiencias do proprio espírito humano e se revelan pola facilidade con que xeneralizamos con base nos casos favorabeis, omitindo os desfavorabeis. Son así chamados porque son inerentes á natureza humana, á própria tribo ou raza humana. Astroloxía, alquimia e cabala son exemplos desas xeneralizacións;
2) Idola specus (ídolos da caverna). Resultan da própria educación e da presión dos costumes. Hai, obviamente, unha alusión á alegoria da caverna platónica;
3) Idola fori (ídolos da vida pública). Estes están vinculados á linguaxe e decorren do mal uso que dela facemos;
4) Idola theatri (ídolos da autoridade). Decorren da irrestrita subordinación á autoridade (por exemplo, a de Aristóteles). Os sistemas filosóficos carecían de demonstrazón, eran pura invención como as pezas de teatro.
O método
O obxetivo do método baconiano é constituir unha nova maneira de estudar os fenomenos naturais. Para Bacon, a descoberta de fatos verdadeiros non depende do raciocinio siloxístico aristotélico mais sín da observación e da experimentación regulada polo raciocinio inductivo. O coñecimento verdadeiro é resultado da concordancia e da variación dos fenomenos que, se debidamente observados, presentan a causa real dos fenomenos.
Para iso, no entanto, debese descreber de modo pormenorizado os fatos observados para, en seguida, confrontálos con tres táboas que disciplinarán o método inductivo: a táboa da presenza (responsable polo rexistro de presenzas das formas que se investigan), a táboa de ausencia (responsable polo controle de situacións nas cais as formas pesquisadas se revelan ausentes) e a táboa da comparazón responsable polo rexistro das variacións que as referidas formas manifestan). Con iso, sería posible eliminar causas que non se relacionan con co
efeito ou co fenomeno analisado e, polo rexistro da presenza e variacións sería posible chegar á verdadeira causa dun fenomeno. Estas táboas non apenas dan suporte ao método indutivo mais fan unha distinción entre a experiencia vaga (nocións recollidas ao acaso) e a experiencia escriturada (observación metódica e pasible de verificacións empíricas). Mesmo que a indución fose coñecida dos antigos, é con Bacon que ela gaña amplitude e eficacia.
O método, no entanto, posue polo menos dúas fallas importantes: en primeiro lugar, Bacon non dá moito valor á hipótese. De acordo co seu método, a simple disposición ordenada dos dados nas tres táboas acabaría por levar á hipótese correta. Iso, con todo, raramente ocorre. En segundo lugar, Bacon non imaxinou a importancia da dedución matemática para o avanzo das ciencias. A orixe para iso, talvez, foi o feito de ter estudado en Cambridge, reducto platonico que costumaba ligar a matemática ao uso que dela fixera Platón.
Obras
A produción intelectual de Bacon foi vasta e variada. Dun xeito xeral, podese dividir en tres partes: xurídica, literaria e filosófica.
Obras xurídicas
Figuron entre seus principais traballos xurídicos os seguintes títulos: The Elements of the common laws of England (Elementos das leis comuns da Inglaterra), Cases of treason (Casos de traición), The Learned reading of Sir Francis Bacon upon the statute os uses (Douta leitura do código de costumes por Sir Francis Bacon).
Obras literárias
Súa obra literaria fundamental son os Essays (Ensaios), publicados en 1597, 1612 e 1625 e cuxo tema é familiar e prático. Alguns dos seus ditos tornaranse proverbiais e os Essays tornaranse tan famosos canto os de Montaigne. Outros opúsculos, no ambito literario: Colours of good and evil (Estandartes do ben e do mal), De sapientia veterum (Da sabedoria dos antigos). No ambito histórico destacase History of Henry VII (Historia de Henrique VII) .
Obras filosóficas
As obras filosóficas máis importantes de Bacon son Instauratio magna (Grande restaurazón) e Novun organum. Nesta última, Bacon apresenta e descrebe seu método para as ciencias. Este novo método deberá substituir o Organon aristotélico.
Seus escritos no ambito filosófico poden ser agrupados do seguinte modo:
1) Escritos que facian parte da Instauratio magna e que foron ou superados ou postos de lado, como: De interpretatione naturae (Da interpretación da natureza), Inquisitio de motu (Pesquisas sobre o movimento), Historia naturalis (Historia natural), onde tenta aplicar seu método pola primeira vez;
2) Escritos relacionados coa Instauratio magna, mais non incluídos en seu plano orixinal. O escrito máis importante é New Atlantis (Nova Atlantida), onde Bacon apresenta unha concepción do Estado ideal regulado por ideas de caráter científico. Alén deste, destacanse Coxitationes de natura rerum (Reflexións sobre a natureza das
cousas) e De fluxu et refluxu (Das mareas);
3) Instauratio magna, onde Bacon procura desenvolver o seu pensamento filosófico-científico e que consta de seis partes: (a) Partitiones scientiarum (Clasificación das ciencias), sistematización do conxunto do saber humano, de acordo coas faculdades que o producem; (b) Novum organum sive Indicia de interpretatione naturae (Novo método ou Manifestacións sobre a interpretación da natureza), exposición do método indutivo, traballo ese que reformula e repete o Novum organum; (c) Phaenomena universi sive Historia naturalis et experimentalis ad condendan philosophiam (Fenomenos do universo ou Historia natural e experimental para a fundamentación da filosofía), versa sobre a coleta de dados empíricos; (d) Scala intellectus, sive Filum labyrinthi (Escala do entendimento ou O Fio do labirinto), contén exemplos de investigación conducida de acordo co novo método; (e) Prodromi sive Antecipationes philosophiae secundae (Introdución ou Antecipacións á filosofía segunda), onde fai consideracións á marxe do novo método, visando mostrar o avanzo por el permitido; (f) Philosophia secunda, sive Scientia activa (Filosofía segunda ou Ciencia ativa), sería o resultado final, oragnizado nun sistema de axiomas.
