:: wikimiki.org ::

Katullus

Katullus

Katullus, Gaius Valerius Catullus (urodzony ok. 82 p.n.e. – zmarł ok. 52 p.n.e.), poeta rzymski pochodzący z Werony, należący do grupy neoteryków, jedyny ich przedstawiciel, którego utwory zachowały się w większej liczbie. Narodziny i śmierć poety datuje się różnie. Data śmierci podana przez św. Hieronima (57 p.n.e.) jest na pewno błędna, gdyż w utworach Katullusa znajduje się np. aluzja do portyku Pompejusza, budowli oddanej w r. 55 p.n.e. Twórczość Katullusa była wysoko ceniona w okresie od I w. p.n.e. do II w. n.e. Potem, w miarę upadku kultury starożytnej, poeta popadał w zapomnienie. W XII wieku istniała na świecie już tylko jedna kopia jego wierszy (tak zwany codex Veronensis oznaczany w siglach literą V, dziś zaginiony), pochodzą od niej wszystkie znane nam dziś rękopisy, jakie powstały w wieku XIV i później. Wiersze, które znamy, to ok. 116 drobnych utworów (o objętości od 2 do 400 wersów) przekazanych przez rękopisy w postaci jednej księgi i pod wspólnym tytułem Catulli Veronensis liber. Utworów tych jest "około 116", gdyż numeracja ich nie jest ciągła. Z jednej strony wykazuje luki (np. po utw. 17 następuje utw. nr 21), z drugiej strony na skutek badań filologicznych wykazano lub usiłuje się wykazać, że niektóre utwory, które uważano poprzednio za całość, stanowią w istocie dwa oddzielne wiersze (np. utw. 58 i 58b), lub odwrotnie. W rezultacie liczba wierszy jest różna w różnych wydaniach. W połowie XX wieku postawiono tezę, że to, co średniowieczne rękopisy tytułują Catulli Veronensis liber, stanowi w rzeczywistości zawartość trzech woluminów przepisanych do kodeksu jednym cięgiem:
- wolumin I zawierający utw. 1-60 nosił przypuszczalnie tytuł Iambi lub Passer (łac. wróbel, od incypitu pierwszego utworu Passer deliciae meae puellae...)
- wolumin II, zawierający utw. 61-68 miał być może tytuł Epithalamia
- wolumin III z utworami 69-116 był zapewne zatytułowany Epigrammata Czy woluminy te stanowiły trzy części swego rodzaju antologii utworów Katullusa, czy też może raczej trzy książki wydane niezależnie od siebie, nie jest pewne. Tematyka tych wierszy jest mieszana i waha się od zjadliwej inwektywy politycznej, poprzez mniej lub bardziej obsceniczne fraszki aż do wyrafinowanych erotyków i ckliwych obrazków z życia zakochanych. Oddzielny rodzaj stanowią wspomniane wyżej epitalamia (czyli pieśni weselne) oraz tzw. epylia, czyli dłuższe, obejmujące po kilkaset wersów utwory na tematy mitologiczne (Wesele Peleusa i Tetydy, przekład wiersza Kallimach z Cyreny pt. Warkocz Bereniki itd.). Istnieje podejrzenie graniczące z pewnością, że w starożytności istniał jeszcze co najmniej jeden wolumin innych utworów Katullusa napisanych wierszem priapejskim, lecz nie zachował się. Dedykację tego woluminu wraz z wymienionym nazwiskiem autora cytuje Terentianus Maurus. Zobacz też: literatura antycznego Rzymu. Kategoria:Pisarze i poeci starożytnego Rzymu

82 p.n.e.

-
- 18

52 p.n.e.