Morte e legado de Bacon
Francis Bacon estivo envolvido con investigacións naturais ata o fín da súa vida, tentando realizar na prática seu método. No inverno de 1626 estaba envolvido con experiencias sobre o frío e a conservación. Desexaba saber por canto tempo o frío podería preservar a carne. A idade había debilitado a saúde do filósofo e el acabou non resistindo ao rigoroso inverno daquel ano. Morreu en 9 de abril, vítima dunha bronquite.
Efetivamente, Bacon non realizou nengun grande progreso nas ciencias naturais. Mais foi el quen primeiro esbozou unha metodoloxía racional para a atividade científica. A súa teoria dos idola antecipa, polo menos potencialmente, a moderna socioloxía do coñecimento. Foi un pioneiro no campo científico e un marco entre o home da Idade Media e o home Moderno. Ademais, Bacon foi un escritor notable. Os seus Essays son os primeiros modelos da prosa inglesa moderna. A hipótese surxida no século XIX, que desexa atribuir a Bacon a autoria das pezas de Shakespeare, considerase hoxe en día totalmente sen fundamento.
Sucesión temporal
1558 — Morte de María I, á que segue Elizabeth I.
1561 — Nace Francis Bacon.
1576 — Bacon viaxa a Francia.
1582 — Giordano Bruno publica As sombras das ideas.
1588 — Derrota da Armada Invencible.
1596 — Nace Descartes.
1600 — Giordano Bruno é condenado e executado.
1618 — Bacon é Lord Chanceler e barón de Verulan.
1623 — Nace Blaise Pascal.
1626 — Morte de Bacon.
Ver tamén
- Wikisource
- Diferenzas entre o método científico de Francis Bacon e o definido por Karl Popper
- [http://www.iep.utn.edu/b/bacon.htm Francis Bacon]
- [http://www.luminarium.org/sevenlit/bacon/ Francis Bacon]
- [http://www.crcsite.org/bacon.htm Sir Francis Bacon and the Rose Cros]
- [http://www.rosicrucian-order.com/libro3.htn Francis Bacon Imperator of the Rosicrucian Order in the XVII Century]
- [http://www.levity.com/alchemy/bacongld.html The Making of Gold (Fancis Bacon)]
category:Filósofos
ja:フランシス・ベーコン (哲学者)
ko:프랜시스 베이컨
Londres
A cidade de Londres (London en inglés) é a capital do Reino Unido e mais da Inglaterra; é unha das maiores cidades da Europa e liderou no pasado a lista das maiores cidades do mundo. Segundo os dados do censo do 2001, actualmente viven 7.172.000 habitantes na división administrativa do Gran Londres, composta por 32 bairros (boroughs) e mais pola cidade de Londres propriamente dita (City of London), nunha área de 1579 km2. A aglomeración urbana ten preto de 11.3 millóns de habitantes.
Dunha cidade romana chamada Londinium, a capital da rexión administrativa romana Britannia, a cidade acabou por se tornar o centro do imperio britanico, contribuindo hoxe en dia co 17% do PNB dun país que é a cuarta maior economía do mundo.
Londres ten sido un dos máis importantes centros da política e do comercio mundiais por case dous milénios (a pesar de ter sido Winchester a capital de Inglaterra durante grande parte da idade media).
Historia
A cidade de Londiniun foi fundada polos Romanos na marxe norte do río Tamisa, arredor do 50 AD. Non hai sinais de que tivera existido unha cidade céltica previamente á poboación romana. Acreditase que se teña tornado a capital da provincia de Britannia no século II. Despois da queda do Imperio Romano, a cidade romana foi praticamente abandonada e unha cidade saxónica co nome de Lundenwic estableceuse no século VII na área que hoxe se chama Aldwych, preto dunha ou dúas millas a oeste,. A área fortificada romana (City) foi reocupada cerca do fin do século IX, comezos do século X. Desde entón retomou o papel de maior cidade de Inglaterra (a pesar de Winchester ter sido a capital ata ao século XII). No século XVIII, Londres xa é a maior cidade do mundo.
Co pasar dos anos, Londres medrou dramaticamente, absorbendo prados, floresta, vilas e cidades, estendendose en todas as direccións. O crecimento para o exterior ten sido interrompido fisicamente (apesar de non ter sido completamente parado), coa criación de unha cintura verde. En anos recentes, o desenvolvimento tense concentrado na zona dos antigos portos (Docklands) e mais en Thames Gateway, ambas áreas no Leste de Londres.
A cidade será a sé dos Xogos Olímpicos do Verán de 2012.O atual prefeito é Ken Livingstone.
Monumentos de Londres
- Abadia de Westminster
- Big Ben
- Casas do Parlamento
- Museo de Cera (Madame Tusaud)
- Museo Británico
- Palacio de Buckinghan
- Palacio de St. James
- Royal Albert Hall
- Torre Bridge
- Torre de Londres
Links
- [http://www.forolondres.com/ Foro Londres]
category:Cidades do Reino Unido
Category:Reino Unidocategory:cidades do Reino Unido
als:London
fiu-vro:London
ja:ロンドン
ko:런던
ms:London
simple:London
th:ลอนดอน
zh-min-nan:London
22 de xaneiro
O 22 de xaneiro é o 22º día do ano do Calendario Gregoriano. Quedan 343 días para finalizar o ano, 344 nos anos bisiestos.
21 de xaneiro < 22 de xaneiro < 23 de xaneiro
Acontecementos
- 1532 - Martim Afonso de Souza funda Sao Vicente, a primeira cidade cidade do Brasil
- 1905 - Comeza a Revolución de 1905 na Rusia, coa ocupación do Palacio de Inverno en San Petersburgo
- 1941 - O Reino Unido captura Tobruk dos nazis, na Segunda Guerra Mundial
Nacementos
- 1775 - André-Marie Ampère, físico francés (m. 1836)
Mortes
- 1901 - Reina Victoria, de Reino Unido
Santoral
- San Vicente Palotti e San Victor
Festas e celebracións
- Ucraína - Data nacional
Outros
Os 366 días do ano
----
Ver tamén: xaneiro, febreiro, marzo, abril, maio, xuño, xullo, agosto, setembro, outubro, novembro, decembro
Category:Xaneiro
ja:1月22日
ko:1월 22일
simple:January 22
9 de abril
O 9 de abril é o 99º día do ano do Calendario Gregoriano e o 100º nos anos bisiestos. Quedan 266 días para finalizar o ano.
8 de abril < 9 de abril < 10 de abril
----
Acontecementos
- 1916 - Primeira Guerra Mundial, batalla de Verdún: tropas alemáns lanzan a terceira ofensiva da batalla.
- 2005 - Voda entre Carlos de Inglaterra (Príncipe de Gales) e Camilla Parker Bowles.
Nacementos
- 1821 - Charles Baudelaire, poeta (m.1867)
Mortes
Santoral
Festas e celebracións
Outros
Os 366 días do ano
----
Ver tamén: xaneiro, febreiro, marzo, abril, maio, xuño, xullo, agosto, setembro, outubro, novembro, decembro
category:abril
ja:4月9日
ko:4월 9일
simple:April 9
th:9 เมษายน
15841583 < 1584 < 1585
Acontecementos
Ciencia e tecnoloxía
- Giordano Bruno, Da causa, principio e un.
Nacementos
- Miyamoto Musashi, militar xaponés.
Mortes
- Lope Díez Aux de Armendáriz
Outros
Historia_ano_a_ano
Category:Século XVI
ja:1584年
ko:1584년
simple:1584
16071606 < 1607 < 1608
Acontecementos
- Fundación de Jamestown, primeira colonia inglesa en América.
Nacementos
- 26 de novembro, John Harvard, colono norteamericano.
Mortes
Outros
Historia_ano_a_ano
Category:Século XVII
ja:1607年
ko:1607년
simple:1607
16131612 < 1613 < 1614
Acontecementos
- Comeza a colonización inglesa na India.
Nacementos
- Claudio Perrault, arquitecto francés.
Mortes
- Lupercio Leonardo de Argensola, escritor español.
Outros
Historia_ano_a_ano
Category:Século XVII
ja:1613年
ko:1613년
simple:1613
16181617 < 1618 < 1619
Acontecementos
- 1 de xaneiro, Bautizo do pintor español Bartolomé Esteban Murillo, que foi nado nos derradeiros días de decembro do ano anterior.
Nacementos
Mortes
Outros
Historia ano a ano
Category:Século XVII
ko:1618년
16211620 < 1621 < 1622
Acontecementos
- Edición da Arithmetica de Diofanto de Alexandría a cargo do francés Bachet de Meziriac.
Nacementos
Mortes
Outros
Historia_ano_a_ano
Category:Século XVII
ja:1621年
ko:1621년
simple:1621
Home#Enténdese, segundo o contexto, nos seres humanos, o sexo oposto á muller. Este tipo de oposición non é antinómica: existen casos intermedios tanto bioloxica (hermafroditismo) coma psicoloxicamente (transexualidade).
#Por extensión, ser da especie humana.
Palabras relacionadas
Androxinia
category:bioloxía
category:psicoloxía
BibliaA Biblia é o libro que o cristianismo trata como dictado por Deus.
Deus
A palabra Biblia vén do grego (lingua en que foi escrito o Novo Testamento) "tà Biblia" - ou sexa, libros sagrados. O plural xustificase, xa que a Biblia non é un libro somente, mais unha biblioteca composta de 66 libros, sendo que 39 pertencen ao Antigo Testamento e 27 ao Novo Testamento.
A Biblia aprobada pola Igrexa Católica contén 73 libros, isto é, 7 libros a máis que as Biblias non católicas. Eses son os ditos libros Deuterocanónicos, que, segundo unha perspectiva non católica, se chaman apócrifos. Os libros deuterocanónicos son os seguintes: Tobías, Xudit, I Macabeos, II Macabeos, Sabedoría, Eclesiastés (ou Sirácida) e Baruc. Posúe, ademais, adicións nos libros de Ester e Daniel.