-
- 48 ko:기원전 52년 simple:52 BC

Rzym

:Jeśli szukasz informacji o starożytnym państwie rzymskim to zajrzyj do haseł Republika rzymska (509 p.n.e. - 27 p.n.e.) i Cesarstwo rzymskie (27 p.n.e.-476 n.e.) 476 Rzym (wł. Roma) - stolica Włoch, miasto w środkowej części kraju w otoczeniu wzgórz, nad Tybrem, ośrodek administracyjny i polityczny (siedziba prezydenta,minosterstw i urzędów; stolica i główne miasto regionu administracyjno-historycznego Lacjum. Obszar administracyjny 1523 km², liczba ludności 2,6 mln (zespół miejski 3,8 mln). Światowy ośrodek turystyczny z bardzo bogatymi zabytkami starożytności i średniowiecza (Koloseum, pałace, akwedukty, fontanny i inne budowle), niezwykle bogate muzea, nowoczesne osiedla mieszkaniowe na przedmieściach. akwedukt] Siedziba licznych banków, tereny wystawowe (dzielnica EUR); domy generalne zakonów i zgromadzeń zakonnych; ważny ośrodek przemysłu samochodowego, elektrotechnicznego, włókienniczego, spożywczego i innych. Wielki węzeł komunikacji lotniczej (Fiumicino - port Leonardo da Vinci), kolejowej (sławny dworzec Termini) i drogowej; Rzym posiada także metro. W 1960 roku organizował Letnie Igrzyska Olimpijskie. Częścią miasta jest Watykan - siedziba papieży (najmniejsze państwo świata). Ośrodek turystyczny o światowym znaczeniu; miasto o największym w świecie nagromadzeniu zabytków (zwłaszcza starożytności).