Os cristáns consideran que estes homes escreberon a Biblia inspirados por Deus e por iso consideran que a Biblia é a Escritura Sagrada. Sen embargo, non todos os cristiáns consideran que a Biblia debe ser interpretada de forma literal, e moitos consideran que moitos dos textos da Biblia son textos metafóricos ou que son textos datados que facían sentido no tempo en que foron escritos, mais foron perdendo actualidade.
Alguns cristáns consideran que a Biblia é a Palabra de Deus, polo tanto ela é máis do que apenas un libro, é a vontade de Deus escrita para a humanidade. Para eses cristáns nela, e apenas nela, atópanse as respostas para os problemas da humanidade.
Os non crentes ven a Biblia como un libro común, con certa importancia histórica e que en certa forma reflecte a cultura do pobo que os escrebeu.
Sendo tamén un dos libros máis lidos, investigados e publicados en toda historia da humanidade, boa parte das linguas e dialetos existentes xa foron alcanzados polas súas traducións.
As linguas bíblicas
Foron utilizadas tres linguas diferentes na escrita dos diversos libros da Biblia: o hebreo, o grego e o aramaico. En hebraico foi escrito todo o Antigo Testamento, con excepción dos libros chamados deuterocanónicos, e de alguns capítulos do libro de Daniel, que foron redixidos en aramaico. En grego, alén dos xa referidos libros deuterocanónicos do Antigo Testamento, foi escrito todo o Novo Testamento.
O hebraico utilizado na Biblia non é todo igual. Atopamos nalguns libros o hebraico clásico (Ex. libros de Samuel e Reis), noutros un hebraico máis rudimentar e noutros aínda, nomeadamente os últimos a seren escritos, un hebraico elaborado, con termos novos e influencia doutras linguas circunviciñas.
O grego do Novo Testamento, a pesar das diferenzas de estilo entre os libros, corresponde ao chamado grego Koiné, istó é, o grego común falado entón máis ou menos en todo o oriente do Imperio Romano.
As versións da Biblia
A pesar da antigüidade dos libros bíblicos, os manuscritos máis antigos que posuímos datan a maior parte dos séculos III-IV. Tales manuscritos son o resultado do traballo de copistas que, durante séculos, foron facendo copias dos textos, de modo a seren transmitidos ás xeracións seguintes. Transmitido por un traballo desta natureza o texto bíblico, como é óbvio, está suxeito a erros e modificacións, involuntarios ou voluntarios, dos copistas, o que se traduce na coexistencia, para un mesmo trecho bíblico, de varias versións que, aínda que non afecten grandemente o contido, suscitan diversas leituras e interpretacións dun mesmo texto.
A grande fonte hebraica para o Antigo Testamento é o chamado Texto Masorético. Tratase do texto hebraico fixado ao longo dos séculos por escolas de copistas, chamados Masoretas, que tiñan como particularidade un escrúpulo rigoroso na fidelidade da copia ao orixinal. O traballo dos masoretas, de copia e tamén de vocalización do texto hebraico (que non ten vogais, e que, por ese motivo, ao tornarse lingua morta, necesitou das indicar por meo de sinais), prolongouse ata ao séc. VIII d.C. Pola grande seriedade deste traballo, e por ter sido feito ao longo de séculos, o Texto Masorético (abreviatura: TM) é considerado a fonte máis autorizada para o texto hebraico bíblico orixinal.
No entanto, outras versións do Antigo Testamento teñen importancia, e permiten suprir as deficiencias do testo Masorético. É o caso do Pentateuco Samaritano (os samaritanos eran unha comunidade étnica e relixiosa separada dos xudeus, que tiñan culto e templo proprios, e que só aceitaban como libros sagrados os do Pentateuco), e principalmente a chamada versión dos Setenta.
A Biblia dos Setenta, ou Septuaxinta (abreviatura: LXX), designa a tradución grega do Antigo Testamento, elaborada entre os séculos IV e II a.C., probabelmente no Exipto. O seu nome debese á lenda que refería ter sido esa tradución un resultado milagroso do traballo de 70 sabios. A versión dos LXX é a máis antiga versión do Antigo Testamento que coñecemos. A súa grande importancia provén tamén do feito de ter sido esa a versión da Biblia utilizada entre os cristáns, desde o inicio, e a que é citada na grande parte do Novo Testamento.
Da versión dos LXX fan parte, alén dos libros da Biblia Hebraica, os deuterocanónicos (aceptados pola Igrexa Católica, mais non por xudeus nen protestantes), e alguns apócrifos (non aceites como sagrados por nengunha das relixións ou Igrexas).
O Novo Testamento, escrito en grego, atopase en moitos manuscritos, que presentan moitas variantes. Diferentemente do Antigo Testamento, non hai para o Novo Testamento unha versión a que se poida chamar, por así dicir, normativa. Hai con todo alguns manuscritos máis importantes, polas súa antiguidade ou credibilidade, e que son o alicerce da Crítica Textual.
Outra versión con importancia é a chamada Vulgata, ou sexa, a tradución latina de san Xerónimo, elaborada no séc. IV-V, e que foi utilizada durante moitos séculos polas Igrexas Cristiás do occidente.
Libros da Biblia
A Biblia é un conxunto de escritos antigos. Foi composta ao longo dun período de preto de 1500 anos. No entanto, exexetas cristáns diverxen cada vez máis sobre a autoría e a datación das obras. Ela tería comezado a ser escrita por volta de 1500 a.C. e recebido o último retoque nos textos en 100 d.C., sendo o cánone fixado en definitivo ben posteriormente (existen teorías controversas) e a división en capítulos e versículo que coñecemos hoxe debe ter surxido en 1550 ou 1600 d.C.