Historia miasta w starożytności

papież] Rzym powstał w epoce żelaza, jako osada Latynów, usytuowana na szczycie Palatynu. Jego mieszkańcy byli prostymi pasterzami owiec (około 800-750 p.n.e.). Z czasem zajęli się rzemiosłem i handlem z sąsiadami (szlak handlowy z Etrurii do południowej Italii). Ludności zaczęło przybywać i zasiedlono tereny niżej położone, tam gdzie później znajdowało się Forum Romanum, a następnie zasiedlono Eskwilin, Kapitol i Kwirynał. Według tradycji, przekazanej nam przez Liwiusza, Rzym założył Romulus 21 kwietnia 753 p.n.e. i został jego pierwszym królem. Od tej daty liczona była historia miasta - "Ab urbe cóndita" lub A.U.C. (od fundacji miasta) (zobacz też kalendarz rzymski). Wedle legendy wkrótce po założeniu miasta Rzymianie szybko się zorientowali, że brakuje im kobiet. Postanowili je zdobyć najeżdżając pobliskich Sabinów. Zuchwały plan się powiódł. Gdy Sabinowie próbowali odbić porwane, te namówiły ich do zawarcia rozejmu, a potem sojuszu z Rzymianami (zobacz: porwanie Sabinek). W rzeczywistości między Rzymianami i Sabinami faktycznie musiało, około połowy VIII w. p.n.e., dojść do unii. VIII w. p.n.e.] Po śmierci Romulusa panowało jeszcze sześciu królów. Tradycja podaje że byli to: Numa Pompiliusz, Tuliusz Hostiliusz, Ankus Marcjusz, Tarkwiniusz Stary, Serwiusz Tuliusz i Tarkwiniusz Pyszny. Numa Pompiliusz (około 715-673 p.n.e.) w czasie swego panowania miał wprowadzić m.in. kult Westy, a Ankus Marcjusz (642-617 p.n.e.) rozszerzył terytorium Rzymu aż do wybrzeży Morza Tyrreńskiego. Społeczeństwo w tym czasie dzieliło się na dwie podstawowe grupy: patrycjuszy należących do arystokracji i plebejuszy, którzy byli wolnymi obywatelami, ale nie mieli prawa do współudziału w administrowaniu miastem. Patrycjusze byli prawdopodobnie potomkami Latynów, nazywano ich (łac.) patres. Tworzyli wspólnotę etniczną i religijną, to znaczy byli zorganizowani w szczepy (łac. gentes), które brały udział w tych samych kultach, a ich dzieci żeniły się i handlowały między sobą. Plebejusze natomiast pochodzili prawdopodobnie od Sabinów lub też był to element napływowy. Między patrycjuszami i plebejuszami mogły zachodzić relacje tylko jednego typu - klientelistycznego - co znaczyło, że plebejusz zostawał klientem, podporządkowując się którejś z rodzin patrycjuszowskich i w zamian otrzymywał protekcję (prawną i ekonomiczną). Sabinów] W takim układzie szefowie klanów, łac. patres gentium, byli wielkimi właścicielami ziemskimi, tworzącymi potężną oligarchię, podczas gdy plebejusze składali się z robotników najemnych, drobnych handlarzy, rzemieślników i właścicieli niewielkich poletek. Patrycjusze byli podzieleni na tak zwane kurie, a jednostką podziału administracyjnego była tribus. Początkowo w Rzymie było ich trzy (Ramnes, Tities i Luceres). W każdej było po 10 kurii. Tylko patrycjusze mieli obowiązek służby wojskowej. Każda kuria wystawiała 100 ludzi zbrojnych, a każda tribus 100 konnych. W pewnym momencie władzę w mieście zdobyli Etruskowie, prawdopodobnie około 616 p.n.e.. Najprawdopodobniej trzech ostatnich rzymskich króli było etruskiego pochodzenia. Około 565 p.n.e. zostały zbudowane pierwsze mury dookoła miasta. Ostatni z dynastii Tarkwiniuszy - z przydomkiem Pyszny (łac. Superbus) - został wygnany przez mieszkańców w 510 p.n.e. za okrucieństwo, tyranię i despotyzm. Rozczarowani władzą królów Rzymianie wprowadzili ustrój republikański (zobacz: Republika rzymska) Republika rzymska Około roku 450 p.n.e. ogłoszono "Prawa XII tablic". W 390 p.n.e. Rzym przeżył najazd Galów. Po tym wypadku zdecydowano się zaopatrzyć miasto w nowe mury obronne i zaczęto je budować w 378 p.n.e. (mury serwiańskie). W 312 p.n.e. rozpoczęto budowę pierwszej drogi rzymskiej via Appia i pierwszego akweduktu. W 293 p.n.e. zostaje wprowadzony w Rzymie kult Eskulapa. W 289 p.n.e. założona zostaje mennica w mieście. W 264 p.n.e. odbywają się pierwsze igrzyska gladiatorów. W 220 p.n.e. zostaje zbudowana via Flaminia, która łączyła Rzym z Adriatykiem. W I w. p.n.e. armia rzymska, która była bardziej wierna swym dowódcom niż politykom, stworzyła okazję takim ludziom jak Gajusz Mariusz, Sulla, Pompejusz i Cezar, by mogli sięgnąć po władzę. W tym czasie ludność wiejska, której ziemie zdewastował Hannibal w 219 p.n.e. masowo przenosiła się do miasta, za nimi podążyli niewolnicy i wyzwoleńcy. Ludność Rzymu szybko podniosła się do ponad pół miliona. Imigrantom nie brakowało pracy, miasto się rozbudowywało, konstruowano drogi, akwedukty, targowiska i świątynie. A wszystko to z podatków, które napływały z prowincji. W 167 p.n.e. została sprowadzona do Rzymu biblioteka Perseusza króla Macedonii, a w 161 p.n.e. zostali wysiedleni z miasta greccy filozofowie. W 142 p.n.e. powstał pierwszy kamienny most na Tybrze. W 46 p.n.e. została przeprowadzona (z inicjatywy Cezara) przez Sosigenesa reforma kalendarza rzymskiego. 46 p.n.e.] W 44 p.n.e. Gajusz Juliusz Cezar, obaliwszy rządy Senatu proklamował się dyktatorem permanentnym i miesiąc później zapłacił za to życiem. Przez 17 lat trwała wojna domowa, a w r. 27 p.n.e. August został pierwszym cesarzem. W 59 roku n.e. cesarz Neron zorganizował igrzyska wzorowane na greckich. W 64 wybucha w Rzymie wielki pożar. Rozpoczyna się odbudowa miasta, jeszcze piękniejszego niż wcześniej. W 72 zaczyna się wznosić Koloseum, w 125 Panteon, a w 216 zostają ukończone Termy Karakalli. Imperium do tego czasu rozrosło się do gigantycznych rozmiarów. W 212 otrzymują obywatelstwo rzymskie wszyscy jego mieszkańcy. W 247 celebrowano pierwsze tysiąclecie Rzymu. W 270 zbudowano nowe mury miasta zwane Murami Aurelama. Do najstarszych części miasta należą:
- Forum Romanum
- Pole Marsowe
- Via Sacra
- Via Appia Po upadku zbudowanego przez Rzymian imperium miasto, razem z resztą Italii, przechodziło z rąk do rąk.

Wieki Średnie

W VIII wieku stał się stolicą Państwa Kościelnego i siedzibą papieży. W średniowieczu zależność od papiestwa była silniejsza bądź słabsza, siedziba papiestwa była też wielokrotnie przenoszona, m.in. do Awinionu.

Historia nowożytna Rzymu

W latach 1809-1814 wcielony przez Napoleona I do Francji, następnie ponownie pod władzą papieży. Wreszcie w 1870 stał się stolicą Włoch. W 1922 traktaty laterańskie między papiestwem a rządem Królestwa Włoch ustanowiły obecną sytuację: niewielki obszar wokół Bazyliki św. Piotra i pałacu papieskiego został uznany za niepodległe państwo - Watykan.

Miejsca w Rzymie

Watykan
- Forum Romanum
- Kapitol
- Palatyn
- Pole Marsowe
- Via Sacra
- Via Appia
- Cloaca Maxima
- Bazylika św. Jana na Lateranie
- Bazylika św. Pawła za Murami
- Bazylika Santa Maria Maggiore
- Fontana di Trevi
- Schody Hiszpańskie
- Plac Navona
- Plac Wenecki
- Piazza del Popolo
- Panteon w Rzymie

Zobacz też

- Watykan
- Vigili
- miary rzymskie
- religia starożytnego Rzymu
- architektura starożytnego Rzymu

Linki zewnętrzne

- [http://www.comune.roma.it/cultura/ Strona domowa miasta (wł., ang.)]
- [http://www.compart-multimedia.com/virtuale/us/roma/movie.htm Zdjęcia Rzymu]
- [http://www.rome.info/pictures/ Galeria zdjęć] Kategoria:Miejscowości Włoch ! Kategoria:Starożytny Rzym als:Rom ko:로마 ja:ローマ simple:Rome

57 p.n.e.

-
- 43

55 p.n.e.

-
- 45 ko:기원전 55년

I wiek p.n.e.

I WIEK P.N.E.

III wiek p.n.e. II wiek p.n.e. I wiek p.n.e. I wiek n.e. II wiek n.e.

Urodzili się

- 70 p.n.e. - Wergiliusz, poeta rzymski
- około 59 p.n.e. - Liwiusz, historyk rzymski
- 43 p.n.e. - Owidiusz, poeta rzymski
- około 6 p.n.e. - Jezus z Nazaretu

Zmarli

- około 57 p.n.e. - Licyniusz Lukullus, wódz i polityk rzymski
- 48 p.n.e. (28 września) - Gnejusz Pompejusz Magnus, wódz i polityk rzymski
- 46 p.n.e. - Wercyngetoryks, król galijskich Arwernów
- 43 p.n.e. (7 grudnia) - Marek Tulliusz Cycero, rzymski polityk, mówca i filozof
- 30 p.n.e. - Marek Antoniusz, wódz i polityk rzymski
- 27 p.n.e. - Warron Reatyński, rzymski uczony i pisarz
- 19 p.n.e. (21 września) - Wergiliusz, poeta rzymski
- 12 p.n.e. - Marek Wipsaniusz Agryppa, wódz i polityk rzymski
- 8 p.n.e. (27 listopada) - Horacy, poeta rzymski
- 4 p.n.e. - Herod I Wielki, król państwa żydowskiego

Wydarzenia w Europie

- około 100 p.n.e. - w celtyckiej Galii powstały pierwsze państwa
- 91-89 p.n.e. - wojny Rzymu z italskimi sprzymierzeńcami
- 73-71 p.n.e. - powstanie Spartakusa w Italii
- 70 p.n.e. - Germanie pod wodzą Ariowista najechali Galię
- 58-51 p.n.e. - Juliusz Cezar podbił Galię i najechał Brytanię
- 55 p.n.e. - Pompejusz zbudował pierwszy teatr w Rzymie
- 51 p.n.e. - Cezar opublikował książkę "O wojnie galijskiej"
- 48 p.n.e. - Cezar zwyciężył Pompejusza w wojnie domowej
- 44 p.n.e. - Cezar zginął z rąk spiskowców
- 31 p.n.e. - bitwa pod Akcjum między Oktawianem Augustem i Markiem Antoniuszem
- 30-19 p.n.e. - Wergiliusz napisał Eneidę
- 27 p.n.e. - Oktawian August został pierwszym cesarzem rzymskim
- 24 p.n.e.-20 p.n.e. - Oktawian August rozpoczął rozdawanie egipskiego zboża rzymskiej biedocie