Antigo Testamento
Xénese - Éxodo - Levítico - Números - Deuteronomio
Libros Históricos
Xosué - Xuíces - Rut - I Samuel - II Samuel - I Reis - II Reis - I Crónicas - II Crónicas - Esdras - Nehemías - Ester
Libros Poéticos e Sapienciais
Xob - Salmos - Proverbios - Eclesiastés - Cantar dos Cantares
Libros Proféticos
Isaías - Xeremías - Lamentacións - Ezequiel - Daniel - Oseas - Xoel - Amós - Abdadías - Xonás - Miqueas - Nahúm - Habacuc - Sofonías - Axeo - Zacarías - Malaquías
Novo Testamento
Mateo - Marcos - Lucas - Xoán - Os Feitos dos Apóstolos - Romanos - I Corintios - II Corintios - Gálatas - Efesios - Filipenses - Colosenses - I Tesalonicenses - II Tesalonicenses - I Timoteo - II Timoteo - Tito - Filémon - Hebreos - Santiago - I Pedro - II Pedro - I Xoán - II Xoán - III Xoán - Xudas - Apocalipse
Tobías - Xudit - I Macabeos - II Macabeos - Sabedoría - Eclesiastés - Baruc - Adicións en Ester - Adicións en Daniel
Inspiración divina
Na segunda epístola do apóstolo Paulo a Timoteo, (Capítulo 3 e versículo 16) atopase a afirmación de que a Biblia tería sido inspirada por Deus.
Os asuntos narrados na Biblia parecen ser xeralmente ligados a datas e a personaxes históricos. Hai, sen embargo, personaxes cuxa real existencia e/ou atos practicados depende da fé proferida por cada un (un grupo de cristáns e movimentos relixiosos non cren hoxe en día en Adán e Eva).
A Biblia é un texto, por riba de todo, doutrinal. A pesar de se asumir como un texto que revela directamente o coñecimento de Deus para os homes, o que é totalmente contrario á visión científica e experimental, algunhas persoas pretenden demostrar a validade das escrituras por unha pretensa exactitude científica. Os textos bíblicos serviron para "refutar" os dados da experiencia e as teorías científicas de científicos como Galileo Galilei e Charles Darwin.
A interpretación da Biblia varía de relixión para relixión, de grupo para grupo, e de leitor para leitor. Por iso, encanto que para alguns movimentos relixiosos e persoas en particular, o relato do Xenesis sobre a criación é aceitábel ou mesmo verdadeiro - habendo mesmo unha crítica acérrima aos dados empíricos que fundamentan a teoría da evolución -, para outros, o relato é apenas un poema que acentúa o papel de Deus como criador, que non debe ser lido de forma literal mais, apenas, metafórica e adaptada ao contexto histórico en que foi escrito. A Igrexa católica, por exemplo, aceita hoxe a teoría da evolución, propondo unha interpretación metafórica do texto bíblico. Da mesma forma, hai quen defenda que o relato da "paraxe" do sol, xa referida, no libro dos Xuíces debese a un hebraísmo - unha figura de estilo do hebraico que non é traduzíbel para outras linguas, ou que o ataque da Igrexa católica á teoría heliocéntrica de Copérnico e Galileu se debe apenas ao erro de interpretación da hierarquía católica.
Ver tamén
- Pergamiños do Mar Morto
- Códice Sinaiticus
Ligazóns Externas
- [http://www.bibliacatolica.com.br Biblia Católica «On Line»] Biblia en varias linguas, incluindo portugués, grego e latín.
- [http://www.watchtower.org/languaxes/portuguese/biblia/index.htm Biblia Online]
- [http://www.boanova.tk Boa Nova - Biblia Católica] Unha Biblia católica completa para Windows. É freeware (gratoita).
- [http://www.paulus.com.br/BP/_INDEX.HTM Biblia Edición Pastoral]. Unha das máis populares traducións católicas da Biblia, completa, con breves notas de rodapé, mapas e introducións.
- [http://www.bibletime.info/index.html Ferramenta para estudo da Biblia para Linux. Texto integral e contido de apoio. Todo baixo a GPL]
- [http://www.vatican.va/archive/bible/nova_vulgata/documents/nova-vulgata_index_lt.html Nova Vulgata Latina]
- [http://www.awmach.org Biblia en varias linguas, incluindo portugués, grego e latín]
- [http://www.htmlbible.com Biblia en varias linguas, incluindo grego, hebraico e latín]
- [http://dubitando.no.sapo.pt/NT.htm O Novo Testamento en grego]
category:Biblia
category:relixión
category:literatura
ja:聖書
ko:성서
nb:Bibelen
simple:Bible
zh-min-nan:Sèng-keng
15751574 < 1575 < 1576
Acontecementos
- Imprímese por vez primeira a Arithmetica de Diofanto de Alexandría.
Nacementos
- Pierre de Berulle, cardeal e escritor ascético francés.
Mortes
Outros
Historia_ano_a_ano
Category:Século XVI
ja:1575年
ko:1575년
simple:1575
Idade Media
A Idade Media foi un período intermedio nunha división esquemática da Historia da Europa en catro "eras", a saber: a Idade Antiga, a Idade Media, a Idade Moderna e a Idade Contemporánea. Normalmente considérase a súa extensión entre o fin do Imperio Romano do Occidente, no século V (476 d.C.), ata a ascensión das monarquías nacionais e o inicio da recuperación demográfica e económica despois da Peste negra, os Descubrimentos Marítimos e mais o Renacemento da cultura clásica, por volta do século XV, ben como a Reforma Protestante, comezando en 1517. Algúns historiadores consideran a caída de Constantinopla, tomada polos turcos en 1453, como o marco do fin dese período.
A Idade Media é subdividida en tres períodos:
- Alta Idade Media (ou Idade Media Antiga) que decorre do século V ao X;
- Idade Media Clásica (ou Idade Media Plena) que se estende do século XI ao XIII
- Baixa Idade Media (ou Idade Media Tardía), correspondente aos séculos XIV e XV.
Certas sociedades, como o Xapón, atravesaron períodos históricos "de transición" que chegan a ser denominados tamén como Idade Media.
O adxectivo relacionado con este período é medieval (ver, por exemplo, música medieval).
Definición e caracterización
A Idade Media foi un período de aproximadamente mil anos que se caracterizou polo predominio do Cristianismo en todas as esferas da vida humana na Europa. Ese período ás veces chámaselle pexorativamente idade das tebras, pois non tería ningunha creación filosófica ou científica autónoma. Tal idea é criticada por moitos da actual xeración de estudosos da historia da ciencia, que tenden a ver o período de desenvolvemento económico e tecnolóxico que comezou por volta do século XII, (permitido por factores como a diminución das invasións bárbaras, mudanzas climáticas, etc.), como un importante requisito para o desenvolvemento científico na era moderna.
Aínda que sexa dito que no período desde a caída do Imperio Romano do Occidente ata a Reforma Protestante a ciencia coñeceu un período de preto de mil anos de falta de inspiración en comparación coa produción científica clásica. Vale lembrar que, usando o mesmo criterio, tamén se podería dicir que unha gran "falta de inspiración" tería atinxido o período da Roma Imperial, cuxas descubertas en termos de ciencias naturais ficaron moi lonxe das dos gregos, (iso a pesar do longo período de prosperidade proporcionado pola "Pax Romana").
Desafortunadamente, as nocións preconcebidas sobre o status da ciencia na Idade Media foron amplamente propagadas e, aínda hoxe, permanecen mitos como a idea falsa de que os estudiosos medievais consideraban que a terra era chá (conferir [http://www.proxetoockhan.org/historía_terraplana_1.html O mito da terra plana]).
Facer unha apreciación clara da Idade Media é complexo: este tipo de avaliación pode tornarse altamente político, pasando a depender moito de susceptibilidades relixiosas. Os católicos acostuman tendencialmente a ser máis favorables á Idade Media, xa que se identifican coa tradición histórica da relixión cristiá dese tempo. Os protestantes, polo contrario, ven a Idade Media como un período de tebras e dan máis valor á Reforma Protestante, que modificou profundamente a práctica relixiosa na Europa (norte) occidental.
Arte
Reforma Protestante, París.]]
A arte durante a Idade Media estivo fundamentada no Cristianismo en case todas as súas expresións. Como no período a vasta maioría dos campesiños era iletrada, as artes visuais eran o principal método para comunicar as ideas relixiosas, xuntamente cos sermóns. A Igrexa Católica era unha das poucas institucións ricas dabondo para remunerar o traballo dos artistas, o que fai que a maior parte das obras sexan de natureza relixiosa (arte sacra).
Coa caída do Imperio romano, moitas das técnicas artísticas da Grecia antiga acabaron perdidas. A pintura medieval pasa a ser predominantemente bidimensional: non era usada a noción de perspectiva e as personaxes retratadas eran pintadas maiores ou menores de acordo coa súa importancia. Ao lado da pintura, a tapizaría foi a máis importante forma de arte medieval. Iso decorre en moito pola súa utilidade ao manter o calor interno dos castelos construídos de pedra no inverno. A máis famosa tapizaría medieval é o ciclo d' A señora e o unicornio.
As dúas principais manifestacións arquitectónicas, principalmente relacionadas coa construción de catedrais, foron o estilo románico e máis tarde o gótico. Destaca tamén a formación das Gremios de oficios, reunindo artesáns.
Filosofía
Principalmente á partir do século V, os pensadores cristiáns viron a necesidade de profundizar nunha fe que estaba madurecendo, co intento de harmonizala coas exixencias do pensamento filosófico. Dese xeito a Filosofía, que ata entón posuía trazos marcadamente clásicos e helenísticos, pasa a recibir influencias da cultura xudaica e cristiá. Algúns temas que antes non facían parte do universo do pensamento grego, tales como: Providencia e Revelación Divina e Creación a partir do nada pasaron a facer parte de temáticas filosóficas.
FilosofíaÁ partir do século IX desenvolvese a principal liña filosófica do período, que ficou coñecida como escolástica. Esa filosofía gaña acentos notadamente cristiáns, surxidos da necesidade de responder ás exixencias de fe, ensinada pola Igrexa, considerada entón como a gardiá dos valores espirituais e morais de toda a Cristiandade e, por así dicir, responsable da unidade de Europa, que comungaba da mesma fe. A Escolástica tivo unha constante de natureza neoplatónica, que combinaba elementos do pensamento de Platón con valores de orde espiritual, reinterpretados polo Occidente cristián. No século XIII Tomás de Aquino introduce tamén elementos da filosofía de Aristóteles no pensamento escolástico.