Wydarzenia w Azji

- około 100 p.n.e.
- Ktezyfon został stolicą Partii
- Scytowie rozpoczęli ataki na Indie
- około 94 p.n.e. - w północno-zachodnich Indiach powstało państwo Śaków (Scytów)
- 88-63 p.n.e. - Mitrydates z Pontu prowadził z Rzymem trzy wojny o wyzwolenie Grecji (zobacz: Wojny Rzymu z Mitrydatesem)
- 64 p.n.e. - koniec królestwa Seleucydów
- 53 p.n.e. - Partowie rozgromili rzymskie legiony pod Carrhae
- około 50 p.n.e.
- w niezajętej przez Chiny części Korei powstały małe niezależne królestwa
- w Fenicji wynaleziono metodę wydmuchiwania szkła
- 37 p.n.e.-4 p.n.e. - panowanie Heroda I Wielkiego w Judei
- 36 p.n.e. - Chińczycy skończyli podbój państwa Xiongnu

Wydarzenia w Afryce

- około 100 p.n.e. - koczownicy saharyjscy zaczęli posługiwać się wielbłądami
- 47 p.n.e. - wielki pożar Biblioteki Aleksandryjskiej
- 46 p.n.e. - Numidia znalazła się pod władzą Rzymu
- 30 p.n.e. - po śmierci Kleopatry Egipt stał się rzymską prowincją
- około 1 p.n.e. - pastersko-koczowniczy tryb życia rozpowszechnił się na południu Afryki

Wydarzenia w Ameryce

- 100 p.n.e.
- powstało państwo Moche w Peru
- początek szczytowego okresu rozwoju miasta Teotihuacán w Meksyku
- 31 p.n.e. - powstały najstarsze znane kalendarze w Ameryce Środkowej
- około 1 p.n.e. - migracja ludów rolniczych na Wyspy Karaibskie

Wydarzenia w Australii

Więcej wydarzeń w artykułach dotyczących poszczególnych lat

100 p.n.e. 99 p.n.e. 98 p.n.e. 97 p.n.e. 96 p.n.e. 95 p.n.e. 94 p.n.e. 93 p.n.e. 92 p.n.e. 91 p.n.e.
90 p.n.e. 89 p.n.e. 88 p.n.e. 87 p.n.e. 86 p.n.e. 85 p.n.e. 84 p.n.e. 83 p.n.e. 82 p.n.e. 81 p.n.e.
80 p.n.e. 79 p.n.e. 78 p.n.e. 77 p.n.e. 76 p.n.e. 75 p.n.e. 74 p.n.e. 73 p.n.e. 72 p.n.e. 71 p.n.e.
70 p.n.e. 69 p.n.e. 68 p.n.e. 67 p.n.e. 66 p.n.e. 65 p.n.e. 64 p.n.e. 63 p.n.e. 62 p.n.e. 61 p.n.e.
60 p.n.e. 59 p.n.e. 58 p.n.e. 57 p.n.e. 56 p.n.e. 55 p.n.e. 54 p.n.e. 53 p.n.e. 52 p.n.e. 51 p.n.e.
50 p.n.e. 49 p.n.e. 48 p.n.e. 47 p.n.e. 46 p.n.e. 45 p.n.e. 44 p.n.e. 43 p.n.e. 42 p.n.e. 41 p.n.e.
40 p.n.e. 39 p.n.e. 38 p.n.e. 37 p.n.e. 36 p.n.e. 35 p.n.e. 34 p.n.e. 33 p.n.e. 32 p.n.e. 31 p.n.e.
30 p.n.e. 29 p.n.e. 28 p.n.e. 27 p.n.e. 26 p.n.e. 25 p.n.e. 24 p.n.e. 23 p.n.e. 22 p.n.e. 21 p.n.e.
20 p.n.e. 19 p.n.e. 18 p.n.e. 17 p.n.e. 16 p.n.e. 15 p.n.e. 14 p.n.e. 13 p.n.e. 12 p.n.e. 11 p.n.e.
10 p.n.e. 9 p.n.e. 8 p.n.e. 7 p.n.e. 6 p.n.e. 5 p.n.e. 4 p.n.e. 3 p.n.e. 2 p.n.e. 1 p.n.e. Kategoria:Kartka z kalendarza-wiek ko:기원전 1세기 ja:紀元前1世紀

XII wiek

XI wiek XII wiek XIII wiek 1101 1102 1103 1104 1105 1106 1107 1108 1109 1110 1111 1112 1113 1114 1115 1116 1117 1118 1119 1120 1121 1122 1123 1124 1125 1126 1127 1128 1129 1130 1131 1132 1133 1134 1135 1136 1137 1138 1139 1140 1141 1142 1143 1144 1145 1146 1147 1148 1149 1150 1151 1152 1153 1154 1155 1156 1157 1158 1159 1160 1161 1162 1163 1164 1165 1166 1167 1168 1169 1170 1171 1172 1173 1174 1175 1176 1177 1178 1179 1180 1181 1182 1183 1184 1185 1186 1187 1188 1189 1190 1191 1192 1193 1194 1195 1196 1197 1198 1199 1200 1200 Wydarzenia, które przeszły do historii:
- Wyprawy krzyżowe Władcy Polski w XII wieku :
- 1079 - 1102: Władysław I Herman
- 1102 - 1107: Zbigniew i Bolesław III Krzywousty
- 1107 - 1138: Bolesław III Krzywousty
- 1138 - 1146: Władysław Wygnaniec (książę zwierzchni)
- 1146 - 1173: Bolesław IV Kędzierzawy (książę zwierzchni)
- 1173 - 1177: Mieszko III Stary (książę zwierzchni)
- 1177 - 1194: Kazimierz II Sprawiedliwy (książę krakowski)
- 1194 - 1202: Leszek Biały (książę krakowski) Ważne wydarzenia w historii Polski :
- .. Sławni twórcy sztuki i kultury :
- .. Sławni odkrywcy i badacze :
- .. Kategoria:Kartka z kalendarza-wiek ko:12세기 ja:12世紀 simple:12th century th:คริสต์ศตวรรษที่ 12

XIV wiek

XIII wiek XIV wiek XV wiek 1301 1302 1303 1304 1305 1306 1307 1308 1309 1310 1311 1312 1313 1314 1315 1316 1317 1318 1319 1320 1321 1322 1323 1324 1325 1326 1327 1328 1329 1330 1331 1332 1333 1334 1335 1336 1337 1338 1339 1340 1341 1342 1343 1344 1345 1346 1347 1348 1349 1350 1351 1352 1353 1354 1355 1356 1357 1358 1359 1360 1361 1362 1363 1364 1365 1366 1367 1368 1369 1370 1371 1372 1373 1374 1375 1376 1377 1378 1379 1380 1381 1382 1383 1384 1385 1386 1387 1388 1389 1390 1391 1392 1393 1394 1395 1396 1397 1398 1399 1400 Wydarzenia, które przeszły do historii:
- koniec dynastii Kapetyngów we Francji (1328)
- epidemia dżumy dziesiątkuje ludność Europy w latach 1347-1351
- powstanie humanizmu we Włoszech (patrz Włochy) Władcy Polski w XIV wieku:
- 1291 - 1305 : Wacław II (król 1300-1305)
- 1305 - 1306 : Wacław III (król 1305-1306)
- 1306 - 1333 : Władysław I Łokietek (książę do 1300, 1305-1320 książę krakowski, od 1320 król)
- 1333 - 1370 : Kazimierz III Wielki
- 1370 - 1382 : Ludwik Węgierski
- 1384 - 1399 : Jadwiga (z tytułem króla Polski)
- 1386 - 1434 : Władysław II Jagiełło Ważne wydarzenia w historii Polski:
- .. Sławni twórcy sztuki i kultury:
- .. Sławni odkrywcy i badacze:
- .. Kategoria:Kartka z kalendarza-wiek ko:14세기 ja:14世紀 th:คริสต์ศตวรรษที่ 14