A cuestión chave que vai atravesar todo o pensamento filosófico medieval é a harmonización de dúas esferas; a fe e a razón. O pensamento de Agostiño, (século V), recoñecía a importancia do coñecemento, mais defendía unha subordinación maior da razón en relación á fe por crer que esta última restauraría a condición decaída da razón humana. Xa a liña de Tomás de Aquino (século XIII) defende unha maior autonomía da razón na obtención de respostas a pesar de non negar tal subordinación da razón á fe.
Ciencia e Tecnoloxía
Tomás de Aquino
Como resultado das migracións bárbaras e da implosión do Imperio Romano do Occidente, a Europa Occidental do inicio da Idade Media era pouco máis que unha colcha de retallos de poboacións rurais e tribos bárbaras. Perdeuse o acceso aos tratados científicos orixinais da antigüidade clásica (en grego), ficaron apenas versións resumidas e ata deturpadas que os romanos traduciran ao latín. A única institución que non se desintegrou xuntamente co falecido imperio, a Igrexa Católica, mantén o que resta de forza intelectual, especialmente a través da vida monástica. O home instruído deses séculos era case sempre un crego para quen o estudo dos coñecementos naturais era unha pequena parte da súa escolaridade. Eses estudiosos vivían nunha atmosfera que daba prioridade á fe e tiñan a mente máis voltada para a salvación das almas do que para o cuestionamento de detalles do universo físico.
Nalgúns aspectos, no século IX o retroceso causado polas migracións xa estaba revertido. No século X ocorre a contención das últimas ondas de invasións estranxeiras. E por volta do 1100 ocorre unha revolución que combinou renacemento urbano e comercial, ampliación de culturas e fronteiras agrícolas, crecemento económico, desenvolvemento intelectual e grandes evolucións tecnolóxicas. Comezan a se abrir novas escolas ao longo de todo o continente, inclusive en cidades e vilas menores. Sobre o 1200 fúndanse as primeiras universidades – París, Bologna e Oxford – (en 1500 xa serían máis de 70). Comeza un forte movemento de tradución de documentos árabes e gregos, que tornan o coñecemento do mundo antigo novamente dispoñible aos eruditos europeos. Todo iso posibilitou un gran progreso en coñecementos como a Astronomía, a Matemática, a Bioloxía e a Medicina.
Medicina xa foi chamado de Revolución Industrial da Idade Media.]] Causaban espanto e admiración innovacións tais como grandes reloxios mecánicos que transformaron a noción de tempo nas cidades. Presenciáronse descubrimentos como os dos óculos (lentes), en 1285, e do prensa móbil, en 1448. Houbo tamén moitas innovacións na forma de utilizar os medios de produción, coas técnicas de cerrallaría e incisión de pedras, a fundición de ferro, e os avances nas técnicas de construción aplicadas ao estilo gótico. No sector agrícola, temos o desenvolvemento de ferramentas, mellorías en carruaxes, arreos para animais de carga, e a utilización de muíños de agua Avances en instrumentos como o compás e mais o astrolabio, na confección de mapas e a as carabelas tornaron posible a expansión marítimo-comercial europea na Idade Moderna.
O legado medieval para o progreso científico
A tecnoloxía das grandes navegacións permitirá en séculos futuros a descuberta dun número extraordinario de novas especies de animais e plantas, alén de novas formacións xeolóxicas e climáticas. Os avances obtidos na óptica xerarían despois aparellos como o microscopio e mais o telescopio, que, xuntamente coa prensa móbil, (outro fruto medieval), son vistos como os equipamentos máis importantes xa criados para o avanzo do coñecemento humano. Mais a herdanza máis importante do período tal vez teña sido o nacemento e multiplicación das universidades, xuntamente co surximento das primeiras sementes da metodoloxía científica contemporánea.
Guerra e Armamento
metodoloxía científica
A Idade Media surxe, en termos bélicos, como un período de grandes desenvolvementos tecnolóxicos, provindo esencialmente de dous grandes laboratorios, o Oriente Medio e a Península Ibérica. As dúas zonas, que desde moito cedo se tornaron palcos de violentas batallas entre mouros e cristiáns, fan que a práctica, a filosofía, a tecnoloxía e a propia xénese da guerra evolucionen. Os termos cruzada e xihad xorden nesta época, e aínda que ambas teñan un significado extremamente semellante, son dous paradigmas dunha realidade moi peculiar.
Gastronomía
As Cruzadas, entre os séculos XI e XIII, permitiron aos europeos entrar en contacto con produtos do Oriente, logo incorporados na culinaria: trigo sarraceno, azucre, anís, comiño, canela, xenxibre, noz moscada, azafrán, cebola e ameixa. Eses novos ingredientes posibilitaron o desenvolvemento dos chourizos e das técnicas de preparación de vinagre, mostaza e mollos especiais.
Datas marcantes:
Transición do Período Clásico para a Idade Media
- 313 - Edicto de Milán, o cristianismo deixa de ser perseguido.
- 380 - Teodosio I fai do cristianismo a relixión oficial do Imperio Romano.
- 476 - Caída do Imperio Romano do Occidente.
Transición da Idade Media para a Era Moderna
- 1453 - Toma de Constantinopla polos turcos.
- 1498 - Vasco da Gama descobre o camiño marítimo para a India.