Epitalamium

Epitalamium (łac. z gr.) - gatunek liryki chóralnej, pieśń na cześć nowożeńców, pierwotnie wykonywana przez chór młodych kobiet pod komnatą panny młodej; później - każdy utwór pochwalny napisany z okazji ślubu. Forma przejęta z poezji antycznej (Safona, Teokryt, w poezji rzymskiej Owidiusz, Katullus), w Polsce popularna w XVI-XVIII wieku (m.in. Andrzej Krzycki, Jan Dantyszek, Jan Kochanowski, Szymon Szymonowic, Stanisław Trembecki). Zobacz też: przegląd zagadnień z zakresu literatury. Kategoria:Literatura

Kallimach z Cyreny

Kallimach z Cyreny (ur. około 310 p.n.e. w Cyrenie, zm. około 240 p.n.e.). Uważany jest za największego poetę tzw. epoki aleksandryjskiej. Twórca pierwszej historii literatury. Był bibliotekarzem Biblioteki Aleksandryjskiej. Sporządził jej dokładny katalog rzeczowy składający się ze 120 ksiąg i obejmujący całe właściwie znane wówczas piśmiennictwo nazwany Pinakes (Tablice). Starał się przy tym badać autentyczność katalogowanych dzieł literackich. Pomimo pewnej schematyczności jego katalog uznaje się za pierwszą historię literatury. Jako poeta gustował głównie w drobnych formach literackich. Tworzył epigramy, hymny, epylliony, idylle i elegie dworskie a szczególnie aitiologiczne czyli uczone (wyjaśniające przyczyny powstania nazw, instytucji, kultów czy świąt). Lubował się w wyszukiwaniu najmniej znanych wersji mitów i na nich opierał swą twórczość. Jego pełna erudycji poezja wymagała wysiłku intelektualnego od czytelnika. Sporządził również jedną z list, prawdopodobnie najstarszą, siedmiu cudów świata. Do dziś zachowało się sześć hymnów i ponad sześćdziesiąt epigramów Kallimacha. Ponadto fragmenty innych utworów. Jego twórczość naśladowali inni poeci aleksandryjscy, a później rzymscy, na przykład Propercjusz. Imię Kallimacha przybrał Fillipo Buonaccorsi, XV wieczny humanista włoski związany z Polską.
- Zobacz też epigram Kategoria:Pisarze i poeci starożytnej Grecji

Kategoria:Pisarze i poeci starożytnego Rzymu

Kategoria:Pisarze Kategoria:Poeci Kategoria:Starożytny Rzym

Adams, Louisa Catherine

Louisa Catherine Johnson Adams (February 12, 1775 – May 15, 1852), wife of John Quincy Adams, was First Lady of the United States from 1825 to 1829. She is (as of 2005) the only foreign-born First Lady. Louisa Catherine Johnson was born in London to an English mother, Catherine Nuth Johnson, but her father was American—Joshua Johnson, of Maryland—and he served as United States consul in London after 1790. A career diplomat at 27, accredited to the Netherlands, John Quincy developed his interest in 19-year-old Louisa when they met in London in 1794. Three years later they were married in All Hallows-by-the-Tower, and went to Berlin, Prussia in course of duty. A citizen by birth, she arrived in the United States for the first time in 1801. Then began years divided among the family home in Quincy, Massachusetts, their house in Boston, and a political home in Washington, DC. She left her two older sons in Massachusetts for education in 1809 when she took two-year-old Charles Francis to Russia, where Adams served as Minister. Despite the glamour of the tsar's court, she had to struggle with cold winters, strange customs, limited funds, and poor health; an infant daughter born in 1811 died the next year. Peace negotiations called Adams to Ghent in 1814 and then to London. To join him, Louisa had to make a forty-day journey across war-ravaged Europe by coach in winter; roving bands of stragglers and highwaymen filled her with "unspeakable terrors" for her son. Happily, the next two years gave her an interlude of family life in the country of her birth. Appointment of John Quincy as James Monroe's Secretary of State brought the Adamses to Washington in 1817, and Louisa's drawing room became a center for the diplomatic corps and other notables. Music enhanced her Tuesday evenings at home, and theater parties contributed to her reputation as an outstanding hostess. But the pleasure of moving to the White House in 1825 was dimmed by the bitter politics of the election and by her own poor health. She suffered from deep depression. Though she continued her weekly "drawing rooms," she preferred quiet evenings--reading, composing music and verse, playing her harp. The necessary entertainments were always elegant, however; and her cordial hospitality made the last official reception a gracious occasion although her husband had lost his bid for re-election and partisan feeling still ran high. Louisa thought she was retiring to Massachusetts permanently, but in 1831 her husband began 17 years of service in the United States House of Representatives. The Adamses could look back on a secure happiness as well as many trials when they celebrated their fiftieth wedding anniversary at Quincy in 1847. He died at the Capitol the following year; she died in Washington in 1852, and today lies buried at his side, as well as President John Adams and first lady Abigail Adams, in the United First Parish Church (also known as the Church of the Presidents) in Quincy, Massachusetts.

Reference

- Original text based on [http://www.whitehouse.gov/history/firstladies/la6.html White House biography] Adams, Louisa Adams, Louisa Adams, Louisa Adams, Louisa Adams, Louisa

luxury hotel prague sluby kultura Pozycjonowanie Gry

:: RELATED NEWS ::

Prosper Poullet
Prosper Antoine Marie Joseph Burggraaf Poullet (Leuven, 9 december 1871 - Leuven, 23 december 1935) was een Belgisch politicus. Poullet studeerde rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven. Late

Brennus
De Gallische leider Brennus ondernam in de vierde eeuw v. Chr. een strooptocht die bijna fataal werd voor het toen nog jonge Rome. Deze tocht maakte deel uit van een grotere Keltische beweging die rond 500 v. Chr. ontstaan was. De Kelten waren op dat moment belangrijke dragers van de zogenaamde 22 juli 1973 te Rhinebeck, New York) is een Amerikaanse singer-songwriter.

Biografie

Wainwright komt uit een muzikaal gezin: zijn vader was de Amerikaanse troubadour 1945 en was de opvolger van de Katholieke Partij. Bij de verkiezingen van 1946 was de CVP meteen de grootste partij. Vanaf maart 1947 tot aan de verkiezingen van 13 juni 1999 nam de CVP vrijwel onafgebroken deel aan de regering, met uitzondering van de periode 1954-19

The Melvins
De Melvins is een Amerikaanse rockgroep die werd opgericht Montesano, Washington. Zanger/gitarist Buzz Osborne - ook wel King Buzzo genoemd - is het enige permanente bandlid.

Biografie

De eerste line-up van de Melvins bestond uit Bu

Motacillidae
Kwikstaarten en piepers (Motacillidae) zijn een familie van zangvogels. Het zijn vogels die de meeste tijd op de grond doorbrengen, speurend naar insecten. Piepers lijken op gestreepte gorzen, maar hebben een dunnere snavel en een slanker postuur. Kwikstaarten hebben lange staarten. In Europa komen de volgende soorten voor:
- Duinpie

Meesachtigen
Echte mezen (Paridae) zijn een familie van de zangvogels. In Europa zijn dat vooral de eigenlijke mezen, maar in Amerika zijn er bijvoorbeeld chickadee's en titmice (letterlijk 'meesmuizen').

Soorten

- Familie: Paridae
- Geslacht: Poecile
- Rouwmees (Poecile lugubris)
- Glanskop (Engelse begrip random of at random gebruikt. Een aselect getal is een realisering van een kansexperiment waarvan de kansen een uniform verdeelde stochastische variabele op het interval (

Lijsterachtigen
Lijsters en tapuiten (Turdidae) zijn een familie van zangvogels die onder andere de lijsters, tapuiten, roodstaarten en de roodborst omvat.

Soorten

- Familie: Turdidae
- Geslacht: Alethe
- Cholo-bergalethe (Alethe choloensis)
- Diadeemal

Chakotay
Chakotay is een fictief personage uit de televisieserie "Star Trek: Voyager". Zijn rol werd gespeeld door de acteur Robert Beltran. Chakotay werd geboren in 2326. Op vijftien-jarige leeftijd kwam hij op de Starfleet Academy, en studeerde daar van 2344 tot 2348. Toen zijn thuiswereld Dorvan door Cardassians werd vern