- 1517 - Publicación das 95 teses de Martiño Lutero, que dá comezo á reforma protestante.
Páxinas Relacionadas
- [http://www.colexiosaofrancisco.com.br/novo/antiguidade/antiguidade_menu.html Informacións sobre a Antigüidade]
- [http://www.hottopos.com.br/videtur6/raul.htm Reflexións sobre o estudo da Idade Media]
- [http://www.educ.fc.ul.pt/docentes/opombo/hfe/momentos/modelos/index.htm Modelos de Escola na Idade Media]
- [http://www.hottopos.com/videtur17/ricardo.htm A educación infantil na Idade Media]
- [http://www.suapesquisa.com/idademedia Historia Medieval]
- [http://www.brasilescola.com/historiag/idade-media.htm Idade Media e sociedade medieval]
ja:中世
simple:Middle Ages
XeoloxíaA xeoloxía é a ciencia que estudia a forma exterior ou interior do globo terrestre, das materias que o compoñen e da súa formación, das mudanzas ou alteracións que estas teñen experimentado dende a súa orixe, e da colocación que ten no seu actual estado.
Temas relacionados
- Anatexia
- Carbón
- Cristalografía
- Diaxénese
- Espeleoloxía
- Hábito
- Xemoloxía
- Xeoloxía histórica
- Paleontoloxía
- Mineraloxía
- Sedimentoloxía
- Tectónica de placas
- Terremoto
Definicións de palabras
macla
hábito
brilo
Basalto
Dique
Pegmatita
Sill
Xeoloxia: Ensaios
- Historia Da Terra Nun Dia
- Karst En Xesos En Andalucía
- Vulcanismo Do Campo De Calatrava
Category:Xeoloxía
¨
ja:地質学
ko:지질학
th:ธรณีวิทยา
15771576 < 1577 < 1578
Acontecementos
- El Greco instálase en Toledo.
- A raiña Isabel I de Inglaterra encarga a Francis Drake obstaculizar o comercio español no Pacífico.
Nacementos
Mortes
Outros
Historia_ano_a_ano
Category:Século XVI
ja:1577年
ko:1577년
simple:1577
15821581 < 1582 < 1583
Acontecementos
- Introducción do Calendario Gregoriano nos países católicos.
Nacementos
Mortes
Outros
Historia ano a ano
Category:Século XVI
ko:1582년
15841583 < 1584 < 1585
Acontecementos
Ciencia e tecnoloxía
- Giordano Bruno, Da causa, principio e un.
Nacementos
- Miyamoto Musashi, militar xaponés.
Mortes
- Lope Díez Aux de Armendáriz
Outros
Historia_ano_a_ano
Category:Século XVI
ja:1584年
ko:1584년
simple:1584
15931592 < 1593 < 1594
Acontecementos
Nacementos
- Jacob Jordaens, pintor flamenco.
Mortes
Outros
Historia_ano_a_ano
Category:Século XVI
ja:1593年
ko:1593년
simple:1593
16011600 < 1601 < 1602
Acontecementos
- William Shakespeare publica Hamlet.
- Expedición española a Irlanda.
Nacementos
- 22 de setembro, Ana de Austria, raiña de Francia.
Mortes
- 24 de outubro, Tycho Brahe, astrónomo
Outros
Historia_ano_a_ano
Category:Século XVII
ja:1601年
ko:1601년
simple:1601
1323 Begivenheter
Utlandet
- Vilnius blir Litauens hovedstad.
- 12. august- Nöteborg-traktaten mellom Sverige og Novgorod (Russland) ble signert. Traktaten regulerte landenes felles grense for første gang.
Norge
Født
Døde
----
1300-tallet
Kategori:Årstall på 1300-tallet
ko:1323년
best online casino litera h online spielautomaten backup software download Randki
|
|
|
| :: RELATED NEWS :: |
Beira railroad corporation
The Beira Railroad Corporation (CCFB) is a railroad company formed by a lease from the Mozambique Port and Railway Authority (CFM) to the Indian Rites and Ircon International consortium to operate a railroad that originates from the port of Beira, Mozambique as terminal. The Beira line is important as it provides a port access for landlocked states such as Zimbabwe, Malawi, Za
|
Qusai ibn Kilab
Qusai ibn Kilab ibn Murrah c.400–480) was the great-grandfather of Abdul-Muttalib. He was fifth in the line of descent from Mohammed, and attained supreme power at Mecca. Qusai is amongst the ancestors of Sahaba.
Also known as Zuhrah ibn Kilab ibn Murrah ibn Ka'b ibn Lu'ayy ibn Ghalib, he was born into the famous Arabic term meaning "invite" or "invitation," and is used in Islam to refer to the activity of proselytizing. Dawah is considered to be the Muslim responsibility to "invite" others to Islam. Dawah is often referred to as the act of preaching Islam. It can apply to Muslims and non-Muslims alike. For example, in the Qur
|
|
Revco
Revco Discount Drug Stores (known simply as Revco or Revco, D.S.), once based in Twinsburg, Ohio, was a major drug store chain operating through the Ohio Valley, the Mid-Atlantic states, and the Southeastern United States. The chain's stock was traded on the 1949, as a student of Robert Mayer, english horn player of the Chicago Symphony Orchestra. After four years, Mr. Kanter was admitted to the Curtis Institute of Music, where he studied with Marcel Tabuteau and John de Lancie. Upon graduating from C
|
|
|